Zdrowie mężczyzn po 50 — co o sercu mówi sypialnia?

Cel badania: Dotychczasowe badania wykazujące, że zaburzenia erekcji (ED) przewidują ryzyko kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (CV), nie wystarczają do sformułowania zaleceń dla kardiologów, diabetologów, urologów i innych specjalistów, a związek między zdarzeniami CV a stopniem ED nie jest jasny. Celem była ocena, czy ED stanowi czynnik ryzyka zdarzeń CV, w ramach kompleksowego przeglądu literatury i metaanalizy.

Wyniki: Do metaanalizy włączono 25 kwalifikujących się badań obejmujących 154,794 osoby. W porównaniu z mężczyznami bez zaburzeń erekcji ryzyko CVD u pacjentów z zaburzeniami erekcji było istotnie większe o 43% (ryzyko względne [RR] =1.43; P < .001), ryzyko CHD było większe o 59% (RR = 1.59; P < .001), ryzyko udaru było większe o 34% (RR = 1.34; P < .001), a śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny była większa o 33% (RR = 1.33; P < .001). Starsze osoby z ED (≥55 lat), osoby z ED utrzymującymi się krócej (<7 lat) oraz osoby z wyższym odsetkiem cukrzycy (≥20%) i palenia tytoniu (≥40%) były bardziej narażone na rozwój CVD. Ponadto wykazano, że ciężkie ED pozwala przewidywać wyższe ryzyko CVD i śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny. Zaproponowany tu standaryzowany model można właściwie stosować do wykrywania wczesnych zdarzeń CV. Ryzyko CVD ogółem, CHD, udaru i śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny było istotnie zwiększone w populacjach z ED, a ciężkie ED stanowi szczególny powód do niepokoju.

Cel badania: Pomimo wielu postępów dokonanych w ciągu ostatnich kilku dekad choroby układu sercowo-naczyniowego (CVD) pozostają główną przyczyną zgonów na świecie, a mężczyźni zapadają na nie w młodszym wieku niż kobiety.

Wyniki: Co istotne, subkliniczna miażdżyca wydaje się poprzedzać naczyniopochodne ED o dekadę lub dłużej, a ED poprzedza kliniczne CVD, takie jak zawał mięśnia sercowego i udar, o około 2-5 lat. Co kluczowe, ponieważ ED może być pierwszym powodem zgłoszenia się poza tym „zdrowych” mężczyzn do lekarza, kliniczne rozpoznanie naczyniopochodnego ED może stanowić wyjątkową okazję do identyfikacji osób z grupy wysokiego ryzyka, podjęcia interwencji, a tym samym zapobieżenia progresji do klinicznego CVD. W tym przeglądzie podsumowano aktualne dowody dotyczące związku między ED a subklinicznym i klinicznym CVD oraz przedstawiono stanowisko aktualnych wytycznych i zaleceń klinicznych w sprawie roli oceny ED w zapobieganiu CVD. Na koniec w przeglądzie zaproponowano schemat kliniczny uwzględniania ED w standardowej ocenie ryzyka CVD u mężczyzn w średnim wieku.

Cel badania: Związek między zaburzeniami erekcji (ED) a chorobami układu sercowo-naczyniowego (CV) (CVD) jest znany od dawna, a badania wskazują, że ED stanowi niezależny wskaźnik ryzyka CVD. Co ważniejsze, ED jest wskaźnikiem zarówno obturacyjnej, jak i nieobturacyjnej choroby wieńcowej (CAD) i może ujawniać obecność subklinicznej CAD u mężczyzn, którzy poza tym nie mają objawów.

Wyniki: W przypadku mężczyzn z ED o przeważającym podłożu naczyniowym zalecamy, aby wstępna stratyfikacja ryzyka CV opierała się na skali ryzyka miażdżycowej choroby CV z 2013 r. opracowanej przez American College of Cardiology/American Heart Association. Postępowanie u mężczyzn z ED, u których ryzyko CVD jest niskie, powinno koncentrować się na kontroli czynników ryzyka; mężczyzn z wysokim ryzykiem, w tym z objawami CV, należy kierować do kardiologa. U mężczyzn z ryzykiem pośrednim należy przeprowadzić nieinwazyjną ocenę w kierunku subklinicznej miażdżycy. Dowody przemawiają za stosowaniem markerów prognostycznych, w szczególności wskaźnika uwapnienia tętnic wieńcowych, w celu lepszego poznania ryzyka CV u mężczyzn z ED. Lekarze muszą oceniać obecność lub brak ED u każdego mężczyzny w wieku >40 lat, zwłaszcza u tych, którzy nie mają objawów CAD. Popieramy stratyfikację ryzyka CV i redukcję czynników ryzyka CVD u wszystkich mężczyzn z naczyniopochodnym ED. Miner M, Parish SJ, Billups KL i in. Zaburzenia erekcji i subkliniczna choroba układu sercowo-naczyniowego. Sex Med Rev 2018;7:455-463.

Cel badania: Choroby układu sercowo-naczyniowego (CVD) i zaburzenia erekcji (ED) to dwa schorzenia, które często współwystępują. Obie choroby są następstwem układowej choroby naczyniowej i mają wspólne czynniki ryzyka, takie jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, palenie tytoniu, otyłość i dyslipidemia.

Wyniki: Ponadto mają tę samą podstawę patologiczną — dysfunkcję śródbłonka. Objawy ED wyprzedzają kliniczne objawy CVD o trzy do pięciu lat. Okres ten może stanowić szansę na wczesne wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych ukierunkowanych na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego. W artykule omówiono zapadalność na CVD i ED oraz ich rozpowszechnienie, wspólne czynniki ryzyka, patofizjologiczny związek między tymi dwiema chorobami, a także aktualne strategie diagnostyki i leczenia pacjentów z CVD i ED, aby zapobiegać zawałowi mięśnia sercowego, udarowi lub niewydolności serca.

Cel badania: Zdrowie seksualne odgrywa fundamentalną rolę w ogólnym stanie zdrowia i dobrostanie, a zdrowe i aktywne życie seksualne może istotnie przyczyniać się do dobrej jakości życia. Zaburzenia seksualne, a zwłaszcza zaburzenia erekcji (ED) u mężczyzn, są bardzo częste u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (CVD).

Wyniki: Ponadto ED jest istotnym czynnikiem przyczyniającym się do przerywania terapii sercowo-naczyniowej lub nieprzestrzegania jej zaleceń. Leki stosowane w chorobach układu sercowo-naczyniowego mają zróżnicowany wpływ na funkcje erekcyjne; najgorszy profil mają leki moczopędne i β-blokery, a najlepszy inhibitory układu renina–angiotensyna–aldosteron oraz nebiwolol. Farmakologiczne leczenie ED ma niejednoznaczny wpływ na ryzyko CVD, co wskazuje na złożoną interakcję między ED a lekami stosowanymi w CVD. W tym przeglądzie omawiamy, w jaki sposób lekarze leczący osoby z CVD mogliby uwzględniać funkcje seksualne w wywiadzie, nie tylko jako element diagnostyki, lecz także jako sposób na osiągnięcie wymiernych i istotnych korzyści w zakresie jakości życia i wyników sercowo-naczyniowych.

Cel badania: Dysfunkcja śródbłonka jest ważnym procesem w rozwoju miażdżycowej choroby układu sercowo-naczyniowego, a zarazem głównym mechanizmem patofizjologicznym leżącym u podłoża naczyniopochodnych zaburzeń erekcji (ED).

Wyniki: Jak można się spodziewać, te dwa częste zaburzenia są powiązane również na poziomie klinicznym: ED występuje często u pacjentów z jawną i utajoną chorobą wieńcową, a coraz częściej uznaje się je za wczesną kliniczną manifestację uogólnionej choroby naczyniowej, wiążącą się z niezależnym ryzykiem przyszłych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Rosnąca świadomość, że ED jest barometrem chorób układu sercowo-naczyniowego, stwarza wyjątkową okazję do poprawy profilaktyki zdrowia naczyniowego u mężczyzn. Zmiana stylu życia i modyfikacja czynników ryzyka, a także farmakoterapia (zarówno inhibitory fosfodiesterazy typu 5, jak i leki nieukierunkowane na ED) wydają się przynosić dodatkowe korzyści zarówno w leczeniu ED, jak i w odniesieniu do ogólnego ryzyka sercowo-naczyniowego; korzyści te mogą być przynajmniej częściowo związane z poprawą funkcji śródbłonka i działaniem przeciwzapalnym.

Cel badania: Zaburzenia erekcji (ED) są często chorobą współistniejącą, powszechnie powiązaną z chorobami układu sercowo-naczyniowego (CVD). Lekarze powinni rozumieć, że związek między ED a CVD nie jest przypadkowy, lecz stanowi sygnał ostrzegawczy.

Wyniki: Lekarze powinni rozumieć, że związek między ED a CVD nie jest przypadkowy, lecz stanowi sygnał ostrzegawczy. Fakt, że objawy ED zwykle pojawiają się przed objawami zdarzenia sercowo-naczyniowego, daje lekarzom wyjątkową możliwość przewidzenia przyszłego stanu zdrowia sercowo-naczyniowego ich pacjentów. Choroba naczyniowa jest najczęstszą przyczyną ED. W artykule omówiono zapadalność na CVD i ED, patofizjologię ED, czynniki ryzyka związane z ED i CVD oraz możliwości oceny i leczenia mężczyzn z ED, a także przedstawiono, w jaki sposób ED może służyć jako wczesny sygnał ostrzegawczy choroby układu sercowo-naczyniowego.

Cel badania: Konferencja Konsensusu Princeton (Panelu Ekspertów) to wielospecjalistyczne sympozjum współpracy poświęcone optymalizacji funkcji seksualnych i ochronie zdrowia układu sercowo-naczyniowego. Czwarta Konferencja Konsensusu Princeton odbyła się 10-11 marca 2023 r. w Huntington Medical Research Institutes w Pasadenie w Kalifornii.

Wyniki: Trzynaście lat po Princeton III dokument Princeton IV rozwija wcześniejsze podstawy w kilku kluczowych obszarach. Coraz więcej dowodów przemawia za tym, aby lekarze traktowali mężczyzn z ED jako zagrożonych zdarzeniami sercowymi, dopóki nie zostanie wykazane inaczej. Algorytmy diagnostyki i leczenia ED zaktualizowano o nowe zalecenia dotyczące oceny uwapnienia tętnic wieńcowych w celu zaawansowanej stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego. Szczegółowo omówiono optymalizację doustnych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 w leczeniu mężczyzn z ED i chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym najnowsze dowody na potencjalne działanie kardioprotekcyjne tych leków.

Cel badania: Zaburzenia erekcji (ED) przestały być jedynie problemem dotyczącym jakości życia i stały się uznanym wskaźnikiem układowej choroby naczyniowej oraz wczesnym zwiastunem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Konsensus Princeton IV podkreśla, że u mężczyzn zgłaszających się z zaburzeniami erekcji należy zakładać podwyższone ryzyko sercowo-naczyniowe, dopóki nie zostanie wykazane inaczej, oraz zaleca zintegrowaną stratyfikację ryzyka i optymalizację stylu życia.

Wyniki: Zaburzenia erekcji (ED) przestały być jedynie problemem dotyczącym jakości życia i stały się uznanym wskaźnikiem układowej choroby naczyniowej oraz wczesnym zwiastunem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Konsensus Princeton IV podkreśla, że u mężczyzn zgłaszających się z zaburzeniami erekcji należy zakładać podwyższone ryzyko sercowo-naczyniowe, dopóki nie zostanie wykazane inaczej, oraz zaleca zintegrowaną stratyfikację ryzyka i optymalizację stylu życia. Poza ustalonymi skalami ryzyka postępy w dziedzinie omiki, obrazowania naczyń i zdrowia cyfrowego dają nadzieję na precyzyjne narzędzia wczesnego wykrywania i profilaktyki. Celem tego przeglądu jest zbadanie zaburzeń erekcji jako wczesnego wskaźnika choroby układu sercowo-naczyniowego oraz podsumowanie aktualnych i rozwijających się metod stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego u mężczyzn z ED.

Cel badania: Zaburzenia erekcji (ED) są częstym schorzeniem, uznawanym za wczesny wskaźnik choroby układu sercowo-naczyniowego. Dowody epidemiologiczne i mechanistyczne łączą ED z ryzykiem sercowo-naczyniowym, przy czym istotną rolę odgrywają przewlekły stan zapalny o małym nasileniu, dysfunkcja śródbłonka i miażdżyca.

Wyniki: Zaburzenia erekcji (ED) są częstym schorzeniem, uznawanym za wczesny wskaźnik choroby układu sercowo-naczyniowego. Dowody epidemiologiczne i mechanistyczne łączą ED z ryzykiem sercowo-naczyniowym, przy czym istotną rolę odgrywają przewlekły stan zapalny o małym nasileniu, dysfunkcja śródbłonka i miażdżyca. ED może służyć jako wczesny wskaźnik subklinicznej choroby naczyniowej, a strategie diagnostyczne, w tym ocena uwapnienia tętnic wieńcowych i echokardiografia, mogą być rozważane w celu udoskonalenia stratyfikacji ryzyka. Podejścia terapeutyczne łączące zdrowie seksualne i kardiometaboliczne korzystnie wpływają na poprawę opieki nad tą populacją zagrożoną.