Zioła i roślinyKora wiązu — zapomniany śluzowy lek na zgagę i podrażnione jelita?
Źródeł: 2 · Artykuł: 3 960 znaków
Tak: Henryk Różański wymienia korę czerwonego wiązu przy zgadze, refluksie oraz zapaleniu jelit i żołądka.
- Henryk Różański opisuje jej wodne wyciągi jako ochronne i przeciwzapalne oraz wymienia też drażniącą biegunkę i zespół jelita nadwrażliwego.
- Henryk Różański podaje, że kora powleka i może utrudniać wchłanianie niektórych substancji, dlatego odradza popijanie nią leków i preparatów witaminowo-mineralnych.
- Henryk Różański opisuje przygotowanie naparu z 4–5 g surowca na szklankę wody i zaleca pić go małymi porcjami w ciągu dnia.
Co piszą autorzy
Henryk Różański
Wodne wyciągi z kory opisano jako przeciwzapalne, ochronne, nawilżające i gojące.
„Wodne wyciągi (sproszkowana kora 1:10) działają przeciwzapalnie, ochronnie, nawilżająco, gojąco. Macerat i napar z liści wywierają działanie przeciwzapalne, przyspieszające gojenie ran i regenerację nabłonków, antyseptyczne oraz przeciwwysiękowe. Wskazaniami do stosowania wiązu czerwonego są: choroba wrzodowa, reflux, zgaga, zapalenie jelit i żołądka, zapalenie gardła, przełyku, chrypka, zapalenie krtani, drażniąca biegunka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapelnie uchyłków, zespół jelita nadwrażliwego.”
Henryk Różański
Kora wiązu czerwonego jest wymieniona jako stosowana przy nieżytach żołądka i jelit.
„Ulmus rubra (Ulmus americana, Ulmus fulva) zawiera w korze śluzy i jest stosowany w leczeniu nieżytów żołądka i jelit, ponadto dny i reumatyzmu. Zewnętrznie w formie kataplazmów do leczenia owrzodzeń.
Szwajcarska zielarka, fitoterapeutka Maja Dal Cero, którą bardzo cenię, w publikacji Unsere Heilpflanzen (2009 r.) dużo miejsca poświęciła Ulme, czyli wiązom: Ulmus minor (Feld-Ulme) i Ulmus glabra (Berg-Ulme).”
Henryk Różański
Ulmus rubra jest wymieniony jako stosowany przy stanach zapalnych układu pokarmowego.
„Ulmus rubra z kolei jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych układu oddechowego, moczowego, pokarmowego, owrzodzeń, przeziębienia i gorączki. Zewnętrznie w leczeniu ropni.
Ja ze swojej strony podam, że wiązy rosnące w Polsce zawierają śluzy, fitosterole, garbniki, flawonoidy (rutyna, kwercetyna), lignany, garbniki i fenolokwasy.”
Henryk Różański
W polskiej medycynie ludowej wiąz stosowano przy nieżytach jelit.
„Dr Gerhard Madaus (1890-1942) podał, że w polskiej medycynie ludowej wiąz wykorzystywano do leczenia nieżytów jelit oraz czerwonki. W Austrii z kolei używano wiąz w leczeniu dny (podagry) i reumatyzmu. Przedstawił również doniesienia o właściwościach przeciwbiegunkowych, przeciwzapalnych, przeciwkrwotocznych, napotnych, moczopędnych, przeciwgorączkowych, przeciwwrzodowych, gojących i przeciwobrzękowych wiązu.”
Henryk Różański
Henryk Różański zaleca, by nie popijać odwarem wiązowym leków ani preparatów mineralno-witaminowych, bo może to utrudniać ich wchłanianie.
„Jednakże nie należy popijać odwarem wiązowym leków, czy preparatów mineralno-witaminowych, bo to utrudni resorpcję tych substancji z jelit. Podobnie należy zwracać uwagę na mieszanki zawierające wiąz, bowiem śluzy i garbniki zawarte w korze, czy gałązkach mogą efektywnie znosić działanie innych ziół.”
Henryk Różański
Henryk Różański podaje dawkę 4–5 g surowca na szklankę wody i zaleca przyjmować wyciąg małymi porcjami w ciągu dnia.
„W praktyce bierze się 4-5 g surowca na szklankę wody ciepłej lub wrzącej, przykrywa i odstawia na 20-30 minut. Wodny wyciąg trzeba zażywać małymi porcjami, w ciągu dnia. Ponadto nadaje się do okładów, płukanek, przemywania. Liquid extract: 1:1 w alkoholu 60% – 5 ml trzy razy dziennie.”
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.