Cukier i dzieci — słodycze jako codzienna trucizna?

Cel badania: Wprowadzenie: Zbiorcze dane dotyczące czynników ryzyka próchnicy zębów pozostają niejednoznaczne w krajach o niskich i średnich dochodach (LMICs). Celem było przeprowadzenie przeglądu systematycznego i metaanalizy czynników ryzyka próchnicy zębów mlecznych lub stałych w krajach o niskich i średnich dochodach.

Wyniki: W całej próbie 44.44% (95% CI: 27.73−61.82%) osób miało dostęp do usług stomatologicznych lub odwiedziło świadczeniodawcę usług stomatologicznych. Wniosek: Nasze wyniki pokazują, że wysokie spożycie cukru, niski poziom wykształcenia matki oraz niski i wysoki status społeczno-ekonomiczny (SES) zwiększały ryzyko próchnicy zębów w krajach o niskich i średnich dochodach. Dobre nawyki szczotkowania zębów, wyższy poziom wykształcenia matki, pomoc w szczotkowaniu zębów i średni status społeczno-ekonomiczny chroniły dzieci w tych krajach przed próchnicą. Ograniczanie cukrów, poprawa edukacji w zakresie zdrowia jamy ustnej, wdrażanie krajowych programów ekspozycji na fluor oraz uwzględnianie ograniczeń socjodemograficznych mają kluczowe znaczenie dla zmniejszenia częstości występowania próchnicy w tych warunkach.

Cel badania: Tło: Próchnica zębów, jako problem wieloczynnikowy, jest powszechna wśród dzieci. Celem tego przeglądu była ocena związku między spożyciem wolnych cukrów w diecie (DFS) a próchnicą zębów u dzieci w wieku od 6 do 12 lat na podstawie najnowszych danych podłużnych.

Wyniki: Jednak niektóre badania wykazały brak istotnego związku między spożyciem różnych słodkich produktów a próchnicą zębów. Jakość uwzględnionych badań była umiarkowana. Zaobserwowano niejednorodność w pomiarze próchnicy, narzędziu do gromadzenia danych oceny diety oraz mierze statystycznej, co uniemożliwiło przeprowadzenie metaanalizy danych. Wniosek: Metodyka i wyniki badań podłużnych dotyczących związku między spożyciem wolnych cukrów w diecie a próchnicą zębów u dzieci w wieku szkolnym były niejednorodne, co wskazuje na potrzebę opracowania dalszych standardowych protokołów badawczych w tej dziedzinie.

Cel badania: Spożycie cukrów, szczególnie napojów słodzonych cukrem (SSBs; napojów zawierających dodane słodziki kaloryczne (tj. sacharozę, syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy, koncentraty soków owocowych)), przez europejskie dzieci i nastolatki przekracza obecne zalecenia.

Wyniki: Cukier najlepiej spożywać jako część głównego posiłku i w naturalnej postaci, takiej jak mleko kobiece, mleko, niesłodzone produkty mleczne i świeże owoce, zamiast w postaci SSB, soków owocowych, koktajli owocowych i/lub słodzonych produktów mlecznych. Wolne cukry w postaci płynnej należy zastępować wodą lub niesłodzonymi napojami mlecznymi. Władze krajowe powinny przyjąć polityki mające na celu ograniczenie spożycia wolnych cukrów przez niemowlęta, dzieci i nastolatki. W zależności od lokalnych uwarunkowań mogą one obejmować edukację, lepsze etykietowanie, ograniczenia reklamy, wprowadzenie norm dotyczących posiłków w przedszkolach i szkołach oraz środki fiskalne.

Cel badania: Niedożywienie dzieci utrzymuje się w Kambodży mimo niedawnych postępów. W miarę jak Kambodża przechodzi zmianę wzorców żywieniowych zbiegającą się ze zmianami gospodarczymi, demograficznymi i epidemiologicznymi, istnieje ryzyko, że żywność ultraprzetworzona i napoje słodzone cukrem zastąpią produkty bogate w składniki odżywcze w krytycznym okresie wzrostu niemowląt w pierwszych 24 miesiącach życia.

Wyniki: Przekrojowe analizy 24-godzinnego wywiadu żywieniowego przeprowadzonego na próbie (n = 377) dzieci w wieku 24 miesięcy wykazały, że większość niemowląt poznała pakowane słone przekąski i słodycze przed ukończeniem 12. miesiąca życia, a napoje słodzone cukrem przed ukończeniem 15. miesiąca życia. Do 24. miesiąca życia 78% dzieci spożywało produkty o niskiej wartości odżywczej, a 57% wypiło poprzedniego dnia napój słodzony cukrem. Wieloczynnikowe analizy regresji logistycznej wykazały, że spożycie przez niemowlę poprzedniego dnia smakowego słodkiego napoju wiązało się z ponad dwukrotnie większym prawdopodobieństwem zarówno zahamowania wzrostu, jak i wyniszczenia, a spożycie poprzedniego dnia pakowanych słodyczy wiązało się z ponad dwukrotnie większym prawdopodobieństwem wyniszczenia, ale nie stwierdzono związku z zahamowaniem wzrostu. Wyniki te podkreślają potrzebę doskonalenia interwencji edukacyjnych i politycznych wspierających zdrowe praktyki żywieniowe niemowląt i małych dzieci.

Cel badania: Opisanie aktualnych ustaleń dotyczących spożycia cukru przez dzieci na całym świecie, w tym źródeł cukru i ich wpływu na zdrowie dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem zmian kardiometabolicznych zwykle związanych z otyłością.

Wyniki: U dzieci poniżej 4. roku życia spożycie cukrów dodanych w różnych krajach wynosiło od 9.8 do 11.2% całkowitej energii; u dzieci w wieku 4-10 lat wynosiło od mniej niż 3 do 18%; a u nastolatków od 13.6 do 16.6%. W większości krajów spożycie cukrów dodanych przekraczało zalecaną górną granicę 10% całkowitej energii u dzieci i nastolatków, a u niemowląt było niższe lub zbliżone do 10%. W większości badań napoje bezalkoholowe i napoje na bazie owoców stanowiły największą część spożycia cukrów dodanych, a w dalszej kolejności produkty mleczne i słodkie wyroby piekarnicze. Wysokie spożycie cukrów dodanych wiązało się ze zwiększonym ryzykiem otyłości i odkładaniem tłuszczu w wątrobie, przyczyniając się do dyslipidemii, wysokiego ciśnienia krwi, insulinooporności i ryzyka kardiometabolicznego.

Cel badania: Zachowania żywieniowe są determinowane przez czynniki społeczne, rodzinne i indywidualne, w tym dostępność i koszt żywności. Preferencja słodkiego smaku pojawia się wcześnie i utrzymuje przez całe dzieciństwo, a jej spadek do poziomu dorosłych zaczyna się dopiero w połowie okresu dojrzewania.

Wyniki: Stwierdzenia te wpłynęły na organizacje takie jak American Hearth Association (AHA), American Academy of Pediatrics (AAP) i Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), które zalecają ograniczenie spożycia wolnych cukrów do mniej niż 10% całkowitego spożycia energii przez dorosłych i dzieci, zauważając, że dalsze zmniejszenie o 5% przyniosłoby dodatkowe korzyści zdrowotne [WHO, 2015]. Pierwsze miesiące życia mają kluczowe znaczenie dla procesu uczenia się smaków u ludzi. Wczesne doświadczenia z różnymi smakami są bardzo ważne dla późniejszej akceptacji żywności, zwłaszcza tej zdrowej. Klinicyści i rodzice mogą i powinni wspólnie wspierać zdrowy rozwój preferencji smakowych i zachowań żywieniowych dzieci.

Cel badania: Wcześniejsze badania wskazują na podłużny związek między złym snem a otyłością u nastolatków, podkreślając potrzebę zidentyfikowania wspólnych, modyfikowalnych czynników warunkujących, aby wzmocnić działania promujące zdrowie. Celem tego badania było zbadanie czynników w wieku 10 i 12 lat związanych z krótkim snem i percentylem wskaźnika masy ciała (BMIp) w wieku 14 lat, z wykorzystaniem danych z badania Growing Up in Scotland (GUS).

Wyniki: Przeanalizowano dane 4157 uczestników (50.2% płci męskiej). W skorygowanych modelach próby palenia i alkoholu w wieku 12 lat oraz pozwalanie dziecku w wieku 10 lat jeść, kiedy tylko chciało, były istotnie związane z krótszym czasem snu i wyższym BMIp w wieku 14 lat. BMI matki było istotnie związane wyłącznie z BMIp, natomiast gorsze samopoczucie emocjonalne i spożywanie napojów słodzonych cukrem były istotnie związane wyłącznie z krótszym snem. Palenie tytoniu i eksperymentowanie z alkoholem oraz mniej ustrukturyzowane pory posiłków zidentyfikowano jako wspólne czynniki warunkujące krótszy sen i wyższe BMIp w okresie dojrzewania. Wyniki te wskazują, że zachowania ryzykowne i rutyny żywieniowe mogą być ważnymi obszarami przyszłych badań i działań promujących zdrowie, dotyczących snu i wyników związanych z masą ciała.

Cel badania: Różnorodność diety (DD) ocenia dostęp do różnych rodzajów żywności i ich spożycie. Przeprowadzono niewiele badań dotyczących DD; obecne badanie objęło nastoletnie dziewczęta uczęszczające do szkół średnich w Addis Abebie w Etiopii. Celem była ocena skali DD i związanych z nią czynników wśród nastoletnich dziewcząt uczęszczających do szkół średnich w Addis Abebie w Etiopii.

Wyniki: Częstość występowania niedostatecznego wyniku różnorodności diety (DDS) wśród nastoletnich dziewcząt wynosiła 33.4%, 95%CI [29.66%, 37.14%], przy średniej 6.48 grup żywności spożywanych dziennie. Zboża/korzenie i bulwy (77.7%) były najczęściej spożywanymi grupami żywności w 24-godzinnym wywiadzie żywieniowym. Wykształcenie matki [skorygowany iloraz szans (AOR) = 1.42, 95%CI, (1.12-2.99)], częstość posiłków [AOR = 1.54, 95%CI, (1.06-2.25)], edukacja żywieniowa [AOR = 1.53, 95%CI, (1.35-1.80)] oraz spożywanie słodkich produktów [AOR = 1.71, 95%CI, (1.17-2.50)] były niezależnymi czynnikami predykcyjnymi niedostatecznego DDS. Jedna trzecia nastoletnich dziewcząt miała niedostateczny DDS. Zboża/bulwy i korzenie były najczęściej spożywanymi grupami żywności. Wykształcenie matki, częstość posiłków, edukacja żywieniowa oraz niespożywanie większej ilości słodkich produktów/napojów były istotnie związane z niedostatecznym DDS.