Cynamon na cukrzycę — przyprawa, która obniża cukier?

Cel badania: Chociaż wiele randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) wykazało korzyści ze stosowania cynamonu w cukrzycy typu 2 (T2DM), wpływ suplementacji cynamonem na kontrolę glikemii u pacjentów z T2DM pozostaje niejednoznaczny. Dlatego celem tej metaanalizy RCT była ocena wpływu suplementacji cynamonem na kontrolę glikemii u pacjentów z T2DM.

Wyniki: Wyniki 24 RCT wykazały, że suplementacja cynamonem u pacjentów z T2DM wiązała się ze statystycznie istotnym obniżeniem stężenia glukozy we krwi na czczo (SMD: -1.32; 95% CI: -1.77, -0.87, p < 0.001), wskaźnika HOMA-IR (Homeostatic Model Assessment for Insulin Resistance; SMD: -1.32; 95% CI: -1.77, -0.87, p < 0.001) oraz hemoglobiny A1C (SMD: -0.67; 95% CI: -1.18, -0.15, p = 0.011) w porównaniu z grupą kontrolną. Ponadto cynamon nie powodował istotnej zmiany stężenia insuliny w surowicy (SMD: -0.17; 95% CI: -0.34, 0.01, p = 0.058). Nasza analiza wykazała, że suplementacja cynamonem istotnie obniża wskaźniki kontroli glikemii. Łącznie wyniki te potwierdzają, że suplementacja cynamonem może mieć potencjał kliniczny jako terapia wspomagająca w leczeniu T2DM.

Cel badania: Cynamon badano w randomizowanych badaniach kontrolowanych (RCT) pod kątem jego działania obniżającego glikemię, jednak badania były małe, a ich wyniki sprzeczne. Wcześniejsza metaanaliza nie wykazała istotnych wyników, ale od tego czasu opublikowano kilka RCT. Przeprowadziliśmy zaktualizowany przegląd systematyczny i metaanalizę RCT oceniających wpływ cynamonu na glikemię i stężenia lipidów.

Wyniki: W metaanalizie 10 RCT (n = 543 pacjentów) dawki cynamonu od 120 mg/d do 6 g/d stosowane przez 4–18 tygodni obniżały stężenia glukozy w osoczu na czczo (-24.59 mg/dL; 95% CI, -40.52 do -8.67 mg/dL), cholesterolu całkowitego (-15.60 mg/dL; 95% CI, -29.76 do -1.44 mg/dL), LDL-C (-9.42 mg/dL; 95% CI, -17.21 do -1.63 mg/dL) oraz triglicerydów (-29.59 mg/dL; 95% CI, -48.27 do -10.91 mg/dL). Cynamon zwiększał również stężenie HDL-C (1.66 mg/dL; 95% CI, 1.09 do 2.24 mg/dL). Nie zaobserwowano istotnego wpływu na stężenie hemoglobiny A1c (-0.16%; 95%, CI -0.39% do 0.02%). We wszystkich analizach, z wyjątkiem HDL-C, występowała duża heterogeniczność (I(2) od 66.5% do 94.72%). Spożywanie cynamonu wiąże się ze statystycznie istotnym obniżeniem stężeń glukozy w osoczu na czczo, cholesterolu całkowitego, LDL-C i triglicerydów oraz wzrostem stężenia HDL-C; nie stwierdzono jednak istotnego wpływu na stężenie hemoglobiny A1c.

Cel badania: Cynamon, czyli wysuszona kora i gałązki roślin z rodzaju Cinnamomum, jest bogatym roślinnym źródłem polifenoli, stosowanym od wieków w medycynie chińskiej; wykazano, że wpływa na stężenie glukozy we krwi i sygnalizację insulinową.

Wyniki: Osiem badań klinicznych zidentyfikowano na podstawie wyszukiwania literatury (Pub Med i Biosis do maja 2010 r.) obejmującego randomizowane badania kontrolowane placebo, w których raportowano dane dotyczące cynamonu i/lub ekstraktu z cynamonu oraz FBG. Przeprowadzono kompleksową metaanalizę (Comprehensive Meta-Analysis; Biostat Inc., Englewood, NJ, USA) zidentyfikowanych danych dotyczących spożycia cynamonu i ekstraktu z cynamonu, stosując model efektów losowych, który określał standaryzowaną różnicę średnich ([tj. Zmiana 1 (kontrola) - Zmiana 2 (cynamon)] podzielona przez łączone SD wyników pomiarów końcowych). Spożywanie cynamonu, w całości lub w postaci ekstraktu, powoduje statystycznie istotne obniżenie FBG (-0.49±0.2 mmol/L; n=8, P=.025), a samo spożywanie ekstraktu z cynamonu również obniża FBG (-0.48 mmol/L±0.17; n=5, P=.008). Zatem ekstrakt z cynamonu i/lub cynamon poprawia FBG u osób z cukrzycą typu 2 lub stanem przedcukrzycowym.

Cel badania: Celem tego badania było ustalenie, czy cynamon poprawia stężenia glukozy we krwi, triglicerydów, cholesterolu całkowitego, cholesterolu HDL i cholesterolu LDL u osób z cukrzycą typu 2.

Wyniki: Po 40 dniach wszystkie trzy dawki cynamonu obniżyły średnie stężenie glukozy w surowicy na czczo (18–29%), triglicerydów (23–30%), cholesterolu LDL (7–27%) i cholesterolu całkowitego (12–26%); w grupach placebo nie odnotowano istotnych zmian. Zmiany stężenia cholesterolu HDL nie były istotne. Wyniki tego badania wykazują, że spożywanie 1, 3 lub 6 g cynamonu dziennie obniża stężenia glukozy w surowicy, triglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu całkowitego u osób z cukrzycą typu 2, oraz sugerują, że włączenie cynamonu do diety osób z cukrzycą typu 2 zmniejszy czynniki ryzyka związane z cukrzycą i chorobami układu krążenia.

Cel badania: Wyniki wcześniejszych badań klinicznych dotyczących obniżania stężenia glukozy we krwi przez przyprawę cynamonową były niespójne. Celem było określenie wpływu codziennej suplementacji przyprawą cynamonową w ilości powszechnie stosowanej do przyprawiania potraw na stężenie glukozy u dorosłych z otyłością i stanem przedcukrzycowym.

Wyniki: Odnotowano 694 dni obserwacji kontrolnej i 66,624 pomiarów glukozy. W porównaniu z placebo stężenia glukozy w ciągu 24 godzin były istotnie niższe po podaniu cynamonu [modele mieszane; wielkość efektu (ES) = 0.96; 95% przedział ufności (CI): -2.9, -1.5; P < 0.001]. Podobnie średnie pole netto pod krzywą (netAUC) dla glukozy było istotnie mniejsze niż po placebo, gdy podano cynamon (w ciągu 24 godzin; ES = -0.66; 95% CI: 2501.7, 5412.1, P = 0.01). Suplementacja cynamonem skutkowała niższymi szczytowymi stężeniami glukozy w porównaniu z placebo (Δpeak 9.56 ± 9.1 mg/dL w porównaniu z 11.73 ± 8.0 mg/dL; ES = -0.57; 95% CI: 0.8, 3.7, P = 0.027). Stężenia glukozozależnego polipeptydu insulinotropowego wzrosły podczas doustnego testu tolerancji glukozy z podaniem cynamonu (modele mieszane; ES = 0.51; 95% CI: 1.56, 100.1, P = 0.04), natomiast stężenia triglicerydów obniżyły się (modele mieszane; ES = 0.55; 95% CI: -16.0, -1.6, P = 0.02).

Cel badania: Poszukiwania nowych leków przeciwhiperglikemicznych wśród preparatów ziołowych zwróciły uwagę na cynamon, który zawiera związki biologicznie czynne wykazujące in vitro działanie naśladujące insulinę. Oceniliśmy skuteczność i bezpieczeństwo ekstraktu Cinnamomum zeylanicum (CZ) u osób z cukrzycą typu 2.

Wyniki: Średni wiek uczestników wynosił 58.6 ± 8.2 lat, a 42.9 % (n = 90) stanowili mężczyźni; 186 osób ukończyło czteromiesięczną obserwację kontrolną. Zarówno FPG, jak i HbA1c uległy istotnemu obniżeniu w grupach otrzymujących ekstrakt CZ w porównaniu z wartościami początkowymi; towarzyszyło temu zmniejszenie insulinooporności i poprawa funkcji komórek β (p < 0.05). Po czterech miesiącach stężenia cholesterolu całkowitego i LDL były istotnie niższe w grupie otrzymującej 500 mg ekstraktu CZ (p < 0.05). Analizy regresji wykazały, że leczenie ekstraktem CZ było istotnym predyktorem zmian zarówno FPG, jak i HbA1c. W tym randomizowanym badaniu kontrolowanym opracowano i przetestowano interwencję opartą na CZ w cukrzycy typu 2, wykazując jej obiecującą skuteczność i bezpieczeństwo. Konieczne są dalsze badania, aby zbadać potencjał tego preparatu jako środka farmaceutycznego w leczeniu cukrzycy.

Cel badania: W wielu badaniach oceniano działanie hipoglikemizujące cynamonu u pacjentów z cukrzycą typu II, uzyskując sprzeczne wyniki. Różnice we wskaźniku masy ciała (BMI) pacjentów na początku badania mogą wyjaśniać zaobserwowane rozbieżności w wynikach. Badanie zaprojektowano w celu oceny wpływu suplementacji cynamonem na parametry antropometryczne, glikemiczne i lipidowe u pacjentów z cukrzycą typu II, z uwzględnieniem ich wyjściowego BMI.

Wyniki: Suplementacja cynamonem doprowadziła do poprawy wszystkich wyników dotyczących parametrów antropometrycznych (BMI, tkanki tłuszczowej i tłuszczu trzewnego), glikemicznych (FPG, 2hpp, HbA1C, insuliny na czczo i insulinooporności) oraz lipidowych (cholesterolu całkowitego, LDL-c i HDL-c), z wyjątkiem stężenia triglicerydów. Wszystkie zaobserwowane zmiany (z wyjątkiem cholesterolu całkowitego i LDL-c) były istotnie bardziej wyraźne u pacjentów z wyższym wyjściowym BMI (BMI ≥ 27). Na podstawie wyników badania cynamon może poprawiać parametry antropometryczne, wskaźniki glikemiczne i profil lipidowy pacjentów z cukrzycą typu II. Korzyści te są istotnie bardziej wyraźne u pacjentów z wyższym wyjściowym BMI (BMI ≥ 27). Protokół badania zarejestrowano w bazie Iranian Registry of Clinical Trials (identyfikator rejestracji: IRCT2017031133015N1).

Cel badania: Cel: Zbadaliśmy możliwy wpływ cynamonu na stężenie glukozy we krwi i niektóre parametry biochemiczne u pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych cynamonem w Nadżafie.

Wyniki: Wyniki: Nasze badanie potwierdza wcześniejsze doniesienia dotyczące korzystnego wpływu cynamonu na obniżanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Wskazało jednak kilka istotnych kwestii. Po pierwsze, cynamon skuteczniej obniża stężenie glukozy na czczo niż stężenie glukozy przygodne. Po drugie, części moczone są skuteczniejsze niż gotowane. Ponadto jedynymi biochemicznymi parametrami moczu, na które wpłynął cynamon (zmniejszenie stężenia w moczu), były glukoza i ketony w moczu; nie wpłynął on na pH moczu, ciężar właściwy ani białko całkowite. Konieczne są dalsze badania, które wydłużą okres leczenia, uwzględnią serie stężeń cynamonu i zastosują podwójnie ślepą próbę z placebo. Wnioski: Wykazano, że leczenie cynamonem obniża stężenie glukozy we krwi na czczo, glukozy w moczu i ketonów w moczu; moczenie było skuteczniejsze niż gotowanie, a gałązki skuteczniejsze niż proszek.

Cel badania: Cynamon ma długą historię stosowania jako przyprawa przeciwcukrzycowa, jednak badania dotyczące suplementacji cynamonem przyniosły sprzeczne wyniki. Celem tego przeglądu było zbadanie wyników randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych cynamonu oraz ocena jego potencjału terapeutycznego u pacjentów z cukrzycą i insulinoopornością, w szczególności zdolności do obniżania stężenia glukozy we krwi i hamowania glikacji białek.

Wyniki: Zakwalifikowano pięć badań z udziałem osób z cukrzycą typu 2 i trzy z udziałem osób bez cukrzycy (łącznie N = 311). W dwóch badaniach z udziałem osób z cukrzycą wykazano istotne obniżenie stężenia glukozy we krwi na czczo (FBG) o 18–29% i 10.3% (p < 0.05); wyniki te potwierdziło jedno badanie z udziałem osób bez cukrzycy, w którym odnotowano obniżenie FBG o 8.4% (p < 0.01) w porównaniu z placebo, oraz inne badanie wykazujące istotne zmniejszenie odpowiedzi glikemicznej w doustnych testach tolerancji glukozy (p < 0.05). W trzech badaniach z udziałem osób z cukrzycą nie odnotowano istotnych wyników. Chociaż nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków dotyczących stosowania cynamonu w terapii przeciwcukrzycowej, wykazuje on właściwości przeciwhiperglikemiczne i może obniżać poposiłkowe stężenie glukozy we krwi. Konieczne są dalsze badania, aby potwierdzić możliwy związek między wyjściowym FBG a obniżeniem stężenia glukozy we krwi oraz ocenić potencjał suplementacji cynamonem w ograniczaniu patogennych powikłań cukrzycy.

Cel badania: Cynamon (Cinnamomum spp.) od dawna stosowany jest jako przyprawa kulinarna. Jego składniki bioaktywne, przede wszystkim aldehyd cynamonowy (55–85% olejku z kory), procyjanidyny typu A i kwasy fenolowe, wzbudzają coraz większe zainteresowanie ze względu na ich rolę w regulacji glikemii.

Wyniki: Bezpieczeństwo pozostaje istotną kwestią, ponieważ odmiany kasji mogą zawierać do 3.6 g/kg kumaryny, w porównaniu z ≤15 mg/kg w C. verum, co ma znaczenie dla spożycia w odniesieniu do tolerowanego dziennego pobrania ustalonego przez EFSA. W odróżnieniu od przeglądów skupiających się przede wszystkim na efektach farmakologicznych, niniejsza praca przyjmuje perspektywę ukierunkowaną na matrycę żywnościową. Przedstawia trzystopniowe ramy działania, tj. wybór gatunku, dopasowanie matrycy i uwierzytelnianie, aby kierować opartym na dowodach rozwojem żywności funkcjonalnej, wskazując jednocześnie jako priorytety badawcze próby biodostępności z potwierdzeniem gatunku oraz RCT dotyczące produktów spożywczych.