Szczepionka Pfizera — jakie skutki uboczne wypłynęły po czasie?

Cel badania: Szczepionki przeciw COVID-19 zostały początkowo dopuszczone do stosowania na podstawie krótkoterminowych danych z badań klinicznych fazy 3 przeprowadzonych w wysoce wyselekcjonowanej populacji. W tym badaniu oceniono długoterminowe bezpieczeństwo szczepionki Pfizer-BioNTech przeciw COVID-19 BNT162b2 oraz zróżnicowanie częstości zdarzeń niepożądanych w klinicznie istotnych podgrupach.

Wyniki: Spośród 9518 uczestników (mediana wieku 36,6 roku) w podstawowej populacji oceny bezpieczeństwa (zaszczepionych preparatem BNT162b2 w ciągu 10 dni od włączenia do badania) większość stanowiły kobiety (69,0%), osoby rasy białej (66,1%) i osoby niebędące Latynosami (75,2%). Najczęstszymi schorzeniami występującymi na początku badania były otyłość/nadwaga (24,4%), nadciśnienie (11,9%) i astma (11,6%). Ogólna częstość AESI wynosiła 13,65 na 1000 osobolat. Większość AESI nie doprowadziła do hospitalizacji (67,4%). Najczęstszymi AESI na 1000 osobolat były zapalenie stawów/bóle stawów (3,32), reakcje alergiczne inne niż anafilaktyczne (2,84) oraz samoistne poronienie/martwe urodzenie (3,10). Częstość wszystkich pozostałych AESI wynosiła <1,0 na 1000 osobolat. Nieskorygowane częstości AESI (IRR; 95% CI) były wyższe w okresach ryzyka niż w okresach kontrolnych (2,32; 1,54-3,51), lecz po skorygowaniu o wiek uległy osłabieniu (0,95; 0,53-1,72).

Cel badania: Podczas pandemii COVID-19 szczepienia przyniosły znaczne korzyści dla zdrowia publicznego, zapobiegając chorobom i ograniczając śmiertelność. Celem tego badania było zbadanie długoterminowych niepożądanych objawów klinicznych po szczepieniu przeciw COVID-19 szczepionkami Oxford AstraZeneca (ChAdOx1 nCoV-19, Oxford), Pfizer-BioNTech (BNT162b2) i Moderna (mRNA-1273).

Wyniki: Nieregularne miesiączkowanie występowało nieco częściej u kobiet, które otrzymały szczepionkę Pfizer-BioNTech (14,8%), niż u osób zaszczepionych Oxford AstraZeneca (18,9%). Najwyższy odsetek osób zakażonych po szczepieniu odnotowano wśród tych, które otrzymały szczepionkę Oxford AstraZeneca (46,3%). Podsumowując, najczęściej zgłaszanymi długoterminowymi działaniami niepożądanymi po szczepieniu przeciw COVID-19 były przewlekłe zmęczenie, zaburzenia funkcji poznawczych i nieregularne miesiączkowanie. Aby uzyskać bardziej rozstrzygające dowody, konieczne są dalsze badania na dużą skalę.

Cel badania: Na całym świecie istnieją obawy dotyczące bezpieczeństwa szczepionek przeciw COVID-19 w kontekście funkcji płytek krwi. Ich długoterminowy wpływ na ogólną aktywność płytek pozostaje jednak słabo poznany.

Wyniki: Na całym świecie istnieją obawy dotyczące bezpieczeństwa szczepionek przeciw COVID-19 w kontekście funkcji płytek krwi. Ich długoterminowy wpływ na ogólną aktywność płytek pozostaje jednak słabo poznany. W niniejszej pracy zajmujemy się tym problemem, stosując obrazowanie do profilowania pojedynczych komórek i monitorując w czasie krążące agregaty płytek we krwi zdrowych osób, przed podaniem im i po podaniu im wielu dawek szczepionki Pfizer-BioNTech (BNT162b2) w okresie blisko 1 roku. Wyniki nie wskazują na istotne ani utrzymujące się tendencje w zakresie agregacji płytek krwi po podaniu dawek szczepionki, co oznacza, że wszelki wpływ szczepień na obrót płytek krwi, ich aktywację i agregację oraz interakcje płytek z leukocytami był nieistotny.

Cel badania: W tym badaniu zbadano związek między szczepieniem przeciwko koronawirusowi 2019 szczepionką mRNA a udarem w Katarze.

Wyniki: Skorygowany iloraz szans (aOR) dla szczepienia wśród przypadków w porównaniu z grupą kontrolną wynosił 0,87 (95% CI: 0,75-1,00). aOR wynosił 0,74 (95% CI: 0,45-1,23) dla jednej dawki szczepionki, 0,87 (95% CI: 0,73-1,04) dla szczepienia dawkami z serii podstawowej (dwie dawki) oraz 0,91 (95% CI: 0,66-1,25) dla dawki przypominającej (trzy lub więcej dawek). aOR wynosił 0,87 (95% CI: 0,72-1,04) dla BNT162b2 i 0,86 (95% CI: 0,67-1,11) dla mRNA-1273. Analizy podgrup uwzględniające różny czas od szczepienia również nie wykazały związku. Analizy podgrup według narodowości, wieku, liczby współistniejących schorzeń lub wcześniejszego zakażenia przyniosły podobne wyniki. Analiza podgrup z podziałem według rodzaju udaru sugerowała związek między szczepieniem a zakrzepicą zatok żylnych mózgu (aOR wynoszący 2,50 [95% CI: 0,97-6,44]), jednak nie osiągnął on istotności statystycznej.