Zioła i roślinyKora wierzby — naturalna aspiryna, którą wyparła tabletka?
- Henryk Różański — Kwiat wierzby – Flos Salicis (Amentum Salicis) w praktycznej terapii
- Henryk Różański — Wierzba – Salix w praktycznej fitoterapii
- Efficacy and Safety of White Willow Bark (Salix alba) Extracts. · Phytother Res 2015
- Willow species and aspirin: different mechanism of actions. · Phytother Res 2011
- Anti-inflammatory effects of the willow bark extract STW 33-I (Proaktiv(®)) in LPS-activated human monocytes and differentiated macrophages. · Phytomedicine 2010
Henryk Różański podaje, że naturalna salicyna z kory wierzby nie drażni błony śluzowej żołądka i dwunastnicy tak jak syntetyczne salicylany.
- Z salicyny otrzymano kwas salicylowy, a w 1853 roku uzyskano kwas acetylosalicylowy, mniej drażniący niż czysty kwas salicylowy.
- Kora wierzby zawiera od 1 do 7% salicyny, a związkom salicylowym i flawonoidom przypisuje się działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe.
- W handlu są nowoczesne preparaty z wyciągiem z kory wierzby, czasem standaryzowanym na zawartość salicyny.
Co piszą autorzy
Z salicyny, glikozydu z kory wierzby, otrzymano czysty kwas salicylowy.
W 1853 roku uzyskano kwas acetylosalicylowy, mniej drażniący niż czysty kwas salicylowy.
Kora wierzby zawiera od 1 do 7% salicyny.
Związkom salicylowym i flawonoidom przypisano działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
W handlu są nowoczesne preparaty zawierające wyciąg z kory wierzby, czasem standaryzowany na zawartość salicyny.
W tradycyjnym ziołolecznictwie używano wodnych i alkoholowo-wodnych wyciągów z kory, a sproszkowana kora działała słabo.
Naturalna salicyna nie drażni błony śluzowej żołądka i dwunastnicy tak jak syntetyczne salicylany.
W dawnym opisie kora wierzby stosowana wewnętrznie miała pomagać między innymi przy gośćcu.
Farmakopee wymieniają korę wierzby z gałązek kilku gatunków i wymagają co najmniej 1,5% pochodnych salicylowych w przeliczeniu na salicynę.
Jako oficjalny surowiec wymieniono korę wierzby białej lub purpurowej.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 3 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 41.
Przegląd wskazuje, że nieliczne badania kliniczne wspierają stosowanie ekstraktu z kory wierzby przy przewlekłym bólu dolnej części pleców i stawów oraz chorobie zwyrodnieniowej stawów.
Cel badania: Ekstrakt z kory wierzby jest stosowany od tysięcy lat jako środek przeciwzapalny, przeciwgorączkowy i przeciwbólowy. Pomimo długiej historii stosowania opublikowano stosunkowo niewiele badań z udziałem ludzi i zwierząt, które potwierdzałyby obserwacje anegdotyczne.
Wyniki: W ostatnich latach różne badania in vitro i badania na zwierzętach wykazały, że działanie przeciwzapalne ekstraktu z kory wierzby wiąże się z obniżeniem ekspresji mediatorów zapalenia: czynnika martwicy nowotworów-α oraz czynnika jądrowego kappa B. Chociaż ekstrakty z kory wierzby są na ogół standaryzowane pod względem zawartości salicyny, inne składniki ekstraktów, w tym pozostałe salicylany, a także polifenole i flawonoidy, również mogą odgrywać istotną rolę w działaniu terapeutycznym. Działania niepożądane wydają się minimalne w porównaniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym aspiryną. Głównym powodem do obaw mogą być reakcje alergiczne u osób wrażliwych na salicylany.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd opisuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne kory wierzby, które może wynikać z połączenia jej składników, a nie samej salicyny.
Cel badania: Wielu uważa, że wierzba jest naturalnym źródłem aspiryny. Jednak gatunki wierzby zawierają jedynie niewielką ilość proleku salicyny, który podczas wchłaniania jest metabolizowany do różnych pochodnych salicylanów.
Wyniki: Wieloskładnikowa substancja czynna kory wierzby zapewnia szerszy mechanizm działania niż aspiryna i nie powoduje poważnych zdarzeń niepożądanych. W przeciwieństwie do syntetycznej aspiryny kora wierzby nie uszkadza błony śluzowej przewodu pokarmowego. Dawka ekstraktu zawierająca 240 mg salicyny nie miała istotnego wpływu na krzepnięcie krwi. Produkty z kory wierzby są przeciwwskazane u pacjentów ze stwierdzoną alergią na aspirynę.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
W badaniu laboratoryjnym ekstrakt z kory wierzby wykazywał działanie przeciwzapalne w aktywowanych komórkach odpornościowych.
Cel badania: Ekstrakt z kory wierzby jest często stosowany w leczeniu bolesnych chorób reumatologicznych, takich jak zapalenie stawów i ból pleców. Jego działanie przypisywano głównemu składnikowi, salicynie, jednak badania farmakologiczne wykazały, że skuteczności klinicznej ekstraktu z kory wierzby nie można wyjaśnić wyłącznie zawartością salicyny. Dlatego zaproponowano różne mechanizmy działania przeciwzapalnego ekstraktu z kory wierzby.
Wyniki: STW 33-I i rozpuszczalna w wodzie Fr E wykazywały zależne od stężenia i istotne działanie przeciwzapalne w monocytach aktywowanych lipopolisacharydem. Oba preparaty hamowały wewnątrzkomórkową ekspresję białka czynnika martwicy nowotworów alfa (TNFα), a także ekspresję mRNA TNFα i cyklooksygenazy 2 (COX-2) oraz uwalnianie tlenku azotu (NO). Ponadto indukowano apoptozę monocytów aktywowanych prozapalnie. Co więcej, traktowanie aktywowanych makrofagów preparatem STW 33-I hamowało translokację jądrową podjednostki p65 jądrowego czynnika transkrypcyjnego kappa B (NF-κB p65). Przedstawione badania in vitro wskazują na istotne działanie przeciwzapalne wodnego ekstraktu z kory wierzby STW 33-1 oraz jego frakcji rozpuszczalnej w wodzie, polegające na hamowaniu cytokin prozapalnych (TNFα), COX-2 i translokacji jądrowej czynnika transkrypcyjnego NF-κB w monocytach aktywowanych prozapalnie.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.