Dieta keto — rewolucja w odchudzaniu czy niebezpieczna moda?

Cel badania: Dieta ketogeniczna, charakteryzująca się niską kalorycznością, wysoką zawartością tłuszczu, odpowiednią ilością białka i niską zawartością węglowodanów, korzystnie wpływa na kontrolę masy ciała u pacjentów z nadwagą. W niniejszym badaniu przeprowadzono metaanalizę w celu zbadania roli diety ketogenicznej w kontroli masy ciała i glikemii u pacjentów z nadwagą i cukrzycą typu 2 (T2DM).

Wyniki: Podsumowując, przeprowadziliśmy systematyczny przegląd artykułów z baz danych Embase, PubMed, Web of Science i Cochrane Library oraz uzyskaliśmy osiem randomizowanych badań kontrolowanych do metaanalizy. Wyniki wskazują, że dieta ketogeniczna przyniosła istotne korzyści w postaci utraty masy ciała (SMD, -5.63, p = 0.008), zmniejszenia obwodu talii (SMD, -2.32, p = 0.04), obniżenia stężenia hemoglobiny glikowanej (SMD, -0.38, p = 0.0008) i triglicerydów (SMD, -0.36, p = 0.0001) oraz zwiększenia stężenia lipoprotein o wysokiej gęstości (SMD, 0.28, p = 0.003). Ogólnie wyniki te sugerują, że dieta ketogeniczna może być skuteczną interwencją żywieniową wspomagającą kontrolę masy ciała i glikemii, a także poprawę profilu lipidowego u pacjentów z nadwagą i T2DM. Dlatego dietę ketogeniczną można zalecać jako interwencję terapeutyczną u pacjentów z nadwagą i T2DM.

Cel badania: Dieta ketogeniczna o bardzo niskiej kaloryczności (VLCKD) została niedawno zaproponowana jako atrakcyjna strategia żywieniowa w leczeniu otyłości. VLCKD charakteryzuje się niską zawartością węglowodanów (<50 g/dzień), 1-1.5 g białka/kg należnej masy ciała, 15-30 g tłuszczu/dzień oraz dziennym spożyciem około 500-800 kalorii.

Wyniki: Spośród 645 wyszukanych artykułów 15 badań spełniało kryteria włączenia i zostało poddanych przeglądowi, który ujawnił 4 główne ustalenia. Po pierwsze, wykazano, że VLCKD prowadzi do istotnej utraty masy ciała w krótkim, pośrednim i długim okresie oraz poprawy parametrów składu ciała, a także profilu glikemicznego i lipidowego. Po drugie, w porównaniu z innymi interwencjami odchudzającymi o takim samym czasie trwania, VLCKD wykazywała większy wpływ na zmniejszenie masy ciała, masy tłuszczowej, obwodu talii, stężenia cholesterolu całkowitego i triglicerydemii, a także poprawę insulinooporności. Po trzecie, chociaż VLCKD prowadziła również do istotnego obniżenia glikemii, HbA1c i cholesterolu LDL, zmiany te były podobne do uzyskanych przy innych interwencjach odchudzających. Wreszcie VLCKD można uznać za bezpieczne podejście żywieniowe pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia, ponieważ najczęstsze działania niepożądane są zazwyczaj łagodne klinicznie i łatwe do opanowania, a ustępują często samoistnie.

Cel badania: Tło/Cele: Nie jest pewne, czy diety ketogeniczne przynoszą większe korzyści w zakresie utraty masy ciała niż diety o wyższej zawartości węglowodanów, gdy zalecane spożycie energii lub docelowy deficyt energetyczny są porównywalne. W tym przeglądzie systematycznym i metaanalizie oceniono ich wpływ na zmianę masy ciała u dorosłych z nadwagą lub otyłością.

Wyniki: W trzech badaniach spełniających kryterium dopasowania zalecanej ilości białka efekt pozostał zgodny co do kierunku, ale był nieprecyzyjny i nie wykluczał braku różnicy. Pewność dowodów była niska z powodu ryzyka błędu systematycznego i nieprecyzyjności. Wnioski: W warunkach porównywalnego zalecanego spożycia energii diety ketogeniczne mogą prowadzić do niewielkiego dodatkowego zmniejszenia masy ciała. Jednak przeważnie krótkoterminowe dowody, niepewność dotycząca rzeczywistego spożycia energii i białka, brak syntezy danych dotyczących składu ciała oraz niska pewność dowodów ograniczają zaufanie do wielkości, trwałości i znaczenia klinicznego tej korzyści.

Cel badania: Brakuje badań oceniających wpływ nowych, alternatywnych sposobów żywienia na utratę masy ciała w porównaniu z dietą śródziemnomorską (MedDiet). Naszym celem była ocena wpływu diet o różnym potencjale ketogenicznym, tj. diety o bardzo niskiej zawartości węglowodanów (diety ketogenicznej, KD), jedzenia ograniczonego czasowo (TRE) oraz zmodyfikowanego postu co drugi dzień (mADF) na utratę masy ciała w otyłości, w porównaniu z MedDiet.

Wyniki: Średni wiek wynosił 45.7 lat (SD 10.7), a 70.6% uczestników stanowiły kobiety. Badanie ukończyło stu czterdziestu uczestników. Stwierdzono istotne różnice w utracie masy ciała od wartości wyjściowej do 3 miesięcy między KD a grupą kontrolną [- 3.78 kg (- 5.65 do - 1.91 kg)], między mADF a grupą kontrolną [- 3.14 kg (- 4.98 do - 1.30 kg)] oraz między lTRE a grupą kontrolną [- 2.27 kg (- 4.13 do - 0.40 kg)], ale nie między eTRE a grupą kontrolną [- 1.22 kg (- 3.07 do 0.64 kg)]. Wyniki te sugerują, że KD z ograniczeniem kalorii, mADF lub lTRE mogą być skuteczniejsze w odchudzaniu niż MedDiet z ograniczeniem kalorii u osób z otyłością. Potrzebne są dalsze badania, aby ocenić długoterminową wykonalność i skuteczność tych interwencji żywieniowych w porównaniu z MedDiet.

Cel badania: Wprowadzenie: Dieta ketogeniczna (KD) jest szeroko stosowana w kontroli masy ciała poprzez zmniejszanie apetytu, nasilanie utleniania tłuszczów i ułatwianie utraty masy ciała. Jednak wysoka zawartość tłuszczów ogółem i tłuszczów nasyconych w konwencjonalnej KD może podwyższać stężenie cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), który jest znanym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia, co podkreśla potrzebę opracowania zdrowszych alternatyw.

Wyniki: 0.6 ± 11.5 IU/L, p = 0.01)], przy czym w żadnej z grup nie zaobserwowano wzrostu stężenia cholesterolu LDL (-0.12 ± 0.60 mmol/L vs. -0.04 ± 0.56 mmol/L, p = 0.97). Wnioski: HKD była skuteczniejsza niż ERD w sprzyjaniu utracie masy ciała i poprawie wyników kardiometabolicznych bez podwyższenia stężenia cholesterolu LDL. Można ją zalecać jako interwencję terapeutyczną u pacjentów z otyłością.