Hierbas y plantasBlenio blanco: ¿una hierba olvidada de las zanjas junto a los caminos?
Antiguamente, el blenio blanco se usaba para la tos, el catarro de las vías respiratorias, la escrófula y los edemas.
- Henryk Różański también menciona las enfermedades autoinmunes, el reumatismo, la inflamación de los ganglios linfáticos, la congestión linfática, el linfedema y las alergias.
- También menciona enfermedades de la piel, infecciones e inflamaciones de las vías respiratorias y enfermedades del bazo; además, describe su uso sobre la piel.
- Describe sus efectos antiinflamatorios, diuréticos, expectorantes y colagogos, así como el uso del blenio para degradar biopelículas en los sistemas urinario, digestivo y respiratorio.
Lo que escriben los autores
Henryk Różański
Antiguamente, el blenio blanco se usaba para el catarro de las vías respiratorias, la tos, la escrófula y los edemas.
„Se utilizaba para tratar el catarro de las vías respiratorias, la tos, la escrófula (tuberculosis de los ganglios linfáticos) y los edemas. Además, antiguamente se usaba para enfermedades del estómago y afecciones de los órganos sexuales (Rembertus Dodonaeus, Oesterlen). Pedanius Dioscórides (40-90 d. C.) también describió brevemente el blenio con el nombre de Lychnis sylvestris (Materia Medica).”Używany był w leczeniu nieżytu (katarów) układu oddechowego, kaszlu, skrofulozy (gruźlicy węzłów chłonnych) i obrzękach. Ponadto dawniej w chorobach żołądka i schorzeniach narządów płciowych (Rembertus Dodonaeus, Oesterlen). Pedanius Dioskurydes (40-90 r.) również scharakteryzował krótko bniec pod nazwą Lychnis sylvestris (Materia Medica).
Henryk Różański
Antiguamente se usaba la raíz, y en la medicina popular el blenio se empleó hasta aproximadamente el siglo XVIII.
„En la medicina antigua (Edad Media y Renacimiento) se utilizaba la raíz. Según los datos bibliográficos que he analizado, el blenio perdió importancia en la medicina ya en el siglo XVI, aunque se siguió usando en la medicina popular hasta aproximadamente el siglo XVIII.
A veces, en la bibliografía se encuentran referencias a la posibilidad de comer la planta o a las propiedades tóxicas de la planta del blenio.”W dawnej medycynie (średniowiecze, renesans) był używany korzeń. Z danych literaturowych jakie analizowałem wynika, że bniec stracił znaczenie w medycynie już w XVI wieku, natomiast był stosowany mniej więcej do XVIII wieku w medycynie ludowej.
Czasem w literaturze można znaleźć informacje o możliwości zjadania ziela lub o właściwościach trujących ziela bnieca.
Henryk Różański
Henryk Różański menciona como indicaciones las enfermedades autoinmunes, el reumatismo, la escrófula, las inflamaciones y la congestión linfática, el linfedema y las alergias.
„La droga vegetal se conserva en frascos herméticos, en un lugar oscuro. Sus efectos fitofarmacológicos son: acción fuertemente antiinflamatoria, favorece la regeneración de los tejidos (anabólica), inhibe las reacciones autoinmunes, es diurética, se une a xenobióticos y metabolitos nocivos (desintoxica, «limpia la sangre», depurativum), favorece la circulación de la linfa, limpia los ganglios y nódulos linfáticos de antígenos; es antialérgica y colagoga; tiene un efecto laxante leve con el uso prolongado (más de 2–3 semanas); favorece el peristaltismo intestinal y gástrico; es secretolítica y expectorante, y estimula el movimiento ciliar de las vías respiratorias. Debido a la presencia de ecdisterona, puede producir efectos típicos de los esteroides. Las indicaciones para el uso del blenio son: enfermedades autoinmunes, reumatismo, escrófula, inflamación de los ganglios linfáticos, congestión linfática, linfedema, alergia, enfermedad de Hashimoto, psoriasis, rosácea (uso externo: loción, cremas y tónico al 5–10 %), dermatitis atópica (uso externo: loción, cremas y tónico al 5–15 %), disminución del deseo sexual en hombres, apoyo al aumento de peso en lugar del uso de esteroides perjudiciales (alternativa a Cyanotis arachnoides); artritis.”Surowiec przechowuje się w szczelnych słojach, w ciemnym miejscu.Działanie fitofarmakologiczne to działanie: silnie przeciwzapalne, wzmagające odnowę tkanek (anaboliczne), hamujące odczyny autoimmunologiczne, moczopędne, kompleksujące ksenobiotyki i szkodliwe metabolity (odtruwające „czyszczące krew”, depurativum), wzmagające krążenie limfy, oczyszczające węzły i grudki limfatyczne z antygenów; antyalergiczne; żółciopędne; lekko rozwalniające przy dłuższym stosowaniu (ponad 2–3 tygodnie); wzmagające perystaltykę jelit i żołądka; sekretolityczne, wykrztuśne, wzmagające ruchy migawkowe w drogach oddechowych.Z uwagi na obecność ekdysteronu może dawać efekty typowe dla sterydów.Wskazaniami do stosowania bnieca są: choroby autoimmunologiczne, reumatyzm, skrofuloza, stany zapalne węzłów chłonnych, zastoje limfy, obrzęki limfatyczne, alergia, choroba Hashimoto, łuszczyca, trądzik różowaty (zewnętrznie 5–10 proc. lotio, kremy, tonik), atopowe zapalnie skóry (zewnętrznie 5–15 proc. lotio, kremy, tonik), obniżony popęd płciowy u mężczyzn, wspomaganie przyrostu masy ciała zamiast stosowania szkodliwych sterydów (alternatywa dla Cyanotis arachnoides); artretyzm.
Henryk Różański
Henryk Różański también menciona la neumonía, la pleuritis, la faringitis, la laringitis y la bronquitis, la tos, las infecciones de las vías respiratorias y las enfermedades del bazo.
„loción, cremas y tónico), disminución del deseo sexual en hombres, apoyo al aumento de peso en lugar del uso de esteroides perjudiciales (alternativa a Cyanotis arachnoides); artritis. Neumonía, pleuritis, faringitis, laringitis y bronquitis; tos, infecciones de las vías respiratorias. Enfermedades del bazo.”lotio, kremy, tonik), obniżony popęd płciowy u mężczyzn, wspomaganie przyrostu masy ciała zamiast stosowania szkodliwych sterydów (alternatywa dla Cyanotis arachnoides); artretyzm. Zapalenie płuc, opłucnej, gardła, krtani, oskrzeli; kaszel, zakażenia układu oddechowego. Choroby śledziony.
Henryk Różański
Henryk Różański describe los efectos antiinflamatorios, diuréticos, desintoxicantes, colagogos, laxantes y expectorantes del blenio.
„Efectos fitofarmacológicos: acción fuertemente antiinflamatoria, favorece la regeneración de los tejidos (anabólica), inhibe las reacciones autoinmunes, es diurética, se une a xenobióticos y metabolitos nocivos (desintoxica, «limpia la sangre», depurativum), favorece la circulación de la linfa, limpia los ganglios y nódulos linfáticos de antígenos; es antialérgica y colagoga; tiene un efecto laxante leve con el uso prolongado (más de 2-3 semanas); favorece el peristaltismo intestinal y gástrico; es secretolítica y expectorante, y estimula el movimiento ciliar de las vías respiratorias.”Działanie fitofarmakologiczne: silnie przeciwzapalne, wzmagające odnowę tkanek (anaboliczne), hamujące odczyny autoimmunologiczne, moczopędne, kompleksujące ksenobiotyki i szkodliwe metabolity (odtruwające, “czyszczące krew”, depurativum), wzmagające krążenie limfy, oczyszczające węzły i grudki limfatyczne z antygenów; antyalergiczne; żółciopędne; lekko rozwalniające przy dłuższym stosowaniu (ponad 2-3 tygodnie); wzmagające perystaltykę jelit i żołądka; sekretolityczne, wykrztuśne, wzmagające ruchy migawkowe w drogach oddechowych.
Henryk Różański
Henryk Różański también describe que favorece la regeneración de los tejidos y la circulación de la linfa, y que tiene efectos antialérgicos y expectorantes.
„La droga vegetal se conserva en frascos herméticos, en un lugar oscuro. Sus efectos fitofarmacológicos son: acción fuertemente antiinflamatoria, favorece la regeneración de los tejidos (anabólica), inhibe las reacciones autoinmunes, es diurética, se une a xenobióticos y metabolitos nocivos (desintoxica, «limpia la sangre», depurativum), favorece la circulación de la linfa, limpia los ganglios y nódulos linfáticos de antígenos; es antialérgica y colagoga; tiene un efecto laxante leve con el uso prolongado (más de 2–3 semanas); favorece el peristaltismo intestinal y gástrico; es secretolítica y expectorante, y estimula el movimiento ciliar de las vías respiratorias. Debido a la presencia de ecdisterona, puede producir efectos típicos de los esteroides. Las indicaciones para el uso del blenio son: enfermedades autoinmunes, reumatismo, escrófula, inflamación de los ganglios linfáticos, congestión linfática, linfedema, alergia, enfermedad de Hashimoto, psoriasis, rosácea (uso externo: loción, cremas y tónico al 5–10 %.”Surowiec przechowuje się w szczelnych słojach, w ciemnym miejscu.Działanie fitofarmakologiczne to działanie: silnie przeciwzapalne, wzmagające odnowę tkanek (anaboliczne), hamujące odczyny autoimmunologiczne, moczopędne, kompleksujące ksenobiotyki i szkodliwe metabolity (odtruwające „czyszczące krew”, depurativum), wzmagające krążenie limfy, oczyszczające węzły i grudki limfatyczne z antygenów; antyalergiczne; żółciopędne; lekko rozwalniające przy dłuższym stosowaniu (ponad 2–3 tygodnie); wzmagające perystaltykę jelit i żołądka; sekretolityczne, wykrztuśne, wzmagające ruchy migawkowe w drogach oddechowych.Z uwagi na obecność ekdysteronu może dawać efekty typowe dla sterydów.Wskazaniami do stosowania bnieca są: choroby autoimmunologiczne, reumatyzm, skrofuloza, stany zapalne węzłów chłonnych, zastoje limfy, obrzęki limfatyczne, alergia, choroba Hashimoto, łuszczyca, trądzik różowaty (zewnętrznie 5–10 proc.
Henryk Różański
Henryk Różański señala que las ensaladas y los macerados de blenio pueden fijar los productos nocivos del metabolismo y facilitar su eliminación.
„Debido a su contenido de glucuronatos, ácidos urónicos y saponinas, las ensaladas y los macerados de blenio fijan muchos productos nocivos del metabolismo y facilitan su eliminación del organismo.
Investigación de los especialistas rumanos: ŢÎRCOMNICU VIORELA, GÎRD CERASELA ELENA y RADU S.”Z uwagi na zawartość glukuronianów, kwasów uronowych, saponin sałatki i maceraty z bnieca wiążą wiele szkodliwych produktów przemiany materii i ułatwiają ich wydalanie z ustroju.
Badania rumuńskich specjalistów: ŢÎRCOMNICU VIORELA, GÎRD CERASELA ELENA i RADU S.
Henryk Różański
Henryk Różański describe la degradación de biopelículas en los sistemas urinario, digestivo y respiratorio, siempre en combinación con hierbas fitoncidas o antibióticos.
„Para degradar biopelículas en los sistemas urinario, digestivo y respiratorio, pero siempre en combinación con hierbas fitoncidas o antibióticos. El uso simultáneo de esteroides y blenio puede hacer necesario reducir la dosis de estos. Preparados y dosificación: 1.”Do degradacji biofilmu w układzie moczowym, pokarmowym i oddechowym, ale zawsze w połączeniu z ziołami fitoncydowymi lub antybiotykami.Jednoczesne zażywanie sterydów i bnieca może powodować konieczność zmniejszenia ich dawki.Preparaty i dawkowanie:1.
Henryk Różański
Henryk Różański recomienda el jarabe de blenio para los catarros y las infecciones de las vías respiratorias.
„Jarabe – Sirupus Melandrii albi: añadir 100 ml de miel a un máximo de 100 ml de tintura o macerado; se puede añadir propóleo (1–2 %). Tomar para los catarros y las infecciones de las vías respiratorias 4 veces al día, 10 ml cada vez. 4. Infusión – Infusum Melandrii albi: verter 1 vaso de agua hirviendo sobre 2 cucharadas de planta seca y triturada o de raíz seca y triturada. Dejar reposar tapada.”Syrop – Sirupus Melandrii albi: do 100 ml nalewki lub maceratu wlać 100 ml miodu, warto dodać propolis (1–2 proc.). Zażywać przy nieżytach i zakażeniach układu oddechowego 4 razy dziennie po 10 ml.4. Napar – Infusum Melandrii albi: 2 łyżki ziela lub korzenia suchego i rozdrobnionego zalać 1 szklanką wrzącej wody. Parzyć pod przykryciem.
Henryk Różański
Henryk Różański recomienda la decocción para los síntomas urinarios y respiratorios, así como para los catarros de los pulmones y los bronquios; también menciona lavar la piel con ella.
„Beber hasta dos vasos de decocción al día. En caso de enfermedades infecciosas con síntomas urinarios y respiratorios, así como de catarros de los pulmones y los bronquios, beberla a menudo y en pequeñas cantidades. Se puede endulzar con miel o zumo. También se puede usar para lavar la piel y como ingrediente de cosméticos.”Pić do dwóch szklanek odwaru dziennie. przy chorobach zakaźnych z objawami ze strony układu moczowego i oddechowego i przy nieżytach płuc oraz oskrzeli pić często, małymi porcjami. można osłodzić miodem, sokiem. Ponadto do przemywania skóry, jako składnik kosmetyków.
Henryk Różański
Henryk Różański recomendaba usar el blenio con fines medicinales, en lugar de comerlo como una delicatessen.
„Por experiencia propia, sé que el blenio tiene un sabor interesante, pero no es ninguna delicatessen (son más sabrosos, por ejemplo, el berro, la consuelda, la pulmonaria, la celidonia menor, la pamplina, la cruciata, la hierba gallinera o la arabis) y debería usarse más bien con fines medicinales, preferiblemente con aceites colagogos (de cáñamo, de linaza, de camelina, de cártamo o de oliva).”Z własnej praktyki wiem, że bniec jest w smaku ciekawy, ale do delikatesów nie należy (smaczniejsze są np.: rzeżucha, żywokost, miodunka, ziarnopłon, kościenica, krucjata, gwiazdnica czy gęsiówka) i powinien być stosowany raczej w celach leczniczych – najlepiej z dodatkiem olejów żółciopędnych (konopny, lniany, z lnianki, krokoszowy, oliwa z oliwek).
Pisaczek no juzga quién tiene razón. Muestra lo que se ha escrito y dónde leerlo. Cada frase de arriba tiene su fuente.