Post przerywany — moda czy najprostszy sposób na insulinę?

Cel badania: Celem jest przedstawienie zaktualizowanej, kompleksowej oceny jakości i związku dowodów z istniejących badań nad wynikami zdrowotnymi związanymi z okresowym postem (IF).

Wyniki: Zidentyfikowano dwanaście badań metaanalitycznych oraz 122 związki IF z wynikami zdrowotnymi. Dowody wysokiej jakości wskazywały na istotne związki między jedzeniem ograniczonym czasowo (TRE) a utratą masy ciała, zmniejszeniem masy tłuszczowej oraz obniżeniem poziomu insuliny na czczo i hemoglobiny glikowanej u dorosłych z nadwagą lub otyłością, a także między dietą 5:2 a obniżeniem poziomu cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości. Dowody od umiarkowanej do niskiej jakości sugerowały związki między zmodyfikowanym postem naprzemiennym a poprawą masy ciała, profilu lipidowego i ciśnienia tętniczego. Ponadto dowody od wysokiej do niskiej jakości wskazywały, że schematy IF skutecznie poprawiały stan wątroby w niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby. Ten przegląd parasolowy wskazuje, że IF, zwłaszcza TRE, jest obiecującą metodą wspierającą kontrolę masy ciała i zdrowie metaboliczne, szczególnie korzystną dla dorosłych z nadwagą lub otyłością.

Cel badania: Strategie oparte na poście (FBS) i ciągłe ograniczenie kaloryczne (CCR) to popularne metody odchudzania i poprawy zdrowia metabolicznego. FBS polega na naprzemiennym stosowaniu okresów jedzenia i postu, natomiast CCR na stałym ograniczaniu dziennego spożycia kalorii. Obie metody mają na celu uzyskanie deficytu kalorycznego, ale nadal nie ma pewności, która z nich skuteczniej wpływa na krótkoterminowe i długoterminowe wyniki dotyczące masy ciała i metabolizmu.

Wyniki: Obie interwencje doprowadziły do utraty masy ciała, a po sześciu miesiącach zaobserwowano jej spadek o 5.5 do 6.5 kg. Wyniki wykazały jednak, że FBS prowadził do nieco większego krótkoterminowego zmniejszenia masy ciała (-0.94 kg, p = 0.004) i masy tłuszczowej (-1.08 kg, p = 0.0001) niż CCR, choć różnice te nie mają znaczenia klinicznego. Obie interwencje miały podobny wpływ na beztłuszczową masę ciała, obwód talii i bioder, ciśnienie tętnicze, profile lipidowe oraz metabolizm glukozy. FBS poprawiał jednak wrażliwość na insulinę, powodując istotne obniżenie poziomu insuliny na czczo (-7.46 pmol/L, p = 0.02) i HOMA-IR (-0.14, p = 0.02). Mimo tych krótkoterminowych korzyści FBS nie przyniósł lepszych długoterminowych wyników niż CCR. Obie strategie są skuteczne w kontroli masy ciała, ale potrzeba więcej badań, aby określić długoterminowe znaczenie kliniczne FBS u osób z otyłością.

Cel badania: Celem niniejszego badania było zbadanie wpływu długotrwałego okresowego postu (IF) na skład ciała i zdrowie kardiometaboliczne dorosłych z nadwagą i otyłością. Przeszukano bazy PubMed, Web of Science i Scopus od początku ich istnienia do marca 2024 r., aby zidentyfikować oryginalne badania randomizowane oceniające wpływ IF w porównaniu z dietą kontrolną (CON) i/lub ciągłym ograniczeniem kalorycznym (CR).

Wyniki: Z kolei w porównaniu z CON IF istotnie zwiększał stężenie lipoprotein o wysokiej gęstości [WMD: 0.04 mmol/l], ale nie wpływał na insulinę, hemoglobinę A1c%, cholesterol całkowity, lipoproteiny o niskiej gęstości ani skurczowe ciśnienie tętnicze. W porównaniu z CR IF istotnie zmniejszał masę tłuszczową [WMD: -0.70 kg], odsetek tkanki tłuszczowej [WMD: -0.59%] i DBP [WMD: -0.91 mmHg], a także zwiększał HDL [WMD: 0.03 mmol/l], bez innych istotnych efektów. Analizy podgrup wykazały, że rodzaj IF i czas trwania interwencji były głównymi czynnikami modyfikującymi wpływ IF na markery. U dorosłych z nadwagą lub otyłością IF i CR są porównywalnie skuteczne w zmniejszaniu masy ciała i otłuszczenia oraz poprawie markerów zdrowia kardiometabolicznego.

Cel badania: Okresowy post (IF) zyskuje coraz większe zainteresowanie naukowców i opinii publicznej. Do najczęściej badanych form IF należą post naprzemienny, zmodyfikowany post naprzemienny oraz jedzenie ograniczone czasowo (TRE).

Wyniki: Zasadniczo obserwuje się obniżenie poziomu glukozy i insuliny na czczo, a także poprawę profilu lipidowego związanego z ryzykiem sercowo-naczyniowym. Zaobserwowano dużą heterogeniczność projektów badań, szczególnie w badaniach TRE, przy małych liczebnościach próby i krótkotrwałych interwencjach. Obecne dowody wskazują, że IF przynosi ludziom szereg korzyści kardiometabolicznych. We wszystkich trzech ocenianych rodzajach protokołów IF obserwuje się utratę masy ciała oraz poprawę homeostazy glukozy i profilu lipidowego.

Cel badania: Celem tego przeglądu jest podsumowanie wpływu okresowego postu na markery zdrowia kardiometabolicznego u ludzi. Wszystkie omówione tu formy postu — post naprzemienny (ADF), dieta 5:2 i jedzenie ograniczone czasowo (TRE) — powodowały łagodną lub umiarkowaną utratę masy ciała (1-8% wartości wyjściowej) i stałe zmniejszenie spożycia energii (10-30% wartości wyjściowej).

Wyniki: Obniżeniu ulegają również poziomy cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości i trójglicerydów, ale wyniki są zmienne. Wykazano także inne korzyści zdrowotne, takie jak poprawa regulacji apetytu i korzystne zmiany różnorodności mikrobiomu jelitowego, jednak dowody na te efekty są ograniczone. Okresowy post jest na ogół bezpieczny i nie powoduje zaburzeń poziomu energii ani nasilenia zaburzeń odżywiania. Podsumowując, okresowy post jest bezpieczną terapią dietetyczną, która może prowadzić do klinicznie istotnej utraty masy ciała (>5%) i poprawiać kilka markerów zdrowia metabolicznego u osób z otyłością.

Cel badania: Okresowy post jest obecnie trzecią najczęściej stosowaną dietą w USA. Jednak mimo ponad 225 badań klinicznych — w tym blisko 40 z udziałem pacjentów z cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym — okresowy post nie został dotąd uwzględniony w standardach opieki American Diabetes Association (ADA) ani w globalnych zaleceniach praktyki klinicznej International Diabetes Federation (IDF).

Wyniki: Ponadto okresowy post jest równie skuteczny jak ograniczenie kalorii w poprawie kontroli glikemii i nie zwiększa ryzyka hipoglikemii, jeśli dawki leków zostaną dostosowane według prostych zasad. Okresowy post może również obniżać glikemię u dorosłych ze stanem przedcukrzycowym, natomiast brakuje wystarczających danych, aby zalecać jego stosowanie u osób z cukrzycą typu 1 lub cukrzycą ciążową. Dlatego uważamy, że baza dowodowa jest już wystarczająco rozwinięta, aby uzasadnić uwzględnienie okresowego postu w wytycznych praktyki klinicznej jako jednej z kilku opartych na dowodach opcji zmiany stylu życia w cukrzycy typu 2. Przedstawiamy również praktyczne wskazówki dla klinicystów dotyczące zalecania okresowego postu i bezpiecznego prowadzenia osób z cukrzycą.

Cel badania: Stłuszczeniowa choroba wątroby związana z dysfunkcją metaboliczną (MASLD) jest główną przyczyną przewlekłej choroby wątroby i wiodącym czynnikiem umieralności związanej z chorobami wątroby. Dysfunkcja śródbłonka istotnie przyczynia się do rozwoju chorób układu krążenia i jest ściśle związana z MASLD.

Wyniki: Przegląd objął siedemdziesiąt trzy badania. Post w ramadanie może poprawiać MASLD, powikłania wątrobowe i związane z nimi zaburzenia funkcji śródbłonka, a także modyfikować czynniki ryzyka poprzez ułatwianie utraty masy ciała, łagodzenie insulinooporności, nasilanie mitofagii oraz wywoływanie zmian w mikrobiocie jelitowej i ekspresji genów regulowanych rytmem okołodobowym. Konieczne są dalsze badania, aby ocenić bezpieczeństwo i skuteczność postu w ramadanie w przypadku MASLD, powikłań wątrobowych i związanej z nimi funkcji śródbłonka. Regulacja okołodobowa stanowi istotną podstawę molekularną łączącą post w ramadanie ze zdrowiem metabolicznym.