Odporność zbiorowa — argument, który ma zmusić nas do szczepień?

Cel badania: Odporność zbiorowiskowa (HI) jest kluczową korzyścią programów szczepień, ale jej skutki rutynowo nie są uwzględniane w analizach opłacalności (CEA). W tym badaniu sprawdzono, jak uwzględnienie HI w CEA może wpływać na deklarowaną wartość szczepień w krajach o niskich i średnich dochodach (LMIC), oraz zilustrowano konsekwencje dla szczepień przeciw COVID-19.

Wyniki: Spośród 243 analiz opłacalności szczepień spełniających kryteria włączenia, 44 badania (18%) uwzględniały HI. Spośród tych badań 11 (25%) wykorzystywało dynamiczne modele transmisji, a pozostałe modele statyczne. Szesnaście badań umożliwiało obliczenie ICER z uwzględnieniem HI i bez niego (n = 48 wskaźników). Uwzględnienie HI zawsze prowadziło do korzystniejszych wskaźników. W 20 przypadkach (42%) dodanie HI obniżyło ICER na tyle, by przekroczyć co najmniej jeden z powszechnie stosowanych progów opłacalności dla krajów o niskich i średnich dochodach (LMIC). Wśród badań dotyczących szczepień przeciw pneumokokom uwzględnienie HI w analizach obniżyło siedem z 24 wartości ICER na tyle, by przekroczyć co najmniej jeden próg opłacalności. Pełna wartość szczepień może być niedoszacowana, jeśli nie uwzględni się scenariusza, w którym osiągnięta zostaje HI. Biorąc pod uwagę dowody z analiz opłacalności szczepień przeciw pneumokokom, oceny wartości szczepionek przeciw COVID-19 powinny przedstawiać ICER zarówno z uwzględnieniem HI, jak i bez niej, aby wspomóc podejmowanie decyzji w krajach o niskich i średnich dochodach (LMIC).

Cel badania: Szczepionki nie tylko bezpośrednio chronią osoby zaszczepione, lecz także przyczyniają się do ochrony całej populacji dzięki pośrednim korzyściom wynikającym z odporności zbiorowiskowej. Naukowcy od dawna mają jednak trudności z ilościowym określeniem tych pośrednich skutków na poziomie populacji, co utrudnia ocenę skuteczności programów szczepień.

Wyniki: Modelując scenariusz kontrfaktyczny bez szczepień, szacujemy w sposób zachowawczy, że uniknięto 315 000 zakażeń (95% bayesowski przedział wiarygodności (BCI): 231 tys.–406 tys.), a także 33 400 hospitalizacji (95% BCI: 22 tys.–46 tys.) i 4900 zgonów (95% BCI: 2,8 tys.–7,2 tys.). Wartości te są odpowiednio 4,0, 7,5 i 8,0 razy wyższe niż zaobserwowane. Połowa unikniętych zakażeń oraz około jedna czwarta hospitalizacji i zgonów wynikały z ochrony pośredniej. Równomierne szczepienia na obszarze jednostek samorządu lokalnego mogły zmniejszyć te wyniki o około 25%.

Cel badania: Dowody empiryczne dotyczące pośrednich korzyści zbiorowiskowych wynikających ze szczepień przeciw COVID-19 i/lub przebytego zakażenia są ograniczone. Zbadaliśmy, jak odporność na poziomie obszaru oddziałuje z odpornością na poziomie jednostki, wpływając na rozpoznania COVID-19 i zgony.

Wyniki: najniższe kwintyle) wiązało się z niższym prawdopodobieństwem rozpoznania COVID-19. Wyższa odporność na poziomie obszaru (najwyższe w porównaniu z najniższymi kwintylami) wiązała się również z niższym hazardem zgonu z powodu COVID-19 wśród osób nieodpornych (współczynnik hazardu 0,77 [0,60, 1,00]). Wyniki dostarczają dowodów na korzyści zbiorowiskowe wynikające ze szczepienia lub przebytego zakażenia w odniesieniu do rozpoznań COVID-19 i zgonów, a także wskazówek dotyczących interpretacji szacunków skuteczności szczepionek w kontekście odporności zbiorowiskowej.

Cel badania: Skuteczna szczepionka przeciw COVID-19 jest pożądanym rozwiązaniem, które ma powstrzymać rozprzestrzenianie się choroby. Wahanie przed szczepieniem może jednak utrudnić osiągnięcie wysokiego poziomu wyszczepienia, a tym samym podważyć wysiłki zmierzające do wyeliminowania COVID-19, gdy skuteczna szczepionka stanie się dostępna. Niniejsza praca podejmuje tę kwestię, analizując dwa sposoby zwiększania zamiaru zaszczepienia się przeciw COVID-19.

Wyniki: W badaniu 1 (N = 310) zamiar zaszczepienia się przeciw COVID-19 korelował z wiedzą o odporności zbiorowiskowej dzięki szczepieniom i wiarą w jej osiągnięcie (r = .58, p < .001), a także z empatią wobec osób najbardziej narażonych na wirusa (r = .26, p < .001). W badaniu 2 (N = 2,005) informacje o odporności zbiorowiskowej dzięki szczepieniom (d Cohena = .13, p = .003) oraz empatia (d Cohena = .22, p < .001) niezależnie zwiększały zamiar zaszczepienia się. Motywacja do zaszczepienia się przeciw COVID-19 była związana zarówno z samą informacją o odporności zbiorowiskowej dzięki szczepieniom, jak i z empatią, i można ją było przyczynowo zwiększyć za pomocą obu tych czynników. Tym samym niniejsze badanie pozwala lepiej zrozumieć zamiar zaszczepienia się przeciw COVID-19. (Rekord bazy danych PsycInfo (c) 2022 APA, wszelkie prawa zastrzeżone).

Cel badania: Zwiększanie poziomu wyszczepienia jest trudne. Celem tego badania było eksperymentalne sprawdzenie wpływu strategii komunikacyjnych na zamiar zaszczepienia się przeciw grypie. Postawiliśmy hipotezę, że wpływ poziomu normy opisowej (10%-50%-90% innych osób zaszczepionych) na zamiar będzie się różnić zależnie od tego, czy korzyści dotyczą jednostki (motywy własnego interesu), czy innych osób (motywy odporności zbiorowiskowej).

Wyniki: Zgodnie z oczekiwaniami w warunku odporności zbiorowiskowej uzyskano istotny prosty efekt kwadratowy normy. W warunku własnego interesu nie stwierdzono efektu liniowego. Stwierdzono główny efekt motywów: zamiar był większy w warunku odporności zbiorowiskowej niż w warunku własnego interesu. Analiza wrażliwości wykazała, że nasze wyniki są odporne, z wyjątkiem prostego efektu kwadratowego w warunku odporności zbiorowiskowej. Motyw odporności zbiorowiskowej silniej skłania do zamiaru zaszczepienia się przeciw grypie. Wydaje się, że wpływ norm zależy od motywu, a ich średnie poziomy bardziej motywują niż poziomy bardzo niskie i bardzo wysokie. Sposób przedstawiania szczepień może wpływać na poziom ich przyjmowania i należy to uwzględniać przy komunikowaniu w mediach poziomu szczepień. (Rekord bazy danych PsycInfo (c) 2024 APA, wszelkie prawa zastrzeżone).