Niepłodność — czy post pomaga tam, gdzie zawiodły leki?

Cel badania: Celem tego przeglądu systematycznego było podsumowanie aktualnych dowodów dotyczących wpływu różnych interwencji dietetycznych na parametry antropometryczne, metaboliczne, hormonalne, zapalne i związane ze stresem oksydacyjnym u kobiet z zespołem policystycznych jajników (PCOS).

Wyniki: Uwzględniono łącznie 38 badań obejmujących takie interwencje jak diety o ograniczonej kaloryczności, diety o niskim indeksie/ładunku glikemicznym, diety ketogeniczne, post przerywany, dietę DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension), dietę śródziemnomorską oraz inne diety. Większość interwencji dietetycznych wykazywała korzystny wpływ na masę ciała, wskaźnik masy ciała i obwód talii, a także poprawę wrażliwości na insulinę, regulacji hormonów rozrodczych i regularności miesiączkowania. Wyniki dotyczące jednak metabolizmu lipidów, markerów zapalnych i wskaźników stresu oksydacyjnego były niespójne. Aktualne dowody wskazują, że interwencje dietetyczne mają kluczowe znaczenie dla poprawy postępowania w zakresie wyników metabolicznych, antropometrycznych, hormonalnych i klinicznych u kobiet z PCOS. Niemniej zróżnicowanie podejść dietetycznych, schematów badań i mierzonych wyników podkreśla potrzebę przeprowadzenia długoterminowych randomizowanych badań kontrolowanych, aby ustalić bardziej jednoznaczne zalecenia.

Cel badania: Post przerywany zyskał duże zainteresowanie, jednak brakuje pełnego zrozumienia jego wpływu na zdrowie reprodukcyjne kobiet. Celem tego przeglądu jest wypełnienie tej luki poprzez zbadanie różnych schematów postu przerywanego i ich wpływu na funkcje rozrodcze kobiet, a także potencjalnych mechanizmów.

Wyniki: U zdrowych modeli zwierzęcych bez nadwagi/otyłości lub u modeli ciężarnych post co drugi dzień (ADF) oraz 8-godzinne okno żywieniowe z ograniczeniem czasowym (TRF) mogą mieć niekorzystny wpływ na funkcje rozrodcze. Schematy te wykazują jednak potencjał w łagodzeniu negatywnych skutków wywołanych dietą wysokotłuszczową (HFD) lub narażeniem na czynniki środowiskowe. 10-godzinne TRF przynosi korzyści w poprawie płodności zarówno u modeli zwierzęcych o prawidłowej masie ciała, jak i u zwierząt żywionych HFD. U kobiet z nadwagą/otyłością lub zespołem policystycznych jajników (PCOS) dieta 5:2 i TRF znacząco obniżają wolny indeks androgenowy, jednocześnie zwiększając stężenie globuliny wiążącej hormony płciowe, co daje nadzieję na poprawę regulacji miesiączkowania. W przypadku muzułmanek w ciąży dostępne dane nie wskazują jednoznacznie na niekorzystny wpływ postu ramadanowego na poród przedwczesny, ale należy wziąć pod uwagę jego potencjalne niekorzystne skutki dla przyrostu masy ciała matki, masy urodzeniowej noworodka i długoterminowego zdrowia potomstwa.

Cel badania: Ocena wpływu postu przerywanego, z suplementacją probiotykami lub bez niej, w porównaniu z dietą o ograniczonej kaloryczności, na pomiary antropometryczne, stan metaboliczny i parametry gonadalne u kobiet z zespołem policystycznych jajników (PCOS).

Wyniki: W badaniu wzięło udział łącznie 90 osób; średnia masa ciała wynosiła 81.4 kg, a średni wiek 30 lat. Średnia utrata masy ciała (odchylenie standardowe) nie różniła się między grupami w 8. tygodniu (TRE + probiotyk: -2.2 [1.6] kg vs. TRE + placebo: -2.9 [2.7] kg vs. DCR: -2.5 [1.7] kg). Wyniki wykazały, że chociaż wszystkie trzy schematy doprowadziły do zmniejszenia masy ciała, wskaźnika masy ciała, wskaźników ryzyka naczyniowego oraz wyników oceny hirsutyzmu i trądziku, nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic między grupami eTRE a grupą kontrolną pod względem utraty masy ciała ani poprawy parametrów metabolicznych, miesiączkowych i gonadalnych (P > .05). Ponadto połączenie probiotyków z eTRE nie przyniosło korzyści w zakresie czynników hormonalnych i kardiometabolicznych (P > .05). Samo eTRE ani eTRE z probiotykami nie doprowadziło do istotnie większej utraty masy ciała ani poprawy parametrów metabolicznych, miesiączkowych i gonadalnych w porównaniu ze standardową dietą DCR obejmującą trzy posiłki dziennie.

Cel badania: Pacjentki z zespołem policystycznych jajników (PCOS) stosujące dietę wysokowęglowodanową z natury cierpią z powodu nasilonej glukotoksyczności, insulinooporności (IR) i niepłodności. Ograniczenie zawartości węglowodanów poprawiło płodność u pacjentek z IR i PCOS; jednak nie opublikowano dotąd danych na temat wpływu dobrze kontrolowanej diety ketogenicznej na IR i płodność u pacjentek z PCOS poddawanych zapłodnieniu in vitro (IVF).

Wyniki: 0 %), a także odsetka trwających ciąż/żywych urodzeń (66.7 vs. 0 %). W tym badaniu ograniczenie spożycia węglowodanów u pacjentek z PCOS wywołało ketozę, poprawiło kluczowe parametry metaboliczne i zmniejszyło IR. Chociaż nie wpłynęło to na jakość ani liczbę oocytów lub zarodków, w kolejnym cyklu IVF zaobserwowano istotną poprawę wskaźników implantacji zarodków i ciąż.

Cel badania: Przeprowadziliśmy to badanie jako eksperyment pilotażowy, aby zbadać krótkoterminowy wpływ dwóch diet o różnym składzie na utratę masy ciała, będącą głównym wynikiem, u kobiet z otyłością i zespołem policystycznych jajników (PCOS), które starają się o płodność.