Sauna na podczerwień — gorąca droga do zdrowia?

Cel badania: Kąpiele w saunie mogą być potencjalną metodą terapii stylu życia w przypadku niewydolności serca (HF). Ważne jest przeanalizowanie obecnych dowodów, aby wskazać kierunki przyszłych badań i możliwe zastosowania kliniczne.

Wyniki: W metaanalizie ekspozycja na kąpiel w saunie na podczerwień w temperaturze 60°C przez 15 minut, po której następował 30-minutowy odpoczynek w ciepłym otoczeniu, pięć razy w tygodniu przez 2–4 tygodnie, wiązała się ze znacznym obniżeniem stężenia peptydu natriuretycznego typu B i wskaźnika sercowo-piersiowego oraz poprawą frakcji wyrzutowej lewej komory. Nie stwierdzono istotnego wpływu na wymiar końcoworozkurczowy lewej komory, wymiar lewego przedsionka, skurczowe ciśnienie krwi ani rozkurczowe ciśnienie krwi. Siła dowodów wahała się od umiarkowanej do niewystarczającej. Kąpiele w saunie na podczerwień wiązały się z krótkotrwałą poprawą czynności serca. Potrzeba więcej dowodów dotyczących długoterminowych skutków kąpieli w saunie oraz wpływu sauny fińskiej na zdrowie układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z HF lub innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Cel badania: Aby zbadać wpływ sauny na podczerwień (IR), będącej formą hipertermii całego ciała, pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RA) i zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (AS) poddawano przez 4 tygodnie serii ośmiu zabiegów IR. Badaniem objęto 17 pacjentów z RA i 17 pacjentów z AS.

Wyniki: U pacjentów z RA i AS ból, sztywność i zmęczenie również uległy klinicznej poprawie w trakcie 4-tygodniowego okresu leczenia, jednak zmiany te nie osiągnęły istotności statystycznej. Nie stwierdzono istotnych zmian wskaźników aktywności choroby, co wskazuje na brak nasilenia jej aktywności. Podsumowując, terapia podczerwienią wywiera statystycznie istotne, krótkotrwałe korzystne działanie oraz klinicznie istotne efekty w okresie leczenia u pacjentów z RA i AS, nie nasilając aktywności choroby. IR jest dobrze tolerowana i nie powoduje działań niepożądanych.

Cel badania: Celem tego badania było zbadanie wpływu pojedynczej sesji w saunie na podczerwień (IRS) na regenerację po wysiłku w zakresie sprawności nerwowo-mięśniowej, funkcji autonomicznego układu nerwowego, subiektywnej jakości snu i bolesności mięśni.

Wyniki: PAS. Bolesność mięśni była mniejsza, a subiektywnie oceniana regeneracja lepsza po IRS niż po PAS (p < 0,01). Zastosowanie IRS po wysiłku fizycznym ograniczyło spadek zdolności do wykonywania ruchów eksplozywnych i zmniejszyło subiektywne odczucie bolesności mięśni po treningu oporowym, co może poprawiać nastrój, gotowość i sprawność fizyczną sportowca. Pojedyncza sesja IRS nie miała szkodliwego wpływu na regenerację autonomicznego układu nerwowego.

Cel badania: Chociaż wiadomo, że zespół geriatryczny wiąże się z rozwojem kruchości, nie wiadomo, czy złagodzenie zespołu geriatrycznego poprawia również wspólne czynniki ryzyka i kruchość.

Wyniki: Po programie FILTS stwierdzono istotne różnice w zwykłej prędkości chodu, szczytowym poborze tlenu, wyniku Geriatric Depression Scale-15, jakości życia związanej ze zdrowiem oraz nasileniu kilku objawów geriatrycznych. Spośród 67 uczestników u 18 odnotowano poprawę wyniku kruchości J-CHS, u 47 nie stwierdzono zmian, a u dwóch wynik się pogorszył. Analiza regresji liniowej wykazała, że zmiana liczbowej oceny uczucia zimna w kończynach (B = -0.105, P = 0.013) oraz łączna ocena liczbowa zespołów geriatrycznych (B = 0.044, P < 0.001) były niezależnymi czynnikami warunkującymi zmianę wyniku J-CHS. 3-miesięczny program FILTS łagodzi zespół geriatryczny, nasilenie kruchości i wskaźniki związane z kruchością u starszych mieszkańców Japonii. Geriatr Gerontol Int 2020; 20: 892-898.

Cel badania: Dysfunkcja naczyń i nietolerancja wysiłku fizycznego przyczyniają się do chorób układu sercowo-naczyniowego związanych z przewlekłą chorobą nerek (CKD). Bierna ekspozycja na ciepło stanowi bodziec fizjologiczny sprzyjający korzystnym adaptacjom naczyniowym i poprawie wydolności wysiłkowej, ale dotychczas nie badano jej u osób z CKD.

Wyniki: Po HT nie stwierdzono istotnych zmian czynności nerek ani biomarkerów ostrego uszkodzenia nerek. W tym badaniu pilotażowym pojedyncza sesja biernej ekspozycji na ciepło spowodowała ostrą poprawę funkcji naczyń i wydolności wysiłkowej u pacjentów z CKD. NOWE I GODNE UWAGI: Jest to pierwsze znane badanie oceniające ostrą reakcję naczyniową, nerkową i wysiłkową na pojedynczą sesję biernej ekspozycji na ciepło u osób z przewlekłą chorobą nerek (CKD). Funkcja makronaczyniowa, funkcja mikrokrążenia i wydolność wysiłkowa były doraźnie większe po pojedynczej sesji biernego ogrzewania, bez wpływu na czynność nerek ani wskaźniki uszkodzenia nerek. Te wstępne wyniki badania pilotażowego mogą pomóc w opracowaniu przyszłych badań klinicznych nad przewlekłą terapią ciepłem w celu poprawy zdrowia układu sercowo-naczyniowego u osób z CKD.

Cel badania: Obniżona jakość życia osób z cukrzycą wiąże się z niekorzystnymi wynikami zdrowotnymi. Zabiegi w saunie dalekiej podczerwieni poprawiają jakość życia osób z przewlekłym bólem, zespołem przewlekłego zmęczenia, depresją i zastoinową niewydolnością serca. Celem tego badania jest ustalenie, czy sauny dalekiej podczerwieni korzystnie wpływają na jakość życia osób z cukrzycą typu II.

Wyniki: Poprawiły się wskaźniki zdrowia fizycznego, ogólnego stanu zdrowia i funkcjonowania społecznego SF-36v2. Poprawiły się wyniki wzrokowych skal analogowych dotyczących stresu i zmęczenia. Korzystanie z sauny dalekiej podczerwieni może wiązać się z poprawą jakości życia osób z cukrzycą typu II. Korzystanie z saun na podczerwień jest podejmowane częściej niż inne interwencje dotyczące stylu życia.

Cel badania: Przewlekłe spożywanie alkoholu prowadzi do szeregu zmian neuropatologicznych. Terapia daleką podczerwienią (FIR) jest nieinwazyjną interwencją termiczną, która może wpływać na hemodynamikę ogólnoustrojową i procesy związane z regeneracją; jednak jej potencjalna rola w neurologicznej regeneracji w przypadku uzależnienia od alkoholu pozostaje niedostatecznie scharakteryzowana.

Wyniki: Samo konwencjonalne odstawienie alkoholu zwiększyło objętość obszarów mózgu związanych z funkcjami poznawczymi i czuciowo-ruchowymi, takich jak zakręt obręczy i hipokamp. W grupie FIR zaobserwowano jednak dodatkowy wzrost objętości istoty szarej w kluczowych obszarach, takich jak kora przedczołowa, móżdżek i wyspa. W testach MoCA grupa FIR uzyskiwała konsekwentnie wyższe wyniki, a różnice na początku badania i po interwencji zbliżały się do istotności statystycznej. Wyniki te sugerują, że abstynencja sprzyja reorganizacji mózgu, natomiast terapia FIR może dodatkowo wspierać neuroplastyczność i stabilizację funkcji poznawczych, wspomagając strukturalną regenerację kluczowych obszarów mózgu dotkniętych uzależnieniem od alkoholu. Ze względu na niewielką liczebność próby i nierandomizowany schemat badania ma ono charakter wstępny. Aby potwierdzić wiarygodność i znaczenie kliniczne zaobserwowanych efektów, potrzebne są większe randomizowane badania kontrolowane z dłuższym okresem obserwacji.