Fluor a rozwój mózgu dzieci — co mówią lekarze krytyczni wobec fluoryzacji?

Cel badania: Wciąż istnieje wiele niewiadomych dotyczących możliwego szkodliwego wpływu narażenia na fluorek na neurokognitywny rozwój dzieci.

Wyniki: Przy stężeniu fluorku w moczu powyżej 0.28 mg/L (co w przybliżeniu odpowiada zawartości fluorku w wodzie na poziomie 0.7 mg/L) odnotowano słabszy, zasadniczo liniowy spadek o -2.15 punktu IQ (95% CI -4.48; 0.18). Odwrotny związek między narażeniem na fluorek a IQ był szczególnie silny w badaniach obarczonych wysokim ryzykiem błędu systematycznego, podczas gdy w jedynym badaniu ocenionym jako obarczone niskim ryzykiem błędu systematycznego nie stwierdzono niekorzystnego efektu. Ogólnie rzecz biorąc, większość badań wskazywała na niekorzystny wpływ narażenia na fluorek na IQ dzieci, począwszy od niskich poziomów narażenia. Nie można jednak wykluczyć istotnej roli resztkowego zakłócenia, co wskazuje na potrzebę przeprowadzenia dodatkowych badań prospektywnych o niskim ryzyku błędu systematycznego, aby ostatecznie ocenić związek między narażeniem na fluorek a neurokognitywnym rozwojem.

Cel badania: Tło i cele: Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to zaburzenie neurorozwojowe rozpoczynające się w dzieciństwie, charakteryzujące się dwoma wymiarami: nieuwagą i nadpobudliwością/impulsywnością. ADHD może być skutkiem złożonych interakcji między czynnikami genetycznymi, biologicznymi i środowiskowymi, które mogą obejmować narażenie na fluorek.

Wyniki: W trzech badaniach odnotowano dodatni związek z ryzykiem ADHD, we wszystkich oceniając narażenie na podstawie poziomu fluorku. Z kolei przy wykorzystaniu pomiaru fluorku w moczu w trzech badaniach stwierdzono dodatnią korelację z nieuwagą, objawami internalizacyjnymi, problemami poznawczymi i psychosomatycznymi, ale w jednym z pozostałych badań nie stwierdzono żadnego związku. Wnioski: Niniejszy przegląd sugeruje, że wczesne narażenie na fluorek może mieć neurotoksyczny wpływ na rozwój układu nerwowego, oddziałując na objawy behawioralne, poznawcze i psychosomatyczne związane z diagnozą ADHD. Jednak ze względu na niejednorodność uwzględnionych badań obecne dowody nie pozwalają ostatecznie potwierdzić, że narażenie na fluorek jest szczególnie związane z rozwojem ADHD.

Cel badania: Niedawno zakończyliśmy kompleksowy przegląd systematyczny literatury dotyczącej narażenia na fluorek oraz neurorozwoju i funkcji poznawczych, który zaowocował dwiema publikacjami. Monografia National Toxicology Program z 2024 roku stwierdziła — z umiarkowanym poziomem pewności — że większe narażenie na fluorek wiąże się z niższym IQ u dzieci.

Wyniki: Publikacje te spotkały się ze znacznym zainteresowaniem opinii publicznej i mediów, zapoczątkowały wartościową dyskusję naukową i były cytowane przez decydentów w dziedzinie zdrowia publicznego. Wiele uwag naukowych zostało dokładnie rozpatrzonych i rozwiązanych podczas opracowywania dokumentów oraz recenzji naukowej, co przyczyniło się do rygorystycznego charakteru dokumentów końcowych. Niektóre powracające zarzuty są jednak nadal podnoszone. Niniejszy punkt widzenia przedstawia ogólne podsumowanie tych kluczowych zarzutów i odpowiadających im odpowiedzi, aby pomóc opinii publicznej, mediom i społeczności naukowej lepiej zrozumieć siłę i znaczenie dowodów naukowych dotyczących narażenia na fluorek oraz neurorozwoju i funkcji poznawczych.

Cel badania: Żywność i napoje są źródłem narażenia na fluorek w Meksyku. Chociaż wysokie stężenia fluorku są neurotoksyczne, najnowsze badania sugerują, że narażenie w optymalnym zakresie również może stanowić zagrożenie dla rozwijającego się mózgu.

Wyniki: Płeć dziecka modyfikowała jednak związek między spożyciem fluorku przez matkę a wynikiem poznawczym (p dla składnika interakcji = 0.06). Wzrost całkowitego spożycia fluorku z dietą o 0.5 mg/day wiązał się z wynikiem poznawczym niższym o 3.50 punktu u chłopców w wieku 24 miesięcy (95 % CI: -6.58, -0.42); nie stwierdzono związku statystycznego u dziewczynek (β = 0.07, 95 % CI: -2.37, 2.51) ani z wynikiem poznawczym w wieku 12 miesięcy. Uśrednienie wyników poznawczych w wieku 12 i 24 miesięcy za pomocą modeli efektów mieszanych wykazało podobny związek: wzrost całkowitego spożycia fluorku z dietą o 0.5 mg/day wiązał się z wynikiem poznawczym niższym o 3.46 punktu u chłopców (95 % CI: -6.23, -0.70). Wyniki te sugerują, że rozwój zdolności niewerbalnych u chłopców może być bardziej podatny na prenatalne narażenie na fluorek niż rozwój zdolności językowych lub motorycznych, nawet przy poziomach mieszczących się w zalecanym zakresie spożycia.

Cel badania: Prenatalne narażenie na fluorek wiązano z niekorzystnymi wynikami neurorozwojowymi. Nie scharakteryzowano jednak profilu neuropsychologicznego rozwojowej neurotoksyczności fluorku przy niskich poziomach ani stabilności tej zależności w dzieciństwie.

Wyniki: Średnie/mediana stężenia MUFCRE wyniosły 0.90/0.83 mg/L (SD = 0.39; IQR, 0.64-1.11 mg/L). Wzrost MUFCRE o 0.5 mg/L przewidywał średni spadek o 2.12 punktu w GCI/FSIQ (95% CI: -3.49, -0.75) i o 2.63 punktu w PIQ (95% CI: -3.87, -1.40). MUFCRE wiązał się w niewielkim stopniu z VIQ w czasie (B = -1.29, 95% CI: -2.60, 0.01). Nie zaobserwowano interakcji między MUFCRE a płcią dziecka ani między MUFCRE a czasem. Ujemny związek między prenatalnym narażeniem na fluorek a podłużnymi wynikami IQ wynikał ze spadków inteligencji niewerbalnej (tj. PIQ), co sugeruje, że zdolności wzrokowo-przestrzenne i rozumowanie percepcyjne mogą być bardziej podatne na prenatalne narażenie na fluorek niż zdolności werbalne.

Cel badania: W badaniach na zwierzętach połączenie narażenia na fluorek w życiu płodowym i niskiego poziomu jodu ma większy negatywny wpływ na uczenie się i pamięć potomstwa niż każdy z tych czynników osobno, ale nie badano tego u dzieci. Oceniliśmy, czy stężenie jodu w moczu matki (MUIC) modyfikuje związek między fluorkiem w moczu matki (MUF) a inteligencją chłopców i dziewczynek.

Wyniki: Interakcja MUICCRE z MUFCRE była istotna u chłopców (p = 0.042), ale nie u dziewczynek (p = 0.190). U chłopców, których matki miały niski poziom jodu, wzrost MUFCRE o 0.5 mg/g wiązał się z wynikiem FSIQ niższym o 4.65 punktu (95% CI: -7.67, -1.62). U chłopców, których matki miały odpowiedni poziom jodu, wzrost MUFCRE o 0.5 mg/g wiązał się z wynikiem FSIQ niższym o 2.95 punktu (95% CI: -4.77, -1.13). Wyniki te sugerują, że odpowiednie spożycie jodu w czasie ciąży może ograniczać neurotoksyczność fluorku u chłopców.

Cel badania: Prenatalne narażenie na fluorek na poziomach istotnych dla populacji Stanów Zjednoczonych (US) wiązano z gorszymi wynikami neurorozwojowymi u dzieci; jednak w żadnym badaniu w USA nie sprawdzono, czy związki te ujawniają się już w okresie niemowlęcym. W badaniu tym analizowano związki między prenatalnym narażeniem na fluorek a neurorozwojem niemowląt w Los Angeles w Kalifornii.

Wyniki: Wśród 346 par matka-dziecko mediana (IQR) MUFSG wyniosła 0.79 (0.54-1.07) mg/L. Wyższy poziom MUFSG wiązał się z gorszymi wynikami motoryki dużej (IRR = 1.22, 95% CI: 1.03-1.45, p = 0.02). Nie zaobserwowano istotnych związków między MUFSG a wynikami motoryki małej: IRR = 1.15 (95% CI: 0.96-1.39), rozwiązywania problemów: IRR = 1.15 (95% CI: 0.90-1.48), funkcjonowania osobistego i społecznego: IRR = 1.04 (95% CI: 0.83-1.31) ani komunikacji: IRR = 0.90 (95% CI: 0.71-1.14). Narażenie na fluorek w trzecim trymestrze może zwiększać ryzyko rozwojowej neurotoksyczności ujawniającej się w okresie niemowlęcym. Potrzebne są dodatkowe badania, aby dokładniej zbadać ten związek w innych regionach USA i w całym kraju.