Pestycydy w warzywach — czy zdrowa sałatka może truć?

Cel badania: W niniejszym badaniu zbadano pozostałości pestycydów w celu oceny bezpieczeństwa żywności pochodzącej z warzyw w Inczonie. W 2021 roku z rynku w Inczonie pobrano łącznie 385 próbek 33 różnych rodzajów warzyw, spożywanych głównie przez Koreańczyków.

Wyniki: Najczęściej wykrywanymi pozostałościami pestycydów były fluxametamide (7 próbek), azoxystrobin (4 próbki), chlorantraniliprole (3 próbki), flubendiamide (3 próbki) i procymidone (3 próbki). Najwyższe wartości w ocenie ryzyka uzyskano w przypadku spożywania szczypiorku chińskiego z terbufosem. Wartości HQ i cHI były jednak niższe niż 100%. Wyniki wykazały zatem, że wykryte pestycydy nie stanowiły potencjalnego zagrożenia związanego ze spożywaniem warzyw.

Cel badania: Badanie przeprowadzono w celu zbadania stężeń pozostałości pestycydów i oceny potencjalnych zagrożeń dla zdrowia ludzi związanych ze spożywaniem owoców i warzyw w Inczonie. W 2020 roku z obszaru Inczonu pobrano łącznie 1 146 próbek 20 różnych rodzajów owoców i warzyw.

Wyniki: Najczęściej wykrywanymi pozostałościami pestycydów były chlorfenapyr, procymidone, etofenprox, pendimethalin, fluopyram i azoxystrobin. Najwyższe wartości krótkoterminowego i długoterminowego narażenia uzyskano w przypadku spożywania sałaty (liści) zawierającej chlorfenpyr. W przypadku przewlekłego narażenia dietetycznego skumulowany wskaźnik zagrożenia (cHI) wynosił poniżej 100%. Wyniki tego badania wykazały, że wykryte pestycydy nie powodowały potencjalnego ryzyka dla zdrowia w związku ze spożywaniem owoców i warzyw.

Cel badania: Ocenę poziomów pozostałości pestycydów w warzywach przeprowadzono w kilku miejscowościach w górach Western Usambara i Uluguru w Tanzanii, gdzie uprawia się różne odmiany warzyw. Pomidory i kapusta były najpopularniejszymi uprawami prowadzonymi przez cały rok, dlatego wybrano je jako uprawy modelowe do tego badania.

Wyniki: Poziomy pozostałości wykrytych w warzywach wynosiły maksymalnie: parathion 5.07 μg/Kg, marathion 3.73 μg/Kg, α-endosulfan 0.32 μg/Kg, β-endosulfan 0.53 μg/Kg, dieldrin 1.36 μg/Kg, γ-HCH 0.25 μg/Kg, α-HCH 0.09 μg/Kg i p, p'-DDT 0.64 μg/Kg. Wyniki te wyraźnie pokazują, że warzywa są zanieczyszczone różnymi pozostałościami pestycydów. Łączne poziomy pozostałości pestycydów zarówno w pomidorach, jak i kapuście są jednak niższe od odpowiednich maksymalnych limitów pozostałości (MRL) określonych przez Codex Alimentarius. Oznacza to, że warzywa produkowane na tym obszarze nadają się do spożycia przez ludzi.

Cel badania: W niniejszym badaniu zbadano pozostałości pestycydów w warzywach i owocach sprzedawanych na targach w prowincji Hebei w Chinach w ciągu 5 lat (2018-2022). Zastosowano zmodyfikowaną metodę QuEChERS (Quick, Easy, Cheap, Effective, Rugged, and Safe) z chromatografią gazową sprzężoną z potrójnym kwadrupolowym spektrometrem mas (GC-MS/MS).

Wyniki: Wskaźnik zagrożenia (HI) dla ometoatu był najwyższy, a dla procymidonu — najniższy. HI dla wszystkich warzyw i owoców wynosił poniżej 100%. Skutki pozostałości pestycydów mieszczą się w zakresie akceptowalnym dla ludzi. Nadal konieczne są odpowiednia uwaga i dalsze monitorowanie.

Cel badania: Przeanalizowano łącznie 160 próbek 13 rodzajów świeżych owoców i warzyw pochodzących z produkcji krajowej i importu w celu wykrycia obecności pozostałości pestycydów. Analizę przeprowadzono metodą ekstrakcji wielu pozostałości, a następnie zastosowano chromatografię gazową sprzężoną ze spektrometrią mas.

Wyniki: W 42.5% badanych próbek nie stwierdzono pozostałości, a 12.5% próbek zawierało pozostałości pestycydów przekraczające maksymalne limity pozostałości. Ocenę ryzyka związanego z długotrwałym narażeniem przeprowadzono dla wszystkich pestycydów wykrytych w tym badaniu. Z wyjątkiem chlorpyrifosu i lambda-cyhalotryny narażenie na pestycydy pochodzące z warzyw i owoców wynosiło mniej niż 1% dopuszczalnego dziennego pobrania. Ocena narażenia krótkoterminowego wykazała, że w siedmiu kombinacjach pestycyd/towar, w tym w przypadku trzech pestycydów (chlorpyrifosu, deltametryny i lambda-cyhalotryny), przekroczono ostrą dawkę referencyjną.

Cel badania: Brazylia jest trzecim co do wielkości eksporterem owoców i warzyw na świecie, a w związku z tym stosuje duże ilości pestycydów. Zanieczyszczenie żywności pozostałościami pestycydów (PR) stanowi poważny problem, zwłaszcza w krajach rozwijających się.

Wyniki: Wysokie długoterminowe ryzyko dla zdrowia wiąże się ze spożywaniem pomarańczy w São Paulo i winogron w Bahia z powodu chlorotalonilu i procymidonu. Ustaliliśmy również, że 26 PR uznaje się za rakotwórcze według United States Environmental Protection Agency (US EPA), a analiza ryzyka rakotwórczego nie wykazała poważnego ryzyka w żadnym z badanych stanów Brazylii ze względu na skumulowany wskaźnik zagrożenia (HI) < 1. Najwyższe wartości HI odnotowano jednak w São Paulo z powodu acefatu i karbarylu w słodkiej papryce oraz w Bahia z powodu dichlorfosu. Informacje te mogą pomóc organom regulacyjnym w określeniu nowych wytycznych dotyczących limitów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach powszechnie spożywanych i eksportowanych z Brazylii oraz w monitorowaniu jakości preparatów handlowych.

Cel badania: Produkcja, zużycie i utylizacja pestycydów na całym świecie budzą coraz większe obawy ze względu na ich wpływ na zdrowie ludzi i środowisko. Wśród rozwijanych technologii oczyszczania w ostatnich latach uwagę wielu badaczy przyciągnęło ozonowanie.

Wyniki: W niniejszym przeglądzie systematycznym przedstawiono obszerne omówienie rozkładu różnych rodzajów pozostałości pestycydów z F&V z wykorzystaniem ozonowania, ozonowania mikro- i nanobąbelkami (MNB) lub innych zaawansowanych technik, takich jak mikrofale/ultradźwięki i zaawansowane procesy utleniania. W przeglądzie zebrano badania opisujące wpływ rozmiaru MNB na rozpuszczanie gazowego ozonu w medium myjącym oraz jego wpływ na rozkład pozostałości pestycydów z F&V. Omówiono również mechanizm i drogi rozkładu pestycydów oraz to, jak integracja technologii MNB (MNBT) może pomóc w ograniczeniu strat ekonomicznych, zmniejszeniu problemów zdrowotnych konsumentów i ochronie środowiska przed szkodliwymi substancjami chemicznymi stosowanymi w pestycydach.

Cel badania: W badaniu oceniono poziomy pozostałości pestycydów oraz związane z nimi zagrożenia dla zdrowia konsumentów w zielonej papryce (Capsicum annuum), ogórku (Cucumis sativus), pomidorze (Solanum lycopersicum) i szpinaku (Spinacia oleracea) w dystrykcie Hai w Tanzanii. Próbki warzyw i owoców poddano ekstrakcji metodą QuEChERS i analizie metodą GC-MS/MS.

Wyniki: Próbki warzyw i owoców poddano ekstrakcji metodą QuEChERS i analizie metodą GC-MS/MS. Wykryto dwadzieścia dwa pestycydy, a pozostałości siedmiu z nich — dimetoatu (25.8 µg/kg), profenofosu (36.7 µg/kg), malationu (59.8 µg/kg), heksakonazolu (36.5 µg/kg), triadimenolu (56.1 µg/kg), tebuthiuronu (27.3 µg/kg) i azinofosu etylowego (10.3 µg/kg) — przekraczały ich MRL. Podczas oceny potencjalnych zagrożeń dla zdrowia cztery pestycydy — profenofos, chlorotalonil, cyhalotryna i malation — wykazały wskaźniki zagrożenia powyżej 1, co wskazuje na możliwe zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Zaleca się ciągłe monitorowanie, odpowiednie szkolenia w zakresie stosowania pestycydów oraz wdrożenie ocen ryzyka dla pestycydów w istotnym stopniu przyczyniających się do zagrożeń dla zdrowia.

Cel badania: Pozostałości pestycydów w warzywach stanowią potencjalne źródło narażenia na substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego i rozrodczego (EDC/RD), szczególnie wśród wrażliwych grup, takich jak dzieci. W niniejszym badaniu oceniono występowanie pestycydów w warzywach pochodzących z 12 krajów na świecie oraz związane z nimi zagrożenia dla zdrowia dzieci i dorosłych w ramach europejskich przepisów.

Wyniki: Propamokarb był najczęściej identyfikowanym EDC, a pomidory wykazywały największą różnorodność tych związków. RD występowały rzadziej; najczęściej wykrywanym był pyraclostrobin. Ocena ryzyka wynikającego z obecności wielu pestycydów w pojedynczej próbce, wyrażona jako wskaźnik zagrożenia (HI), przekroczyła dopuszczalne poziomy u małych dzieci w Belgii spożywających pomidory (1.345 dla EDC i 1.264 dla RD) oraz pory (1.010) zawierające propamokarb. Ustalenia te wskazują na potrzebę dogłębnej oceny toksykologicznej łącznego działania wielu niebezpiecznych pestycydów występujących jednocześnie, co może wesprzeć przyszłe działania legislacyjne ukierunkowane na poprawę bezpieczeństwa żywności.