Suplementy z tlenkiem azotu — które działają, a które to pusty marketing?

Cel badania: Sok z buraka ćwikłowego (BRJ) zyskuje coraz większą popularność wśród sportowców dążących do poprawy wyników sportowych. BRJ zawiera wysokie stężenia azotanów, które po spożyciu mogą zostać przekształcone w tlenek azotu (NO).

Wyniki: Ponadto spożywanie BRJ wpływa również na dostarczanie tlenu do mięśni szkieletowych, wydajność mięśni, tolerancję wysiłku i wytrzymałość, a zatem może korzystnie wpływać na wyniki sportowe. Oprócz korzyści związanych ze spożywaniem BRJ mogą występować także potencjalne zagrożenia dla zdrowia. Picie BRJ może łatwo zwiększyć spożycie azotanów ponad dopuszczalne dzienne pobranie, o którym wiadomo, że pobudza endogenne powstawanie związków N-nitrozowych (NOC), klasy związków uznawanych za rakotwórcze, które mogą również wywoływać szereg innych niepożądanych skutków. W porównaniu z badaniami nad korzystnym działaniem ilość danych i publikacji dotyczących negatywnych skutków BRJ jest dość ograniczona i należy ją zwiększyć, aby przeprowadzić wyważoną ocenę ryzyka.

Cel badania: Układ L-arginina (L-Arg)/tlenek azotu (NO) uczestniczy w patofizjologii istotnych schorzeń położniczych. Celem tego przeglądu jest podsumowanie wpływu suplementacji L-Arg w ciąży z uwzględnieniem bezpieczeństwa i skuteczności.

Wyniki: Spośród 1028 publikacji 51 badań spełniało kryteria włączenia; 25 przeprowadzono u kobiet, a pozostałe u zwierząt. W porównaniu z grupą kontrolną/placebo suplementacja L-Arg zmniejszała rozwój stanu przedrzucawkowego (cztery badania), obniżała ciśnienie krwi i zmniejszała zapotrzebowanie na leki przeciwnadciśnieniowe u kobiet z nadciśnieniowymi zaburzeniami ciąży (HDP, osiem badań). U kobiet noszących płody z zahamowaniem wzrastania L-Arg poprawiała krążenie płodowo-łożyskowe, masę urodzeniową i wyniki noworodkowe (pięć badań), natomiast w przypadku zagrożenia porodem przedwczesnym L-Arg zmniejszała skurcze macicy (dwa badania). U kilku gatunków zwierząt suplementacja L-Arg w ciąży poprawiała wyniki rozrodu poprzez zwiększenie liczby i wielkości miotów. Ponadto w eksperymentalnych modelach stanu przedrzucawkowego i zespołu metabolicznego poprawie ulegały nadciśnienie u matki i wzrastanie płodu.

Cel badania: W badaniu oceniano, czy zmiany mikrobiomu jamy ustnej w odpowiedzi na azotany w diecie i stosowanie antyseptycznego płynu do płukania ust wiązały się ze zmianami biodostępności tlenku azotu i funkcji naczyń.

Wyniki: intermedia r = -0.72, P = 0.001; P. dentalis r = -0.88, P < 0.0001; Crassaminicella sp. SY095 r = -0.81, P < 0.0001). Większe korzyści w zakresie ciśnienia krwi wynikające z suplementacji azotanami w diecie u osób starszych w porównaniu z młodszymi są pośredniczone głównie przez ograniczenie potencjalnie szkodliwych bakterii jamy ustnej, które wiązano z wytwarzaniem amoniaku.

Cel badania: Suplementacja azotanami w diecie (NO3-) może zwiększać biodostępność tlenku azotu (NO), obniżać ciśnienie krwi (BP) i poprawiać funkcję skurczową mięśni u ludzi. Stężenie azotynów w osoczu (stężenie [NO2-] w osoczu) jest najczęściej stosowanym biomarkerem biodostępności NO.

Wyniki: Próbki biologiczne pobrano, oceniono spoczynkowe ciśnienie krwi (BP) i wykonano 10 maksymalnych dowolnych skurczów izometrycznych prostowników kolana po 2.5-3.5 h od przyjęcia suplementu w 1. i 14. dniu. Po ostrej suplementacji rozkurczowe ciśnienie krwi było istotnie niższe w grupie BR (-2 ± 3 mmHg, P = 0.03) niż w grupie PL, natomiast po dwóch tygodniach suplementacji bezwzględne tempo narastania momentu siły (RTD) było istotnie większe w grupie BR przy 0-30 ms (39 ± 57 N m s-1, P = 0.03) oraz 0-50 ms (79 ± 99 N m s-1, P = 0.02) niż w grupie PL. Większe stężenie [RSNOs] we krwi pełnej (WB), a nie stężenie [NO2-] w osoczu, korelowało z niższym rozkurczowym ciśnieniem krwi (r = -0.68, P = 0.02) w grupie BR w porównaniu z PL po ostrej suplementacji, natomiast większe stężenie [NO3-] w mięśniach szkieletowych korelowało z większym RTD przy 0-30 ms (r = 0.64, P=0.03) w grupie BR w porównaniu z PL po przewlekłej suplementacji.

Cel badania: Magnez (Mg) może mieć wiele korzystnych skutków dla zdrowia człowieka. Jednym z postulowanych mechanizmów wywołujących takie efekty jest wpływ Mg na parametry zapalne w surowicy.

Wyniki: Ogólnie ryzyko błędu systematycznego było niskie. W metaanalizie suplementacja Mg istotnie obniżała stężenie białka C-reaktywnego (CRP) w surowicy i zwiększała stężenie tlenku azotu (NO). W wynikach opisowych suplementacja Mg istotnie obniżała stężenie fibrynogenu w osoczu, fosfatazy kwaśnej opornej na winian typu 5, członka 13B nadrodziny ligandów czynnika martwicy nowotworów, białka ST2 i IL-1. Podsumowując, suplementacja Mg może istotnie obniżać stężenia różnych markerów zapalenia u ludzi, w szczególności CRP w surowicy i stężenie NO.

Cel badania: L-arginina jest aminokwasem warunkowo niezbędnym, który służy jako substrat dla syntazy tlenku azotu i reguluje metabolizm energetyczny. Chociaż sugerowano jej działanie ergogeniczne, mechanizmy leżące u podstaw jej właściwości przeciwdziałających zmęczeniu nie są w pełni poznane.

Wyniki: In vivo L-arginina obniżała stężenie LDH, CPK, NEFA, amoniaku, tlenku azotu i kortyzolu w surowicy, jednocześnie zwiększając stężenie glukozy we krwi oraz magazynowanie glikogenu zarówno w mięśniach, jak i w wątrobie. Wymuszone pływanie obniżało stężenie mleczanu w surowicy, natomiast ćwiczenia na bieżni zwiększały stężenie mleczanu w mięśniach, co sugeruje zależną od kontekstu regulację mleczanu. Co istotne, L-arginina nie poprawiła istotnie czasu bezruchu podczas wymuszonego pływania, natomiast przy najwyższej dawce wydłużyła czas do wyczerpania na bieżni. Poprawiły się odpowiedzi antyoksydacyjne, o czym świadczyła normalizacja aktywności katalazy w wątrobie. In vitro L-arginina zwiększała aktywność HK, nasilała ekspresję miogeniny i obniżała poziom ROS, co wskazuje na poprawę wykorzystania glukozy, różnicowania mięśni i odporności na stres oksydacyjny.