Kwas masłowy i GABA — suplement na jelita i nerwy czy pusta obietnica?

Cel badania: Kwas gamma-aminomasłowy (GABA) jest ważnym neuroprzekaźnikiem związanym z patogenezą stresu, lęku, zaburzeń snu i reakcji częstości akcji serca (HR). Zmienność rytmu serca (HRV), modulowana przez współczulną i przywspółczulną gałąź autonomicznego układu nerwowego (ANS), dostarcza informacji o autonomicznej kontroli pracy serca i zdrowiu układu sercowo-naczyniowego.

Wyniki: Ponadto zaobserwowano poprawę reakcji emocjonalnej, charakteryzującą się zmniejszeniem negatywnego afektu. Suplementacja GABA przyniosła poprawę wyników dotyczących depresji według Skali Depresji, Lęku i Stresu (DASS-21). Warto zauważyć, że odnotowano zwiększenie HRV, przypisywane większej dominacji przywspółczulnej części autonomicznego układu nerwowego. Po 90 dniach suplementacji GABA przyniosło znaczącą poprawę zmienności rytmu serca, reakcji emocjonalnej, łagodzenia objawów depresji i efektywności snu.

Cel badania: Mikrobiom jelitowy stał się potencjalnym celem leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego. Niedokrwienie/reperfuzja (I/R) po zawale mięśnia sercowego jest poważnym powikłaniem, a kwestia tego, czy określone bakterie jelitowe mogą być wykorzystywane jako metoda leczenia, pozostaje nierozstrzygnięta.

Wyniki: Pod względem mechanizmu podawanie GABA przez zgłębnik prowadzi do zmniejszenia liczby prozapalnych makrofagów w sercach poddanych I/R, a po usunięciu makrofagów podawanie GABA przez zgłębnik przestaje zapewniać jakąkolwiek ochronę serca poddanego I/R. Badania in vitro z makrofagami pochodzącymi ze szpiku kostnego (BMDM) stymulowanymi LPS dodatkowo wykazują, że GABA hamuje polaryzację makrofagów w kierunku prozapalnego fenotypu M1, ograniczając wyciek lizosomalny i aktywację inflamasomu NLRP3. Łącznie badanie to pokazuje, że profilaktyczne doustne podawanie L. reuteri lub jego metabolitu GABA łagodzi wywołane przez makrofagi zapalenie serca, a tym samym zmniejsza zaburzenia czynności serca po niedokrwieniu/reperfuzji (I/R), oferując nową strategię profilaktyczną ograniczania ostrego niedokrwiennego uszkodzenia serca.

Cel badania: Suplementacja diety maślanem sodu lub siarą bydlęcą moduluje oś jelitowo-wątrobową u odsadzonych prosiąt. Maślan sodu korzystnie wpływał na czynność wątroby i parametry lipidowe, jednocześnie hamując stan zapalny i sprzyjając utrzymaniu bariery jelitowej.

Wyniki: Wykryto istotny wzrost stężenia kwasu octowego (p = 0,003), a także kwasów masłowego, izomasłowego i walerianowego (odpowiednio p = 0,014, p = 0,024 i p = 0,038). Suplementacja maślanem sodu i suszoną siarą bydlęcą doprowadziła również do zwiększenia stężeń makro- i mikroelementów w wątrobie prosiąt z grup doświadczalnych. Analizy genomiczne sugerują, że maślan sodu moduluje wątrobowe szlaki metaboliczne i zapalne poprzez obniżanie ekspresji PPAR (receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów) i SIRT3 (sirtuiny 3) oraz zmniejszanie ekspresji genu TNF (czynnika martwicy nowotworów), co podkreśla jego potencjalną rolę w regulacji metabolizmu lipidów, stresu oksydacyjnego i stanu zapalnego w modelu świńskim. Ogólnie wyniki wskazują, że oba suplementy mogą przyczyniać się do modulowania aktywności mikroorganizmów jelitowych i metabolizmu wątroby u odsadzonych prosiąt.