Zawały w grudniu — dlaczego święta są najgroźniejsze dla serca?

Cel badania: Zbadanie aspektów rytmu dobowego, świąt państwowych i ważnych wydarzeń sportowych jako czynników wyzwalających zawał mięśnia sercowego.

Wyniki: Święta Bożego Narodzenia i Midsommar wiązały się z wyższym ryzykiem zawału mięśnia sercowego (iloraz zapadalności 1.15, 95-procentowy przedział ufności od 1.12 do 1.19, P<0.001 oraz odpowiednio 1.12, od 1.07 do 1.18, P<0.001). Najwyższe związane z tym ryzyko zaobserwowano w Wigilię Bożego Narodzenia (1.37, od 1.29 do 1.46, P<0.001). Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka w okresie Wielkanocy ani podczas wydarzeń sportowych. Zaobserwowano tygodniową i dobową zmienność ryzyka zawału mięśnia sercowego, przy czym ryzyko było wyższe wczesnym rankiem i w poniedziałki. Wyniki były wyraźniejsze u pacjentów w wieku powyżej 75 lat oraz u osób z cukrzycą i przebytą chorobą wieńcową. W tym ogólnokrajowym badaniu przeprowadzonym w warunkach rzeczywistych, obejmującym 16 lat hospitalizacji z powodu zawału mięśnia sercowego, przy czym czas wystąpienia objawów dokumentowano z dokładnością do minuty, święta Bożego Narodzenia i Midsommar wiązały się z wyższym ryzykiem zawału mięśnia sercowego, szczególnie u starszych i bardziej schorowanych pacjentów, co sugeruje, że czynniki zewnętrzne mogą wywoływać zdarzenia u osób podatnych.

Cel badania: Cele: Okres świąt Bożego Narodzenia wiązał się z najwyższą częstością występowania zawału mięśnia sercowego (MI). Chcieliśmy ocenić możliwe czynniki wyzwalające MI w okresie Bożego Narodzenia.

Wyniki: 43%, p = .031). Nie odnotowano wzrostu liczby kłótni, przypadków złości ani obaw finansowych, ani też pogorszenia przestrzegania zaleceń dotyczących przyjmowania leków. Wnioski: Pacjenci, którzy doznali MI podczas świąt Bożego Narodzenia, doświadczali wyższego poziomu stresu i cierpienia emocjonalnego niż pacjenci z przewlekłym zespołem wieńcowym, co mogło przyczyniać się do zjawiska świątecznych zawałów serca. Zrozumienie czynników zwiększających liczbę MI w Boże Narodzenie może pomóc ograniczyć nadmierną liczbę MI i obciążenie chorobami układu krążenia.

Cel badania: Wcześniejsze analizy sugerowały, że czynniki pobudzające układ współczulny i uwalnianie katecholamin mogą wywoływać ostry zawał mięśnia sercowego. Godzina budzenia się, poniedziałki, pora zimowa, wysiłek fizyczny, zdenerwowanie, przejadanie się, brak snu, kokaina, marihuana, złość i aktywność seksualna to niektóre z częstszych czynników wyzwalających.

Wyniki: Wysunięto wiele hipotez wyjaśniających wzrost liczby zdarzeń sercowych w okresie świątecznym, w tym przejadanie się, nadmierne spożycie soli i alkoholu, narażenie na pyły z kominków, opóźnianie zwrócenia się po pomoc medyczną, niepokój lub depresję związaną ze świętami oraz gorszą obsadę placówek opieki zdrowotnej w tym okresie. Wojna wiązała się ze wzrostem liczby zdarzeń sercowych. Dane dotyczące wzrostu liczby zdarzeń sercowych podczas ataku terrorystycznego z 11 września 2001 r. były niejednoznaczne. Zrozumienie przyczyn czynników wyzwalających zdarzenia sercowo-naczyniowe pomoże w opracowaniu potencjalnych metod leczenia.

Cel badania: Cele: Przyjęcie poza zwykłymi godzinami pracy (w weekendy, święta i noce w dni powszednie) wiązało się z wyższą śmiertelnością u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego (AMI). Przeprowadziliśmy metaanalizę, aby zweryfikować związek między przyjęciem poza zwykłymi godzinami pracy a śmiertelnością (zarówno krótkoterminową, jak i długoterminową) u pacjentów z AMI.

Wyniki: Przyjęcie poza zwykłymi godzinami pracy wiązało się również ze znacznym wzrostem śmiertelności długoterminowej (OR 1.03; 95%CI 1.01-1.04; I 2 = 66.6%), bez statystycznych przesłanek wskazujących na błąd publikacyjny (p = 0.207). W eksploracyjnej analizie podgrup efekt interwencji dotyczący śmiertelności krótkoterminowej był wyraźny wśród pacjentów z różnych regionów (p = 0.04 dla interakcji) i o różnym statusie społeczno-ekonomicznym (p = 0.007 dla interakcji), natomiast w przypadku śmiertelności długoterminowej był wyraźny wśród pacjentów z różnymi typami AMI (p = 0.0008 dla interakcji) lub przyjętych poza zwykłymi godzinami pracy w różnym trybie (p = 0.006 dla interakcji). Wniosek: Przyjęcie poza zwykłymi godzinami pracy może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zarówno krótkoterminowej, jak i długoterminowej śmiertelności u pacjentów z AMI. Rejestracja badania: PROSPERO (CRD42020182364).

Cel badania: Zbadanie wpływu przyjęć w święta i weekendy na śmiertelność szpitalną pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego (AMI) w Chinach.

Wyniki: W porównaniu z przyjęciami w dni powszednie i poza świętami, przyjęcia w święta i weekendy wiązały się odpowiednio ze wzrostem skorygowanych o ryzyko wskaźników śmiertelności. Chińskie Święto Narodowe wiązało się z dodatkowymi 10 zgonami na 1000 przyjęć (95-procentowy przedział ufności (CI): (0, 20)) — względnym wzrostem w stosunku do wyjściowej śmiertelności o 64% (95% CI: (1%, 128%)). Niedziela wiązała się z dodatkowymi 4 zgonami na 1000 przyjęć (95% CI: (0, 7)) — względnym wzrostem w stosunku do wyjściowej śmiertelności o 23% (95% CI: (3%, 45%)). Nie znaleźliśmy dowodów na różnice między płciami w wpływie świąt lub weekendów na śmiertelność. Przyjęcia w święta i weekendy wiązały się ze szpitalną śmiertelnością z powodu AMI. Przyjęcia w Chińskie Święto Narodowe i w niedziele przyczyniły się odpowiednio do zaobserwowanego „efektu świątecznego” i „efektu weekendu”.

Cel badania: Pacjenci przyjmowani do szpitali ostrej opieki w weekendy osiągają gorsze wyniki niż pacjenci przyjmowani w dni powszednie, a pacjenci przyjmowani do szpitali z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego (AMI) w weekendy mają wyższy wskaźnik śmiertelności niż pacjenci przyjmowani w ciągu tygodnia. Bardzo niewiele badań dotyczyło zgłaszania się pacjentów z AMI w weekendy w kontekście śmiertelności na oddziale ratunkowym (ED).

Wyniki: Łącznie 1,343 pacjentów z rozpoznaniem AMI zgłosiło się do 73 oddziałów ratunkowych w New Jersey. Spośród nich 382 (28%) zgłosiło się w weekend lub święto, a 961 (72%) w godzinach dni powszednich. Po dopasowaniu metodą propensity score i zastosowaniu regresji probitowej zgłoszenie się w weekend lub święto było istotnie związane ze śmiertelnością (b = 0.30, 95% CI [0.03, 0.57]). Inne istotne statystycznie współzmienne obejmowały wiek pacjenta (b = 0.03, 95% CI [0.02, 0.04]), poziom technologiczny szpitala (b = 0.75, 95% CI [0.20, 1.30]) oraz obsadę pielęgniarską (b = -0.08, 95% CI [-0.13, -0.04]).

Cel badania: Większa częstość występowania zawału mięśnia sercowego (MI) podczas świąt państwowych może być skutkiem nadmiernego spożycia jedzenia i napojów, potencjalnie obciążającego serca osób podatnych. Monitorowanie zmniejszonej impedancji klatki piersiowej za pomocą wszczepialnych kardiologicznych urządzeń elektronicznych (CIED) może służyć do wykrywania gromadzenia się płynu. Naszym celem była ocena związku między parametrami kardiologicznymi a świętami państwowymi u pacjentów z CIED.

Wyniki: Przebadano pacjentów monitorowanych za pomocą pomiaru impedancji opartego na CIED w szpitalu trzeciego stopnia referencyjności w Szwecji. Do badania włączono pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące co najmniej jednego święta (Boże Narodzenie, Nowy Rok lub Midsommar) w okresie od czerwca 2015 r. do stycznia 2020 r. Porównano impedancję klatki piersiowej, zmienność rytmu serca i aktywność w okresie świątecznym z wartościami wyjściowymi, określonymi jako średnia z 3 dni poprzedzających Boże Narodzenie i Midsommar. Dane kliniczne uzyskano z dokumentacji medycznej. Łącznie włączono 96 pacjentów (82% mężczyzn, wiek 69 ± 10 lat, 92% ICD, 78% CRT, 72% z LVEF < 40%), co dało dane dotyczące 649 okresów świątecznych przypadających na pacjentów. Łącznie w Boże Narodzenie, Nowy Rok i Midsommar impedancja zmniejszyła się średnio o 1.1 Ohm [95% CI 0.7-1.6, P < 0.001], zmienność rytmu serca zmniejszyła się średnio o 8.0 ms [4.9-11.2, P > 0.001], a dzienna aktywność o średnio 40 min [35-45, P < 0.001]. W okresie świątecznym odnotowano jeden epizod częstoskurczu komorowego wymagający terapii wyładowaniem.

Cel badania: Zbadanie, czy dłuższe okresy świąteczne wiążą się z gorszą jakością opieki nad pacjentami z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) w porównaniu z przyjęciami w dni powszednie, oraz ocena wpływu długości okresu świątecznego zarówno na wskaźniki procesu opieki, jak i na śmiertelność.

Wyniki: Długie okresy świąteczne wiązały się ze wzrostem ryzyka śmiertelności szpitalnej o 10% (OR=1.10, 95% CI: 1.02 do 1.18, p<0.05), przy czym podczas Święta Wiosny ryzyko wzrosło o 17% (OR=1.17, 95% CI: 1.09 do 1.25, p<0.01). W weekendy ryzyko zgonu wzrosło o 5% (OR=1.05, 95% CI: 1.02 do 1.09, p<0.01). Wykonanie początkowego EKG w ciągu 10 min poprawiło się podczas długich okresów świątecznych (OR=1.15, 95% CI: 1.10 do 1.21, p<0.001). Jednak krótkie okresy świąteczne wiązały się z gorszymi wynikami w zakresie podania leku trombolitycznego w ciągu 30 min (OR=0.83, 95% CI: 0.76 do 0.91, p<0.01) oraz czasu od przyjęcia do poszerzenia balonem w ciągu 90 min (OR=0.83, 95% CI: 0.80 do 0.87, p<0.01). Szpitale podstawowe i drugorzędowe miały mniejsze szanse na terminowe wykonanie przezskórnej interwencji wieńcowej podczas długich okresów świątecznych (OR=0.83, 95% CI: 0.75 do 0.92, p<0.001), podczas gdy szpitale trzeciego stopnia były bardziej dotknięte krótkimi okresami świątecznymi (OR=0.82, 95% CI: 0.79 do 0.86, p<0.001).

Cel badania: Chociaż ostry zawał mięśnia sercowego (AMI) pozostaje główną przyczyną zgonów w Meksyku, wpływ zgłoszenia się poza zwykłymi godzinami pracy na śmiertelność jest nadal słabo zbadany. Celem tego badania była ocena związku między przyjęciami poza zwykłymi godzinami pracy (nocami, w weekendy i święta) a 30-dniową śmiertelnością pacjentów z AMI w meksykańskich szpitalach, ze szczególnym uwzględnieniem roli pracowni cewnikowania serca.

Wyniki: Badanie objęło łącznie 29 131 przypadków: 4515 w ośrodkach wykonujących przezskórną interwencję wieńcową (PCI) (grupa 1) i 24 616 w ośrodkach niewykonujących PCI (grupa 2). Przyjęcia poza zwykłymi godzinami pracy stanowiły 46.7% w grupie 1 i 53.6% w grupie 2. Skorygowana analiza wykazała, że chociaż obecność pracowni cewnikowania serca działała ochronnie (HR, 0.25; 95%CI, 0.23-0.28), przyjęcia poza zwykłymi godzinami pracy zwiększały ryzyko zgonu w obu grupach (grupa 1: HR, 1.25; 95%CI, 1.04-1.50; grupa 2: HR, 1.16; 95%CI, 1.11-1.22). Chociaż dyżury nocne zwiększały ryzyko zgonu w obu grupach, weekendy i święta zwiększały to ryzyko tylko w ośrodkach niewykonujących PCI. Przyjęcia poza zwykłymi godzinami pracy wiązały się z wyższą śmiertelnością, a w przeciwieństwie do krajów rozwiniętych obecność pracowni cewnikowania serca nie poprawiała wyników leczenia poza zwykłymi godzinami pracy.