Witamina D3 i K2 razem — czy to zawsze dobre połączenie?

Cel badania: Zbadano wpływ łącznego podawania witaminy D3 i witaminy K2 na gęstość mineralną kości (BMD) odcinka lędźwiowego kręgosłupa u kobiet po menopauzie z osteoporozą.

Wyniki: Nie stwierdzono istotnych różnic między czterema grupami pod względem wieku, wskaźnika masy ciała, liczby lat od menopauzy ani początkowej wartości BMD. Jednoczynnikowa analiza wariancji (ANOVA) z powtarzanymi pomiarami wykazała istotne obniżenie BMD w grupie C (P < 0.001). Dwuczynnikowa ANOVA z powtarzanymi pomiarami wykazała istotny wzrost BMD w grupach D i K w porównaniu z grupą C (odpowiednio P < 0.05 i P < 0.001) oraz istotny wzrost BMD w grupie DK w porównaniu z grupami C, D i K (odpowiednio P < 0.0001, P < 0.05 i P < 0.01). Wyniki te wskazują, że łączne podawanie witaminy D3 i witaminy K2, w porównaniu z podawaniem wapnia, wydaje się przydatne w zwiększaniu BMD odcinka lędźwiowego kręgosłupa u kobiet po menopauzie z osteoporozą.

Cel badania: Osteopatia talasemiczna (TOSP) stała się przedmiotem zainteresowania, ponieważ zoptymalizowane schematy transfuzji i chelatacji żelaza znacznie poprawiły przeżywalność pacjentów cierpiących na talasemię major (TM) oraz wydłużyły oczekiwaną długość życia.

Wyniki: Zaobserwowaliśmy również spadek stosunku osteokalcyny niedostatecznie gamma-karboksylowanej do osteokalcyny gamma-karboksylowanej, jednak nie był on istotny. Chociaż naturalny przebieg TOSP polega na pogarszaniu się stanu lub przynajmniej jego stabilizacji, nasze badanie pilotażowe wykazało, że połączenie witaminy K2 i kalcytriolu ma wyraźnie korzystny wpływ na gęstość mineralną kości u dzieci z TM w okresie 1 roku. Suplementacja menachinonem-7 zamiast stosowania leków stanowi zwiększone fizjologiczne spożycie i wydaje się korzystną alternatywą w leczeniu TOSP. Konieczne są dalsze badania z udziałem dużej liczby uczestników, aby uwidocznić wpływ witaminy K2 na TOSP.

Cel badania: Zwapnienie naczyń jest jednym z najczęściej występujących zaburzeń u dziecięcych pacjentów hemodializowanych i ostatecznie prowadzi do chorobowości sercowo-naczyniowej. Witaminę K2 badano wcześniej u dorosłych, a wyniki wykazały jej korzystny wpływ na markery kalcyfikacji. Celem tego badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa witaminy K2 oraz cholekalcyferolu w odniesieniu do regulatorów kalcyfikacji u pacjentów pediatrycznych.

Wyniki: Pod koniec okresu badania oznaczono stężenia FGF23, dp-uc-MGP i uc-OC w surowicy. Stwierdzono, że stężenia dp-uc-MGP, uc-OC i FGF23 w surowicy były istotnie wyższe (p < 0.05) u pacjentów hemodializowanych niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej. Po 4 miesiącach w grupie 3 odnotowano największy spadek dp-uc-MGP i uc-OC w porównaniu z pozostałymi grupami. Nie zaobserwowano jednak zmian w FGF23. Witamina K2 i naturalna witamina D korzystnie wpływały na regulatory kalcyfikacji u dziecięcych pacjentów hemodializowanych.

Cel badania: Celem było zbadanie wczesnych efektów jednoczesnego leczenia witaminą K2 i witaminą D3 na odsetek zrostu u pacjentów po operacji kręgosłupa. Po przezotworowej międzytrzonowej fuzji lędźwiowej (TLIF) lub tylnej międzytrzonowej fuzji lędźwiowej (PLIF) opisywano rzekomy staw międzykręgowy, zwłaszcza u pacjentów z osteopenią lub osteoporozą.

Wyniki: Włączono siedemdziesięciu ośmiu pacjentów, a dziewięciu z nich później przerwało udział z powodu 2019-nCoV. Po sześciu miesiącach od operacji odsetek całkowitego zrostu był istotnie wyższy w grupie VK2+VD3 niż w grupie kontrolnej (91.18% vs 71.43%, P = 0.036). Po sześciu miesiącach od operacji BMD wzrosło w grupie VK2+VD3 i było wyższe niż w grupie kontrolnej, choć różnica nie była istotna. Po trzech miesiącach od operacji w grupie VK2+VD3 zaobserwowano istotny wzrost propeptydu aminowego prokolagenu typu I (91.81%) oraz niewielki spadek peptydu końcowego C (8.06%). W obu grupach po operacji kręgosłupa uzyskano istotną poprawę wyników JOA-BPEQ i VAS. Podawanie witaminy K2 i witaminy D3 może zwiększać odsetek zrostu międzytrzonowego w odcinku lędźwiowym, łagodzić objawy kliniczne, wspomagać tworzenie kości oraz zapobiegać dalszemu spadkowi BMD w ciągu sześciu miesięcy po TLIF lub PLIF. Poziom dowodów: 3.

Cel badania: Badania obserwacyjne wykazały, że wysokie spożycie witaminy K2 w diecie wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem choroby naczyń wieńcowych i zwapnienia naczyń. Oceniliśmy wpływ suplementacji witaminą K2 na progresję miażdżycy i zwapnień u pacjentów z PChN w stadiach 3-5, niepoddawanych dializom.

Wyniki: Przyrost CCA-IMT był istotnie mniejszy w grupie K+D niż w grupie D: z 0.95 ±0.2 mm do 1.01 ±0.3, P = 0.003 wobec wzrostu z 1.02 ±0.2 mm do 1.16 ±0.3, P = 0.003 (ΔCCA-IMT, odpowiednio 0.06 ±0.08 wobec 0.136 ±0.05 mm, P = 0.005). Wzrost CACS był nieco mniejszy w grupie K+D niż w grupie D (ΔCACS, 58.1 ±106.5 AU wobec 74.4 ±127.1 AU, P = 0.7). W grupie K+D zaobserwowano istotne obniżenie stężenia dp-ucMGP i całkowitej OC. 270-dniowy kurs podawania witaminy K2 pacjentom z PChN w stadiach 3-5 może spowolnić progresję miażdżycy, ale nie wpływa istotnie na progresję zwapnień. Witamina K2 istotnie zmienia stężenia promotorów i inhibitorów kalcyfikacji: dp-ucMGP, OC i OPG.

Cel badania: Zbadano wpływ witaminy K na mineralizację przez ludzkie osteoblasty okostnowe, przy braku i w obecności 1alfa,25-dihydroksywitaminy D3 (1,25(OH)2D3). Witamina K1 i K2, ale nie witamina K3, w stężeniu 2.5 microM nasilały mineralizację in vitro, gdy komórki hodowano z witaminą K przez 20 dni po osiągnięciu konfluencji in vitro.

Wyniki: Warfaryna hamowała zarówno produkcję osteokalcyny indukowaną przez 1,25(OH)2D3, jak i jej akumulację w warstwie komórkowej, a także hamowała produkcję osteokalcyny i jej akumulację w warstwie komórkowej indukowane przez 1,25(OH)2D3 wraz z witaminą K2. Mineralizacja indukowana przez 1,25(OH)2D3 i nasilana przez witaminę K2 wynikała prawdopodobnie ze zwiększonej akumulacji osteokalcyny w warstwie komórkowej, indukowanej przez witaminę K2. Uznaliśmy jednak, że mineralizacja indukowana samą witaminą K2 wynikała z akumulacji osteokalcyny z surowicy bydlęcej na warstwie komórkowej, ponieważ osteokalcyny wyekstrahowanej z warstwy komórkowej nie rozpoznano za pomocą swoistej surowicy odpornościowej przeciwko ludzkiej osteokalcynie, która nie reaguje krzyżowo z osteokalcyną bydlęcą. Wyniki te sugerują, że mechanizm mineralizacji indukowanej przez witaminę K2 w obecności 1,25(OH)2D3 różnił się od mechanizmu działania samej witaminy K2 oraz że osteokalcyna odgrywa ważną rolę w mineralizacji przez osteoblasty in vitro.

Cel badania: Kilka niedawnych badań wskazało, że u pacjentów z przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych w kościach zatok przynosowych zachodzą zmiany patofizjologiczne. Zbadaliśmy aktywność mineralizacyjną osteoblastów oraz produkcję osteokalcyny i cytokin w hodowanych ludzkich osteoblastach pochodzących z kości sitowych, poddanych działaniu witaminy D3, witaminy K2 i warfaryny, aby zbadać metaboliczne skutki tych interwencji w kościach zatok przynosowych.

Wyniki: W kościach poddanych działaniu witaminy D3 wraz z witaminą K2 zwiększyły się produkcja osteokalcyny i wskaźnik mineralizacji osteoblastów. Warfaryna hamowała nasilające działanie witaminy K2 w obecności witaminy D3. W przypadku produkcji TGF-beta odpowiedź znacznie różniła się w zależności od izoformy. Podsumowując, wykazaliśmy, że te witaminy i warfaryna mogą być przydatne w poprawie metabolizmu kości zatok przynosowych, a także mogą poprawiać patogenezę przewlekłego zapalenia zatok.

Cel badania: Tło: Okres przejścia menopauzalnego może wiązać się z szeregiem uciążliwych objawów pogarszających jakość życia. Wiele kobiet nie może stosować hormonalnej terapii zastępczej (HRT) i/lub odmawia jej przyjmowania, dlatego polegają na niehormonalnych środkach łagodzących zespół klimakteryczny.

Wyniki: Porównując grupę A z grupą B, stwierdzono istotne różnice wartości CTX po leczeniu (p = 0.0458). W porównaniu z wartością wyjściową w grupie A wystąpiły istotne różnice w domenach fizycznej, psychospołecznej i naczynioruchowej kwestionariusza jakości życia specyficznego dla menopauzy (MenQol) (p < 0.05), natomiast nie stwierdzono istotnej różnicy w domenie seksualnej (p > 0.05). Po terapii, porównując grupę A z grupą B, zaobserwowano istotne różnice we wszystkich domenach MenQol (p < 0.05), z wyjątkiem domeny seksualnej (p > 0.05). Wnioski: Na podstawie naszych wyników połączenie PCP, vitD i vitK2 można stosować w łagodzeniu zaburzeń naczynioruchowych i nastroju związanych z menopauzą, zapewniając jednocześnie dodatkową korzyść w postaci utrzymania zdrowia kości.