Szczepionka BCG — czy gruźlica wciąż jest zagrożeniem?

Cel badania: Randomizowane badania oceniające ochronę zapewnianą przez szczepionkę BCG przed gruźlicą przynoszą bardzo zróżnicowane wyniki, z przyczyn, które nie są dobrze poznane.

Wyniki: Zidentyfikowaliśmy 18 badań raportujących gruźlicę płucną i 6 raportujących gruźlicę prosówkową lub opon mózgowych. Jednoczynnikowa metaregresja wykazała, że skuteczność przeciw gruźlicy płucnej różniła się w zależności od 3 cech. Ochrona wydawała się największa u dzieci poddanych rygorystycznym testom tuberkulinowym w celu wykluczenia wcześniejszego zakażenia Mycobacterium tuberculosis lub uczulenia na prątki środowiskowe (iloraz częstości [RR], 0,26; 95% przedział ufności [CI], 0,18–0,37) albo u niemowląt (RR, 0,41; 95% CI, 0,29–0,58). Ochrona była słabsza u dzieci, które nie zostały poddane rygorystycznym testom (RR, 0,59; 95% CI, 0,35–1,01), oraz u starszych osób poddanych rygorystycznym lub nierygorystycznym testom (odpowiednio RR, 0,88; 95% CI, 0,59–1,31 i RR, 0,81; 95% CI, 0,55–1,22). Ochrona była większa w badaniach prowadzonych dalej od równika, gdzie występuje mniej prątków środowiskowych, oraz przy mniejszym ryzyku błędu systematycznego związanego z wykrywaniem diagnostycznym. Zależności te osłabły w modelu wieloczynnikowym, ale każda z nich miała niezależny wpływ.

Cel badania: Szczepionka BCG jest stosowana od 1921 roku, ale nadal budzi kontrowersje i niepewność. Celem było przeanalizowanie działania ochronnego pierwszej i drugiej dawki szczepionki BCG oraz towarzyszących im polityk szczepień.

Wyniki: Działanie ochronne pierwszej dawki szczepionki BCG przeciw gruźlicy w jej postaciach prosówkowej i oponowej jest duże. Wyniki dotyczące płucnej postaci choroby są jednak zróżnicowane: niektóre wskazują na zerowy efekt, a inne na skuteczność sięgającą niemal 80%. Prowadzone są badania nad opracowaniem nowych szczepionek, które mogłyby zastąpić BCG lub być stosowane jako dawka przypominająca. Istnieją dowody, że działanie ochronne szczepionki BCG nie wzrasta po podaniu drugiej dawki. Pomimo swoich ograniczeń i oczekiwań, że w przyszłości zostanie opracowana nowa szczepionka przeciw gruźlicy, szczepionka BCG pozostaje ważnym narzędziem ograniczania szkodliwych skutków gruźlicy, szczególnie w krajach o średniej lub wysokiej zapadalności na tę chorobę.

Cel badania: Gruźlica pozostaje główną przyczyną zachorowalności i śmiertelności na świecie: w 2018 roku odnotowano 10 milionów przypadków i 1,5 miliona zgonów. Osiągnięcie do 2035 roku celów profilaktyki i opieki „End TB” będzie prawdopodobnie wymagało nowej szczepionki przeciw gruźlicy.

Wyniki: Kluczowe priorytety badawcze dotyczące M72/AS01E obejmują ukończenie obecnie projektowanego badania, którego moc statystyczna pozwoli zwiększyć precyzję szacunków skuteczności, uwzględnić populacje niezakażone oraz dokładniej ocenić bezpieczeństwo i immunogenność u osób zakażonych HIV. W przypadku ponownego szczepienia BCG priorytetem jest ukończenie trwającego badania potwierdzającego skuteczność. Nadal istnieją istotne luki w modelowaniu pełnej wartości szczepionek, porównania ich z innymi interwencjami oraz bardziej realistycznych strategii wdrażania. Korzystając ze starannie zaprojektowanych badań i modelowania, musimy przygotować się na sukces, aby nowe szczepionki szybko trafiły do osób najbardziej ich potrzebujących.

Cel badania: Gruźlica (TB) jest główną na świecie przyczyną zgonów z powodu choroby zakaźnej i powoduje około 1,6 miliona zgonów rocznie. Sytuację tę komplikuje pojawienie się lekoopornych szczepów Mycobacterium tuberculosis (M.tb) oraz współzakażenia HIV-TB, które znacząco pogorszyły rokowanie i leczenie gruźlicy.

Wyniki: Pomimo wieloletnich intensywnych badań Bacille Calmette-Guerin (BCG) pozostaje jedyną zarejestrowaną szczepionką, a jej skuteczność jest zmienna. Zapewnia ochronę przed gruźlicą wieku dziecięcego, ale nie jest skuteczna w przypadku gruźlicy płucnej u dorosłych. W wyniku intensywnych badań nad zrozumieniem wakcynologii gruźlicy wiele nowych kandydatów na szczepionki jest w fazie rozwoju klinicznego, a wiele kolejnych w badaniach przedklinicznych; mają one na celu zastąpienie szczepionki BCG lub wzmocnienie jej działania. W niniejszym przeglądzie omówiono historię rozwoju szczepionki BCG oraz podsumowano ograniczenia obecnej strategii szczepień i najnowsze postępy w ulepszaniu szczepień BCG, a także inne nowe szczepionki będące w badaniach klinicznych, które są obiecującymi kandydatami dla przyszłego programu wakcynologii gruźlicy.

Cel badania: Gruźlica zakaża miliony ludzi na całym świecie i pozostaje jedną z głównych globalnych przyczyn zgonów, mimo powszechnego podawania noworodkom szczepionki przeciw gruźlicy, bacillus Calmette-Guérin (BCG). BCG ma wyraźną i utrzymującą się skuteczność, jednak po 10 latach wydaje się ona słabnąć, przynajmniej w niektórych populacjach.

Wyniki: W niniejszym artykule omawiamy epidemiologiczną potrzebę szczepień przeciw gruźlicy, w tym zmieniające się standardy podawania szczepionki osobom zagrożonym w krajach rozwijających się. Analizujemy również potwierdzone źródła odporności na gruźlicę, które jak dotąd obejmowały wyłącznie naturalny kontakt z prątkami lub kontakt z nimi w wyniku szczepienia szczepionką zawierającą całe komórki. Po podsumowaniu dowodów dotyczących stosowania i skuteczności BCG przedstawiamy szczegółowo najbardziej obiecujące nowe szczepionki kandydujące przeciw gruźlicy. Globalna potrzeba opracowania nowej szczepionki przeciw gruźlicy jest pilna i ogromna, ale badania kliniczne, które mają zakończyć się w ciągu najbliższych kilku lat, prawdopodobnie pozwolą albo zidentyfikować nową szczepionkę przeciw gruźlicy, albo zasadniczo zmienią nasze rozumienie odporności chroniącej przed tą historyczną plagą.

Cel badania: Gruźlica (TB), wywoływana przez Mycobacterium tuberculosis, pozostaje poważnym globalnym wyzwaniem zdrowotnym, szczególnie w krajach o niskich i średnich dochodach. Szczepionka Bacillus Calmette-Guérin (BCG), opracowana z atenuowanego Mycobacterium bovis (M.

Wyniki: Chociaż działania niepożądane są na ogół łagodne, zwykle są bardziej nasilone u osób z obniżoną odpornością. W niniejszym przeglądzie omówiono historyczny rozwój, produkcję biotechnologiczną, mechanizmy immunologiczne oraz poszerzające się zastosowania terapeutyczne BCG. Dokonaliśmy syntezy wyników dotyczących zmienności szczepów, procesów wytwarzania i odpowiedzi immunologicznych, zwracając uwagę na indukcję odporności komórkowej zależnej od limfocytów T pomocniczych typu 1 (Th1) za pośrednictwem interferonu gamma (IFN-γ) i interleukiny 12 (IL-12), aktywację makrofagów oraz powstawanie ziarniniaków. Ogólnie rzecz biorąc, BCG jest zarówno kluczową interwencją w dziedzinie zdrowia publicznego, jak i układem modelowym służącym rozwijaniu terapii opartych na odporności.

Cel badania: Różnorodność genetyczna Mycobacterium tuberculosis stanowi wyzwanie dla kontroli gruźlicy i może przyczyniać się do zmiennej ochrony zapewnianej przez BCG. Oceniliśmy patogenezę oraz skuteczność BCG wobec klinicznych izolatów Mtb z Kenii, pogrupowanych według ich przenoszalności epidemiologicznej.

Wyniki: Kontrola rozsiewu do śledziony różniła się w zależności od gospodarza: u myszy CB6F1 zaobserwowano zmniejszony rozsiew po 12 tygodniach, podczas gdy u myszy C57BL/6 kontrola układowa była ograniczona. Różniła się również kinetyka rozsiewu: wczesny rozsiew T2 do śledziony oraz opóźniony rozsiew CAS1-Kili. Co istotne, BCG konsekwentnie zmniejszała patologię płuc, nawet gdy redukcja obciążenia bakteryjnego była niewielka. Ogólnie skuteczność BCG zależała od szczepu, gospodarza, narządu i czasu, co podkreśla potrzebę opracowania trwałych szczepionek zapewniających ochronę przed różnymi liniami.