Kieliszek wina dla serca — zdrowy zwyczaj czy wygodny mit?

Cel badania: Tło: Celem tego przeglądu systematycznego i metaanalizy było: (i) zbadanie związku między spożyciem wina a śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych, chorobami sercowo-naczyniowymi (CVD) i chorobą wieńcową (CHD) oraz (ii) analiza, czy na ten związek mogą wpływać czynniki osobnicze i związane z badaniem, w tym średni wiek uczestników, odsetek kobiet, czas obserwacji i odsetek aktualnych palaczy.

Wyniki: Łączny RR dla związku między spożyciem wina a ryzykiem CHD, obliczony metodą DerSimonian i Lairda, wyniósł 0.76 (95% CI: 0.69, 0.84), dla ryzyka CVD wyniósł 0.83 (95% CI: 0.70, 0.98), a dla ryzyka śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych wyniósł 0.73 (95% CI: 0.59, 0.90). Wnioski: Badanie to wykazało odwrotną zależność między spożyciem wina a śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych, chorobami sercowo-naczyniowymi (CVD) i chorobą wieńcową (CHD). Wiek, odsetek kobiet w próbach i czas obserwacji nie wpływały na tę zależność. Konieczna była ostrożna interpretacja tych wyników, ponieważ zwiększenie spożycia wina może być szkodliwe dla osób podatnych na działanie alkoholu ze względu na wiek, przyjmowane leki lub występujące u nich schorzenia.

Cel badania: Wino jest złożoną matrycą składającą się przede wszystkim z wody (86%) i alkoholu etylowego (12%), a także różnych innych cząsteczek, takich jak polifenole, kwasy organiczne, taniny, związki mineralne, witaminy i związki biologicznie czynne, które odgrywają ważną rolę w określaniu specyficznych cech każdego wina.

Wyniki: Zgodnie z dowodami epidemiologicznymi umiarkowane picie czerwonego wina obniża ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy. Czerwone wino zawiera zarówno składniki alkoholowe, jak i bezalkoholowe; nie wiadomo jednak jeszcze, który z nich odpowiada za te skutki. Włączenie wina do diety zdrowych osób może przynieść dodatkowe korzyści. Nowe badania powinny w większym stopniu koncentrować się na charakterystyce poszczególnych składników wina, aby umożliwić analizę i zbadanie wpływu każdego z nich na zapobieganie niektórym chorobom i ich leczenie.

Cel badania: Badania oceniające spożycie alkoholu i choroby sercowo-naczyniowe wykazały niejednoznaczne wyniki.

Wyniki: Badana populacja obejmowała łącznie 1,579,435 osób z 56 kohort z kilku krajów. Stwierdziliśmy, że umiarkowane spożycie wina, zdefiniowane jako 1-4 drinki tygodniowo, wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu z piwem lub napojami spirytusowymi. Jednak większe ryzyko śmiertelności z powodu chorób sercowo-naczyniowych obserwowano zazwyczaj przy większym dziennym lub tygodniowym spożyciu alkoholu, niezależnie od rodzaju napoju. Możliwe, że badania obserwacyjne mogą zawyżać korzyści płynące ze spożywania alkoholu w odniesieniu do wyników dotyczących chorób sercowo-naczyniowych. Chociaż umiarkowane spożycie wina prawdopodobnie wiąże się z niską częstością zdarzeń sercowo-naczyniowych, istnieje wiele czynników zakłócających, w szczególności związanych ze stylem życia, uwarunkowaniami genetycznymi i statusem społeczno-ekonomicznym, które wiążą się z piciem wina i prawdopodobnie wyjaśniają znaczną część związku między piciem wina a mniejszą częstością zdarzeń sercowo-naczyniowych. Potrzebne są dalsze badania prospektywne nad związkiem alkoholu ze śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny, w tym z powodu raka.

Cel badania: Celem europejskiego projektu FAIR CT 97 3261 „Wine & Cardiovascular Disease” było poznanie biologicznych skutków i mechanizmów działania składników wina jako czynników chroniących przed chorobami sercowo-naczyniowymi oraz ocena ich znaczenia klinicznego w kontekście regularnego i umiarkowanego spożycia wina (1, 2).

Wyniki: Po spożyciu czerwonego wina zaobserwowano znaczny spadek ekspresji kilku markerów ryzyka sercowo-naczyniowego mierzonych na powierzchni krążących komórek lub w osoczu ochotników. Wreszcie metaanaliza wszystkich dostępnych badań epidemiologicznych wykazała istotny ujemny związek między umiarkowanym spożyciem wina (150-300 ml dziennie) a ryzykiem poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Podsumowując, projekt FAIR przyczynił się do ustalenia biologicznej wiarygodności epidemiologicznego związku między umiarkowanym spożyciem wina a zapobieganiem chorobom sercowo-naczyniowym. Czerwone wino i RWPE jako całość mogą okazać się korzystne w walce z główną przyczyną zgonów obywateli Europy.

Cel badania: Zbadanie, jak spożycie wina, piwa i napojów spirytusowych — zarówno każdego z osobna, jak i łącznie — wiąże się ze śmiertelnością. Oceniliśmy również zależność między całkowitym spożyciem alkoholu a śmiertelnością z powodu chorób sercowo-naczyniowych, choroby niedokrwiennej serca, raka i chorób związanych z alkoholem.

Wyniki: W przypadku zgonów z jakiejkolwiek przyczyny łącznie u mężczyzn i kobiet współczynnik ryzyka wyniósł 0.91 (95% przedział ufności: 0.88-0.94) przy spożyciu 1-9 kieliszków alkoholu/14 dni, 1.01 (0.96-1.07) przy 10-19 kieliszkach i 1.44 (1.32-1.57) przy 20+ kieliszkach, w porównaniu z osobami niepijącymi. Odpowiadające im współczynniki ryzyka zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca wyniosły 0.86 (0.77-0.97), 0.82 (0.68-0.98) i 1.09 (0.83-1.43), a zgonów związanych z alkoholem: 1.63 (1.07-2.49), 4.47 (2.85-7.02) i 13.0 (8.11-20.8). Niskie spożycie samego wina lub w połączeniu z niskim spożyciem piwa albo napojów spirytusowych wiązało się ze współczynnikami ryzyka od 0.84 (0.78-0.89) do 0.90 (0.84-0.97). Kombinacje bez wina wykazywały współczynniki ryzyka od 1.00 (0.95-1.06) do 1.06 (1.00-1.13). Niskie spożycie wina wiązało się z niższą śmiertelnością niż niespożywanie alkoholu, niezależnie od niskiego spożycia piwa lub napojów spirytusowych.

Cel badania: Badania epidemiologiczne sugerują, że pomimo niekorzystnych skutków nadmiernego spożycia alkoholu niskie lub umiarkowane spożycie wina wiąże się z korzystnymi wynikami w zakresie zdrowia sercowo-naczyniowego. Chociaż biologiczne skutki bogatego w polifenole czerwonego wina były szeroko badane, mniej wiadomo o wpływie białego wina na funkcje komórkowe mięśnia sercowego i mechanizmy leżące u ich podstaw.

Wyniki: Jednak wytwarzanie mitochondrialnych ROS w kompleksie I łańcucha oddechowego uległo istotnemu zmniejszeniu, szczególnie podczas odwrotnego transportu elektronów naśladującego niedokrwienie/reperfuzję. Analiza transkryptomiczna wykazała niewielkie zmiany, przy czym żaden gen nie spełnił progu współczynnika fałszywych odkryć. Analizy oparte na nominalnym poziomie istotności wykazały zmiany związane z mitochondrialnym transportem elektronów, kontrolą jakości białek, apoptozą i sygnalizacją zapalną. Podsumowując, czterotygodniowe spożywanie białego wina wiązało się ze zmniejszeniem ilości mitochondrialnych ROS bez pogorszenia bioenergetyki serca, czemu towarzyszyły subtelne reakcje transkrypcyjne.

Cel badania: Cukrzyca typu 2 (T2D) jest powszechną na całym świecie chorobą, która zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych (CV), niepełnosprawności i zgonu. Nadmierne spożycie alkoholu jest szkodliwe, natomiast skutki umiarkowanego spożycia wina pozostają przedmiotem debaty.

Wyniki: Należy go unikać u osób podatnych oraz u osób ze współistniejącymi chorobami, takimi jak MASLD i inne poważne choroby wątroby, neuropatia obwodowa lub inne ciężkie schorzenia. Podsumowując, umiarkowane spożycie wina może wiązać się ze zmniejszeniem ryzyka rozwoju T2D oraz z kilkoma korzyściami sercowo-naczyniowymi u pacjentów z T2D. Pacjenci podatni powinni zachować abstynencję, a osoby, które obecnie nie piją alkoholu, nie powinny zaczynać. Jeśli wino jest spożywane, jego ilość powinna zawsze pozostawać umiarkowana (tak mała, jak to możliwe), w ramach zdrowych posiłków i wyłącznie po indywidualnej ocenie klinicznej.

Cel badania: Zależność między spożyciem alkoholu a występowaniem zawału mięśnia sercowego (MI), udaru mózgu i śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny wykazuje znaczne zróżnicowanie regionalne. Celem tego badania prospektywnego było zbadanie tej zależności na podstawie analizy danych z kohorty szwedzkich mężczyzn w wieku 45-50 lat na początku badania, oceny podgrup w różnych przedziałach czasowych oraz zestawienia danych dotyczących punktów końcowych związanych z układem sercowo-naczyniowym.

Wyniki: Nie zaobserwowano istotnego statystycznie związku między spożyciem alkoholu a udarem mózgu (p > 0.05). Spożycie alkoholu wiązało się jednak z niższym prawdopodobieństwem zawału mięśnia sercowego (MI) (OR = 0.57, 95% CI: 0.41-0.79) i niewielkim wydłużeniem czasu przeżycia (HR = 0.997, 95% CI: 0.995-1.000). Mediana przewagi czasu przeżycia u osób spożywających alkohol wyniosła 1.3 roku w porównaniu z osobami niespożywającymi alkoholu. Wszystkie rodzaje napojów wykazywały ujemny związek ze śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny (całkowite spożycie alkoholu: OR = 0.57; piwo: OR = 0.68, 95% CI: 0.50-0.92; wino: OR = 0.55, 95% CI: 0.41-0.75). Z kolei spożycie piwa wiązało się z większym prawdopodobieństwem zawału mięśnia sercowego (OR = 1.70, 95% CI: 1.05-2.75). Chociaż spożywanie alkoholu przez mężczyzn w średnim wieku wiąże się z dłuższym czasem przeżycia po 30 latach obserwacji, picie piwa koreluje z większym prawdopodobieństwem zawału mięśnia sercowego.