Insulina — lek, na którym koncerny zarabiają krocie?

Cel badania: Podsumowanie dowodów naukowych porównujących bezpieczeństwo, skuteczność, farmakokinetykę i farmakodynamikę produktów insulinowych biopodobnych i referencyjnych.

Wyniki: Spośród 6945 przesiewowo ocenionych artykułów do syntezy danych włączono 11 badań. LY2963016, Basalog, Basalin i MK-1293 porównywano z produktem Lantus, natomiast SAR342434 z produktem Humalog. W trzech badaniach uczestniczyli zdrowi ochotnicy, w pięciu osoby z cukrzycą typu 1, a w dwóch osoby z cukrzycą typu 2. W jednym badaniu uczestniczyli zarówno zdrowi ochotnicy, jak i osoby z cukrzycą typu 1. Spośród jedenastu badań w sześciu oceniano parametry farmakokinetyczne i/lub farmakodynamiczne, a w pięciu skuteczność kliniczną i immunogenność. We wszystkich badaniach uwzględniono zdarzenia niepożądane. Wszystkie badania PK i/lub PD wykazały, że porównywalne parametry produktów biopodobnych i referencyjnych mieściły się w ustalonych wcześniej granicach równoważności. Badania kliniczne wskazywały na podobną skuteczność kliniczną i immunogenność. We wszystkich badaniach zdarzenia niepożądane były podobne w obu grupach.

Cel badania: Dotychczas większość insuliny stosowanej w krajach rozwiniętych jest wytwarzana i dystrybuowana przez niewielką liczbę międzynarodowych firm. Inne przedsiębiorstwa farmaceutyczne — wiele z nich ma siedziby w krajach takich jak Indie czy Chiny — również potrafią wytwarzać insulinę przy użyciu nowoczesnych metod biotechnologicznych.

Wyniki: Obowiązujące już w UE wytyczne dotyczące dopuszczania produktów do obrotu wymagają, aby producent wykazał, że jego insulina ma profil bezpieczeństwa i skuteczności podobny do profilu „oryginalnego” preparatu insuliny. Niedawno wydano w USA wytyczne dotyczące leków biopodobnych; nie obejmują one jednak insuliny. Chociaż wymagający proces zatwierdzania insulin jako BI można uznać za przeszkodę mającą na celu utrzymanie firm z dala od niektórych rynków, należy uczciwie przyznać, że potencjalne kwestie bezpieczeństwa i skuteczności związane z BI są istotne i uzasadniają staranny proces zatwierdzania oparty na dowodach. Niemniej jest bardzo prawdopodobne, że w najbliższych latach BI pojawią się na rynku również w krajach o ściśle regulowanych zasadach.

Cel badania: Przedstawienie klinicystom przeglądu podobnych produktów biologicznych, w tym leków biopodobnych i nowych wersji insuliny dostępnych w USA, oraz kluczowych kwestii związanych z tymi produktami, w tym różnic w podejściu do wytwarzania i regulacji oraz ich wpływu na stosowanie kliniczne.

Wyniki: Ochrona patentowa wielu leków biologicznych, w tym kilku preparatów insuliny, wygasła lub wkrótce wygaśnie. Otwiera to drogę nowym wersjom insuliny do wejścia na rynek w USA i na rynki światowe. Proces opracowywania, wytwarzania i zatwierdzania podobnych produktów biologicznych jest bardziej złożony niż w przypadku generycznych wersji małych cząsteczek. Większość podobnych produktów biologicznych w USA będzie zgłaszana do zatwierdzenia w ramach sekcji 351(k), nowo utworzonej ścieżki regulacyjnej dla leków biopodobnych. Niektóre leki biologiczne, w tym nowe wersje insuliny, będą jednak zgłaszane w ramach istniejącej ścieżki regulacyjnej 505(b)(2). Te ścieżki regulacyjne wpływają na sposób oznakowania takich produktów, sposób ich wydawania oraz na to, jak mogą być postrzegane przez pacjentów. Immunogenność leków biologicznych może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność, a jej poziom może ulec zmianie wskutek niewielkich zmian w procesie wytwarzania.

Cel badania: Ocena stosowania insuliny glargine w zatwierdzonym wskazaniu do schematu basal-bolus pod względem skuteczności klinicznej i opłacalności.

Wyniki: Dziewiętnaście badań spełniało kryteria włączenia, ale pełne raporty były dostępne tylko dla sześciu. U pacjentów z cukrzycą typu 1 insulina glargine wydaje się skuteczniejsza niż insulina izofanowa neutralna (NPH) w obniżaniu stężenia glukozy we krwi na czczo (FBG), ale nie w obniżaniu stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c); istnieją też pewne dowody, że obie insuliny są równie skuteczne w kontroli zarówno FBG, jak i HbA1c. U pacjentów z cukrzycą typu 2, u których doustne leki przeciwcukrzycowe nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, brak dowodów, że insulina glargine skuteczniej niż NPH obniża FBG lub HbA1c, a pewne dowody wskazują, że obie insuliny są równie skuteczne w kontroli zarówno FBG, jak i HbA1c. Dowody dotyczące kontroli hipoglikemii są niejednoznaczne. W badaniach, w których wykazano przewagę insuliny glargine nad NPH w kontroli nocnej hipoglikemii, może ona być widoczna jedynie w porównaniu z NPH podawaną raz dziennie, a nie dwa razy dziennie.

Cel badania: Standardy pomagają nam zarządzać oczekiwaniami wobec różnorodnych dóbr i usług na całym świecie. Od koordynowania międzynarodowej łączności telekomunikacyjnej w 24 różnych strefach czasowych po zapewnianie dostępu do bezpiecznej wody pitnej — standardy pozwalają nam pracować, komunikować się, współdziałać i żyć z określonymi oczekiwaniami dotyczącymi bezpieczeństwa i skuteczności.

Wyniki: W tym artykule omawiamy znaczenie standardów publicznych w przemyśle farmaceutycznym. Na podstawie studiów przypadków pokazujemy, w jaki sposób można tworzyć i zarządzać standardami dla złożonych produktów, takich jak leki biologiczne, aby zapewnić ich optymalną wartość dla społeczeństwa przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń dla przemysłu. Omawiamy również trwałość procesu opracowywania standardów oraz to, czy zapewnia on wystarczającą przejrzystość, by utrzymać zaufanie publiczne do ich roli. Na koniec oceniamy, czy standardy mogą ułatwiać dostęp do wysokiej jakości leków biopodobnych w rozsądnych cenach, a zarazem umożliwiać sprawne opracowywanie i ocenę produktów.

Cel badania: Lata 2021–2022 wyznaczają setną rocznicę przełomowych badań przeprowadzonych w Toronto, które zmieniły przebieg choroby, będącej wówczas śmiertelną dla wszystkich chorych: cukrzycy typu 1. Niektórzy twierdzą, że odkrycie insuliny przez Bantinga, Besta, Macleoda i Collipa było największym osiągnięciem naukowym XX wieku, jednym z pierwszych przypadków, gdy nowoczesna medycyna mogła zapewnić terapię ratującą życie.

Wyniki: Ponadto prace w Toronto zapoczątkowały stulecie odkryć dotyczących oczyszczania, izolowania, charakterystyki strukturalnej i sekwencjonowania genetycznego insuliny, które wpłynęły na dalsze udoskonalanie terapeutycznych preparatów insuliny. Omawiamy tu stan wiedzy sprzed 1921 r., który wskazywał na trzustkę jako miejsce powstawania insuliny i ustalał jej rolę w regulacji glukozy, oraz przedstawiamy nasze poglądy na temat tego, dlaczego badacze w Toronto ostatecznie zdołali oczyścić wyciągi trzustkowe do celów terapeutycznych. Omawiamy rolę przemysłu farmaceutycznego we wczesnym okresie produkcji i dystrybucji insuliny oraz przedstawiamy wyjaśnienia, dlaczego odkrywcy zdecydowali się nie czerpać korzyści finansowych z tego odkrycia. Ta fascynująca historia odkrycia, które przeszło od laboratorium do łóżka pacjenta, dostarcza użytecznych wskazówek naukowcom współczesnym i przyszłym.