Bromelaina z ananasa — naturalny środek na stany zapalne?

Cel badania: Proces zapalny jest mechanizmem odpowiedzi na każdy czynnik stresogenny. Nowe możliwości terapeutyczne, pochodzące głównie z produktów naturalnych, takich jak bromelaina, wykorzystywano w celu ograniczenia znaczących działań niepożądanych dostępnych leków przeciwzapalnych. Bromelaina jest kompleksem enzymów pochodzącym z Ananas comosus, znanym z potencjału przeciwzapalnego i dobrej tolerancji.

Wyniki: Odnaleziono 1375 badań, z których 269 było duplikatami. Do przeglądu systematycznego zakwalifikowano siedem (7) randomizowanych badań kontrolowanych. W większości badań suplementacja bromelainą, stosowaną samodzielnie lub w terapii skojarzonej, zmniejszała parametry zapalne. Jeśli chodzi o zmniejszenie parametrów zapalnych w badaniach, w których bromelainę stosowano w skojarzeniu z innymi środkami, w dwóch odnotowano ich zmniejszenie; w ocenie bromelainy stosowanej samodzielnie również dwa badania wykazały zmniejszenie. W badaniach, w których bromelainę stosowano w skojarzeniu z innymi środkami, jej dawki wynosiły od 99.9 do 1200 mg/dzień, a czas suplementacji od 3 do 16 tygodni. Ponadto oceniano następujące parametry zapalne: IL-12, PGE-2, COX-2, IL-6, IL-8, TNF-α, IL-1β, IL-10, CRP, NFγ B1, PPAR-α, TNF, TRAF, MCP-1 i adiponektynę. W badaniach z suplementacją samej bromelainy dawki wynosiły od 200 do 1050 mg/dzień, a czas suplementacji od 1 do 16 tygodni.

Cel badania: Zapalenie jest złożonym i niezbędnym mechanizmem odpowiedzi narządu na bodźce biologiczne, chemiczne i/lub fizyczne. W ostatnich latach wzrosła liczba badań nad związkami naturalnymi o działaniu terapeutycznym w leczeniu różnych chorób.

Wyniki: Wśród tych związków wyróżnia się bromelainę, proteazę cysteinową wyizolowaną z łodygi Ananas comosus (ananasa). Celem tego przeglądu była ocena aktywności przeciwzapalnej bromelainy oraz jej szlaków oddziaływania na mediatory zapalne w systematycznym przeglądzie badań in vitro na różnych liniach komórkowych. Wyszukiwanie przeprowadzono w bazach danych PubMed, Science Direct, Scopus, Cochrane Library i Web of Science. Bromelaina zmniejszała wydzielanie IL-1β, IL-6 i TNF-α, gdy komórki odpornościowe były już pobudzone przez cytokiny prozapalne i znajdowały się w stanie nadmiernej produkcji tych substancji. Prowadziło to do modulacji odpowiedzi zapalnej poprzez zmniejszenie stężenia prostaglandyn oraz aktywację kaskady reakcji uruchamiających neutrofile i makrofagi, a także przyspieszało proces gojenia.

Cel badania: Celem tego przeglądu systematycznego było ustalenie, czy bromelaina jest skutecznym lekiem w kontroli bólu i zapalenia związanych z operacją trzeciego zęba trzonowego. Randomizowane, kontrolowane badania kliniczne dotyczące tego zagadnienia zidentyfikowano w drodze systematycznego przeszukiwania literatury przy użyciu baz danych PubMed/MEDLINE, Scopus i Cochrane Library.

Wyniki: Przeprowadzono metaanalizę dla wyników dotyczących bólu i szczękościsku, opartą na metodzie odwrotności wariancji dla wyników ciągłych, z uwzględnieniem różnicy średnich (MD) i odpowiadającego jej 95% przedziału ufności (CI). Początkowo w bazach danych odnaleziono łącznie 186 artykułów. Po przeprowadzeniu kolejnych etapów procesu selekcji pozostało pięć artykułów zawierających dane łącznie 252 pacjentów, które włączono do przeglądu. Wykazano, że bromelaina skutecznie kontrolowała ból pooperacyjny 48-72h po zabiegu (P=0.03; MD -0.89, 95% CI -1.70 do -0.09), nie uzyskano jednak istotnego efektu w porównaniu z grupą kontrolną w odniesieniu do obrzęku ani szczękościsku.

Cel badania: Urazowe uszkodzenie mózgu (TBI) jest główną przyczyną zgonów w wyniku urazów. Liczne badania wykazały, że cytokiny, chemokiny i stres oksydacyjny odgrywają kluczową rolę w patofizjologii TBI.

Wyniki: Suplementacja bromelainą istotnie poprawiła stężenie IL-6 oraz wyniki w skalach APACHE, SOFA i NUTRIC, a także zmniejszyła śmiertelność po 60 dniach u pacjentów z urazowym uszkodzeniem mózgu. Jej wpływ na stężenia CRP, MDA i TAC nie był jednak statystycznie istotny. Wyniki te sugerują, że bromelaina może stanowić obiecującą terapię wspomagającą, zmniejszającą zapalenie i poprawiającą wyniki kliniczne u pacjentów w stanie krytycznym z TBI. Aby potwierdzić te wyniki, potrzebne są dalsze badania z większą liczebnością próby i dłuższymi okresami obserwacji.

Cel badania: Cukrzyca (DM) jest przewlekłym zaburzeniem metabolicznym, które dotyka milionów ludzi na całym świecie. Coraz więcej dowodów wskazuje, że hiperglikemia w DM wywołuje stan przedwczesnego starzenia i prozapalny, znany jako inflammaging, który zwiększa podatność na zapalenie przyzębia. Wykazano, że bromelaina ma właściwości przeciwzapalne i przeciwstarzeniowe w różnych tkankach, ale jej wpływ na zapalenie przyzębia u osób z cukrzycą pozostaje niejasny.

Wyniki: Stężenia bromelainy w zakresie od 2.5 do 20 g/mL nie miały niekorzystnego wpływu na proliferację komórek HGF. Bromelaina poprawiła gojenie ran w HGF poddanych stymulacji AGEs. Ponadto bromelaina hamowała wytwarzanie prozapalnych cytokin IL-6 i IL-8 w HGF stymulowanych przez AGEs. Jednocześnie leczenie bromelainą hamowało aktywność związaną ze starzeniem komórkowym oraz ekspresję p16 w HGF stymulowanych przez AGEs. Analiza metodą Western blot wykazała, że bromelaina hamowała w HGF wywołane przez AGEs zwiększenie poziomów p-ERK, p-p38 i p65. Dane te sugerują, że nadmiar AGEs w dziąsłach może prowadzić do gromadzenia się cytokin prozapalnych i nasilonej aktywności związanej ze starzeniem komórkowym. Zastosowanie bromelainy może wspomagać gojenie ran poprzez hamowanie inflammagingu za pośrednictwem obniżenia aktywności szlaków sygnałowych NF-κB i MAPK/ERK u osób z DM i chorobą przyzębia.

Cel badania: Tło i cele: Bromelaina jest mieszaniną proteaz pozyskiwaną z owoców lub łodyg ananasa. Chociaż biologiczny mechanizm działania bromelainy nie został w pełni poznany, wiadomo, że ma ona działanie przeciwnowotworowe, przeciwzapalne i immunomodulujące.

Wyniki: Bromelaina sprzyjała również aktywności ALP i tworzeniu zmineralizowanych guzków. Wnioski: Bromelaina hamuje ekspresję cytokin zapalnych w hDPCs stymulowanych przez LPS. Działanie hamujące bromelainy na mediatory zapalne wiąże się ze zmniejszeniem aktywności NF-κB i szlaku MAPK. Bromelaina może zatem mieć potencjał do zastosowania w endodoncji regeneracyjnej, w tym w leczeniu miazgi z zachowaniem jej żywotności.

Cel badania: Celem tego badania była ocena molekularnych, biochemicznych i histopatologicznych skutków działania bromelainy, która ma właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne, w odniesieniu do toksyczności ocznej wywołanej cisplatyną. Grupy zaprojektowano następująco: (1) kontrolna, (2) cisplatyna (7 mg/kg, dootrzewnowo), (3) cisplatyna + bromelaina (50 mg/kg, doustnie przez 14 kolejnych dni), (4) cisplatyna + bromelaina (100 mg/kg, doustnie przez 14 kolejnych dni).

Wyniki: Oceniano również ekspresję mRNA NF-κB i kaspazy-3. Ocenie histopatologicznej poddano także skrawki oka. Bromelaina wykazała zależne od dawki działanie ochronne w toksyczności wywołanej cisplatyną, regulując stres oksydacyjny, zapalenie i uszkodzenie tkanek. Nasze wyniki sugerują, że bromelaina może być potencjalnym środkiem wspomagającym, który chroni oko przed toksycznością wywołaną cisplatyną.

Cel badania: Celem tego badania było zbadanie, w jaki sposób bromelaina chroni komórki glejowe przed uszkodzeniem wywołanym przez pentylenetetrazol (PTZ), ze szczególnym uwzględnieniem jej działania przeciwzapalnego. Komórki glejaka C6 poddano działaniu PTZ, bromelainy lub połączenia PTZ i bromelainy.

Wyniki: Z kolei bromelaina w stężeniu 50 µg/mL zmniejszała zapalenie, o czym świadczyły niższe poziomy NO, iNOS i COX2 (p < 0.001). Przewidywania in silico sugerują, że bromelaina może skutecznie oddziaływać na iNOS i COX2, kluczowe białka zapalne. Wyniki te wskazują, że bromelaina chroni komórki glejowe poprzez działanie przeciwzapalne. Konieczne są jednak dalsze badania, aby w pełni poznać leżące u podstaw mechanizmy.

Cel badania: Celem tego badania jest ocena wpływu bromelainy na stężenia endokannabinoidów w surowicy i markery stresu oksydacyjnego w szczurzym modelu endometriozy wywołanej chirurgicznie.

Wyniki: Wywołanie endometriozy istotnie zmniejszyło stężenia 2-arachidonoiloglicerolu, anandamidu, dysmutazy ponadtlenkowej i glutationu w surowicy, jednocześnie zwiększając stężenia malondialdehydu w porównaniu z grupą pozorowanego zabiegu (Sham) (p<0.05). Leczenie bromelainą istotnie poprawiło większość parametrów układu endokannabinoidowego i stresu oksydacyjnego w porównaniu z nieleczoną grupą z endometriozą (p<0.05). Bromelaina złagodziła niedobór endokannabinoidów i stres oksydacyjny w eksperymentalnym modelu endometriozy. Wyniki te sugerują, że bromelaina może być obiecującym kandydatem na terapię niehormonalną, ukierunkowaną na powiązane szlaki zapalne i redoks w endometriozie.

Cel badania: Zapalenie i zwiększony stres oksydacyjny w tkance jąder są udokumentowanymi działaniami niepożądanymi skrętu jąder. W tym badaniu zbadano rolę zapobiegawczą bromelainy (Bro) w uszkodzeniu niedokrwienno-reperfuzyjnym (I/R) wywołanym skrętem jądra.

Wyniki: Badanie spermatologiczne wykazało znaczną poprawę morfologii, ruchliwości i stężenia plemników w grupie leczonej bromelainą. W ocenie histologicznej w próbkach jąder poddanych działaniu bromelainy stwierdzono mniejsze uszkodzenie tkanek niż w nieleczonej grupie I+R. Wyniki te wskazują, że Bro ma właściwości przeciwzapalne, przeciwapoptotyczne i przeciwutleniające. Skutecznie zmniejsza stres oksydacyjny i zapalenie poprzez modulację szlaków PI3K/Akt/mTOR i NRF-2/HO-1, ograniczając w ten sposób uszkodzenie I/R.