Zioła i roślinyDyptam — krzew, który potrafi zapłonąć, i lek, o którym nikt nie pamięta?
Źródeł: 2 · Artykuł: 9 553 znaków
Dyptam jesionolistny stosowano przy dolegliwościach układu moczowego, zaburzeniach miesiączkowania, padaczce, reumatyzmie i problemach żołądkowych.
- Wymieniano też robaczyce, histerię, skąpomocz oraz choroby wątroby; niektóre dawne opisy zalecały go także przy zatruciach i ukąszeniach jadowitych zwierząt.
- Napar i syrop z kwiatów stosowano przy nieżytach dróg oddechowych, kaszlu i zalegającej wydzielinie.
- Używano go również w preparatach do skóry, a przy zażywaniu zalecano unikać słońca i solarium.
Co piszą autorzy
Henryk Różański
Dyptam opisywano jako środek stosowany przy kamicy moczowej, upławach, zaburzeniach miesiączkowania, robaczycach, histerii i reumatyzmie.
„Dr G. Dragendorff (1898 r.) podał sporo informacji na temat zastosowania dyptamu jesionolistnego: środek przeciwko kamicy moczowej, przeciwko upławom białym, zaburzeniach miesiączkowania (promujący lek), przeciwko robakom pasożytniczym, do leczenia histerii I jako lek rozkurczowy. Liście i kwiaty stosowano w mazidłach przeciwreumatycznych.”
Henryk Różański
W dawnych opisach dyptam służył jako odtrutka oraz środek na ukąszenia jadowitych zwierząt.
„Opisał to zioło także Albertus Magnus (1200-1280), Konrad von Megenberg (1309-1374). Konrad von Megenberg uważał dyptam za antidotum (odtrutkę), ponadto dobry lek do leczenia ukąszeń przez zwierzęta jadowite. Zalecał mieszanie soku dyptamu z winem i miętą (do picia).”
Henryk Różański
W medycynie ludowej części nadziemne stosowano przy epilepsji, reumatyzmie, skąpomoczu, zaburzeniach miesiączkowania i chorobach wątroby.
„W medycynie ludowej większości krajów europejskich i azjatyckich części nadziemne dyptamu stosowane są w leczeniu epilepsji, chorób reumatycznych, skąpomoczu, nieregularnych i skąpych miesiączek oraz chorób wątroby (stany zapalne, obrzęk, zakażenia).”
Henryk Różański
Przy chorobach wątroby podano napar z kwiatów jako sposób stosowania.
„Przy chorobach wątroby stosuje się napar z kwiatów bez cukru: 3 szklanki dziennie.
W medycynie ludowej większości krajów europejskich i azjatyckich części nadziemne dyptamu stosowane są w leczeniu epilepsji, chorób reumatycznych, skąpomoczu, nieregularnych i skąpych miesiączek oraz chorób wątroby (stany zapalne, obrzęk, zakażenia).”
Henryk Różański
Korzeń opisywano jako środek moczopędny, wykrztuśny, przeciwrobaczy, wzmacniający i rozkurczowy, stosowany także przy zimnicy i dolegliwościach przewodu pokarmowego.
„Zdaniem W. Poprzęckiego dyptam jesionolistny (korzeń, Radix Diptamni) jest środkiem moczopędnym, wykrztuśnym, przeciwrobaczym, wzmacniającym i rozkurczowym, stosowanym w leczeniu zimnicy, nieżytów przewodu pokarmowego, nerwicy żołądka, skurczach mięśni gładkich i wzdęciach.”
Henryk Różański
Odwar z korzenia i nasion wymieniano przy kamicy moczowej, upławach, histerii i pobudzaniu miesiączkowania, a mieszankę z korzenia przy padaczce.
„Wspomniał o odwarze z korzenia i nasion, który może być użyty w leczeniu kamicy moczowej, białych upławów, histerii oraz w celu pobudzenia miesiączkowania. Korzeń dyptamu wymieszany w równych proporcjach z zielem jemioły i korzeniem piwonii daje środek przeciwpadaczkowy (odwar).”
Henryk Różański
Wymieniano stosowanie dyptamu przy chorobach układu moczowego i żołądka oraz w celu regulowania miesiączkowania.
„Zaleca dyptam jako środek regulujący miesiączkowanie, pomocny w leczeniu chorób układu moczowego i żołądka.
W Hagers Handbuch der Pharmazeutischen Praxis z 1938 roku jest krótki opis Dictamnus albus L., z którego pozyskuje się korzeń – Radix Dictamni i korę z korzenia – Cortex radicis Dictamni – Diptamwurzel (Racine de dictamne blanc, Ascherwurz, Spechtwurzel, Racine de fraxinella).”
Henryk Różański
Opisywano go także przy zatrutych ranach, braku miesiączki, bólach brzucha, pasożytach i padaczce.
„Hieronymus Bock (1498-1554) stosował dyptam w leczeniu zatrutych ran i jako środek pobudzający miesiączkowanie. Petrus Andreas Matthiolus (1501-1577) zalecał dyptam przy kamicy, bólach brzucha, braku miesiączki, przeciwko pasożytom wewnętrznym, zatruciom i dolegliwościom macicy.”
Henryk Różański
Wymieniano użycie dyptamu przy upławach i krwotokach macicznych, reumatyzmie, przeziębieniu, bólu głowy i żółtaczce.
„Wg Madaus’a w homeopatii dyptam jest używany w leczeniu chorób układu moczowego i płciowego. Zalecany był przy upławach i krwotokach macicznych. Z kolei w medycynie chińskiej dyptam (kora z korzenia) używany jest w leczeniu reumatyzmu, przeziębienia, bólu głowy i żółtaczki.”
Henryk Różański
Napar lub nalewkę z kwiatów opisywano jako uspokajające, rozkurczające, moczopędne i wykrztuśne.
„Z kwiatów suchych i świeżych sporządza się napar lub nalewkę o działaniu uspokajającym, rozkurczowym, miorelaksującym (rozluźniającym mięśnie szkieletowe), moczopędnym, wykrztuśnym i osuszającym drogi oddechowe. Składniki olejku eterycznego wykazują silne działanie fitoncydowe hamujące rozwój bakterii, pierwotniaków, wirusów i grzybów.”
Henryk Różański
W kosmetyce napar i odwar z różnych części rośliny stosowano do oczyszczania i rozjaśniania cery oraz przy zmianach ropnych i trądzikowych.
„W kosmetyce dyptam może być użyty do oczyszczania cery. Odwar i napar z korzeni działa rozjaśniająco na cerę. Napar z liści i kwiatów wpływa odkażająco na skórę, hamuje powstawanie zmian ropnych i trądzikowych. Dyptam wzmaga procesy odtruwania skóry.”
Henryk Różański
Przy zażywaniu dyptamu zalecano unikać słońca i solarium, ponieważ składniki rośliny zwiększają wrażliwość skóry na światło.
„Przy zażywaniu dyptamu nie należy opalać się na słońcu lub solarium. Furanokumaryny dyptamu zwiększają wrażliwość skóry na światło.
W kosmetyce dyptam może być użyty do oczyszczania cery. Odwar i napar z korzeni działa rozjaśniająco na cerę. Napar z liści i kwiatów wpływa odkażająco na skórę, hamuje powstawanie zmian ropnych i trądzikowych.”
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 1 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 1.
Przegląd podaje, że rośliny określane jako „Dictamnus” tradycyjnie stosowano przy problemach ginekologicznych i innych dolegliwościach.
Cel badania: Badania te mają cztery nadrzędne cele: ustalenie historycznej ewolucji preparatów leczniczych określanych mianem „Dictamnus” oraz różnych czynników wpływających na tę wielowiekową tradycję zielarską. Rozpoznanie i rozróżnienie tych zastosowań leczniczych „Dictamnus”, które ściśle odnoszą się do Dictamnus (Rutaceae), od zastosowań Origanum dictamnus i innych gatunków Lamiaceae.
Wyniki: Popularne pojęcie „Dictamnus” obejmuje Origanum dictamnus L., Ballota pseudodictamnus (L.) Benth. i B. acetabulosa (L.) Benth. (Lamiaceae), a także Dictamnus albus L. i D. hispanicus Webb ex Willk. (Rutaceae), którym przypisuje się 86 różnych rodzajów zastosowań. W latach 1000–1700 n.e. w leczeniu 35 różnych schorzeń stosowano liczne złożone preparaty zawierające „Dictamnus”. Z biogeograficznego punktu widzenia szeroko rozpowszechniony D. albus znacznie bardziej prawdopodobnie stanowi prototypowy „Dictamnus” niż endemiczny dla Krety Origanum dictamnus. Jednak oba gatunki stanowią integralne części kompleksu „Dictamnus”. Istnieją dowody na dostatecznie długą i spójną tradycję stosowania D. albus i D. hispanicus w leczeniu 47 różnych kategorii chorób. To podejście stanowi model pozwalający zrozumieć kulturową historię roślin i ich rolę jako zasobów opieki zdrowotnej.
Pieniądze na badanienie podano
Czy autorzy mają powiązania z firmami?nie podano
Czy producent pomagał w badaniu?nie wiadomo
Rodzaj badaniaomówienie innych badań
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.