Kwas jabłkowy — czy zwykły kwas z jabłek dodaje sił mięśniom?

Cel badania: W tym przeglądzie systematycznym i metaanalizie oceniono skuteczność zastosowań miejscowych w porównaniu z placebo lub innymi metodami leczenia w postępowaniu w kserostomii u osób starszych. Główne pytanie badawcze PICO w tym badaniu brzmiało: „Jaka terapia miejscowa jest najskuteczniejsza w porównaniu z terapiami ogólnoustrojowymi lub innymi metodami leczenia kserostomii i niedoczynności gruczołów ślinowych u pacjentów w podeszłym wieku?”

Wyniki: W tym przeglądzie systematycznym stwierdzono, że miejscowe metody leczenia suchości w ustach przynosiły ulgę objawową osobom starszym, jednak ich rola w poprawie przepływu śliny pozostawała niejasna z powodu braku wystarczających dowodów.

Cel badania: Choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD) w jamie ustnej jest częstym powikłaniem przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych. W tym badaniu dokonano systematycznego przeglądu randomizowanych badań kontrolowanych (RCT), aby zbadać skuteczność i działania niepożądane leków stosowanych miejscowo w leczeniu GVHD w jamie ustnej.

Wyniki: Do syntezy jakościowej wyników włączono pięć RCT. Dwa RCT wiązały się z pewnym ryzykiem błędu systematycznego. Budezonid powodował najwyższy ogólny odsetek odpowiedzi na leczenie. Kwas jabłkowy, klobetazol i deksametazon zwiększały spoczynkowe tempo przepływu śliny. Kurkumina w orabase daje podobne wyniki jak leczenie kortykosteroidami. Działania niepożądane zaobserwowano w grupach otrzymujących budezonid, deksametazon, klobetazol i takrolimus. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były uczucie pieczenia, zakażenia grzybicze i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ale żadne z nich nie miało ciężkiego przebiegu. Ze względu na niewielką liczbę przeprowadzonych RCT i niejednorodność różnych projektów badań trudno jest dokonać bezpośrednich porównań. Kwas jabłkowy wydaje się skuteczny w leczeniu kserostomii wywołanej chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi. Budezonid miał najwyższy ogólny odsetek odpowiedzi, ale wiązał się również z największą liczbą działań niepożądanych. Potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić te ustalenia.

Cel badania: Zbadano kilka metod terapeutycznych zapobiegania kamieniom szczawianowo-wapniowym (CaOx), ale tylko nieliczne z nich włączono do wytycznych Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego. Celem naszego badania było uporządkowanie i przeanalizowanie istniejących badań, które mogą być obiecujące w zakresie zapobiegania CaOx.

Wyniki: Spośród 6155 zidentyfikowanych artykułów 38 włączono do końcowej analizy. Pięć odrębnych kategorii interwencji zapobiegających kamicy obejmowało „leki”, „suplementy ziołowe”, „żywność i makroskładniki odżywcze”, „mikroskładniki odżywcze” oraz „enzymy i probiotyki”. Do metod, które zmniejszały znane czynniki ryzyka w moczu, należały tolwaptan, sok żurawinowy, cytrynian magnezu, enzym rozkładający szczawiany ALLN-177 oraz kwas jabłkowy. Do profilaktycznych metod ograniczających powstawanie kamieni należały inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego-2, kwas eikozapentaenowy oraz etan-1-hydroksy-1,1-difosfonian. Do terapii zmniejszających czynniki ryzyka w moczu i powstawanie kamieni należały Phyllanthus niruri, otręby ryżowe i wodorotlenek magnezu. Kilka zidentyfikowanych terapii może zapewniać korzyści profilaktyczne w zapobieganiu powstawaniu kamieni CaOx i może nadawać się do uwzględnienia w wytycznych dotyczących zapobiegania kamicy nerkowej.

Cel badania: Postępujące starzenie się serca stanowi istotny czynnik ryzyka chorób serca w populacji osób starszych. Enzym jabłczanowy 1 (ME1) jest ważnym regulatorem homeostazy oksydacyjno-redukcyjnej w wielu narządach.

Wyniki: Suplementacja L-jabłczanem (LM), substratem ME1, istotnie zapobiega starzeniu się kardiomiocytów zarówno in vitro, jak i in vivo. Mechanistycznie działanie przeciwstarzeniowe sercowego ME1 zależy od jego produktu, fosforanu dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego (NADPH), który wspomaga enzymatyczne wytwarzanie tlenku azotu (NO). Wystarczająca ilość NO jest niezbędna dla długowieczności, a zahamowanie syntazy NO (NOS) znosi kardioprotekcyjne działanie LM. Łącznie wyniki te pokazują, że ukierunkowanie na ME1 może dostarczyć nowych wskazówek dotyczących zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym związanym z wiekiem lub ich leczenia.

Wyniki: Najpierw wykorzystano mysią linię komórek enteroendokrynnych STC-1, aby potwierdzić, że jednoczesne podawanie GABA i MA synergistycznie wywołuje wydzielanie GLP-1. Następnie 22 zdrowym dorosłym podano wodę (50 mL) zawierającą 400 mg GABA i 400 mg MA (Test) albo wyłącznie 400 mg kwasu cytrynowego (CA) (Placebo) 20 min przed testem tolerancji posiłku (MTT). Po posiłku pobierano próbki krwi w określonych odstępach czasu przez 180 min w celu określenia odpowiedzi GLP-1, insuliny i glukozy. W porównaniu z podaniem placebo przed posiłkiem podanie Test przed posiłkiem istotnie zwiększa stężenie GLP-1 (całkowitego/czynnego) w osoczu (odpowiednio o 1.2- i 1.6-krotność przyrostowego pola pod krzywą). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic w poposiłkowym stężeniu glukozy we krwi ani insuliny. Jednoczesne przyjmowanie GABA i MA przed posiłkami nasila poposiłkowe wydzielanie GLP-1. Przyszłe badania powinny określić optymalne schematy dawkowania, aby ustalić wpływ mieszaniny na odpowiedź insulinową i glikemiczną.

Cel badania: Utrata zarodków we wczesnej ciąży jest istotnym ograniczeniem wydajności rozrodczej ssaków. Wcześniej wykazaliśmy, że suplementacja diety L-kwasem jabłkowym (L-MA) korzystnie wpływa na zdrowie matek u loch w późnej ciąży.

Wyniki: L-MA zwiększał liczebność pożytecznych bakterii, w tym wytwarzających krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA), przeciwzapalnych i antyoksydacyjnych taksonów, jednocześnie ograniczając bakterie związane ze stanem zapalnym, a te określone taksony były istotnie skorelowane z różnicami w metabolitach, markerami antyoksydacyjnymi/przeciwzapalnymi oraz wynikami rozrodu. Ogólnie nasze dane wykazały, że suplementacja diety L-MA we wczesnej ciąży poprawiła wyniki rozrodu u loch. Korzyści te mogą być związane ze zmianami w osi mikrobiota jelitowa matki–metabolity oraz ze zwiększoną zdolnością antyoksydacyjną i przeciwzapalną. Dlatego suplementacja L-MA może być potencjalną strategią ograniczania utraty zarodków i poprawy wyników rozrodu u ssaków.

Cel badania: Ziemniaki o barwnym miąższu są coraz częściej przetwarzane w przemyśle spożywczym. Ustalenie odpowiednich parametrów produkcji jest jednak trudne, ponieważ antocyjany i inne polifenole obecne w ziemniakach ulegają przemianom strukturalnym podczas przetwarzania.

Wyniki: Kasza ziemniaczana wytwarzana z użyciem kwasów jabłkowego i winowego zawierała o 20-67% więcej kwasów fenolowych niż próba kontrolna i wykazywała wyższą aktywność antyoksydacyjną. Kwas mlekowy miał niekorzystny wpływ, szczególnie w przypadku suszonej kaszy ziemniaczanej LR. Skuteczność kwasów organicznych w stabilizowaniu antocyjanów różniła się w zależności od odmiany ziemniaka. Dlatego warunki przetwarzania ziemniaków o barwnym miąższu należy optymalizować dla konkretnej odmiany.

Cel badania: Mikroalgi są bogatym źródłem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (PUFA), które mają zasadnicze znaczenie dla zdrowia człowieka i chorób. Różne regulatory wzrostu roślin (PGR) oraz egzogenne związki chemiczne, takie jak kwas jabłkowy (MA), odgrywają ważną rolę we wzroście mikroalg i w wytwarzaniu metabolitów związanym ze stresem.

Wyniki: Natomiast zawartość kwasu dokozaheksaenowego (DHA) była wyższa w komórkach traktowanych MA-traktowanych, a następnie NAA. Zaobserwowano, że MA zwiększał ekspresję genów biosyntezy kwasów tłuszczowych Δ5Des i Δ4Des, poprawiając tym samym produkcję EPA i DHA, natomiast KIN zwiększał produkcję GLA poprzez zwiększenie ekspresji genu Δ6Des, a następnie MA. W porównaniu ze wszystkimi pozostałymi metodami traktowania komórki traktowane MA wykazywały istotny wzrost całkowitej zawartości lipidów i produkcji PUFA. PGR i egzogenne związki chemiczne przyspieszają biosyntezę lipidów poprzez zwiększanie ekspresji genów desaturaz, a tym samym podwyższają poziom PUFA o wysokiej wartości.