Pigwa — kwaśny owoc, który ratuje przed przeziębieniem i biegunką?

Cel badania: Chaenomeles to rodzaj liściastych, ciernistych roślin z rodziny Rosaceae (podrodzina Pomoideae). Przez stulecia roślina ta była stosowana w leczeniu anemii, reumatyzmu, dny moczanowej i chorób układu krążenia.

Wyniki: Najnowsze badania in vivo i in vitro sugerują, że owoce Chaenomeles mogą wspomagać leczenie cukrzycy, nowotworów, alergii i chorób wątroby. Ponadto roślina ma wiele pozytywnych właściwości, takich jak działanie hepatoprotekcyjne, właściwości przeciwzapalne, działanie przeciwutleniające, działanie przeciwdrobnoustrojowe i neuroprotekcyjne. Owoce Chaenomeles mogą sprzyjać wzrostowi korzystnej mikroflory jelitowej i przyczyniać się do regulacji masy ciała. Celem tego przeglądu było podsumowanie informacji i danych dotyczących składu chemicznego i właściwości terapeutycznych Chaenomeles.

Cel badania: W tym artykule systematycznie omówiono metody ekstrakcji i oczyszczania, cechy strukturalne, zależność struktura–aktywność oraz korzyści zdrowotne polisacharydów C. speciosa, a także ich potencjalne zastosowanie w żywności, medycynie, produktach funkcjonalnych i paszach, aby dostarczyć przydatnego odniesienia dla przyszłych badań.

Wyniki: Jako składnik aktywny o wysokiej wartości polisacharydy C. speciosa zasługują na dalsze badania i pełne wykorzystanie. W przyszłości należy prowadzić dalsze badania nad polisacharydami C. speciosa, aby udoskonalić metody ich ekstrakcji, wzbogacić ich rodzaje i aktywności biologiczne oraz stworzyć solidne podstawy do dalszych badań i rozwoju produktów zawierających polisacharydy korzystne dla organizmu człowieka.

Cel badania: Owoce pigwy (Cydonia oblonga), należącej do rodziny Rosaceae i pochodzącej z regionu śródziemnomorskiego, od dziesięcioleci są badane ze względu na ich wyjątkowe znaczenie w żywności i medycynie. Owoc ten jest bogaty w witaminy, minerały, a także błonnik, pektyny i garbniki.

Wyniki: Pigwa jest znana z wielu efektów terapeutycznych, obejmujących działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwwrzodowe i przeciwnowotworowe. Jednak owoc ten jest w niewielkim stopniu wykorzystywany w przetwórstwie żywności ze względu na swoje cechy sensoryczne oraz ograniczoną świadomość korzyści, jakie przynosi, zarówno wśród rolników, jak i konsumentów. Poza galaretkami i dżemami pigwę można przetwarzać na różne zdrowe produkty uboczne. Celem niniejszego przeglądu jest przedstawienie wartości botanicznej i odżywczej tego owocu oraz omówienie dostępnej literatury na temat jego efektów terapeutycznych, aby zwiększyć świadomość rolników i konsumentów na temat znaczenia owoców pigwy oraz pokazać różne sposoby ich wykorzystania.

Cel badania: Badania nad właściwościami leczniczymi i spożywczymi owoców znacznie przyczyniły się do rozwoju przemysłu spożywczego. Jednak gatunki Chaenomeles (Chaenomeles speciosa, Chaenomeles thibetica, Chaenomeles cathayensis, Chaenomeles japonica i Chaenomeles sinensis) pozostają słabo zbadane, mimo znacznej różnorodności odżywczej i powszechnej dostępności.

Wyniki: Zbadano zależności genetyczne odpowiadające za zróżnicowanie w obrębie tych gatunków, w szczególności w kontekście wyzwań i potencjalnych kryzysów związanych z uprawą gatunków o mniejszym znaczeniu jako rośliny uprawne. W badaniu przedstawiono kompleksowe podsumowanie wzorców naturalnej zmienności genetycznej w obrębie Chaenomeles, wyjaśniając kwestie związane z podatnością tej niewielkiej uprawy na wirusy, bakterie i grzyby. Analiza składu ujawnia obecność związków fenolowych, glikozydów, kwasów organicznych, flawonoidów, lipidów i makrocząsteczek, z których każdy ma odrębne właściwości odżywcze przyczyniające się do ochrony narządów, łagodzenia zapalenia stawów i ograniczania chorób metabolicznych. Co istotne, charakterystyczny, wyraźnie kwaśny smak Chaenomeles można skutecznie złagodzić metodami takimi jak fermentacja.

Cel badania: Wprowadzenie/Cele: Zespół metaboliczny (MS) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Celem tego badania było określenie wpływu soku z owoców Chaenomeles japonica (CJFJ) na bilans energetyczny oraz parametry biochemiczne i histologiczne u szczurów z zespołem metabolicznym wywołanym dietą.

Wyniki: CJFJ zapobiegał wywołanemu przez HFHF obniżeniu aktywności dysmutazy ponadtlenkowej i powodował spadek stężenia substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym w surowicy. Średnia dawka CJFJ zapobiegała wywołanemu przez HFHF wzrostowi wskaźników tkanki tłuszczowej. Badanie histologiczne wątroby i tkanki tłuszczowej wykazało ochronne działanie CJFJ. Wnioski: CJFJ może wywierać korzystny wpływ na otyłość trzewną, stan oksydacyjny oraz zmiany histopatologiczne w wątrobie i tkance tłuszczowej u szczurów z zespołem metabolicznym wywołanym dietą.

Cel badania: W ostatnich latach ocena wielu związków pochodzenia roślinnego jako potencjalnych nowych leków lub żywności funkcjonalnej stała się aktywnym obszarem badań. Cechy morfologiczne pigw z rodzajów Cydonia sp., Chaenomeles sp. i Pseuocydonia sp.

Wyniki: Zawarte w nich związki fitochemiczne skutecznie regulują glikemię i poprawiają profil lipidowy krwi, co wskazuje na ich potencjalne korzyści przeciwcukrzycowe i kardioprotekcyjne. Analiza cech chemicznych wykazała, że owoce Chaenomeles są niedoceniane jako składniki żywności funkcjonalnej. W literaturze naukowej brakuje bardzo potrzebnych badań nad molekularnym działaniem ich związków bioaktywnych oraz analiz genomowych swoistych dla poszczególnych gatunków.

Cel badania: Celem tej pracy była ocena składu chemicznego i potencjału prozdrowotnego liści 12 odmian Chaenomeles × superba, speciosa i japonica. Karotenoidy, chlorofile, triterpeny, cukry, poliole i kwasy analizowano ilościowo i jakościowo za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (LC) sprzężonej ze spektrometrią mas (MS), natomiast profil mineralny określono metodą atomowej spektroskopii absorpcyjnej (AAS).

Wyniki: speciosa 'Simonii') oraz aktywność antycholinergiczną (gatunki Ch. speciosa). Badane liście zawierały również cukry (3.1 do 16.5 mg/100 g), kwasy organiczne (3.9-8.1 g/100 g) i minerały (Ca, Cu, Fe, K, Mg, Mn, Na i Zn). Podsumowując, liście Chaenomeles wykazują potencjał jako nowe źródło do produkcji nutraceutyków, a także do zastosowań medycznych i/lub kosmetycznych.

Cel badania: Shoty stają się coraz bardziej popularne ze względu na wygodę i skoncentrowaną zawartość składników odżywczych. W tym badaniu opracowano innowacyjne shoty wzbogacone ziołami, zaprojektowane tak, aby poprawiać bioakcesyjność, biodostępność i właściwości prozdrowotne.

Wyniki: Wyniki wykazały, że shot zawierający miętę i pokrzywę miał najwyższą zawartość polifenoli (579 mg/100 mL), natomiast shot wzbogacony białą morwą i krwawnikiem pospolitym miał najwyższą zawartość minerałów (28 mg/100 mL). Opracowane formulacje wykazywały również silne działanie hamujące aktywność lipazy trzustkowej i lipooksygenazy. Wykazano, że dodatek wybranych ziół, szczególnie bogatych w kwas rozmarynowy, może zwiększać zarówno bioakcesyjność, jak i biodostępność, a mentol może dodatkowo potęgować te efekty. Podsumowując, badanie wykazało, że dodawanie różnych rodzajów ziół do soku z pigwowca japońskiego umożliwia opracowanie nowych produktów o dostosowanych właściwościach prozdrowotnych i sensorycznych, przede wszystkim dzięki synergistycznemu działaniu poszczególnych składników.

Cel badania: Celem niniejszej pracy była ocena skuteczności erytrytolu jako środka osmotycznego w procesie odwadniania osmotycznego (OD) owoców pigwowca japońskiego oraz określenie jego wpływu na właściwości fizykochemiczne i przeciwutleniające tych owoców. Skuteczność procesu OD określono przez zbadanie jego kinetyki i porównanie wyników z wynikami uzyskanymi dla roztworu sacharozy.

Wyniki: Co ciekawe, owoce pigwowca japońskiego odwodnione w 30% roztworze erytrytolu wykazywały wyższy poziom łącznej zawartości związków fenolowych, flawonoidów, witaminy C i aktywności przeciwutleniającej niż owoce poddane działaniu 50% roztworu sacharozy, mimo podobnej kinetyki odwadniania. Zastosowanie roztworów erytrytolu prowadziło również do obniżenia zawartości cukru. Z kolei analiza PCA potwierdziła korelację między wartościami pH a parametrem barwy L*, przy czym najwyższą wartość L* zaobserwowano w owocach odwodnionych w roztworze sacharozy. Erytrytol można zatem stosować jako niskokaloryczną alternatywę dla sacharozy w roli środka osmotycznego, jednocześnie minimalizując utratę związków przeciwutleniających.