Wpływ firm farmaceutycznych na lekarzy — co mówią krytycy?

Cel badania: Kontrowersje budzi fakt, że lekarze regularnie kontaktują się z przemysłem farmaceutycznym i jego przedstawicielami handlowymi, którzy każdego roku wydają duże sumy na promocję skierowaną do lekarzy za pomocą prezentów, darmowych posiłków, dopłat do podróży, sponsorowanych szkoleń i sympozjów.

Wyniki: Obecna skala kontaktów lekarzy z przemysłem wydaje się wpływać na przepisywanie leków i zachowania zawodowe, dlatego należy zająć się tym zagadnieniem w większym stopniu na poziomie polityki i edukacji.

Cel badania: Firmy farmaceutyczne wydają duże sumy pieniędzy na promowanie swoich produktów wśród lekarzy. Istnieją dowody na to, że kontakty lekarzy z firmami farmaceutycznymi negatywnie wpływają na wzorce przepisywania leków. Celem tego badania był systematyczny przegląd skali relacji między lekarzami a firmami farmaceutycznymi w krajach o niskich i średnich dochodach (LMIC).

Wyniki: Uwzględniliśmy 11 kwalifikujących się badań (7 ilościowych i 4 jakościowe). Badania ilościowe wykazały, że przedstawiciele firm farmaceutycznych odwiedzali co najmniej 90% lekarzy. Najczęściej otrzymywanymi prezentami były materiały drukowane, artykuły papiernicze i próbki leków. W dwóch badaniach oceniających płatności bezpośrednie stwierdzono odsetki wynoszące odpowiednio 16 i 5%. Wyniki badań jakościowych były zgodne z wynikami badań ilościowych. Ponadto ujawniły one rosnącą tendencję firm farmaceutycznych do przekazywania lekarzom drogich prezentów osobistych, sponsorowania wydarzeń towarzyskich i oferowania gotówki jako zachęty, stosownie do ich żądań. Zidentyfikowano również budowanie osobistych relacji, wywoływanie poczucia zobowiązania i szantaż emocjonalny jako powszechnie stosowane techniki wywierania wpływu na lekarzy. Stosunkowo wysoki odsetek lekarzy w krajach LMIC utrzymuje kontakty z firmami farmaceutycznymi.

Cel badania: Ocena związku między płatnościami przemysłu na rzecz lekarzy, powiązanymi z inhibitorami polimerazy poli(ADP-rybozy) (PARPi), a zachowaniami lekarzy dotyczącymi przepisywania PARPi.

Wyniki: Spośród 1686 kwalifikujących się lekarzy przepisujących leki 68.7% otrzymało od producentów w latach 2017–2021 co najmniej jedną płatność niezwiązaną z badaniami naukowymi, dotyczącą któregokolwiek z trzech inhibitorów PARP. Mediana rocznych płatności na lekarza wyniosła $57 w przypadku olaparybu, $39 w przypadku rukaparybu i $62 w przypadku niraparybu. Otrzymywanie płatności za każdy z inhibitorów PARP wiązało się z większymi szansami na przepisywanie olaparybu (iloraz szans [OR]: 1.30 [95% CI: 1.14-1.48], p < 0.001), rukaparybu (OR: 2.07 [95% CI: 1.58-2.72], p < 0.001) i niraparybu (OR: 1.49 [95% CI: 1.22-1.81], p < 0.001). Zaobserwowano zależność dawka–odpowiedź między liczbą płatności w ciągu roku a liczbą recept i/lub wydatkami Medicare na olaparyb i rukaparyb. Płatności niezwiązane z badaniami naukowymi, przekazywane przez producentów lekarzom przepisującym inhibitory PARP, były istotnie powiązane ze wzrostem liczby recept na olaparyb i rukaparyb oraz wydatków Medicare na te leki w Stanach Zjednoczonych.

Cel badania: Przemysł farmaceutyczny wydaje każdego roku miliardy dolarów na marketing swoich produktów skierowany do świadczeniodawców w USA. W tym badaniu analizuje się związek między płatnościami marketingowymi przemysłu a przepisywaniem leków przez lekarzy w Nowym Jorku i Massachusetts oraz bada wpływ polityki Massachusetts ograniczającej płatności na ten związek w porównaniu ze stanem Nowy Jork, który nie ma polityki ograniczającej płatności.

Wyniki: Ponadto modele FE i FD pokazują, że w porównaniu z lekarzami z NYS związek między płatnościami przemysłu a liczbą dni zaopatrzenia i kosztami recept Medicare Part D był (0.01%-0.02%) mniejszy w przypadku lekarzy z MA. Ze względu na mniejszą liczebność próby i niższą moc model LFD nie wykrył istotnej różnicy między świadczeniodawcami z NYS i MA. Wyniki tego badania dostarczają dodatkowych dowodów na to, że płatności przemysłu wiążą się ze wzrostem liczby i kosztów recept Medicare. Ponadto wyniki te stanowią wstępne dowody na to, że polityki ograniczające płatności osłabiają ten związek, co wskazuje na potrzebę dalszych badań.

Cel badania: Płatności przemysłu farmaceutycznego na rzecz lekarzy są powszechne, ale najnowsze dowody wskazują, że wpływają one na zachowania lekarzy związane z przepisywaniem leków, prowadząc do częstszego przepisywania leków markowych, drogich i tanich leków, częstszego przepisywania leków firm płatników itp. Biorąc pod uwagę, że płatności te zwiększają koszty leków ponoszone przez pacjentów i systemy opieki zdrowotnej, ich kontrolowanie leży w interesie publicznym.

Wyniki: W ramach wyszukiwania odnaleziono 579 artykułów, z których 44 uznano za odpowiednie do analizy końcowej. Zidentyfikowano dwadzieścia dziewięć interwencji i strategii, a na ich podstawie określono pięć wariantów polityki: zakaz, ograniczenia, samoregulację lekarzy, dobrowolne ujawnianie informacji przez przemysł oraz obowiązkowe ujawnianie informacji przez przemysł. Proponowane w naszym badaniu polityki obejmują zalety, wyzwania i kwestie związane z wdrażaniem, oparte na aktualnych dowodach, które mogą pomóc decydentom w zarządzaniu COI w kontaktach między lekarzami a przemysłem farmaceutycznym w irańskim systemie opieki zdrowotnej. Połączenie działań wydaje się pomocne w zarządzaniu COI: po pierwsze, wykorzystanie samoregulacji lekarzy i przemysłu w celu instytucjonalizacji przejrzystości, a następnie wdrożenie polityk nakładających na przemysł obowiązek ujawniania informacji i wprowadzenie ograniczeń dotyczących niektórych interakcji finansowych.

Cel badania: W związku z ograniczeniami sanitarnymi wprowadzonymi w następstwie pandemii COVID-19 różne rodzaje interakcji między przemysłem farmaceutycznym a lekarzami uległy zmianie. Jedną z nich jest sposób promowania produktów leczniczych podczas spotkań naukowych dotyczących chorób o znaczeniu finansowym.

Wyniki: Jedną z nich jest sposób promowania produktów leczniczych podczas spotkań naukowych dotyczących chorób o znaczeniu finansowym. Ostatnio pojawiła się nowa forma: jednostronna promocja prowadzona przez przemysł farmaceutyczny podczas wydarzeń naukowych, na które zaprasza się tak zwanych „ekspertów” w celu promowania konkretnego leku. Spotkania te są często ukierunkowane nie na optymalną opiekę nad chorym, lecz na komercyjną promocję konkretnego leku, który może, ale nie musi być najlepszym rozwiązaniem, bez uwzględniania powiązanych alternatywnych metod leczenia. Komitet ds. Etyki i Przejrzystości w Relacjach między Lekarzami a Przemysłem przy Narodowej Akademii Medycznej analizuje tę nową sytuację i przedstawia społeczności medycznej pewne propozycje.

Cel badania: Publiczna baza danych Open Payments Centrów ds. Usług Medicare i Medicaid (CMS), utworzona na mocy ustawy Physician Payments Sunshine Act z 2010 r., miała zwiększyć przejrzystość relacji finansowych lekarzy z producentami farmaceutycznymi. Porównaliśmy ujawnienia konfliktu interesów (COI) zgłoszone przez lekarzy w artykułach naukowych z danymi z tej bazy, aby określić, czy występują rozbieżności w ujawnieniach zgłoszonych przez lekarzy.

Wyniki: Przeanalizowaliśmy 3,465 pozycji autorskich (1,932 unikalnych autorów) w 1,770 artykułach. W tej próbie 7.1% pozycji autorskich miało odnotowany nieujawniony COI (rozbieżność w ujawnieniu), a w 13.2% artykułów pierwszy i/lub ostatni autor wykazywał rozbieżność w ujawnieniu. Ponadto zaobserwowaliśmy znaczne różnice między czasopismami w odsetku pozycji autorskich z rozbieżnościami w ujawnieniu (JBJS, 2.3%; JOA, 3.6%; i FAI, 23.7%). Istnieją rozbieżności między informacjami o płatnościach ujawnionymi przez autorów a danymi opublikowanymi w bazie CMS Open Payments. Chociaż odsetek artykułów z takimi rozbieżnościami znacznie różni się między czasopismami analizowanymi w tym badaniu, nie stwierdzono żadnego trendu przy analizie liczby rozbieżności w okresie 3-letnim.

Cel badania: Kontakty między lekarzami onkologami a przemysłem farmaceutycznym mogą prowadzić do konfliktów interesów, które mogą niekorzystnie wpływać na opiekę nad pacjentem. Naszym celem było zbadanie opinii lekarzy onkologów na temat ich postaw wobec przemysłu i kontaktów z nim.

Wyniki: Otrzymano 116 odpowiedzi (94 kompletnych). Niemal połowa (n = 53 ze 115, 46.1%) uważała, że relacje między lekarzami onkologami a przemysłem są pozytywne. Większość (n = 79 ze 104, 76.0%) kontaktowała się z przemysłem co najmniej raz w miesiącu, a 67.7% (n = 63 z 93) otrzymało wcześniej od przemysłu płatności niezwiązane z badaniami naukowymi, których mediana wyniosła 2,000 dolarów australijskich w ciągu 1 roku. Większość respondentów uważała, że interakcje mogą wpływać na przepisywanie leków, jednocześnie zaprzeczając, że wpływają na ich własne przepisywanie (n = 66 z 94, 70.2%). Osoby, które uznały ogólne kontakty z przedstawicielami handlowymi (iloraz szans [OR] 9.37 [95% CI, 1.05 do 83.41], P = .045) lub sponsorowanie lekarzy (OR 3.22 [95% CI, 1.01 do 10.30], P = .049) za bardziej akceptowalne, częściej spotykały się również z przedstawicielami handlowymi.

Cel badania: Kanada pozostaje w tyle, jeśli chodzi o przejrzystość transferów wartości między przemysłem farmaceutycznym a lekarzami i grupami pacjentów. W większości krajów o wysokich dochodach przejrzystość jest nakazana przez rząd lub wymagana w celu członkostwa w stowarzyszeniach branżowych.

Wyniki: W większości krajów o wysokich dochodach przejrzystość jest nakazana przez rząd lub wymagana w celu członkostwa w stowarzyszeniach branżowych. Poza jedną próbą podjętą przez poprzedni liberalny rząd Ontario, rządy prowincjonalne i federalny trzymały się z dala od tej kwestii, a rola Innovative Medicines Canada była minimalna. Istnieją dowody wskazujące, że otrzymywanie płatności przez lekarzy i grupy pacjentów wiąże się z działaniami sprzyjającymi przemysłowi farmaceutycznemu. Firmy powinny mieć obowiązek ujawniania przekazywanych przez siebie płatności.

Cel badania: Konflikty interesów (COI) między lekarzami a firmami nastawionymi na zysk istnieją od stuleci, ale w ostatniej dekadzie ich widoczność znacznie wzrosła dzięki bazie danych Open Payments Centrów ds. Usług Medicare i Medicaid.

Wyniki: Autorzy dokonują przeglądu dowodów łączących kontakty z przemysłem podczas kształcenia medycznego z przychylnym nastawieniem do marketingu farmaceutycznego, większą skłonnością do dalszego angażowania się we współpracę z przemysłem oraz częstszym przepisywaniem promowanych leków i stosowaniem promowanych urządzeń. Autorzy argumentują, że uczelnie medyczne i ich organy zarządzające muszą wdrożyć i egzekwować odpowiednie polityki dotyczące COI, spełniające co najmniej istniejące zalecenia Association of American Medical Colleges. Autorzy ponadto zalecają, aby Liaison Committee on Medical Education wymagał przestrzegania tych polityk jako warunku corocznej akredytacji, aby programy nauczania dotyczące badań omawiały wpływ źródeł finansowania na projektowanie badań oraz aby baza Open Payments została włączona do kształcenia medycznego jako narzędzie zapewniające przejrzystość. Wzmocnienie edukacji i polityki dotyczących COI jest niezbędne, aby następne pokolenie lekarzy kształciło się w środowiskach, w których decyzje podejmuje się zgodnie z zasadami medycyny skoncentrowanej na pacjencie i opartej na dowodach.