Krwawiące dziąsła — sygnał alarmowy dla całego organizmu?

Cel badania: Choroba von Willebranda (VWD) nie jest rzadkim wrodzonym zaburzeniem krzepnięcia powodującym krwawienia. Często pozostaje jednak nierozpoznana, ponieważ wczesne objawy krwawienia ze skóry i błon śluzowych są często przypisywane czynnikom miejscowym, takim jak stan zapalny lub nieprawidłowości anatomiczne, co opóźnia rozpoznanie leżącej u ich podłoża choroby ogólnoustrojowej.

Wyniki: Ten przypadek uwypukla dwa ważne wnioski kliniczne. Po pierwsze, lekarze klinicyści, w tym dentyści, mogą odgrywać kluczową rolę jako pierwsi rozpoznający zaburzenia ogólnoustrojowe, jeśli dokładnie oceniają krwawienia i wywiad rodzinny, zamiast skupiać się wyłącznie na miejscowych schorzeniach jamy ustnej. Po drugie, kompleksowe podejście diagnostyczne skoncentrowane na pacjencie jest niezbędne, aby uniknąć opóźnionego rozpoznania wrodzonych zaburzeń krzepnięcia powodujących krwawienia, takich jak VWD. Ten opis przypadku podkreśla ważną rolę klinicystów spoza hematologii we wczesnym rozpoznawaniu rzadkich podtypów VWD.

Cel badania: Podczas badania w jamie ustnej mogą być widoczne objawy choroby ogólnoustrojowej i może ona służyć jako wskaźnik ogólnego stanu zdrowia. Choroby ogólnoustrojowe dające objawy w jamie ustnej obejmują procesy autoimmunologiczne, hematologiczne, endokrynologiczne i nowotworowe.

Wyniki: U pacjentów z chorobami przewlekłymi, takimi jak refluks żołądkowo-przełykowy i zaburzenia odżywiania, mogą występować nadżerki zębów powodujące ból w jamie ustnej lub nieprzyjemny zapach z ust. U dzieci zmiany w jamie ustnej mogą być związane z rzadkimi nowotworami, takimi jak histiocytoza z komórek Langerhansa, lub przyczynami infekcyjnymi, takimi jak choroba Kawasaki. Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci zły stan zdrowia jamy ustnej wiąże się z gorszymi ogólnymi wynikami zdrowotnymi. Dokładne zebranie wywiadu i badanie przedmiotowe przez dentystów mogą pomóc w ustaleniu przyczyny zmian w jamie ustnej i umożliwić wcześniejsze podjęcie interwencji przez lekarzy.

Cel badania: Cel Coraz więcej pacjentów zgłasza się do ambulatoryjnych poradni chirurgii stomatologicznej wieczorem i w nocy z powodu utrzymującego się krwawienia z dziąseł (PGB) związanego z chorobą przyzębia (PD) (PD-PGB). Ponieważ istnieje niewiele doniesień na temat PD-PGB, w niniejszym badaniu przeprowadzono szczegółową charakterystykę tej choroby.

Wyniki: W grupie PGB-RPD odsetek pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe i/lub przeciwpłytkowe był istotnie wyższy (57,1%) niż w grupie kontrolnej (24,2%) (P < 0,001). W grupie PGB-RPD odsetek pacjentów z nadciśnieniem tętniczym był istotnie wyższy (68,1%) niż w grupie kontrolnej (34,1%) (P < 0,001). Krwawienie najczęściej obserwowano w okolicy zębów trzonowych, przy głębokości kieszonek przekraczającej 4 mm. Wnioski PD-PGB z towarzyszącymi głębokimi kieszonkami częściej występowało u starszych pacjentów, a przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych i/lub przeciwpłytkowych oraz przeciwnadciśnieniowych nasilało ten stan. PD-PGB nie jest rzadkie, a utrzymanie zdrowia przyzębia, na przykład poprzez regularne kontrole stomatologiczne, jest ważnym środkiem zapobiegawczym.

Cel badania: Celem tego badania było sprawdzenie, czy ciśnienie tętnicze było wyższe u pacjentów zgłaszających się do stomatologicznej poradni dyżurnej z krwawieniem po ekstrakcji (PEB) i krwawieniem z dziąseł związanym z chorobą przyzębia (PDB) niż u pacjentów zgłaszających się z innych przyczyn (grupa kontrolna (C)). Ponadto zbadaliśmy różnice w częstości występowania nadciśnienia tętniczego, stosowania leków przeciwzakrzepowych i cukrzycy w grupach PEB, PDB i C.

Wyniki: Łącznie włączono 416 pacjentów z krwawieniem: 216 pacjentów z PEB, 119 z PDB i 81 z innymi rodzajami krwawienia. Ze względu na ograniczoną liczbę przypadków w grupach Y i M wieloczynnikowe analizy regresji logistycznej przeprowadzono wyłącznie w grupie O (≥ 60 lat). Wykazały one, że stosowanie leków przeciwzakrzepowych było niezależnie związane zarówno z PDB, jak i PEB u mężczyzn i kobiet. Podwyższone SBP było niezależnie związane z PDB u osób obu płci oraz z PEB u mężczyzn. Nadciśnienie tętnicze pozostawało niezależnie związane z PDB wyłącznie u kobiet, natomiast cukrzyca nie była niezależnie związana z żadnym z tych rodzajów krwawienia. Zwłaszcza w grupie O (≥ 60 lat) stosowanie leków przeciwzakrzepowych było niezależnie związane zarówno z PDB, jak i PEB, natomiast podwyższone skurczowe ciśnienie tętnicze było niezależnie związane z PDB, a w mniejszym stopniu z PEB.

Cel badania: Celem niniejszej metaanalizy była ilościowa ocena najnowszych dowodów naukowych dotyczących związku między obturacyjnym bezdechem sennym (OSA) a zapaleniem przyzębia.

Wyniki: Włączono trzynaście kwalifikujących się badań obejmujących łącznie 31 800 pacjentów. Metaanaliza wykazała większą częstość występowania zapalenia przyzębia w populacji z OSA niż w grupie kontrolnej. Zarówno PD, jak i CAL były wyższe w populacji z OSA niż w grupie kontrolnej. (Częstość występowania zapalenia przyzębia: OR 2.348; 95%CI 2.221-2.482; PD: SMD = 0.681, 95% CI: 0.062-1.301, Z = 2.61, P = 0.031; CAL: SMD = 0.694, 95% CI: 0.167-1.22, Z = 2.58, P = 0.01). Badanie wykazało również istotne zwiększenie BOP u pacjentów z OSA po uwzględnieniu heterogeniczności. (SMD = 0.357, 95% CI: 0.079-0.635, Z = 2.52, P = 0.012). Wyniki sugerują, że OSA wiązał się ze zwiększoną częstością występowania zapalenia przyzębia.

Cel badania: Choroba Leśniowskiego-Crohna (CD) jest przewlekłą chorobą zapalną o objawach ogólnoustrojowych, obejmujących potencjalny wpływ na zdrowie jamy ustnej. Dowody dotyczące jej związku z chorobą przyzębia pozostają niejednoznaczne.

Wyniki: Przeanalizowano trzydzieści cztery badania obejmujące 6482 pacjentów z CD i 9137 osób z grup kontrolnych. CD wiązała się z większym ryzykiem zapalenia przyzębia (OR = 2.14, 95% przedział ufności [CI]: 1.65-2.77). Kliniczne parametry przyzębia były również istotnie gorsze u pacjentów z CD: głębokość sondowania (SMD = 0.42), utrata przyczepu klinicznego (CAL) (SMD = 0.50), krwawienie przy sondowaniu (SMD = 0.47), wskaźnik płytki nazębnej (SMD = 0.39) i wskaźnik dziąsłowy (SMD = 0.31). Związki były silniejsze w populacjach europejskich i w badaniach stosujących kryteria CAL. Analizy wrażliwości potwierdziły wiarygodność wyników. CD wiąże się ze zwiększoną częstością występowania i ciężkością choroby przyzębia. Wyniki te przemawiają za rutynowymi badaniami przesiewowymi w kierunku chorób przyzębia oraz zintegrowanym, wielodyscyplinarnym postępowaniem u pacjentów z CD, wskazując wspólne szlaki zapalne jako potencjalne cele terapeutyczne.

Cel badania: Badanie jamy ustnej może ujawnić objawy kliniczne wskazujące na leżącą u ich podłoża chorobę ogólnoustrojową. Do ważnych cech, które należy ocenić, należą ogólny wygląd i liczba zębów, objawy zapalenia błony śluzowej lub tkanek dziąseł, w tym krwawienie z dziąseł, zaczerwienienie, obrzęk lub rozrost.

Wyniki: Celem tego przeglądu narracyjnego jest przedstawienie zarówno wpływu zapalenia przyzębia i kserostomii na choroby kardiometaboliczne, jak i wpływu stanu zdrowia kardiometabolicznego na te choroby jamy ustnej. Przedstawione zostaną najważniejsze cechy zapalenia przyzębia i kserostomii, a także krótki przegląd aktualnych koncepcji wczesnej profilaktyki i leczenia tych chorób jamy ustnej. Omówione zostaną mechanizmy biologiczne łączące choroby kardiometaboliczne z zapaleniem przyzębia, a dowody potwierdzające związek między chorobami kardiometabolicznymi a stanem zdrowia jamy ustnej zostaną przedstawione wraz ze wskazaniem obszarów wymagających dalszych badań. Na koniec przedstawione zostaną wskazówki dla lekarzy rodzinnych dotyczące oceny i wspierania wczesnego rozpoznawania oraz leczenia chorób jamy ustnej poprzez podnoszenie świadomości na temat związku między zdrowiem jamy ustnej a chorobami kardiometabolicznymi, udzielanie prostych porad dotyczących zdrowia jamy ustnej i kierowanie pacjentów do dentysty.

Cel badania: Ocena ryzyka zapalenia przyzębia jest nadal w początkowej fazie rozwoju. Niemniej istnieje wystarczająco dużo wiarygodnych informacji, aby rozpocząć stosowanie oceny ryzyka w codziennej praktyce stomatologicznej.

Wyniki: Niektóre czynniki ryzyka, takie jak bakterie chorobotwórcze we florze poddziąsłowej, są silnie związane z przyczynami choroby, podczas gdy inne, takie jak krwawienie przy sondowaniu, mogą wskazywać na zwiększone ryzyko wystąpienia choroby w przyszłości, ale nie są uznawane za jej przyczynę; jeszcze inne, takie jak zaawansowany wiek, mogą być czynnikami tła zwiększającymi podatność. Niektóre czynniki ryzyka, takie jak palenie papierosów, można modyfikować, aby obniżyć poziom ryzyka, natomiast inne, takie jak starzenie się, są niezmienne i nie można ich modyfikować, ale należy je uwzględniać w ogólnej ocenie ryzyka. Celem diagnostyki chorób przyzębia, planowania leczenia i terapii jest maksymalne ograniczenie ryzyka dalszego pogarszania się stanu przyzębia. Opisano jedno z podejść służących osiągnięciu tego celu.

Cel badania: Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest częstą endokrynopatią dotykającą kobiety w wieku rozrodczym, charakteryzującą się zaburzeniami metabolicznymi, policystycznymi jajnikami, hiperandrogenizmem i przewlekłym brakiem owulacji. Patologię tę przypisuje się zaburzeniom równowagi hormonalnej, w tym podwyższonemu stężeniu insuliny, hormonu wzrostu (GH), greliny, LEAP-2, GnRH, stosunkowi LH/FSH (>2:1), hormonów androgenowych i estrogenów.

Wyniki: Ten przypadek wskazuje, że PCOS może sprzyjać powiększeniu dziąseł lub je nasilać poprzez zmiany hormonalne i zapalne, zamiast stanowić bezpośredni czynnik etiologiczny. Wczesne rozpoznanie interdyscyplinarne oraz wspólne prowadzenie pacjentek przez specjalistów stomatologii i medycyny mają kluczowe znaczenie dla optymalizacji wyników dotyczących zarówno zdrowia przyzębia, jak i zdrowia ogólnoustrojowego u nastoletnich pacjentek.

Cel badania: Ciąża zwiększa podatność na zapalenie dziąseł, a ślina może pomóc scharakteryzować związane z nim profile odpowiedzi gospodarza. W tym badaniu przekrojowym porównano dziewięć białek ślinowych i mediatorów zapalnych u kobiet w ciąży z dużym i małym nasileniem krwawienia z dziąseł.

Wyniki: W porównaniach podstawowych zastosowano analizę ANCOVA skorygowaną o wiek matki i całkowite stężenie białka, a w analizach wrażliwości dodatkowo uwzględniono widoczny biofilm. W podstawowych analizach skorygowanych w grupie G1 stwierdzono wyższe stężenie RBP4 (wartość p skorygowana metodą FDR = 0.004; cząstkowe η2 = 0.466) i klusteryny (wartość p skorygowana metodą FDR = 0.006; cząstkowe η2 = 0.413) oraz niższe stężenie IL-10 (wartość p skorygowana metodą FDR = 0.032; cząstkowe η2 = 0.285). W analizach wrażliwości stwierdzono istotny efekt grupy dla RBP4 (wartość p skorygowana metodą FDR = 0.026; cząstkowe η2 = 0.381) i IL-8 (wartość p skorygowana metodą FDR = 0.044; cząstkowe η2 = 0.303). Wyniki te wskazują na związki między dużym nasileniem krwawienia z dziąseł a profilem ślinowym obejmującym sygnały zapalne/chemotaktyczne, regulacyjne i związane z odpowiedzią na stres.