Kava-kava — napój z wysp na lęk i stres czy zagrożenie dla wątroby?

Cel badania: Zaburzenia lękowe są częstą chorobą psychiczną. Zioła lecznicze stały się przedmiotem zainteresowania w leczeniu lęku. Celem tego badania była ocena i porównanie skuteczności oraz akceptowalności wszystkich możliwych ziół leczniczych stosowanych w leczeniu lęku.

Wyniki: Przeanalizowano łącznie 29 badań, w których porównano 12 ziół leczniczych. Silexan (różnica średnich [MD]: -3.84, 95% przedział wiarygodności [CrI]: od -6.31 do -1.34) wykazał istotny wpływ na lęk i mógł przynosić korzyści w leczeniu depresji (standaryzowana różnica średnich [SMD]: -0.37, 95% przedział ufności [CI]: od -0.53 do -0.20) oraz bezsenności (SMD: -0.48, 95% CI: od -0.76 do -0.21). Stwierdzono, że kava działa skutecznie przeciwlękowo (MD: -2.46, 95% CrI: od -4.47 do -0.32), ale może być nieskuteczna u pacjentów z uogólnionym zaburzeniem lękowym (MD: -0.17, 95% CrI: od -2.55 do -1.97). Ginkgo biloba (MD: -4.63, 95% CrI: od -9.01 do -0.23) i Withania somnifera (MD: -4.90, 95% CrI: od -9.70 do -0.17) były skuteczne w pomiarze wynikami HAMA, jednak badania ograniczała mała liczebność próby.

Cel badania: Syntetyczne leki przeciwlękowe są skuteczne w leczeniu lęku, ale ich stosowanie wiąże się z działaniami niepożądanymi. Ograniczenia zasobów i czasu często sprawiają, że terapie takie jak interwencje psychologiczne są niewykonalne w praktyce.

Wyniki: Wszystkie siedem przeanalizowanych badań wskazywało na przewagę ekstraktu z kavy nad placebo. Metaanaliza trzech badań sugeruje istotną różnicę w zmniejszeniu całkowitego wyniku w Skali Lęku Hamiltona na korzyść ekstraktu z kavy (ważona różnica średnich, 9.69; 95% przedział ufności, 3.54–15.83). Dane te wskazują, że ekstrakt z kavy jest lepszy od placebo jako leczenie objawowe lęku. Dlatego ekstrakt z kavy jest wartym rozważenia ziołowym sposobem leczenia lęku.

Cel badania: Ustalenie, czy Kava Kava jest skutecznym sposobem zwalczania objawów lęku pomimo ostrzeżeń Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) dotyczących hepatotoksyczności.

Wyniki: W 3 z 7 badań wykazano, że Kava Kava była skuteczniejsza niż placebo. Na podstawie odsetka osób odpowiadających na leczenie obliczono końcowy iloraz ryzyka wynoszący 1.50 (95% CI: 1.12, 2.01) na korzyść interwencji, uwzględniając 5 badań klinicznych (n = 330). Wykazano, że działania niepożądane były takie same jak w przypadku placebo (P = 0.574), a wartości laboratoryjne służące do oceny hepatotoksyczności nie różniły się od wartości wyjściowych, z wyjątkiem dwóch badań. Kava Kava wydaje się krótkotrwałym sposobem leczenia lęku, ale nie zastępuje długotrwałego stosowania leków przeciwlękowych. Chociaż nie zaobserwowano tego w niniejszym przeglądzie, toksyczność dla wątroby jest szczególnie możliwa w przypadku stosowania dłuższego niż 8 tygodni.

Cel badania: Niniejszy artykuł stanowi aktualizację z 10 lat systematycznego przeglądu z 2007 roku dotyczącego leków ziołowych badanych w szerokim zakresie zaburzeń psychicznych, w tym depresji, lęku, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, sezonowych zaburzeń afektywnych, zaburzeń dwubiegunowych, zaburzeń psychotycznych, fobicznych i somatoformicznych oraz zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi.

Wyniki: Inne obiecujące leki ziołowe, dla których istnieją wstępne dowody, to Curcuma longa (kurkuma) w depresji, Withania somnifera (ashwagandha) w zaburzeniach afektywnych oraz Ginkgo biloba (miłorząb) jako leczenie wspomagające w schizofrenii. Chociaż depresja i lęk są często badane, wiele innych zaburzeń psychicznych nadal wymaga dalszych badań prospektywnych. Mimo że poprzedni przegląd sugerował zwiększenie liczby badań nad wybranymi lekami ziołowymi stosowanymi wspomagająco wraz z lekami farmaceutycznymi, wciąż stwierdzano takie podejście jedynie sporadycznie w projektach badawczych. Poza tym przyszłe badania powinny koncentrować się na uwzględnieniu większej liczby analiz biomarkerów, w szczególności farmakogenomiki, aby określić czynniki genetyczne modyfikujące odpowiedź na leki ziołowe.

Cel badania: Zaburzenia nastroju i lękowe stanowią znaczne obciążenie zdrowotne dla społeczności. Kava i dziurawiec zwyczajny (SJW) są najczęściej stosowanymi lekami ziołowymi odpowiednio w leczeniu zaburzeń lękowych i depresyjnych.

Wyniki: Obecne dowody potwierdzają stosowanie SJW w leczeniu depresji o nasileniu łagodnym do umiarkowanego oraz kavy w leczeniu uogólnionego lęku. W odniesieniu do pozostałych zaburzeń istnieją jedynie słabe wstępne dowody na stosowanie SJW w SAD. Obecnie nie opublikowano żadnego badania z udziałem ludzi dotyczącego stosowania kavy w zaburzeniach afektywnych ani w OCD, PTSD, PD lub SP. Zaburzenia te stanowią potencjalne obszary zastosowania, które warto zbadać. Obecne dowody dotyczące leków ziołowych w leczeniu depresji i lęku potwierdzają jedynie stosowanie Hypericum perforatum w depresji oraz Piper methysticum w uogólnionym lęku.

Cel badania: Przed zakazem stosowania kavy z 2002 roku wskazanie do stosowania ekstraktów z kavy (Piper methysticum), określone przez niemiecką Komisję E, brzmiało „lęk nerwowy, napięcie i niepokój”. W 2000 roku w Niemczech rozpoczęto badanie obserwacyjne, którego celem było określenie objawów tych wskazań, w których najlepiej sprawdza się ekstrakt z kavy. Badanie przerwano i zarchiwizowano jako „nieocenione” w 2001 roku z powodu zbliżającej się debaty na temat bezpieczeństwa kavy.

Wyniki: Mediana czasu trwania leczenia wynosiła 28 dni. Wszystkie poszczególne objawy wykazały istotną i klinicznie znaczącą poprawę. Najlepsze wyniki zaobserwowano w przypadku napięcia nerwowego i niepokoju, przy czym efekty były lepsze u pacjentów z dolegliwościami ostrymi niż przewlekłymi. Stwierdzono, że bezpieczeństwo leczenia było doskonałe; obejmowało to ocenę danych laboratoryjnych. Ogólnie rzecz biorąc, badanie potwierdza skuteczne i bezpieczne krótkotrwałe stosowanie kavy we wskazaniu określonym przez Komisję E jako „lęk nerwowy, napięcie i niepokój”, zwłaszcza w przypadkach innych niż przewlekłe. Kliniczne zastosowanie kavy można odnieść do fobii związanych z określonym kontekstem, zgodnie z ICD-10 F40, napięcia nerwowego (ICD10 R45.0) lub niepokoju i pobudzenia (ICD-10 R45.1).

Cel badania: Uogólnione zaburzenie lękowe (GAD) często zaczyna się w okresie dorastania lub wczesnej dorosłości i utrzymuje się przez całe życie. Randomizowane badania kontrolowane potwierdzają skuteczność selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny oraz selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (odpowiednio SSRI i SNRI), a także benzodiazepin, azapironów, leków antyadrenergicznych, analogów melatoniny, leków przeciwpsychotycznych drugiej generacji, kavy i olejku lawendowego w GAD.

Wyniki: Zakres tematyczny: Autorzy dokonują przeglądu literatury dotyczącej farmakoterapii dzieci i dorosłych pacjentów z GAD, ze szczególnym omówieniem skuteczności i tolerancji wybranych leków w tych grupach wiekowych. Autorzy opisują algorytmiczne podejście do dziecięcych i dorosłych pacjentów z GAD oraz zwracają uwagę na kwestie związane ze stosowaniem u tych pacjentów wybranych leków. Opinia ekspercka: U dorosłych z GAD SSRI i SNRI stanowią leczenie psychofarmakologiczne pierwszego rzutu, natomiast farmakoterapia drugiego rzutu obejmuje buspiron, benzodiazepiny, SGA i pregabalinę. U dzieci z GAD należy rozważyć SSRI jako farmakoterapię pierwszego rzutu, a psychoterapia wzmacnia odpowiedź na leki przeciwdepresyjne.

Cel badania: Kava-kava (Piper methysticum G. Forster) od czasów starożytnych była używana w życiu społecznym i obrzędowym na wyspach Pacyfiku ze względu na działanie nasenne i narkotyczne.

Wyniki: Chociaż stwierdzono, że kava-kava jest bardzo skuteczna, dobrze tolerowana i nieuzależniająca w dawkach terapeutycznych, potencjalne działania niepożądane mogą wystąpić przy przyjmowaniu bardzo dużych dawek przez dłuższy czas. Ponadto w ciągu ostatnich dwóch lat u dwóch pacjentów odnotowano nieoczekiwaną, wysoką toksyczność dla wątroby. Dotychczas żadne badania nie potwierdzają toksycznego wpływu kawalaktonów na wątrobę i nie wiadomo, który związek mógł wywołać chorobę wątroby. Z drugiej strony możliwe, że za toksyczność dla wątroby odpowiadają nieznane lub nieoczekiwane składniki albo się do niej przyczyniły.

Cel badania: Poszukiwanie nowych leków ukierunkowanych na leczenie lęku jest ważnym zagadnieniem na całym świecie. Rośliny lecznicze są wykorzystywane jako potencjalne źródło nowych leków na zaburzenia lękowe.

Wyniki: Valeriana officinalis, Citrus aurantium, Commelina benghalensis, Achyranthes aspera, Mimosa pudica, Achillea millefolium, Nymphaea alba, Leonurus cardiac, Camellia sinensis, Turnera aphrodisiaca, Crataegus oxyacantha i Piper methysticum wykazały obiecujące działanie przeciwlękowe w modelach zwierzęcych. W badaniach klinicznych najbardziej pozytywne wyniki uzyskano dla męczennicy, kavy, kozłka lekarskiego, dziurawca zwyczajnego i hwagandhy. Potrzeba więcej badań nad właściwościami przeciwlękowymi roślin leczniczych. W lekach pochodzących ze źródeł naturalnych zbadano wiele składników, które odgrywają istotną rolę w leczeniu zaburzeń lękowych i powiązanych powikłań.