Badania kliniczne, których wyników nie opublikowano — co przed nami ukryto?

Cel badania: Podejmowanie decyzji oparte na dowodach opiera się na ogół na opublikowanych dowodach. Dlatego jeśli opublikowane dowody są obciążone, obciążone będzie również podejmowanie decyzji.

Wyniki: Spośród 132 uwzględnionych badań 69 przyniosło wyniki pozytywne, a 63 negatywne. Odsetek publikacji z pozytywnymi wynikami (71%) był istotnie większy niż odsetek publikacji z wynikami negatywnymi (17%) (P < .01), bez istotnych różnic w pozostałych wskaźnikach publikacji. Podsumowując, badania z „negatywnymi” wynikami są publikowane rzadziej, ale jeśli zostaną opublikowane, są równie cenione. Wyniki te mają znaczenie dla medycyny opartej na dowodach.

Cel badania: Medycyna oparta na dowodach wymaga oceny literatury medycznej, która ma ukierunkowywać rozumowanie kliniczne i zalecenia dotyczące leczenia. Obecność błędu publikacyjnego polegającego na wykluczaniu badań klinicznych, których wyniki nie są istotne statystycznie, może prowadzić do niepełnej oceny literatury i skutkować potencjalnie niepełnymi wskazówkami dla pacjentów.

Wyniki: Łącznie przeanalizowano 535 badań klinicznych; we wszystkich grupach chorób badania kliniczne z istotnymi wynikami w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego były publikowane częściej (99%) niż te z wynikami nieistotnymi (77%) (p < 0,01). Istotnie więcej badań z wynikami istotnymi osiągnęło co najmniej 80% szacowanej liczby uczestników w porównaniu z badaniami z wynikami nieistotnymi — odpowiednio 72% i 53% (p < 0,01). W trzech z czterech wskaźników wpływu publikacji nie stwierdzono różnicy między badaniami z wynikami istotnymi i nieistotnymi po ich opublikowaniu. Wyniki te sugerują, że w badaniach klinicznych trzech najczęstszych nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego występuje błąd publikacyjny faworyzujący badania z istotnymi wynikami w zakresie pierwszorzędowego punktu końcowego. Badanie to ma znaczenie dla praktykowania medycyny opartej na dowodach, ponieważ literatura medyczna zdaje się pomijać ważne dane, które należy uwzględniać przy podejmowaniu decyzji klinicznych.

Cel badania: Zbadanie odsetka zarejestrowanych protokołów opublikowanych jako artykuły naukowe, jako miary błędu publikacyjnego, oraz zgodności pierwszorzędowych punktów końcowych między protokołem badawczym a opublikowanymi artykułami, jako miary błędu selektywnego raportowania wyników w randomizowanych badaniach kontrolowanych (RCT) dotyczących rehabilitacji.

Wyniki: Badanie to wykazało poważne rozbieżności między liczbą protokołów badawczych a opublikowanych artykułów, a także różnice w opisie pierwszorzędowych punktów końcowych w opublikowanych artykułach, które zostały już zdefiniowane w protokołach badawczych.

Cel badania: Terminowa publikacja badań klinicznych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia upowszechniania i wdrażania wysokiej jakości dowodów dotyczących opieki zdrowotnej. W badaniu tym analizuje się odsetek publikacji oraz czas do publikacji randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) zarejestrowanych w Australian New Zealand Clinical Trials Registry (ANZCTR).

Wyniki: Spośród 1,970 rejestracji badań 541 (27%) nie zostało opublikowanych 10 do 14 lat później, a odsetek opublikowanych badań zmniejszył się o 7% w latach 2007–2011. Średni czas do publikacji wynosił 4.63 roku. Odsetek prospektywnej rejestracji badań w latach 2007, 2009 i 2011 wynosił 48% (952 badania), a w tym okresie wzrósł o 19% (280 badań zarejestrowanych prospektywnie). Badania finansowane przez organizacje nieprzemysłowe częściej były publikowane (74%, 1204/1625 badań) niż badania finansowane przez przemysł (61%, 224/345 badań). Większe badania, obejmujące co najmniej 1000 uczestników, były publikowane w 88% przypadków (85/97 badań), a ich publikacja zajmowała średnio 5.4 roku. Mniejsze badania, obejmujące mniej niż 100 uczestników, były publikowane rzadziej: opublikowano 67% (687/1024 badań), a publikacja tych badań zajmowała średnio 4.31 roku. Nieco ponad jedna czwarta wszystkich badań zarejestrowanych w ANZCTR w latach 2007, 2009 i 2011 nadal pozostaje nieopublikowana ponad dekadę później.

Cel badania: Zbadanie związku między charakterystykami badań, ich wynikami i publikacją. Głównym czynnikiem, którego związek z publikacją wysunięto jako hipotezę, były „istotne” wyniki, obejmujące zarówno wyniki istotne statystycznie, jak i wyniki uznane przez badaczy za istotne pod względem jakościowym, gdy nie przeprowadzono testów statystycznych.

Wyniki: Spośród 198 badań klinicznych zakończonych do 1988 roku opublikowano 93%. Badania z „istotnymi” wynikami częściej były publikowane niż te, które wykazały wyniki „nieistotne” (skorygowany iloraz szans [OR] = 12.30; 95% przedział ufności [CI], 2.54 do 60.00). Żaden inny czynnik nie był dodatnio związany z publikacją. Większość nieopublikowanych badań pozostała nieopublikowana, ponieważ badacze uznali, że ich wyniki „nie są interesujące” albo że „nie mieli wystarczająco dużo czasu” (42.8%). Metaanaliza z wykorzystaniem danych z tego badania i 3 podobnych badań wykazała łączny nieskorygowany OR wynoszący 2.88 (95% CI, 2.13 do 3.89) dla związku między istotnymi wynikami a publikacją. Nawet gdy ogólny odsetek publikacji jest wysoki, jak w przypadku badań finansowanych przez NIH, błąd publikacyjny pozostaje poważnym problemem.