Dna moczanowa — choroba królów, która wraca na nasze stoły?

Cel badania: Ocena zależności między czynnikami dietetycznymi a ryzykiem dny moczanowej i hiperurykemii.

Wyniki: Metaanaliza wykazała kilka zależności między dietą a ryzykiem dny moczanowej: czerwone mięso: OR 1.29 (95% CI 1.16-1.44); owoce morza: OR 1.31 (95% CI 1.01-1.68); alkohol: OR 2.58 (95% CI 1.81-3.66); fruktoza: OR 2.14 (95% CI 1.65-2.78); produkty mleczne: OR 0.56 (95% CI 0.44-0.70); produkty sojowe: OR 0.85 (95% CI 0.76-0.96); warzywa o wysokiej zawartości puryn: OR 0.86 (95% CI 0.75-0.98); kawa: OR 0.47 (95% CI 0.37-0.59). Zależności między dietą a ryzykiem hiperurykemii (czerwone mięso: OR 1.24 (95% CI 1.04-1.48); owoce morza: OR 1.47 (95% CI 1.16-1.86); alkohol: OR 2.06 (95% CI 1.60-2.67); fruktoza: OR 1.85 (95% CI 1.66-2.07); produkty mleczne: OR 0.50 (95% CI 0.37-0.66); produkty sojowe: OR 0.70 (95% CI 0.56-0.88); spożycie warzyw o wysokiej zawartości puryn: OR 1.10 (95% CI 0.88-1.39), P=0.39; kawa: OR 0.76 u mężczyzn (95% CI 0.55-1.06), OR 1.58 u kobiet (95% CI 1.16-2.16). Ryzyko hiperurykemii i dny moczanowej jest dodatnio skorelowane ze spożyciem czerwonego mięsa, owoców morza, alkoholu lub fruktozy, a ujemnie — z produktami mlecznymi lub sojowymi.

Cel badania: Tło/Cele: Terapia żywieniowa stała się obiecującą strategią terapeutyczną w leczeniu przewlekłych chorób metabolicznych. Celem tego badania jest ocena skuteczności diety o niskiej zawartości puryn, ograniczonej kaloryczności i zbilansowanym składzie (diety LPEB) w łagodzeniu dny moczanowej i poprawie powiązanych metabolicznych czynników ryzyka.

Wyniki: Jednocześnie frakcyjne wydalanie kwasu moczowego (FEUA) wzrosło istotnie bardziej w grupie interwencyjnej niż w grupie kontrolnej — o 0.87% (p = 0.003), a dzienne spożycie puryn w grupie interwencyjnej zmniejszyło się istotnie o 262 mg (p = 0.001). Ponadto w grupie interwencyjnej zaobserwowano znaczną poprawę składu ciała. W szczególności wskaźnik masy ciała (BMI) zmniejszył się o 0.50 kg/m2 (p < 0.001), a powierzchnia tkanki tłuszczowej trzewnej (VFA) zmniejszyła się o 12.1 cm2 (p < 0.001); dla obu wskaźników potwierdzono istotne różnice między grupami. Wnioski: Badanie to wykazuje, że dieta LPEB nie tylko skutecznie obniża stężenie sUA poprzez zwiększenie FEUA, ale także istotnie zmniejsza otyłość brzuszną i powiązane metaboliczne czynniki ryzyka u pacjentów z dną moczanową.

Cel badania: Od dawna uważa się, że różne produkty bogate w puryny oraz wysokie spożycie białka są czynnikami ryzyka dny moczanowej. Podobnie badania metaboliczne wskazały na możliwość, że spożywanie produktów mlecznych chroni przed dną moczanową. Prospektywnie zbadaliśmy związek tych czynników dietetycznych z nowymi przypadkami dny moczanowej.

Wyniki: W ciągu 12 lat badania udokumentowaliśmy 730 potwierdzonych nowych przypadków dny moczanowej. Wieloczynnikowe ryzyko względne dny moczanowej wśród mężczyzn z najwyższego kwintyla spożycia mięsa, w porównaniu z mężczyznami z najniższego kwintyla, wynosiło 1.41 (95-procentowy przedział ufności, 1.07 do 1.86; P dla trendu = 0.02), a odpowiadające mu ryzyko względne związane ze spożyciem owoców morza wynosiło 1.51 (95-procentowy przedział ufności, 1.17 do 1.95; P dla trendu = 0.02). Natomiast częstość występowania dny moczanowej malała wraz ze wzrostem spożycia produktów mlecznych; wieloczynnikowe ryzyko względne wśród mężczyzn z najwyższego kwintyla, w porównaniu z mężczyznami z najniższego kwintyla, wynosiło 0.56 (95-procentowy przedział ufności, 0.42 do 0.74; P dla trendu <0.001). Poziom spożycia warzyw bogatych w puryny i całkowite spożycie białka nie wiązały się ze zwiększonym ryzykiem dny moczanowej.

Cel badania: Wiele wzorców żywieniowych opartych na produktach roślinnych wiąże się odwrotnie z dną moczanową, chociaż nie wiadomo, które poszczególne składniki odpowiadają za tę zależność. Lignany pokarmowe, główna grupa fitoestrogenów obficie występujących w żywności roślinnej, są metabolizowane przez mikroflorę jelitową i mogą modulować ryzyko dny moczanowej. Zbadaliśmy zależności między spożyciem lignanów w diecie, niektórymi pełnoziarnistymi produktami bogatymi w lignany a wystąpieniem dny moczanowej.

Wyniki: Większe spożycie matairezinolu (iloraz hazardu [HR] porównujący skrajne kwintyle, 0.78; 95-procentowy przedział ufności [CI], 0.69-0.90; P dla trendu = 0.002) i sekoizolaricirezinolu (HR, 0.78; 95% CI, 0.68-0.89; P dla trendu = 0.002) wiązało się z niższym ryzykiem dny moczanowej, natomiast piknorezinol i laricirezinol nie były z nią związane. Stwierdziliśmy odwrotne zależności między dną moczanową a pełnoziarnistymi płatkami śniadaniowymi spożywanymi na zimno (HR dla osób spożywających ≥1 porcję dziennie, 0.62; 95% CI, 0.53-0.73), gotowaną owsianką lub otrębami owsianymi (HR dla osób spożywających ≥2 porcje tygodniowo, 0.78; 95% CI, 0.70-0.86) oraz otrębami dodawanymi do żywności (HR dla osób spożywających ≥2 porcje tygodniowo, 0.84; 95% CI, 0.74-0.95), ale nie z ciemnym pieczywem ani innymi gotowanymi płatkami śniadaniowymi. Większe spożycie matairezinolu i sekoizolaricirezinolu, a także pełnoziarnistych płatków śniadaniowych spożywanych na zimno, owsianki i dodawanych otrębów, było w każdym przypadku istotnie związane z niższym ryzykiem dny moczanowej.