Kurkuma zamiast tabletki przeciwbólowej? Co radzą Czerniak i Różański

Cel badania: Kurkuma i jej główny bioaktywny związek, kurkumina, były przedmiotem wielu badań dotyczących ich wpływu na równowagę zapalną i oksydacyjną w organizmie. W tym przeglądzie systematycznym i metaanalizie podsumowaliśmy istniejącą literaturę dotyczącą randomizowanych badań kontrolowanych (RCT), w których badano tę hipotezę.

Wyniki: Do końcowej analizy włączono sześćdziesiąt sześć RCT. Zaobserwowaliśmy, że suplementacja kurkumą/kurkuminą istotnie obniża poziomy markerów stanu zapalnego, w tym CRP (WMD: -0.58 mg/l, 95 % CI: -0.74, -0.41), TNF-α (WMD: -3.48 pg/ml, 95 % CI: -4.38, -2.58) i IL-6 (WMD: -1.31 pg/ml, 95 % CI: -1.58, -0.67); wyjątkiem był IL-1β (WMD: -0.46 pg/ml, 95 % CI: -1.18, 0.27), w przypadku którego nie stwierdzono istotnej zmiany. Ponadto suplementacja kurkumą/kurkuminą istotnie poprawiła aktywność przeciwutleniającą poprzez zwiększenie TAC (WMD = 0.21 mmol/l; 95 % CI: 0.08, 0.33), obniżenie poziomów MDA (WMD = -0.33 µmol /l; 95 % CI: -0.53, -0.12) i zwiększenie aktywności SOD (WMD = 20.51 u/l; 95 % CI: 7.35, 33.67). Wydaje się, że suplementację kurkumą/kurkuminą można stosować jako skuteczną interwencję poprawiającą stan zapalny/oksydacyjny u ludzi.

Cel badania: Przewlekły stan zapalny i stres oksydacyjny mają kluczowe znaczenie dla rozwoju i progresji stanu przedcukrzycowego i cukrzycy. Kurkumina, główny bioaktywny składnik kurkumy, wykazuje właściwości przeciwzapalne i przeciwutleniające, choć wyniki dotyczące randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) z udziałem ludzi pozostają niejednoznaczne.

Wyniki: Suplementacja kurkuminą/kurkumą istotnie obniżyła CRP (SMD: - 0.50), TNF-α (SMD: - 1.70), IL-6 (SMD: - 2.97) i MDA (SMD: - 1.31), jednocześnie istotnie zwiększając GSH (SMD: 1.72) i TAC (SMD: 1.03). Większą poprawę w zakresie CRP, GSH i TAC zaobserwowano przy stosowaniu kurkuminy bez specjalnego preparatu i w wyższych dawkach (≥ 1 g/day). Stwierdzono błąd publikacyjny w przypadku CRP i GSH, a ogólną pewność dowodów oceniono jako niską dla wszystkich biomarkerów z powodu znacznej heterogeniczności. Podsumowując, suplementacja kurkuminą/kurkumą może korzystnie wpływać na biomarkery stanu zapalnego i stresu oksydacyjnego w stanie przedcukrzycowym i cukrzycy, jednak potrzebne są dalsze wysokiej jakości, zakrojone na dużą skalę RCT, aby potwierdzić te wyniki oraz określić optymalne postacie preparatów i dawkowanie.

Cel badania: Współczesne badania farmakologiczne wykazały, że składniki chemiczne Curcuma longa L. to głównie kurkumina i lotny olejek kurkumowy. Kilka niedawnych randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) wykazało, że kurkumina łagodzi objawy i zmniejsza stan zapalny u pacjentów z zapaleniem stawów.

Wyniki: Uwzględniono dwadzieścia dziewięć (29) RCT obejmujących 2396 uczestników i 5 rodzajów zapalenia stawów. Uwzględnione schorzenia to zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS), reumatoidalne zapalenie stawów (RA), choroba zwyrodnieniowa stawów (OA), młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (JIA) oraz dna moczanowa/hiperurykemia. Kurkuminę i ekstrakt z Curcuma longa podawano w dawkach od 120 mg do 1500 mg przez okres 4-36 tygodni. Ogólnie kurkumina i ekstrakt z Curcuma longa wykazały bezpieczeństwo we wszystkich badaniach oraz zmniejszały nasilenie stanu zapalnego i poziom bólu u pacjentów z tymi postaciami zapalenia stawów. Jednak w przyszłości potrzebne są kolejne RCT, aby wyjaśnić wpływ suplementacji kurkuminą i ekstraktem z Curcuma longa u pacjentów z zapaleniem stawów, w tym RA, OA, AS i JIA. Kurkumina i ekstrakt z Curcuma longa mogą łagodzić objawy i zmniejszać stan zapalny u osób z zapaleniem stawów. Jednak ze względu na niską jakość i niewielką liczbę RCT wnioski należy interpretować ostrożnie.

Cel badania: Tło: Kurkumina, bioaktywny polifenol pochodzący z kurkumy, wykazała potencjalne działanie terapeutyczne w metabolicznej stłuszczeniowej chorobie wątroby (MASLD) poprzez modulowanie stanu zapalnego, stresu oksydacyjnego, gromadzenia się tłuszczu w wątrobie i włóknienia. Cel: Ocena skuteczności kurkuminy w zmniejszaniu stłuszczenia wątroby i sztywności wątroby u pacjentów z MASLD.

Wyniki: Poziomy IL-1β, IL-6 i malondialdehydu również istotnie się obniżyły (p < 0.001), natomiast aktywność enzymów przeciwutleniających, w tym peroksydazy glutationowej i dysmutazy ponadtlenkowej, istotnie wzrosła (p < 0.001), co wskazuje na poprawę równowagi oksydacyjnej. Ponadto kurkumina doprowadziła do istotnego zmniejszenia stężenia niezestryfikowanych kwasów tłuszczowych, całkowitej zawartości tkanki tłuszczowej, BMI, stłuszczenia wątroby i sztywności wątroby w porównaniu z placebo. Wnioski: Dwunastomiesięczna suplementacja kurkuminą poprawiła kontrolę glikemii, zmniejszyła ogólnoustrojowy stan zapalny i stres oksydacyjny oraz istotnie poprawiła stłuszczenie wątroby i jej sztywność u pacjentów z MASLD. Wyniki te wskazują, że kurkumina jest obiecującą terapią wspomagającą leczenie MASLD.

Cel badania: Kontrolowanie hiperglikemii i stanu zapalnego w cukrzycy typu 2 (T2D) pozostaje ważnym podejściem do kontroli cukrzycy. Szeroko badano zastosowanie fitochemikaliów występujących w naturalnych ziołach, a wyniki badań klinicznych są niejednoznaczne, prawdopodobnie ze względu na małą liczebność próby.

Wyniki: Suplementacja kurkuminą doprowadziła do istotnego zmniejszenia stężenia glukozy we krwi na czczo, MD = -11.48 mg/dL, 95%CI (-14.26, -8.70), p < 0.01, oraz hemoglobiny glikowanej, MD = -0.54%, 95%CI (-0.73, -0.35), p < 0.01. Ponadto w grupie kurkuminy zaobserwowano istotne zmniejszenie stężenia białka C-reaktywnego w porównaniu z placebo, SMD = -0.59, 95%CI (-1.11, -0.07), p = 0.03. Wyniki tego badania sugerują, że kurkumina może łagodzić hiperglikemię i stan zapalny w T2D w porównaniu z placebo. Chociaż zaobserwowano potencjalne korzyści, zaleca się, aby przyszłe badania koncentrowały się na znalezieniu odpowiedniej dawki i czasu trwania interwencji oraz uwzględniały zastosowanie preparatu kurkuminy zwiększającego jej wchłanianie.

Cel badania: Właściwości lecznicze kurkumy (Curcuma longa L.), rośliny stosowanej od wieków jako środek przeciwzapalny, przypisuje się jej polifenolowym kurkuminoidom, wśród których dominuje kurkumina. Chociaż suplementy „kurkuminy” należą do najlepiej sprzedających się produktów roślinnych i wykazują obiecujące efekty przedkliniczne, nadal pozostają pytania dotyczące ich aktywności biologicznej u ludzi.

Wyniki: Przeszukano osiem baz danych zgodnie z przyjętymi wytycznymi, uzyskując 389 cytowań (z początkowej liczby 9528), które spełniały kryteria włączenia. Połowa koncentrowała się na zaburzeniach metabolicznych związanych z otyłością (29%) lub zaburzeniach mięśniowo-szkieletowych (17%), w których stan zapalny jest kluczowym czynnikiem, a w większości cytowań (75%) opisywano korzystny wpływ na wyniki kliniczne i/lub biomarkery; były to głównie badania z podwójnie ślepą próbą, randomizowane i kontrolowane placebo (77%, D-RCT). Cytowań dotyczących kolejnych najczęściej badanych kategorii chorób (zaburzeń neurokognitywnych [11%] lub żołądkowo-jelitowych [10%] albo nowotworów [9%]) było znacznie mniej, a ich wyniki były mieszane w zależności od jakości badania i analizowanego schorzenia.

Cel badania: U pacjentów poddawanych hemodializie (HD) występuje zwiększone ryzyko stresu oksydacyjnego i stanu zapalnego, podobnie jak ryzyko nefrotoksyczności u osób przyjmujących leki immunosupresyjne. Kurkuma (Curcuma longa) i jej aktywny związek, kurkumina, wykazują działanie nefroprotekcyjne dzięki właściwościom przeciwutleniającym, przeciwzapalnym i przeciwapoptotycznym.

Wyniki: Ponadto wykazywały działanie nefroprotekcyjne u osób stosujących leki immunosupresyjne. Z kolei interakcja między lekami immunosupresyjnymi a dużymi dawkami kurkumy, związana z jej spożyciem, powodowała nefrotoksyczność. Kurkuma i kurkumina mogą stanowić wspomagające strategie terapeutyczne dla pacjentów poddawanych HD oraz osób stosujących leki immunosupresyjne. Aby potwierdzić ich skuteczność, konieczne są jednak badania z większą liczebnością próby, wysokiej jakości i dłuższym okresem obserwacji.