Dieta i żywienieGluten i współczesna pszenica — dlaczego tylu ludzi źle się po niej czuje?
- Henryk Różański — Gluten w pożywieniu
- Jerzy Zięba — Glifosat w płodach rolnych
- Jerzy Zięba — Co Cię nie zabije, to Cię wzmocni
- Hubert Czerniak — Maślan Sodu - Polecam sklep E-Remedium
- Global prevalence of self-reported non-coeliac gluten and wheat sensitivity: a systematic review and meta-analysis. · Gut 2025
- Non-coeliac gluten sensitivity. · Lancet 2025
- Nonceliac gluten sensitivity. · Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2023
- Orthomolecular Medicine News Service — Nutritional Treatments for Multiple Sclerosis
- Orthomolecular Medicine News Service — Food Allergy, Gluten Sensitivity and Celiac Disease
- Orthomolecular Medicine News Service — Unveiling the Corporate Agenda Behind the Global Plant-Based Food Movement
Henryk Różański wskazuje, że gluten może spowalniać trawienie i zakłócać działanie żółci oraz enzymów trawiennych.
- Jerzy Zięba twierdzi, że gluten może uszkadzać barierę jelita, a glifosat może nasilać ten problem.
- Hubert Czerniak podaje, że przy uszkodzonej florze jelitowej gluten może się nie rozkładać prawidłowo i tworzyć związki, które — jak twierdzi — mogą powodować otępienie.
- Henryk Różański zaleca ograniczenie glutenu osobom między innymi z celiakią, stanami zapalnymi jelit, zaparciami i wzdęciami.
Co piszą autorzy
Gluten może spowalniać przesuwanie treści pokarmowej i utrudniać trawienie przez zakłócanie działania żółci oraz enzymów.
Osobom z celiakią, stanami zapalnymi jelit, jelitem drażliwym, przewlekłymi zaparciami i wzdęciami Henryk Różański zaleca potrawy niskoglutenowe lub bezglutenowe.
Jerzy Zięba twierdzi, że gluten może uszkadzać szczelne połączenia jelita i prowadzić do tak zwanego cieknącego jelita.
Jerzy Zięba twierdzi, że glifosat w połączeniu z glutenem może sprawić, że jelito staje się „sitem”.
Jerzy Zięba wymienia gluten i glifosat jako czynniki, które mogą doprowadzić do rozszczelnienia jelita.
Hubert Czerniak łączy brak enzymu w uszkodzonej florze jelitowej z niepełnym trawieniem glutenu i powstawaniem gluteomorfiny, którą opisuje jako związek powodujący otępienie.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 3 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 917.
Przegląd oszacował, że około 10% badanych zgłasza nadwrażliwość na gluten lub pszenicę, najczęściej z wzdęciami i dolegliwościami brzusznymi.
Cel badania: Nieceliakalna wrażliwość na gluten/pszenicę (NCGWS) charakteryzuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego i objawami pozajelitowymi związanymi ze spożyciem glutenu lub pszenicy u osób bez celiakii lub alergii na pszenicę. Przeprowadzono przegląd systematyczny i metaanalizę, aby oszacować globalne rozpowszechnienie oraz cechy kliniczne NCGWS zgłaszanej przez samych pacjentów.
Wyniki: Do analizy włączono dwadzieścia pięć badań obejmujących 49 476 uczestników z 16 krajów. Łączna częstość występowania zgłaszanej przez samych pacjentów NCGWS wyniosła 10,3% (95% CI 7,0% do 14,0%), przy znacznych różnicach między krajami. Wśród osób zgłaszających NCGWS 40% (95% CI 25,2% do 55,0%) stosowało dietę bezglutenową. Najczęstszymi objawami były wzdęcia (71,0%; 95% CI 62,8% do 79,1%), dyskomfort w jamie brzusznej (46,0%; 95% CI 39,0% do 52,7%), ból brzucha (36,0%; 95% CI 28,6% do 43,2%) i zmęczenie (32,1%; 95% CI 25,3% do 39,0%). Zgłaszana przez samych pacjentów NCGWS występowała istotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn (OR 2.29; 95% CI 1.80 do 2.90; p<0.001). Osoby zgłaszające NCGWS istotnie częściej zgłaszały lęk (OR 2.95; 95% CI 1.56 do 5.57; p<0.001), depresję (OR 2.42; 95% CI 1.80 do 3.24; p<0.001) oraz zespół jelita drażliwego (OR 4.78; 95% CI 3.48 do 6.57; p<0.001) niż osoby z grupy kontrolnej.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd wskazuje, że dolegliwości przypisywane glutenowi mogą wynikać także z fermentujących węglowodanów i oczekiwań związanych z jedzeniem.
Cel badania: Nieceliakalna wrażliwość na gluten (NCGS) odnosi się do osób zgłaszających objawy jelitowe i pozajelitowe związane ze spożyciem produktów zawierających gluten lub pszenicę, przy braku celiakii lub alergii na pszenicę. Gluten występuje w wielu zbożach, w tym w pszenicy, życie i jęczmieniu, choć dokładny czynnik wywołujący objawy NCGS pozostaje niejasny.
Wyniki: Ostateczne rozpoznanie NCGS pozostaje nieuchwytne z powodu braku biomarkerów, znacznego nakładania się z zaburzeniami interakcji jelito–mózg oraz trudności metodologicznych w ocenie diety. Dopóki nie zostaną zidentyfikowane czynniki przyczynowe i opracowane testy diagnostyczne, NCGS pozostaje rozpoznaniem z wykluczenia, wymagającym starannej, systematycznej oceny. Postępowanie powinno równoważyć modyfikację diety z uwzględnieniem czynników psychologicznych, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego odżywienia. Niniejszy przegląd krytycznie analizuje obecne dane dotyczące NCGS jako odrębnej jednostki, omawia potencjalne mechanizmy i przedstawia praktyczne wskazówki dotyczące oceny oraz postępowania, uwzględniając przy tym główne niepewności w tej dziedzinie.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd podaje, że pszenicę mogą czynić problematyczną także fruktany i inhibitory amylazy oraz trypsyny, a dieta bezglutenowa pomaga części osób z objawami IBS związanymi z pszenicą.
Cel badania: Opisanie najnowszych postępów w zakresie nieceliakalnej wrażliwości na gluten (NCGS), niedawno opisanym zaburzeniu charakteryzującym się zmiennymi objawami i częstymi dolegliwościami przypominającymi zespół jelita drażliwego (IBS).
Wyniki: Niedawny opis składników pszenicy innych niż gluten, takich jak fruktany i inhibitory amylazy i trypsyny (ATI), które wywołują chorobę, zdecydowanie sugeruje, że nieceliakalna wrażliwość na pszenicę (NCWS) jest lepszym określeniem „parasolowym” niż NCGS. Zgłaszana przez samych pacjentów NCWS jest bardzo częsta na całym świecie, szczególnie wśród pacjentów zgłaszających się do poradni gastroenterologicznej, jednak wiele takich rozpoznań nie jest potwierdzanych standardowymi kryteriami klinicznymi. Biomarker NCWS nadal nie jest dostępny, jednak subtelne cechy histologiczne w biopsji jelita cienkiego mogą ułatwiać rozpoznanie. Leczenie NCWS opiera się na diecie bezglutenowej (GFD). Wykazano, że GFD jest skuteczną metodą leczenia u znacznej części pacjentów z IBS związanym z NCWS. Dietetyczne metody leczenia IBS, w tym GFD, powinni stosować dietetycy, którzy najpierw oceniają czynniki wywołujące objawy związane z dietą, a następnie dostosowują interwencję do wyboru pacjenta.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Perspektywy i materiały poglądowe
Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.