Kawitacje w kości szczęki — ukryte ogniska zapalne po wyrwanych zębach?

Cel badania: W tym badaniu oceniono możliwość zastosowania techniki neuromodulacji (NeuroModulation Technique, NMT), formy medycyny opartej na intencji, do wywołania osteogenezy i gojenia osteonekrozy jamistej, będącej częstą, postępującą postacią choroby niedokrwiennej łuku zębodołowego.

Wyniki: U wszystkich badanych osób w pierwszym badaniu obrazowym stwierdzono od jednej do sześciu zmian jamistych, z których większość (92%) była związana z miejscami wcześniejszego usunięcia zębów. U pacjentów leczonych NMT wykazano istotną poprawę gęstości kości w 27 z 34 analizowanych zmian (79%). Mediana liczby zmian u pacjenta wynosiła 4 przed leczeniem i 0 po leczeniu (p < 0,01). Jeden pacjent leczony NMT, 1 pacjent leczony chirurgicznie oraz osoba z grupy kontrolnej zostali również zbadani obrazowo w późniejszych punktach czasowych, co wykazało trwałe gojenie się zmian po NMT, porównywalne z gojeniem po operacji, w przeciwieństwie do utrzymywania się choroby u nieleczonej osoby z grupy kontrolnej. Terapia NMT stanowi bezpieczną i potencjalnie skuteczną metodę leczenia osteonekrozy kości szczęki. Zaleca się przeprowadzenie przedklinicznych badań z grupą kontrolną otrzymującą placebo, aby dogłębnie zbadać potencjał NMT w leczeniu patologii zapalnych i zwyrodnieniowych.

Cel badania: Obecność ubytków szpiku kostnego kości szczęki (BMDJ) wiąże się z podwyższonym poziomem cytokin zapalnych, takich jak RANTES/CCL5. Celem tego badania była analiza, czy terapia BMDJ w warunkach rzeczywistych obniża stężenie RANTES/CCL5 w surowicy pacjentów z BMDJ.

Wyniki: BMDJ wykryto u wszystkich pacjentów; średnio stwierdzono 4.42 ± 2.75 ubytków BMDJ na pacjenta. Po każdym rodzaju leczenia poziomy RANTES/CCL5 były istotnie niższe niż przy braku leczenia (p < 0,001; wielkość efektu d = 0,90). Efekt ten był najbardziej wyraźny w grupie operowanej z powodu BMDJ (p < 0,001; wielkość efektu d = 1,30). Natomiast stężenia RANTES/CCL5 w surowicy u nieleczonych pacjentów wzrosły jeszcze bardziej. Średni czas między pomiarami RANTES/CCL5 przed leczeniem i po nim wynosił 22.86 ± 19.36 tygodnia; nie stwierdzono korelacji z poziomami RANTES/CCL5 w żadnej grupie interwencyjnej ani w całej próbie (p = 0.104). Operacja BMDJ, ekstrakcja zęba i leczenie kanałowe istotnie obniżają stężenia RANTES/CCL5 w surowicy pacjentów z BMDJ, przy czym operacja przynosi największe korzyści. Konieczne są dalsze badania, aby ustalić, czy regularna ocena RANTES/CCL5 powinna stanowić element udoskonalonej diagnostyki, monitorowania i oceny skuteczności terapii u pacjentów z BMDJ.

Cel badania: Niniejsze badanie wyjaśnia, czy powszechne i szeroko stosowane zabiegi stomatologiczne (DP), takie jak wypełnianie kanałów korzeniowych (RF) i usuwanie zębów mądrości (WT), przyczyniają się do przewlekłego zapalenia kości szczęki. Wykonując te zabiegi DP, dentyści mogą nieświadomie doprowadzić do nieprawidłowego gojenia się ran w kości szczęki, nie zdając sobie sprawy z jego związku z mediatorami zapalnymi oraz z możliwości, że może ono być ukrytą przyczyną przewlekłych chorób ogólnoustrojowych (SYD).

Wyniki: We wszystkich próbkach tłuszczowej martwicy i osteolizy kości szczęki (FDOJ) jedynymi cytokinami o skrajnie podwyższonej ekspresji były białko RANTES (regulated on activation, normal T-cell expressed and secreted) oraz czynnik wzrostu fibroblastów (FGF)-2. W kohortach FDOJ wykazano średnio 30-krotną nadekspresję RANTES oraz 20-krotnie podwyższony poziom FGF-2 w porównaniu ze zdrowymi osobami z grupy kontrolnej. Ponieważ w literaturze omawia się RANTES jako możliwy czynnik przyczyniający się do chorób zapalnych, a ponadto może on wywierać działanie onkogenne, wysuwamy hipotezę, że FDOJ w obszarach nieprawidłowego i niepełnego gojenia się ran w kości szczęki może działać jako nadmiernie aktywowane szlaki sygnałowe, będąc jednocześnie nieznanym źródłem „cichego zapalenia”. Ze względu na szeroki zakres występowania RANTES w chorobach układu odpornościowego leczenie FDOJ może obejmować wiele potencjalnych prognoz lub przewidywań indywidualnych wyników.

Cel badania: Wprowadzenie. W tym badaniu wyjaśniamy możliwą rolę przyczynową przewlekłego, subklinicznego zapalenia kości szczęki u pacjentów z atypowym bólem twarzy (AFP) i neuralgią nerwu trójdzielnego (TRN) w miejscowej nadekspresji chemokiny RANTES/C-C motif ligand 5 CCL5 (regulated on activation and normal T-cell expressed and secreted).

Wyniki: W kohorcie FDOJ z AFP/TRN wykazano średnio 30-krotną nadekspresję RANTES w porównaniu ze zdrowymi kośćmi szczęki. Wnioski. Zgodnie z naszą najlepszą wiedzą żadne inne badanie nie wskazało nadekspresji RANTES w cicho zapalnie zmienionych kościach szczęki jako możliwej przyczyny AFP/TRN. Dlatego wysuwamy hipotezę, że chirurgiczne usunięcie FDOJ może osłabić szlaki sygnałowe RANTES w neuronach i przyczynić się do ustąpienia przewlekłego bólu neurologicznego u pacjentów z AFP/TRN.

Cel badania: Rola szlaków sygnałowych jako elementu komunikacji między komórkami w rozwoju nowotworu staje się kluczowym obszarem badań. Chemokina RANTES (regulated upon activation, normal T-cell expressed and secreted), znana również jako chemokina C-C motif ligand 5 (CCL5) (R/C), jest białkiem, na którym koncentrują się badania nad rakiem ze względu na jego związek z rozwojem agresywnych nowotworów.

Wyniki: We wszystkich próbkach FDOJ stwierdzono wysoką nadekspresję R/C. Poziomy R/C w surowicy uległy statystycznie istotnemu obniżeniu po operacji FDOJ (p=0.0241). Autorzy postawili hipotezę, że FDOJ może działać jako czynnik wyzwalający progresję BC poprzez nadekspresję R/C, i w ten sposób zachęcają klinicystów do zwiększania świadomości na temat FDOJ wśród społeczności stomatologicznej i medycznej w przypadkach BC.