PisaczekWyszukiwarka
文APL
Choroby

Insulinooporność — cicha epidemia, o której dowiadujemy się za późno?

Źródeł: 10 · Artykuł: 9 742 znaków

Bracia Rodzeń ostrzegają, że insulinooporność może rozwijać się latami, nawet gdy poziom glukozy jest w normie, a insulina działa bardzo intensywnie.

  • Według nich wczesna diagnoza i zmiana stylu życia mogą zatrzymać chorobę, a insulinooporność jest odwracalna.
  • Jan Jaśkowski nazywa insulinooporność i cukrzycę epidemią naszych czasów, której można zapobiegać.
  • Aktywność fizyczna może obniżać poziom glukozy i trójglicerydów we krwi oraz pozytywnie wpływać na metabolizm.

Co piszą autorzy

Bracia Rodzeń

Insulinooporność może rozwijać się po cichu przez lata, mimo że glukoza jest jeszcze w normie, a insulina działa już bardzo intensywnie.

„Insulinooporność przez lata może rozwijać się po cichu. Glukoza bywa jeszcze „w normie”, a insulina już pracuje na wysokich obrotach. To mechanizm, który może wpływać na masę ciała, energię, gospodarkę hormonalną i zdrowie metaboliczne. Nie patrz tylko na glukozę.”
Bracia Rodzeń

Wczesna diagnoza i zmiana stylu życia mogą zatrzymać chorobę; insulinooporność jest odwracalna.

„Insulinooporność jest odwracalna. Wczesna diagnoza i zmiana stylu życia mogą zatrzymać chorobę.”
Jan Jaśkowski

Insulinooporność i cukrzyca zostały nazwane epidemią naszych czasów, której można zapobiegać.

„Insulinooporność i cukrzyca to prawdziwa epidemia naszych czasów z bardzo poważnymi skutkami dla zdrowia. Na szczęście można im zapobiegać. Okazuje się, że wykonywanie przysiadów zmniejsza stężenie glukozy we krwi o 30%! Pamiętajmy, że glukoza jest magazynowana w postaci glikogenu w wątrobie i mięśniach.”
Jan Jaśkowski

Aktywność fizyczna może obniżać poziom glukozy i trójglicerydów we krwi, co według Jan Jaśkowski pozytywnie wpływa na metabolizm.

„Okazuje się, że wykonywanie przysiadów zmniejsza stężenie glukozy we krwi o 30%! Pamiętajmy, że glukoza jest magazynowana w postaci glikogenu w wątrobie i mięśniach. Im większa masa mięśniowa, tym więcej glikogenu możemy zmagazynować. Aktywność fizyczna zmniejsza także stężenie trójglicerydów we krwi, co pozytywnie wpływa na metabolizm.”
Bracia Rodzeń

Większe spożycie węglowodanów Bracia Rodzeń łączy z przyrostem masy ciała oraz ryzykiem insulinooporności i innych chorób metabolicznych.

„Im więcej węglowodanów w Twoich pokarmach, tym szybciej i bardziej przytyjesz, zachorujesz na insulinooporność i inne choroby metaboliczne. otyłość/insulinooporność, choroby metaboliczne (cukrzyca typu 2, stłuszczenie wątroby, nadciśnienie tętnicze, PCOS, liczne nowotwory).”
M. S. Sater i H. A. Giha

Cukrzyca typu 2 jest przewlekłą chorobą metaboliczną związaną z insulinoopornością; bez kontroli może prowadzić do długotrwałych uszkodzeń ważnych narządów.

„Charakteryzuje się insulinoopornością (IR) i względnym niedoborem insuliny, prowadzącymi do przewlekłej hiperglikemii, która, jeśli nie jest kontrolowana, powoduje poważne, długotrwałe uszkodzenia głównych narządów [1]. Cukrzyca typu 2 (T2D) jest wysoce heterogenicznym zaburzeniem metabolicznym, charakteryzującym się zróżnicowaną etiologią genetyczną i środowiskową oraz złożoną patofizjologią [2].”It is characterized by insulin resistance (IR) and relative insulin deficiency, leading to chronic hyperglycemia, which, if unmanaged, causes severe, long-term damage to major organs [1]. T2D is a highly heterogeneous metabolic disorder characterized by diverse genetic and environmental etiologies and complex pathophysiology [2].
M. Williamson i N. Moustaid-Moussa i L. Gollahon

Insulinooporność wymieniono wśród zaburzeń metabolicznych, które często współwystępują i dzielą czynniki ryzyka, takie jak niewłaściwa dieta.

„Lista ta obejmuje szeroki zakres zaburzeń, które powiązano ze sobą, ponieważ często występują łącznie i mają wspólne czynniki ryzyka, takie jak niewłaściwa dieta. Choroby te mają również wiele wspólnych objawów, takich jak zaburzenia równowagi glukozy i hormonów, nadmierne wydalanie wapnia oraz stres oksydacyjny.”This list encompasses a wide range of disorders that have been linked to each other because they often manifest in combination and share risk factors like poor diet. These diseases also share many symptoms like glucose and hormone imbalance, excess calcium excretion, and oxidative stress.

Badania z PubMed · Europe PMC

Wybraliśmy 2 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.

Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 73 980.

Przegląd wskazuje, że insulinooporność i podwyższona insulina mogą występować jeszcze przy prawidłowej glikemii, a ich wczesne wykrycie może pomóc w zapobieganiu powikłaniom.

Cel badania: Cukrzyca typu 2 (T2DM) staje się coraz powszechniejsza na całym świecie, a osoby niezdiagnozowane lub błędnie zdiagnozowane stanowią znaczącą grupę w porównaniu z osobami z rozpoznaną chorobą.

Wyniki: Insulinooporność i hipergormonemia (insuliny, amyliny, glukagonu) są bezspornymi cechami T2DM, które występują już u tych normoglikemicznych, poza tym zdrowych osób, charakteryzując stan cukrzycy subklinicznej. Insulinooporność i hiperinsulinemię można obliczyć na podstawie stężenia insuliny w osoczu na czczo jako zmiennej niezależnej u osób z normoglikemią. Przedstawiono przegląd obecnych kryteriów diagnostycznych, początku choroby, powikłań, chorób współistniejących oraz perspektyw dotyczących interwencji w stylu życia. Zasugerowano również propozycję wczesnego wykrywania cukrzycy subklinicznej na podstawie rutynowej oceny stężenia insuliny w osoczu na czczo, która jest przystępna cenowo i wiarygodna, a zatem możliwa do zastosowania w populacji ogólnej.

Subclinical Diabetes. · An Acad Bras Cienc 2017
Pieniądze na badanienie podano
Czy autorzy mają powiązania z firmami?nie podano
Czy producent pomagał w badaniu?nie wiadomo
Rodzaj badaniaomówienie innych badań

„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.

W badaniu osób z zaburzeniami glikemii wskaźnik TyG wykrywał insulinooporność z czułością 84%, co może wspierać jej identyfikację.

Cel badania: Ponieważ badanie stężenia insuliny jest kosztowne i niedostępne w większości laboratoriów w miastach krajów słabo rozwiniętych, sprawdziliśmy, czy iloczyn stężeń triglicerydów i glukozy na czczo (TyG) może służyć jako wskaźnik zastępczy do oceny insulinooporności w porównaniu ze wskaźnikiem HOMA-IR (model oceny homeostazy dla insulinooporności).

Wyniki: Do badania włączono łącznie 748 pozornie zdrowych osób w wieku 41.4 +/- 11.2 lat. Insulinooporność stwierdzono u 241 (32.2%) osób (wskaźnik HOMA-IR 4.4 +/- 1.6). Nowe rozpoznania IFG, IGT oraz IFG + IGT ustalono odpowiednio u 145 (19.4%), 54 (7.2%) i 75 (10.0%) osób. Najlepszy wskaźnik TyG do rozpoznawania insulinooporności wynosił Ln 4.65 i wykazywał najwyższą czułość (84.0%) oraz swoistość (45.0%). Dodatnia i ujemna wartość predykcyjna wynosiły odpowiednio 81.1% i 84.8%, a prawdopodobieństwo choroby przy dodatnim wyniku testu wynosiło 60.5%. Wskaźnik TyG może być przydatny jako wskaźnik zastępczy do identyfikacji insulinooporności u pozornie zdrowych osób.

Pieniądze na badanienie podano
Czy autorzy mają powiązania z firmami?nie podano
Czy producent pomagał w badaniu?nie wiadomo
Rodzaj badaniaobserwacja ludzi
Liczba uczestników748

„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.

Perspektywy i materiały poglądowe

Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.

Orthomolecular Medicine News Service Materiał poglądowy
„2.3 Rozpoznawanie oporności na witaminę D Oporność na witaminę D jest rozpoznaniem z wykluczenia i wymaga połączenia oceny klinicznej, badań laboratoryjnych (w tym stężeń 25(OH)D i PTH w surowicy) oraz monitorowania odpowiedzi na suplementację witaminą D. Podwyższone stężenia PTH w połączeniu z wystarczającym zaopatrzeniem w witaminę D szczególnie wskazują na oporność (1).”2.3 Diagnosis of Vitamin D Resistance Vitamin D resistance is a diagnosis of exclusion and involves a combination of clinical assessment, laboratory tests (including serum levels of 25(OH)D and PTH) and monitoring the response to vitamin D supplementation. Elevated PTH levels in conjunction with sufficient vitamin D status are particularly indicative of resistance (1).
Orthomolecular Medicine News Service Materiał poglądowy
„HOMA-IR (HOMA-IR; model oceny homeostazy jako wskaźnik insulinooporności) to skuteczna metoda obliczania i oceny insulinooporności z wykorzystaniem konwencjonalnych biomarkerów laboratoryjnych: stężenia insuliny, stężenia glukozy na czczo i A1C [60,61]. Jeśli masz te 3 wyniki, możesz obliczyć HOMA-IR. Umożliwia to dokładną dokumentację i uzasadnia poniesienie niewielkiego kosztu wykonania odpowiednich badań. Nawet 70% dorosłych powyżej 30. roku życia nie ma prawidłowego stężenia glukozy poposiłkowej (PPG). Jest aż tak źle! Mówią, że to tylko 30% lub 40%, ale prawdopodobnie opiera się to na nierzetelnych statystykach.”HOMA-IR (HOMA-IR; homeostasis model assessment as an index of insulin resistance) is an effective method to calculate and evaluate insulin resistance using conventional reference lab biomarkers: insulin levels, fasting glucose levels, and A1C [60,61]. If you have these 3, you can then calculate the HOMA-IR. This enables accurate documentation and validates spending the modest expense to do the proper tests. As much as 70% of adults over the age of 30 do not have normal postprandial glucose (PPG). It's that bad! They say it's only 30% or 40%, but that's likely based on poor statistics.
Orthomolecular Medicine News Service Materiał poglądowy
„Wygląda na to, że benfotiamina wpłynęła na moją insulinooporność. Dlaczego wydaje się działać Moje poszukiwania w literaturze wskazują, że benfotiamina wpływa na insulinooporność, a sama tiamina — nie. Stosowanie benfotiaminy w celu zmniejszenia insulinooporności ułatwia cukrom obecnym w organizmie dotarcie do tkanek. Sądzę, że łatwiejszy dostęp cukrów do tkanek pobudza leptynę (która kontroluje uczucie sytości). Dzięki temu benfotiamina wywołuje efekt uboczny w postaci dobrego tłumienia apetytu, co z czasem prowadzi do utraty masy ciała, ponieważ pomija się część kalorii, gdyż nie odczuwa się głodu.”It looks like the benfotiamine had manipulated my insulin resistance. Why it seems to work My search of the literature indicates to me that benfotiamine has an effect on insulin resistance that thiamine by itself does not. Using benfotiamine to lower insulin resistance allows easier access for body sugars to reach the tissues. I think that easier access by the tissues allows stimulation of leptin (which controls satiety). This allows the side effect of benfotiamine of being a good appetite suppressant which, over a period of time, causes the loss of weight by ignoring some of your calories because you're not hungry.

Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.