Witamina C w kroplówce — lek, którego szpitale nie chcą?

Cel badania: Dożylna witamina C (IVC) jest kontrowersyjną terapią wspomagającą leczenie nowotworów, szeroko stosowaną w naturopatycznych i integracyjnych placówkach onkologicznych. Przeprowadziliśmy systematyczny przegląd interwencyjnych i obserwacyjnych badań z udziałem ludzi, oceniających stosowanie IVC u pacjentów z nowotworami.

Wyniki: Spośród 897 rekordów uwzględniono łącznie 39 doniesień dotyczących 37 badań: 2 randomizowane badania kontrolowane (RCT), 15 badań niekontrolowanych, 6 badań obserwacyjnych i 14 opisów przypadków. Dawki IVC wynosiły od 1 g do ponad 200 g kwasu askorbinowego na wlew; zwykle podawano je 2 do 3 razy w tygodniu. Wydaje się, że IVC nie zwiększa toksyczności ani nie zakłóca przeciwnowotworowego działania terapii gemcytabiną/erlotynibem ani paklitakselem i karboplatyną. Na podstawie 1 RCT i danych z niekontrolowanych badań z udziałem ludzi IVC może wydłużać czas do nawrotu i prawdopodobnie zwiększać redukcję masy guza oraz poprawiać przeżycie w połączeniu z chemioterapią. IVC może poprawiać jakość życia i sprawność fizyczną oraz zmniejszać toksyczność związaną z chemioterapią, w tym zmęczenie, nudności, bezsenność, zaparcia i depresję. Opisy przypadków dokumentują kilka przypadków regresji guza i długotrwałego przeżycia bez choroby związanych ze stosowaniem IVC. Istnieje niewiele wysokiej jakości dowodów klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności IVC.

Cel badania: Wiadomo, że witamina C wspiera funkcjonowanie układu odpornościowego i jest gromadzona przez neutrofile, osiągając wewnątrzkomórkowe stężenia rzędu milimoli, co wskazuje na ważną rolę tej witaminy w tych komórkach. W niniejszym przeglądzie oceniono wpływ witaminy C, stosowanej jako terapia z jednym lub wieloma suplementami, na funkcję neutrofili, przeprowadzając systematyczny przegląd randomizowanych badań kontrolowanych (RCT).

Wyniki: Ogółem 44% RCT uwzględnionych w tym przeglądzie wykazało wpływ suplementacji witaminą C na funkcje neutrofili. Badania były jednak bardzo zróżnicowane i obejmowały różne grupy uczestników oraz różne schematy dawkowania. Wiele z tych RCT miało również ograniczenia wynikające z ich projektu. Przyszłe RCT powinny obejmować wstępne badania potencjalnych uczestników pod kątem niskiego stężenia witaminy C lub wykorzystywać grupy, o których wiadomo, że mają niski poziom witaminy, takie jak pacjenci hospitalizowani, a także stosować odpowiednie dawkowanie witaminy C dla badanej grupy.

Cel badania: Pacjenci z przerzutowym gruczolakorakiem przewodowym trzustki (PDAC) mają niskie 5-letnie przeżycie. Farmakologiczny askorbinian (P-AscH-, wysokodawkowa dożylna witamina C) wykazał potencjał jako uzupełnienie chemioterapii. Postawiliśmy hipotezę, że dodanie P-AscH- do gemcytabiny i nab-paklitakselu zwiększyłoby przeżycie pacjentów z przerzutowym PDAC.

Wyniki: Dożylne podanie P-AscH- zwiększyło stężenie askorbinianu w surowicy z poziomu mikromolowego do milimolowego. Dodanie P-AscH- do gemcytabiny + nab-paklitakselu (ASC) zwiększyło przeżycie całkowite do 16 miesięcy w porównaniu z 8.3 miesiąca przy gemcytabinie + nab-paklitakselu (SOC) (HR = 0.46; 90 % CI 0.23, 0.92; p = 0.030). Mediana przeżycia wolnego od progresji wyniosła 6.2 (ASC) w porównaniu z 3.9 miesiąca (SOC) (HR = 0.43; 90 % CI 0.20, 0.92; p = 0.029). Dodanie P-AscH- nie wpłynęło negatywnie na jakość życia ani nie zwiększyło częstości występowania czy nasilenia zdarzeń niepożądanych. Wlewy P-AscH- w dawce 75 g trzy razy w tygodniu u pacjentów z przerzutowym rakiem trzustki wydłużają przeżycie całkowite i przeżycie wolne od progresji bez pogorszenia jakości życia ani dodatkowej toksyczności (numer ClinicalTrials.gov NCT02905578).

Cel badania: Szacuje się, że globalne obciążenie sepsą wynosi od 15 do 19 milionów przypadków rocznie, a śmiertelność w krajach o niskich dochodach zbliża się do 60%.

Wyniki: W obu grupach, leczonej i kontrolnej, było po 47 pacjentów; nie stwierdzono istotnych różnic w charakterystyce wyjściowej między grupami. Śmiertelność szpitalna wyniosła 8.5% (4 z 47) w grupie leczonej w porównaniu z 40.4% (19 z 47) w grupie kontrolnej (P < .001). Skorygowany o skłonność iloraz szans zgonu u pacjentów leczonych według protokołu witaminy C wyniósł 0.13 (95% CI, 0.04-0.48; P = .002). Wynik w skali oceny niewydolności narządowej związanej z sepsą zmniejszył się u wszystkich pacjentów w grupie leczonej; u żadnego nie doszło do postępującej niewydolności narządowej. U wszystkich pacjentów w grupie leczonej odstawiono leki wazopresyjne, średnio po 18.3 ± 9.8 h od rozpoczęcia leczenia według protokołu witaminy C. Średni czas stosowania leków wazopresyjnych w grupie kontrolnej wyniósł 54.9 ± 28.4 h (P < .001).

Cel badania: W poprzednich badaniach wspomniano o korzystnym wpływie witaminy C na krwawienie i gojenie ran. Oceniliśmy wpływ witaminy C na krwawienie, stężenie hemoglobiny i powikłania dotyczące rany podczas całkowitej histerektomii brzusznej.

Wyniki: Średni wiek uczestników wynosił 37.8 ± 4.8 roku, a średnie przedoperacyjne stężenie witaminy C w osoczu wynosiło 5.07 ± 2.1 mg/dL, czyli było bliskie niedoborowi subklinicznemu. Charakterystyka wyjściowa obu grup była taka sama. Objętość krwawienia była nieco większa w grupie kontrolnej (345.2 ± 31.8 ml vs. 388.1 ± 28.3 ml, P < 0.001). Dożylne podanie witaminy C miało pozytywny wpływ na zmniejszenie krwawienia podczas całkowitej histerektomii brzusznej.

Cel badania: Chikungunya to choroba wirusowa charakteryzująca się silnymi bólami stawów, które mogą utrzymywać się od miesięcy do lat. Nie ma skutecznego leczenia tej choroby.

Wyniki: Od lipca do października 2014 r. leczyliśmy 56 pacjentów z utrzymującym się bólem o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, podając im pojedynczy wlew kwasu askorbinowego w dawce od 25-50 gramów oraz nadtlenek wodoru (3 cc roztworu o stężeniu 3%). Bezpośrednio przed leczeniem i po nim pytaliśmy pacjentów o ból, używając werbalnej numerycznej skali oceny bólu 11-punktowej. Średni wynik bólu przed leczeniem i po nim wynosił odpowiednio 8 i 2 (60%) (p < 0.001); u 5 pacjentów (9%) wynik bólu wynosił 0. Zastosowanie dożylnego kwasu askorbinowego i nadtlenku wodoru spowodowało statystycznie istotne zmniejszenie bólu bezpośrednio po leczeniu u pacjentów z bólem o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego wywołanym wirusem chikungunya.

Cel badania: Funkcję śródbłonka naczyń mózgowych można ocenić, mierząc rozszerzenie naczyń za pośrednictwem sił ścinających lub reaktywność naczyń mózgowych (CVR) tętnicy szyjnej wewnętrznej (ICA) w odpowiedzi na przejściową hiperkapnię (30 s). CVR ICA jest osłabiona wraz z wiekiem; nie wiadomo jednak, czy związane z wiekiem zmniejszenie CVR ICA zależy od mechanizmów reagujących na przeciwutleniacze.

Wyniki: W głównej próbie analitycznej uwzględniono dziewięciu dorosłych Y (25 ± 2 lata) i dziewiętnastu dorosłych MA/O (65 ± 6 lat), przy czym liczba analizowalnych danych różniła się w zależności od wyniku. CVR ICA mierzono za pomocą ultrasonografii dupleksowej o wysokiej rozdzielczości, a CVR MCA za pomocą ultrasonografii dopplerowskiej przezczaszkowej. Wlew AA poprawił CVR ICA i CVR MCA u dorosłych MA/O, ale nie miał wpływu na dorosłych Y. Wyniki te sugerują, że związane z wiekiem zaburzenia funkcji mózgowego układu naczyniowego mogą częściowo wynikać z mechanizmów reagujących na ostre podanie AA w dawce supr fizjologicznej.