Burak — zwykłe warzywo z piwnicy, które obniża ciśnienie i dodaje sił?

Cel badania: Sugerowano, że sok z buraka bogaty w azotany (BRJ) obniża ciśnienie krwi (BP) w różnych populacjach. Celem pracy było zbadanie wpływu BRJ na BP u dorosłych z nadciśnieniem zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (kliniczne BP ≥ 140/≥ 90 mmHg) oraz ustalenie, czy BRJ można uznać za uzupełnienie farmakologicznego leczenia nadciśnienia, poprzez przeprowadzenie metaanalizy randomizowanych badań kontrolowanych.

Wyniki: Codzienne spożywanie 200-800 mg azotanów z BRJ może obniżać kliniczne skurczowe ciśnienie krwi u osób z nadciśnieniem, bez oznak rozwoju tolerancji. Pewność dowodów jest niska, a wyniki należy interpretować ostrożnie.

Cel badania: Sok z buraka (BJ), naturalne źródło azotanów w diecie, był szeroko badany pod kątem potencjalnego działania ergogenicznego; jednak dowody łączące wyniki dotyczące wydolności tlenowej i beztlenowej są nadal ograniczone. W tej metaanalizie oceniono wpływ suplementacji BJ na maksymalny pobór tlenu (VO₂max), wyniki sprintów interwałowych o wysokiej intensywności (HIS) oraz średnią moc wyjściową (MPO).

Wyniki: W przeglądzie uwzględniono trzydzieści trzy badania. Suplementacja BJ istotnie poprawiła HIS (SMD = 0.38, 95% CI 0.17 do 0.59, p < 0.001), MPO (SMD = 0.43, 95% CI 0.21 do 0.64, p < 0.001) oraz VO₂max (SMD = 0.30, 95% CI 0.05 do 0.55, p < 0.001). Heterogeniczność była niska dla wszystkich wyników (HIS: I 2 = 11.0%, p = 0.343; MPO: I 2 = 0.0%, p = 0.824; VO₂max: I 2 = 0.0%, p = 0.970). Ponadto, chociaż testy różnic między podgrupami nie wykazały różnic istotnych statystycznie, zaobserwowane dane sugerują, że status sportowca, rodzaj sportu, strategia suplementacji, marka soku i pora spożycia mogą być potencjalnymi modyfikatorami efektu. Wyniki te należy traktować jako generujące hipotezy i wymagające potwierdzenia w przyszłych badaniach. Sok z buraka, jako naturalny środek ergogeniczny, skutecznie poprawia wyniki ćwiczeń zarówno tlenowych, jak i beztlenowych, i można go zalecać.

Cel badania: Tło: Sok z buraka, najczęściej stosowana metoda suplementacji azotanów w diecie, ma teoretycznie zwiększać sprawność fizyczną. Jednak jego wpływ na różne aspekty sprawności fizycznej, różne populacje i optymalne strategie suplementacji pozostaje przedmiotem kontrowersji.

Wyniki: Dawka 8.3-16.4 mmol NO3- (515-1017 mg) przyniosła istotną poprawę (SMD = 0.14, p = 0.029), choć wielkość efektu była znikoma. Wnioski: Zaleca się ostrą (2-3 h przed wysiłkiem) i przewlekłą (≥3 dni) suplementację sokiem z buraka, aby osiągnąć poziom azotanów 8.3-16.4 mmol (515-1017 mg/d) i poprawić sprawność fizyczną. Sok z buraka wykazuje efekty zależne od populacji: odpowiednia suplementacja sokiem z buraka poprawia siłę mięśni u zawodowych sportowców i wytrzymałość tlenową u osób nieuprawiających sportu. Ponadto odpowiednia suplementacja sokiem z buraka może poprawić tolerancję mleczanową u zdrowych dorosłych.

Cel badania: Sok z buraka (BRJ) staje się coraz bardziej popularny wśród sportowców dążących do poprawy wyników sportowych. BRJ zawiera wysokie stężenie azotanów, które po spożyciu mogą zostać przekształcone w tlenek azotu (NO).

Wyniki: Ponadto spożywanie BRJ wpływa także na dostarczanie tlenu do mięśni szkieletowych, wydajność mięśni, tolerancję i wytrzymałość, a zatem może pozytywnie wpływać na wyniki sportowe. Oprócz korzystnych aspektów spożywania BRJ mogą również występować potencjalne zagrożenia dla zdrowia. Picie BRJ może łatwo zwiększyć spożycie azotanów ponad dopuszczalne dzienne spożycie, co, jak wiadomo, pobudza endogenne powstawanie związków N-nitrozowych (NOC's), klasy związków o znanym działaniu rakotwórczym, które mogą również wywoływać szereg innych niepożądanych skutków. W porównaniu z badaniami nad korzystnymi efektami, ilość danych i literatury dotyczących negatywnych skutków BRJ jest dość ograniczona i należy ją zwiększyć, aby przeprowadzić wyważoną ocenę ryzyka.

Cel badania: Wykazano, że suplementacja azotanami może poprawiać wyniki ćwiczeń wytrzymałościowych. Najnowsze prace sugerują, że spożywanie azotanów może również poprawiać wyniki ćwiczeń przerywanych u osób uprawiających sport rekreacyjnie.

Wyniki: Sześć dni spożywania BR zwiększyło stężenie azotanów i azotynów w osoczu i ślinie w porównaniu z PLA (p < 0.001) oraz poprawiło wynik testu Yo-Yo IR1 o 3.4 ± 1.3% (z 1574 ± 47 do 1623 ± 48 m; p = 0.027). Średnia HR była niższa w próbie BR (172 ± 2) niż w próbie PLA (175 ± 2; p = 0.014). Sześć dni spożywania BR skutecznie poprawia wyniki ćwiczeń przerywanych o wysokiej intensywności u wytrenowanych piłkarzy.

Cel badania: Celem było ustalenie, czy 36-sesyjny program rehabilitacji ruchowej połączony ze spożywaniem doustnego azotanu nieorganicznego (4.2 mmol skoncentrowanego soku z buraka) przyniósłby większe korzyści niż ćwiczenia z placebo w zakresie bezbolesnego chodzenia i wskaźników zwiększonej perfuzji mięśni szkieletowych u pacjentów z PAD i chromaniem przestankowym.

Wyniki: Było to randomizowane, podwójnie zaślepione badanie zgodne z protokołem. Po 12-tygodniowym protokole czas do wystąpienia chromania podczas maksymalnego testu na bieżni zwiększył się o 59.2±57.3 s w grupie ćwiczeń z placebo (n=13) i o 180.3±46.6 s w grupie ćwiczeń z sokiem z buraka (n=11; P≤0.05). Dało to średnią do dużej standaryzowaną wielkość efektu między grupami leczenia (Cohen d) wynoszącą 0.62 (95% CI, -0.23 do +1.44). Dane dotyczące dystansu w 6-minutowym teście marszowym wykazały podobny wzorzec: wzrosty o 24.6±12.1 i 53.3±19.6 m ( P≤0.05), odpowiednio w grupach ćwiczeń z placebo i ćwiczeń z sokiem z buraka. Miary perfuzji mięśnia brzuchatego łydki, w tym wskaźnik kostka-ramię, szczytowy reaktywny przepływ krwi i charakterystyka odtlenowania tkanek podczas ćwiczeń (oceniane za pomocą spektroskopii w bliskiej podczerwieni), zmieniły się istotnie w grupie ćwiczeń z sokiem z buraka, a wielkości efektu w porównaniu ze zmianami w grupie ćwiczeń z placebo były umiarkowane do dużych.

Cel badania: Sportowcy stosują suplementację żywieniową, aby zwiększyć efekty treningu i poprawić wyniki sportowe. Sok z buraka zwiększa poziom tlenku azotu (NO), który pełni wiele funkcji związanych ze zwiększonym przepływem krwi, wymianą gazową, biogenezą i wydajnością mitochondriów oraz wzmacnianiem skurczu mięśni.

Wyniki: Po wykluczeniu przeglądów/metaanaliz, badań na zwierzętach, niedostępnych pełnych tekstów oraz badań, w których nie stosowano suplementacji sokiem z buraka i nie oceniano odpowiednio wydolności krążeniowo-oddechowej, do analizy wybrano 23 artykuły. Dostępne wyniki sugerują, że suplementacja sokiem z buraka może poprawiać wydolność krążeniowo-oddechową sportowców poprzez zwiększanie efektywności, co poprawia wyniki na różnych dystansach, wydłuża czas do wyczerpania przy submaksymalnej intensywności oraz może poprawiać wydolność krążeniowo-oddechową przy intensywności odpowiadającej progowi beztlenowemu i maksymalnym poborze tlenu (VO2max). Chociaż literatura przedstawia sprzeczne dane, wyniki innych badań skłaniają nas do postawienia hipotezy, że suplementacja sokiem z buraka może łagodzić ergolityczne skutki hipoksji dla wydolności krążeniowo-oddechowej sportowców.

Cel badania: Tło/Cele: Badanie dotyczy rosnącego zainteresowania suplementami żywieniowymi poprawiającymi wyniki sportowe w sportach wytrzymałościowych. Wcześniejsze badania sugerują, że azotany zawarte w soku z buraka zwiększają rozszerzenie naczyń krwionośnych i dostarczanie tlenu do mięśni.

Wyniki: Maksymalne zużycie tlenu (VO2 max) wzrosło w grupie soku z buraka o 4.82% (z 35.24 ± 5.07 do 36.94 ± 4.91 mL·min-1·kg-1), podczas gdy w grupie placebo zaobserwowano niewielki spadek. Wnioski: Wyniki te wskazują, że sok z buraka może być skutecznym środkiem ergogenicznym, zwiększającym wykorzystanie tlenu i produkcję energii podczas wysiłku u sportsmenek. W praktyce sok z buraka mógłby przyczyniać się do poprawy wyników sportowych i stanowić wartościowe uzupełnienie planów żywieniowych sportowców. Przyszłe badania powinny zbadać długoterminowe efekty, optymalne dawki i czas trwania suplementacji w większych i bardziej zróżnicowanych populacjach.

Cel badania: Sok z buraka (BJ) i kofeina (CAF) to dobrze znane środki ergogeniczne poprawiające wyniki wysiłkowe. Niewiele jednak wiadomo o ich skuteczności i wzajemnym oddziaływaniu w specyficznym kontekście dnia zawodów judo.

Wyniki: Co istotne, w próbie 5 zarówno warunki BJ, jak i BJCAF przyniosły poprawę wyników SJFT, funkcji nerwowo-mięśniowej i rezultatów poznawczych w porównaniu z samym CAF (p < 0.05). Wyniki pokazują, że działanie ergogeniczne CAF nie utrzymało się przez cały symulowany dzień zawodów, podczas gdy BJ przyniósł korzyści na późniejszym etapie. Jednoczesne spożycie skutecznie przeciwdziałało pogorszeniu obserwowanemu w późniejszych sesjach przy samym CAF, a jednocześnie pozwalało utrzymać jego wczesne korzyści. Podkreśla to znaczenie uwzględniania dynamiki czasowej i kosztów metabolicznych przy opracowywaniu strategii żywieniowych dla turniejów sportowych obejmujących wiele walk i wysiłek o wysokiej intensywności, takich jak judo.

Cel badania: Sok z buraka (BRJ) zaproponowano jako środek żywieniowy wspomagający regenerację po uszkodzeniu mięśni wywołanym wysiłkiem (EIMD), jednak dowody dotyczące sportsmenek uprawiających sporty zespołowe są ograniczone. Nadal nie jest również jasne, czy ewentualne korzyści obejmują wyniki funkcjonalne, związane z bólem, obrzękiem i siłą.

Wyniki: Wysokość CMJ była najwyraźniejszym wynikiem funkcjonalnym związanym z BRJ. Interakcja leczenie × czas wykazywała tendencję do istotności statystycznej (P = 0.062), a wysokość CMJ była większa po BRJ niż po PLA w 72 h po EIMD (P = 0.033, d = 1.01). Próg bólu uciskowego łydki również przemawiał na korzyść BRJ w 72 h, czemu towarzyszyła istotna interakcja leczenie × czas (P < 0.001). Natomiast czas zwinności i bolesność zmieniały się w czasie, ale nie zaobserwowano wyraźnych różnic między warunkami, a próg bólu uciskowego uda, obwód uda i wyniki izokinetyczne kolana przy niskiej prędkości nie wykazały spójnej przewagi związanej z BRJ. Krótkotrwała suplementacja BRJ wiązała się z wybiórczymi, a nie uogólnionymi korzyściami w zakresie regeneracji po EIMD u wytrenowanych siatkarek. Najwyraźniejsze wyniki to większa wysokość CMJ i wyższy PPT łydki po BRJ niż po PLA w 72 h, podczas gdy pozostałe wyniki nie wykazały spójnych różnic związanych z leczeniem.