Co o szczepionkach mRNA mówi były naukowiec CDC?

Cel badania: Zmiany w procesie doradczym dotyczącym szczepień w Stanach Zjednoczonych zakłóciły wytyczne dotyczące immunizacji, co wzmacnia potrzebę niezależnej oceny dowodów, która będzie stanowić podstawę decyzji dotyczących immunizacji przeciw wirusom układu oddechowego w sezonie 2025–2026.

Wyniki: Spośród 17,263 zidentyfikowanych pozycji 511 badań spełniło kryteria włączenia. Szczepionki mRNA przeciw COVID-19, ukierunkowane na podwariant XBB.1.5, miały łączną skuteczność w zapobieganiu hospitalizacji wynoszącą 46% (95% przedział ufności [CI], od 34 do 55; na podstawie badań kohortowych) oraz 50% (95% CI, od 43 do 57; na podstawie badań kliniczno-kontrolnych) u dorosłych, a także 37% (95% CI, od 29 do 44) u dorosłych z obniżoną odpornością. W badaniu kliniczno-kontrolnym szczepionki przeciw podwariantowi KP.2 wykazały skuteczność wynoszącą 68% (95% CI, od 42 do 82). Szczepienie matek przeciw RSV (w celu ochrony niemowląt), nirsewimab podawany niemowlętom oraz szczepionki przeciw RSV podawane dorosłym w wieku 60 lat lub starszym wykazały skuteczność wynoszącą co najmniej 68% w zapobieganiu hospitalizacji. Szczepienie przeciw grypie miało łączną skuteczność wynoszącą 48% (95% CI, od 39 do 55) u dorosłych w wieku od 18 do 64 lat oraz 67% (95% CI, od 58 do 75) u dzieci w zapobieganiu hospitalizacji. Profile bezpieczeństwa były zgodne z wcześniejszymi ocenami.

Cel badania: Szczepionki przeciw chorobie koronawirusowej 2019 (COVID-19) opracowano w bardzo krótkim czasie w porównaniu z tradycyjnym procesem opracowywania szczepionek, co wzbudziło pytania dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności zatwierdzonych szczepionek. Celem tego badania jest ocena skuteczności i bezpieczeństwa platform szczepionkowych w zapobieganiu zachorowaniu na COVID-19.

Wyniki: Łączna estymata krotności zmiany wynosząca 0.19 (95% CI: 0.12-0.31, p < 0.0001) wykazała istotną ochronę przed zachorowaniem na COVID-19 w grupie, która otrzymała szczepionki, w porównaniu z grupą placebo. Szczepionki mRNA, inaktywowane oraz oparte na niereplikujących się wektorach wirusowych wykazały istotną ochronę przed zachorowaniem na COVID-19 w porównaniu z placebo; łączna estymata krotności zmiany wynosiła odpowiednio 0.08 (95% CI: 0.06-0.10), 0.20 (95% CI: 0.14-0.29) i 0.36 (95% CI: 0.28-0.46). Dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia i zmęczenie były najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi szczepionek mRNA, opartych na niereplikujących się wektorach wirusowych, inaktywowanych oraz podjednostkowych szczepionek białkowych. Wszystkie zatwierdzone szczepionki uznano za bezpieczne i skuteczne, jednak szczepionki mRNA okazały się skuteczniejsze przeciw SARS-CoV-2 niż pozostałe platformy.

Cel badania: Mimo niedawnego jednoznacznego poparcia ze strony oficjalnych i zawodowych organizacji, które zalecają szczepienie przeciw COVID-19, niechęć do szczepień wśród osób w ciąży pozostaje duża. Zgromadzone dowody wskazują, że osoby w ciąży stanowią grupę szczególnego ryzyka w przypadku COVID-19, ze zwiększonym ryzykiem przyjęcia na oddział intensywnej terapii, konieczności zastosowania pozaustrojowego natleniania krwi, porodu przedwczesnego i zgonu okołoporodowego.

Wyniki: Wiele badań obserwacyjnych porównujących wyniki okołoporodowe u zaszczepionych i niezaszczepionych osób w ciąży przyniosło uspokajające wyniki i nie wykazało szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani na noworodka. Immunizacja szczepionkami mRNA nie zwiększa ryzyka poronienia, porodu przedwczesnego, niskiej masy urodzeniowej, przyjęcia matki lub noworodka na oddział intensywnej terapii, obumarcia płodu, wad płodu ani zatorowości płucnej. Ponadto dane obserwacyjne potwierdzają wyniki randomizowanych badań wskazujące, że szczepienie mRNA jest wysoce skuteczne w zapobieganiu ciężkiemu zakażeniu SARS-CoV-2 u osób w ciąży, podkreślając, że potencjalne korzyści ze szczepienia dla matki i płodu znacznie przewyższają potencjalne ryzyko związane ze szczepieniem. Zapewnienie osobom w ciąży nieograniczonego dostępu do szczepień przeciw COVID-19 powinno być priorytetem w każdym kraju na świecie.

Cel badania: Na całym świecie szczepienia przeciw COVID-19 zapobiegły niezliczonym zakażeniom, hospitalizacjom i zgonom oraz stanowią najskuteczniejszą interwencję w walce z pandemią wywołaną zakażeniem SARS-CoV-2. Wykorzystanie istniejącej technologii szczepionek mRNA umożliwiło szybkie opracowanie wysoce immunogennych i skutecznych szczepionek.

Wyniki: Zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia może wystąpić jako działanie niepożądane szczepienia mRNA przeciw COVID-19, choć jego częstość jest istotnie niższa niż w przypadku zakażenia SARS-CoV-2. Wyższą częstość obserwuje się u nastoletnich chłopców, zazwyczaj w ciągu 1-5 dni od podania drugiej dawki szczepionki. Chociaż większość przypadków ustępuje samoistnie i reaguje na leczenie pierwszego rzutu, mogą wystąpić przypadki oporne na leczenie, a dostępne dowody dotyczące postępowania w takich sytuacjach są ograniczone. Przedstawiamy krótki przegląd szczepionek mRNA przeciw COVID-19 i związanego z nimi zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia, obejmujący czynniki ryzyka, proponowany mechanizm oraz leczenie, w tym strategie postępowania w przypadkach opornych.