„1838年,Raffaele Piria(1814-1865)从水杨苷(柳树皮中的一种糖苷)中制得纯水杨酸。1853年,Charles F. Gerhardt制得乙酰水杨酸,其刺激性低于纯水杨酸。1859年,Hermann Kolbe(1818-1884)确定了水杨酸的结构式,并制定了工业规模生产水杨酸的方法。”W 1838 roku Raffaele Piria (1814-1865) otrzymał czysty kwas salicylowy z salicyny (glikozydu z kory wierzby). W 1853 roku Charles F. Gerhardt uzyskał kwas acetylosalicylowy, mniej drażniący od czystego kwasu salicylowego. W 1859 roku Hermann Kolbe (1818-1884) ustalił wzór strukturalny kwasu salicylowego oraz opracował metody jego uzyskiwania na skalę przemysłową.
„1853年,Charles F. Gerhardt制得乙酰水杨酸,其刺激性低于纯水杨酸。1859年,Hermann Kolbe(1818-1884)确定了水杨酸的结构式,并制定了工业规模生产水杨酸的方法。”W 1853 roku Charles F. Gerhardt uzyskał kwas acetylosalicylowy, mniej drażniący od czystego kwasu salicylowego. W 1859 roku Hermann Kolbe (1818-1884) ustalił wzór strukturalny kwasu salicylowego oraz opracował metody jego uzyskiwania na skalę przemysłową.
„柳树皮含有1%至7%的酚类糖苷——水杨苷,此外还含有碎皮苷、水杨苷酸、毛果杨苷和水杨苷酚。重要的活性成分还包括黄酮类化合物(槲皮素、木犀草素、圣草酚、柚皮素)、水杨酸、阿魏酸、对香豆酸、咖啡酸,以及鞣质(8-20%)。”Kora wierzby zawiera od 1 do 7% glikozydu fenolowego – salicyny, ponadto glikozy fragilinę, salikortynę, tremulacynę i populinę. Istotnymi składnikami czynnymi są również flawonoidy (kwercetyna, luteolina, eriodykcjol, naryngenina), kwas salicylowy, kwas ferulowy, p-kumarowy, kawowy i garbniki (8-20%).
„水杨酸类化合物和黄酮类化合物具有抗炎、镇痛、抗渗出、发汗和退热作用,因此也有抗风湿和抗关节炎作用。它们可以缓解感冒和流感症状,改善血液循环、增加尿量,并加快有毒及多余代谢产物(包括尿酸)的排出。”Związki salicylowe i flawonoidy działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przeciwwysiekowo, napotnie, przeciwgorączkowo i przez to przeciwreumatycznie i przeciwartretycznie. Łagodzą objawy przeziębiania i grypy. Poprawiają krążenie krwi, zwiększają diurezę, przyspieszają wydalanie toksycznych i zbędnych metabolitów (w tym kwasu moczowego).
„市面上有含柳树皮提取物的现代制剂,有时会按水杨苷含量进行标准化。在传统草药疗法和古代医学中,人们使用柳树皮的水提取物及水醇提取物。柳树皮粉的效果较差,因为它在消化道中不易被提取。”W handlu znajdują się nowoczesne preparaty zawierające wyciąg z kory wierzby, niekiedy standaryzowany na zawartość salicyny. W tradycyjnym ziołolecznictwie i dawnej medycynie stosowano wodne i alkoholowo-wodne wyciągi z kory wierzby. Sproszkowana kora działa mało efektywnie, ponieważ jest słabo ekstrahowana w przewodzie pokarmowym.
„在传统草药疗法和古代医学中,人们使用柳树皮的水提取物及水醇提取物。柳树皮粉的效果较差,因为它在消化道中不易被提取。最有价值的是柳树皮的液体提取物、稠提取物、干提取物以及煎剂。”W tradycyjnym ziołolecznictwie i dawnej medycynie stosowano wodne i alkoholowo-wodne wyciągi z kory wierzby. Sproszkowana kora działa mało efektywnie, ponieważ jest słabo ekstrahowana w przewodzie pokarmowym. Najwartościowsze są ekstrakty płynne, gęste, suche oraz odwar z kory wierzby.
„与合成水杨酸盐不同,天然水杨苷不会刺激胃和十二指肠黏膜。
脆柳(Salix fragilis L.)在波兰很常见,白柳(Salix alba L.)、黄花柳(Salix cuprea L.)、灰柳(Salix cinerea L.)和耳柳(Salix aurita L.)也同样常见。”Salicyna naturalna, w przeciwieństwie do syntetycznych salicylanów, nie drażni błony śluzowej żołądka i dwunastnicy.
Wierzba krucha – Salix fragilis L. jest popolita w Polsce, podobnie jak wierzba biała – Salix alba L., wierzba iwa Salix cuprea L., wierzba szara – Salix cinerea L., wierzba uszata – Salix aurita L.
„我再引用一下Czarnowski医生对柳树药用特性的描述。这很好地反映了20世纪初古代医学中柳树的药用方式:“内服煎煮或研成粉末的树皮,可用于治疗百日咳、黏液脓性卡他、疟疾、胃肠积痰、急性或慢性(编者注:长期持续的)风湿病、因劳累过度引起的消化障碍、血痢、瘰疬、腺体肿大和脾肿大;外用可用于强身浴、敷剂、漱口水和漱喉液,也可用于洗头去头屑。””Podam jeszcze opis właściwości leczniczych wierzby wg dra Czarnowskiego, który dobrze odzwierciedla zastosowanie lecznicze wierzby w dawnej medycynie, z początku XX wieku: „Użytek z kory odważonej lub sproszkowanej wewnętrznie przeciw krztuścowi, śluzowato ropnym katarom, zimnicy, zaflegmieniom żołądka i kiszek, ostremu lub przewłocznemu (przewlekłemu, przyp.) gośćcowi, zaburzeniom w trawieniu skutkiem nadmiernej pracy, krwawej biegunce, zołzom, gruczołom, obrzękowi śledziony; zewnętrznie do krzepiących kąpieli, okładów, wody do ust i płukania gardła, a również do mycia głowy od łupieżu.
„根据两部药典的要求,树皮中按水杨苷计的水杨酸衍生物总量不得低于1.5%。
柳树的花(柔荑花序,Amentum Salicis)和叶子是民间医学使用的药材。不过还应补充一点:1758年的《巴黎药典》(Pharmacopoea Parisiensis)……”Zgodnie z wymogami obu farmakopei kora powinna zawierać nie mniej niż 1,5% sumy pochodnych salicylowych w przeliczeniu na salicynę.
Kwiat (bazie, Amentum Salicis) i liście wierzby to surowce stosowane w medycynie ludowej. Warto jednak dodać, że Farmakopea Paryska – Pharmacopoea Parisiensis z 1758 r.
„正式药材取自白柳(Salix alba L.)或紫柳(Salix purpura L.),它们属于杨柳科(Salicaceae)。药材为树皮——Salicis Cortex,较少使用枝条或单独的叶子——Turiones et Folium Salicis。我个人推荐带有嫩叶的柳树嫩枝,因为其中活性成分含量最高。”Oficjalnie surowiec pozyskiwany jest z wierzby białej Salix alba L. lub wierzby purpurowej Salix purpura L., z rodziny Salicaceae. Surowcem jest kora – Salicis Cortex, rzadziej gałązki lub same liście – Turiones et Folium Salicis. Osobiście polecam młode gałązki wierzby wraz z młodymi liśćmi, bowiem te są najbardziej zasobne w składniki czynne.