Zioła i roślinyKora dębu — babciny sposób na biegunkę i krwawiące dziąsła?
Źródeł: 1 · Artykuł: 4 842 znaków
Henryk Różański opisuje mocny odwar z kory dębu, pity lub użyty do płukania ust, jako pomocny w hamowaniu krwawienia z dziąseł.
- Przy biegunce podaje nalewkę dębową w dawce 5–10 ml, 2–3 razy dziennie, na wodzie lub naparze rumiankowym.
- Według autora garbniki i flawonoidy działają na tkankę przy bezpośrednim kontakcie.
Co piszą autorzy
Henryk Różański
Wyciągi z dębu opisano jako ściągające i przydatne przy niestrawności połączonej z biegunką.
„Mają właściwości ściągające i przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwgnilne i antyfermentacyjne. Przydatne w leczeniu nieżytów przewodu pokarmowego, stanu zapalnego jamy ustnej i gardła. Z jednej strony usuwają przekrwienie błon śluzowych, odkażają, obkurczają naczynia krwionośne, hamują wysięki, lekko “utwardzają” wierzchnią warstwę śluzówki (właściwości ochronne), z drugiej nie powodują unieczynnienia enzymów i nie hamują procesów trawiennych, przez co są szczególnie przydatne przy niestrawności połączonej z biegunką oraz w chorobie wrzodowej, polipach i owrzodzeniach oraz brodawczakach jelit.”
Henryk Różański
Przy biegunce podano nalewkę dębową w dawce 5–10 ml, 2–3 razy dziennie, na wodzie lub naparze rumiankowym.
„Zażywać 1 raz dziennie po małym kieliszeczku przy niestrawności, zgadze, bólu brzucha lub 2-3 razy dziennie po 5-10 ml na wodzie lub naparze rumiankowym przy zaburzeniach trawiennych i biegunce.
Silnie sproszkowana kora i liście dębu służą jako zasypka na skórę (zasuszająca, przeciwzapalna).”
Henryk Różański
Odwar z kory lub liści można pić po 100–200 ml, 2–4 razy dziennie, zależnie od potrzeby i rodzaju schorzenia.
„Pić po 100-200 ml 2-4 razy dziennie, zależnie od potrzeby i rodzaju schorzenia. Używać także do okładów, płukanek, irygacji, przemywania.
Odwar z kory dębu – Decoctum Quercus (ang. Decoction of Oak Bark) został uwzględniony przez British Pharmacopoeia z 1867 r.: Oak Bark, bruised 1 i 1/4 o unce, Distilled Water 1 pint.”
Henryk Różański
Ekstrakt dębowy opisano do płukania ust i pędzlowania zapalnie zmienionych dziąseł.
„Stosować do płukania jamy ustnej i gardła (1 łyżka na 1/2 szklanki wody ciepłej), pędzlowania zajadów, pleśniawek, zapalnie zmienionego języka i dziąseł, do smarowania skóry (wypryski, rany sączące, ugryzienia owadów), pędzlowania zapalnie zmienionego odbytu i pochwy (można rozcieńczyć wodą lub naparem rumiankowym 1:1).”
Henryk Różański
Mocny odwar doustnie lub użyty do płukania ust opisano jako pomocny przy hamowaniu krwawienia z dziąseł.
„Także krwotoku z płuc, krwawień śródmiąższowych dąb nam z pewnością nie zatrzyma. Doustne przyjmowanie mocnego odwaru, płukanie jamy ustnej również pomaga w hamowaniu krwawień, np. z wrzodów żołądka, dziąseł – przez bezpośredni wpływ garbników i fenolokwasów na zmianę.
Quercus robur L., dąb szypułkowy; Swarzędz, wrzesień 2009 r.”
Henryk Różański
Garbki i flawonoidy mają obkurczać naczynia oraz działać na tkankę tylko przy bezpośrednim kontakcie.
„Kora dębu dzięki zawartości garbników i flawonoidów obkurcza naczynia krwionośne i powoduje wytrącanie białek, ale tylko przy bezpośrednim kontakcie z tkanką (tkanka sącząca, krwawiąca, krew, limfa). Samo picie odwaru z kory dębu nie ma wpływu na czas krzepnięcia krwi krążącej.”
Henryk Różański
Picie odwaru z kory dębu nie zmienia czasu krzepnięcia krwi krążącej.
„Samo picie odwaru z kory dębu nie ma wpływu na czas krzepnięcia krwi krążącej. Dlatego zalecanie kory dębu, np. przy krwotokach z nosa nie ma sensu, chyba że użyje się taki odwar do płukania jamy nosowej, aby wpłynąć bezpośrednio na nabłonki i naczynia w niej znajdujące się.”
Henryk Różański
Farmakopea Polska VI podaje dla kory dębu zwykle 3 g jednorazowo i 3 g na dobę doustnie w odwarach.
„Dawki zwykle stosowane doustne, w odwarach, jednorazowo 3 g, dobowo 3 g. Zewnętrznie 5-10 g.
Zgodnie z Farmakopeą Europejską 5 i British Pharmacopoeia z 2009 r. – Cortex Quercus – Oak Bark powinien zawierać minimum 3% garbników, wyrażonych jako piragolol C6H6O3 o m.cz.”
Henryk Różański
Kora dębu zawiera garbniki, a jej oficjalne działanie opisano jako ściągające i przeciwzapalne.
„Oficjalne działanie udowodnione naukowo: ściągające, antywirusowe, przeciwzapalne.
W korze jest od 7 do 12% garbników, w liściach około 5-6%, choć wahnięcia garbników mogą być większe – od 7 do 20%. Kora zawiera flobafeny (także w starszych liściach), flawonoid kwercetynę (także w liściach), alkohol cykliczny cukrowy – kwercytol (C6H7(OH)5), kwasy fenolowe (galusowy, elagowy).”
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.