Cukrzyca typu 1 — czy mniej węglowodanów to mniej insuliny i mniej strachu?

Cel badania: Leczenie cukrzycy typu 1 (T1D) polega na stosowaniu insulin o różnych profilach działania oraz spożywaniu znanych ilości składników odżywczych pochodzących z diety.

Wyniki: Uwzględniono dziewięć badań klinicznych. Stwierdziliśmy, że dieta niskowęglowodanowa wiąże się ze zwiększeniem czasu w zakresie docelowym w ciągłym monitorowaniu glikemii (+5.68 %, p = 0.01); zmniejszeniem czasu poniżej zakresu (-0.53 %, p = 0.01 przy progu 54 mg/dL i -2.28 %; p = 0.01 przy progu 70 mg/dL), współczynnika zmienności (-5.51 %; p = 0.01), całkowitej dobowej dawki insuliny (-8.39 %; p = 0.01) oraz skurczowego ciśnienia krwi (-4.83 mmHg, p = 0.04). Diety niskowęglowodanowe mogą przynosić korzyści w zakresie kontroli metabolicznej u osób z T1D, co uzasadnia zaprojektowanie przyszłych, rzetelnych badań klinicznych.

Cel badania: Nie wiadomo, jaki odsetek dzieci z cukrzycą typu 1 (T1D) ma doświadczenie ze stosowaniem diety niskowęglowodanowej (LCD). Naszym celem było określenie częstości stosowania LCD wśród dzieci z T1D oraz opisanie ich danych klinicznych i laboratoryjnych.

Wyniki: Łącznie 624/1040 (60%) osób badanych wypełniło ankietę. Łącznie 242/624 (39%) osób zgłosiło doświadczenie z dobrowolnym ograniczaniem węglowodanów, a 36/624 (5.8%) osób stosowało obecnie LCD. W grupie stosującej LCD HbA1c było podobne (45 vs. 49.5, p = 0.11), średnia glikemia była niższa (7.0 vs. 7.9, p = 0.02), czas w zakresie docelowym dłuższy (74 vs. 67%, p = 0.02), czas w hiperglikemii >10 mmol/L krótszy (17 vs. 20%, p = 0.04), występowała tendencja do dłuższego czasu w hipoglikemii <3.9 mmol/L (8 vs. 5%, p = 0.05), a percentyl skurczowego ciśnienia krwi był niższy (43 vs. 74, p = 0.03). Grupy nie różniły się profilem lipidowym ani aktualnym wzrostem, masą ciała czy BMI. LCD była najczęściej rozpoczynana przez rodziców lub same osoby badane, a tylko 39% rodzin skonsultowało swoją decyzję z diabetologiem. Dieta niskowęglowodanowa nie jest rzadkością wśród dzieci z T1D i wiąże się z nieco lepszą kontrolą choroby.

Cel badania: Mimo postępów technologicznych ogólne leczenie cukrzycy typu 1 (T1DM) pozostaje nieoptymalne. W ostatnich latach ponownie rozważano koncepcję ograniczenia spożycia węglowodanów w celu zmniejszenia skoków glikemii i zapotrzebowania na insulinę.

Wyniki: Ogólnie rzecz biorąc, ograniczenie węglowodanów poprawia kontrolę glikemii poprzez zmniejszenie poposiłkowych wahań stężenia glukozy, wydłużenie czasu w zakresie docelowym i obniżenie HbA1c, przy czym wpływ na inne parametry, takie jak profil lipidowy i masa ciała, jest niejednoznaczny. Działania niepożądane, takie jak hipoglikemia i cukrzycowa kwasica ketonowa, są rzadko zgłaszane, choć pojawiły się pewne obawy dotyczące wzrostu u dzieci. Prawidłowe wdrażanie tych diet wymaga multidyscyplinarnego podejścia ze strony wysoko wyspecjalizowanych pracowników ochrony zdrowia, którzy zajmą się problemami medycznymi, społecznymi i psychologicznymi wiążącymi się z dietą restrykcyjną. Potrzebne są badania na dużą skalę i długoterminowe, aby dostarczyć bardziej wiarygodnych danych, zanim ograniczenie węglowodanów będzie można szeroko stosować u pacjentów z T1DM.

Cel badania: Zainteresowanie stosowaniem ograniczenia kalorii w połączeniu z dietami niskowęglowodanowymi u pacjentów z cukrzycą typu 1 wydaje się rosnąć, mimo że lekarze obawiają się jego długoterminowych skutków. Rozbieżność opinii na temat równowagi między korzyściami a bezpieczeństwem może prowadzić do wycofywania się pacjentów z konwencjonalnego nadzoru medycznego.

Wyniki: W wielu badaniach obserwuje się korzyści w zakresie glikemii, w tym poprawę HbA1c, wydłużenie czasu w zakresie docelowym i zmniejszenie zmienności glikemii. U wielu pacjentów obserwuje się charakterystyczny profil lipidowy z wysokim stężeniem cholesterolu LDL, ale związek z przyszłymi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi nie jest określony. W populacji pediatrycznej stwierdzono negatywny wpływ na wzrost, a wpływ na zdrowie psychiczne i zaburzenia odżywiania budzi teoretyczne obawy, choć nie był mierzony w badaniach klinicznych.

Cel badania: Diety niskowęglowodanowe (LCD) zyskują popularność wśród osób z cukrzycą typu 1 (T1D). Jednak wpływ takich diet na glikemię i czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego jest przedmiotem dyskusji. Celem tego badania jest ocena związków między niskim spożyciem węglowodanów, określanym za pomocą wyniku LCD, a glikemią i czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego (profilem lipidowym) u dorosłych z T1D lub LADA w prowincji Québec w Kanadzie.

Wyniki: Jest to badanie przekrojowe wykorzystujące dane zebrane w rejestrze BETTER (02/2019 i 04/2021), w tym samodzielnie zgłaszane przypomnienia dotyczące diety z ostatnich 24 godzin, użyte do obliczenia wyników LCD, obwód talii, epizody hipoglikemii stopnia 2 i 3 oraz zmierzone dane biochemiczne (HbA1c, cholesterol LDL i cholesterol nie-HDL). Uczestników podzielono na kwartyle (Q) na podstawie wyników LCD. Do badania włączono dwustu osiemdziesięciu pięciu dorosłych (w wieku 48.2 ± 15.0 lat; czas trwania T1D 25.9 ± 16.2 lat). Zmienne kategorialne analizowano za pomocą testów chi-kwadrat/Dokładnego testu Fishera, natomiast zmienne ciągłe za pomocą testów ANOVA. Średnie spożycie węglowodanów mieściło się w zakresie od 31.2 ± 6.9% (Q1) do 56.5 ± 6.8% (Q4) całkowitej dziennej energii. W porównaniu z Q4 więcej osób w Q1 zgłaszało HbA1c ≤ 7% [≤53.0 mmol/mol] (Q1: 53.4% vs. Q4: 29.4%; P = 0.011). Takie same wyniki uzyskano w modelach skorygowanych o wiek, płeć i czas trwania T1D. Większy odsetek uczestników w Q1 nigdy nie doświadczył hipoglikemii stopnia 3 w porównaniu z Q3 (Q1: 60.0% vs.

Cel badania: Wpływ czynników związanych ze stylem życia na zdarzenia makronaczyniowe lub śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny pozostaje niejasny w przypadku cukrzycy typu 1. Zbadaliśmy związki diety, aktywności fizycznej i snu z tymi wynikami wśród dorosłych z cukrzycą typu 1 mieszkających w Japonii.

Wyniki: Średni wiek wynosił 51.4 ± 15.1 lat, średnie HbA1c wynosiło 7.9 ± 1.1%, a węglowodany stanowiły 49.3% spożywanej energii. W okresie obserwacji u 35 uczestników wystąpił pierwotny złożony punkt końcowy. W modelach Coxa z wieloma zmiennymi łączny wynik LCDS (HR, 0.90; 95% CI: 0.82-0.98; P = 0.012), wynik roślinnego LCDS (HR, 0.85; 95% CI: 0.76-0.94; P = 0.003) oraz wynik zwierzęcego LCDS (HR, 0.93; 95% CI: 0.87-0.996; P = 0.037) były odwrotnie związane z wynikiem badanym. Wśród dorosłych z cukrzycą typu 1 mieszkających w Japonii wzorce żywieniowe o niskiej zawartości węglowodanów, a szczególnie wynik roślinnej diety niskowęglowodanowej, były odwrotnie związane ze zdarzeniami makronaczyniowymi lub śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny.