Dieta i żywienieCukier i dzieci — słodycze jako codzienna trucizna?
- Michał Tombak — Miód
- Jerzy Jaśkowski — Przechytrzyć cukrzycę. Część 1
- Bracia Rodzeń — Wiedza
- Effect on caries of restricting sugars intake: systematic review to inform WHO guidelines. · J Dent Res 2014
- Sugar-sweetened beverage consumption and weight gain in children and adults: a systematic review and meta-analysis of prospective cohort studies and randomized controlled trials. · Am J Clin Nutr 2023
- Orthomolecular Medicine News Service — Magnesium Decreases Hyperactivity in ADHD Children
- Orthomolecular Medicine News Service — Understanding and Addressing Vitamin D Resistance: A Comprehensive Approach Integrating Genetic, Environmental, and Nutritional Factors
Michał Tombak nazywa biały cukier w pewnym stopniu narkotykiem, a Hubert Czerniak uważa, że dzieciom trzeba odmawiać słodkiego.
- Michał Tombak ostrzega, że codzienny cukier może zaburzać przemianę materii i sprzyjać stłuszczeniu wątroby.
- Michał Tombak radzi zastępować słodycze cukrowe miodowymi, podczas gdy Hubert Czerniak zaleca odmawiać dzieciom słodkiego.
- Jerzy Jaśkowski przypisuje słodzonym produktom i napojom wzrost cukru we krwi, a napojom typu cola i dietetycznym także większe ryzyko cukrzycy.
- Bracia Rodzeń łączy reklamę słodyczy i soków oraz diety wysokowęglowodanowe z chorobami dotykającymi coraz młodsze osoby.
Co piszą autorzy
Biały cukier ma uzależniać dzieci i dorosłych.
Codzienny cukier może przyczyniać się do zaburzeń przemiany materii i stłuszczenia wątroby.
Słodycze słodzone cukrem można zastępować słodyczami z miodem lub mieszankami owoców z miodem.
Michał Tombak podaje dla dzieci dawkę miodu 30 g dziennie w wieku 3–6 lat i 50 g w wieku 6–16 lat, jeśli nie mają alergii na miód.
Jerzy Jaśkowski twierdzi, że produkty słodzone fruktozą lub słodzikami oraz słodzone napoje podnoszą poziom cukru we krwi.
Jerzy Jaśkowski przytacza twierdzenie, że u dzieci pijących około 33 ml napoju typu cola dziennie ryzyko cukrzycy typu 2 jest o 18% większe.
Jerzy Jaśkowski twierdzi, że napoje dietetyczne ze słodzikami zwiększają ryzyko cukrzycy typu 2 o 67%.
Reklama słodyczy i soków oraz diety wysokowęglowodanowe mają, zdaniem Bracia Rodzeń, wiązać się z występowaniem poważnych chorób u coraz młodszych osób.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 2 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 4 930.
Przegląd wykazał, że ograniczenie wolnych cukrów do mniej niż 10% energii wiąże się z mniejszą próchnicą.
Cel badania: Przeprowadzono systematyczny przegląd badań z udziałem ludzi, aby zaktualizować dowody dotyczące związku między ilością spożywanych cukrów a próchnicą oraz wpływu ograniczenia spożycia cukrów do < 10% i < 5% energii (E) na próchnicę, by dostarczyć informacji na potrzeby aktualizacji wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia dotyczących spożycia cukrów.
Wyniki: Spośród badań 42 z 50 przeprowadzonych wśród dzieci i 5 z 5 przeprowadzonych wśród dorosłych wykazało co najmniej jeden dodatni związek między cukrami a próchnicą. Istnieją dowody umiarkowanej jakości wskazujące, że próchnica występuje rzadziej, gdy spożycie cukrów wolnych wynosi < 10% E. Przy wartości granicznej < 5% E zaobserwowano istotny związek, jednak dowody uznano za bardzo niskiej jakości. Wyniki mają znaczenie dla ograniczania ryzyka próchnicy przez całe życie.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Metaanaliza wykazała, że ograniczanie słodzonych napojów u dzieci może zmniejszać przyrost BMI.
Cel badania: Napoje słodzone cukrem (SSB) uznaje się za czynnik napędzający epidemię otyłości. Celem tego badania była aktualizacja syntezy dowodów dotyczących SSB i przyrostu masy ciała u dzieci i dorosłych.
Wyniki: Zidentyfikowaliśmy 85 artykułów, w tym 48 dotyczących dzieci (40 badań kohortowych, n = 91,713; 8 badań RCT, n = 2783) i 37 dotyczących dorosłych (21 badań kohortowych, n = 448,661; 16 badań RCT, n = 1343). W badaniach kohortowych każde zwiększenie spożycia SSB o jedną porcję dziennie wiązało się z wyższym BMI u dzieci o 0.07-kg/m2 (95% CI: 0.04 kg/m2, 0.10 kg/m2) oraz większą masą ciała u dorosłych o 0.42-kg (95% CI: 0.26 kg, 0.58 kg). Badania RCT z udziałem dzieci wykazały mniejszy przyrost BMI w przypadku interwencji polegających na ograniczeniu SSB w porównaniu z grupą kontrolną (MD: -0.21 kg/m2; 95% CI: -0.40 kg/m2, -0.01 kg/m2). U dorosłych przydzielenie do grupy, w której dodawano SSB do diety, prowadziło do większego przyrostu masy ciała (MD: 0.83 kg; 95% CI: 0.47 kg, 1.19 kg), a usunięcie SSB z diety prowadziło do utraty masy ciała (MD: -0.49 kg; 95% CI: -0.66 kg, -0.32 kg) w porównaniu z grupami kontrolnymi. We wszystkich ocenianych wynikach stwierdzono dodatni liniowy związek dawka–odpowiedź między spożyciem SSB a przyrostem masy ciała.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Perspektywy i materiały poglądowe
Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.