Estragon — kuchenne zioło na apetyt i leniwe trawienie?

Cel badania: Artemisia dracunculus L. (estragon) ma długą historię stosowania jako przyprawa i środek leczniczy.

Wyniki: Pomimo obaw dotyczących toksycznego działania dwóch głównych składników estragonu — estragolu (do 82%) i metyloeugenolu (do 39%) — nie odnotowano ostrej toksyczności ani działania mutagennego przy dawkach istotnych dla spożycia przez ludzi. Wodne ekstrakty A. dracunculus zawierają bardzo małe ilości estragolu i metyloeugenolu, dlatego uznaje się, że stwarzają bardzo ograniczone ryzyko. Ogólnie rzecz biorąc, w przyszłych badaniach niezbędne będzie większe skupienie się na badaniach klinicznych oraz precyzyjnym określeniu taksonomicznym i fitochemicznym materiału źródłowego.

Cel badania: Celem badania była charakterystyka związków fitochemicznych w naparze z nadziemnych części estragonu (Artemisia dracunculus L.) z wykorzystaniem metody ultrasprawnej chromatografii cieczowej z detektorem diodowym, jonizacją przez elektrorozpylanie i tandemową spektrometrią mas UHPLC-DAD-ESI-MS/MS, a także ocena jego wpływu na mediatory stanu zapalnego w modelu in vitro ludzkich neutrofili oraz aktywności przeciwdrobnoustrojowej wobec wybranych patogenów.

Wyniki: Napar był w stanie hamować wytwarzanie reaktywnych form tlenu (ROS), interleukiny 8 (IL-8) oraz czynnika martwicy nowotworów α (TNF-α). Badanie przeciwdrobnoustrojowe przeprowadzono z użyciem dziewięciu szczepów bakterii, zarówno Gram-ujemnych, jak i Gram-dodatnich. Trzy patogeny człowieka — Staphylococcus aureus ATCC6538, Staphylococcus epidermidis ATCC14990 oraz Staphylococcus aureus MRSA (Staphylococcus aureus oporny na metycylinę) ATCC43300 — okazały się najbardziej wrażliwe na napar z estragonu. Nasze badanie wykazało właściwości przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe estragonu (Artemisia dracunculus L.), co oznacza, że ta powszechnie stosowana przyprawa może być potencjalnym źródłem składników korzystnie wpływających na zdrowie.

Cel badania: Artemisia dracunculus L. (estragon), należąca do rodziny Asteraceae, to gatunek od dawna stosowany w tradycyjnej medycynie azjatyckiej, głównie w Iranie, Pakistanie, Azerbejdżanie i Indiach.

Wyniki: A. dracunculus od dawna zajmuje ugruntowaną pozycję w przemyśle spożywczym jako przyprawa. Jej zastosowanie w przemyśle kosmetycznym również rośnie. Ponadto jest przedmiotem badań biotechnologicznych, skupiających się głównie na opracowaniu protokołów mikrorozmnażania.

Cel badania: Opublikowane doniesienia na temat działania roślin często są ograniczone przez brak uogólnionych, systematycznych podejść lub przez niepodjęcie badań nad mechanizmami, które mogłyby potwierdzić i rozszerzyć opisane obserwacje. Wybór warunków utrzymywania myszy lub szczurów (pojedynczo lub w grupach) oraz stres wywoływany podczas procedur postępowania ze zwierzętami są często zmienne i mogą w istotny sposób przyczyniać się do różnic w fenotypach wyjściowych mierzonych w różnych badaniach.

Wyniki: W tym miniprzeglądzie przedstawiono strategie stosowane przez zespół ds. badań na zwierzętach Botanical Research Center w celu oceny fenotypów in vivo kilku ekstraktów roślinnych podczas długotrwałych badań żywieniowych. Opisujemy strategię fenotypowania, która sprzyja bardziej rygorystycznej interpretacji działania roślin i może wskazać lub wykluczyć możliwe mechanizmy, które mogą w nim uczestniczyć. Omawiamy znaczenie wyboru modelu mysiego, ponieważ szczep tła genetycznego może w istotny sposób zmieniać wrodzoną podatność na poszczególne składowe zespołu metabolicznego. Na koniec przedstawiamy dane sugerujące, że jeden z głównych badanych ekstraktów roślinnych, ekstrakt z estragonu rosyjskiego, może wykazywać zależny od genotypu szczepu myszy fenotyp uwrażliwiający na insulinę.

Cel badania: Gatunki Artemisia odgrywają istotną rolę w medycynie tradycyjnej i współczesnej. Wśród nich największą popularnością cieszą się Artemisia abrotanum, Artemisia absinthium, Artemisia annua, Artemisia dracunculus oraz Artemisia vulgaris.

Wyniki: wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwutleniające. Produkty zawierające ekstrakty z Artemisia, olejki eteryczne lub pojedyncze związki można stosować na skórę, włosy i paznokcie. Produkty z Artemisia są również stosowane jako składniki kosmetyków do pielęgnacji skóry, takich jak kremy, szampony, esencje, sera, maseczki, balsamy i toniki. Niniejszy przegląd koncentruje się w szczególności na wyjaśnieniu znaczenia najpopularniejszych/najważniejszych gatunków z rodzaju Artemisia w przemyśle kosmetycznym.

Cel badania: Niedawne obawy dotyczące potencjalnej rakotwórczości estragolu i metyloeugenolu skłoniły szereg organów regulacyjnych do wezwania do ograniczenia stosowania ziół zawierających te składniki. Szereg roślin leczniczych wytwarza olejki eteryczne zawierające estragol i metyloeugenol, w tym Artemisia dracunculus L.

Wyniki: Aby odpowiedzieć na obawy dotyczące bezpieczeństwa ekstraktów z estragonu zawierających estragol, opracowano procedurę ekstrakcji mającą na celu zminimalizowanie zawartości estragolu i metyloeugenolu w ekstraktach z estragonu, a następnie zbadano wpływ ekstraktów etanolowych i wodnych z dwóch odmian Artemisia dracunculus (estragonu francuskiego i rosyjskiego) na obniżenie stężenia glukozy we krwi u szczurów. Wykazano, że ekstrakty wodne obu odmian Artemisia nie zawierały wykrywalnych ilości estragolu i metyloeugenolu, natomiast ekstrakty etanolowe (60% v/v) odmiany francuskiej zawierały większe ilości wspomnianych związków niż ekstrakty z odmiany rosyjskiej. Dalsze badania wykazały, że estragon rosyjski obniżał stężenie glukozy we krwi u szczurów po obciążeniu glukozą, a ekstrakt etanolowy był równie aktywny jak ekstrakt wodny.