Ashwagandha — indyjski korzeń na stres i zmęczenie?

Cel badania: Ashwagandha (Withania somnifera) jest uznawana za silny adaptogen i środek przeciwstresowy, który może potencjalnie poprawiać wydolność fizyczną.

Wyniki: Wszystkie bayesowskie modele hierarchiczne zbiegały do rozkładu docelowego (Ȓ = 1) zarówno dla metaanalitycznej wielkości efektu (μ), jak i odchylenia standardowego między badaniami (τ). Metaanalityczne podejścia zastosowane w uwzględnionych badaniach wykazały, że suplementacja ashwagandhą była skuteczniejsza niż placebo w poprawie zmiennych związanych z wydolnością fizyczną u zdrowych mężczyzn i kobiet. Modele bayesowskie wykazały, że przyszłe interwencje mogą przynosić co najmniej pewne korzyści w odniesieniu do analizowanych wyników, biorąc pod uwagę 95% przedziały wiarygodności dla metaanalitycznej wielkości efektu. Omówiono kilka praktycznych zastosowań i kierunków przyszłych badań, choć do uzyskania stabilniejszego oszacowania rzeczywistego efektu potrzebne są bardziej porównywalne badania dotyczące treningu fizycznego oraz populacji sportowców.

Cel badania: Dowody dotyczące ziołowych środków ergogenicznych pozostają niepewne, a badania ashwagandhy obejmują niejednorodne obszary wydolności. W tym przeglądzie oceniono wpływ doustnej suplementacji Withania somnifera na wydolność wysiłkową oraz zbadano moderatory związane z uczestnikami, wynikami, składem preparatu i suplementacją.

Wyniki: Trzynaście badań obejmujących 599 uczestników dostarczyło 79 wielkości efektu. Próby obejmowały głównie młodych dorosłych lub sportowców; podany wiek obejmował jedno badanie osób w wieku 18-40 lat oraz jedną kohortę sportowców w późnym okresie dojrzewania w wieku 17.4 ± 1.7 lat. W badaniach były cztery kohorty wyłącznie mężczyzn, jedna wyłącznie kobiet, trzy mieszane pod względem płci i pięć, w których skład płci nie został w pełni podany. Ashwagandha poprawiała średnio ogólną wydolność wysiłkową (g Hedgesa = 0.47, 95% CI [0.25, 0.69], p < 0.001; I2 = 60%; 95% przedział predykcji [-0.40, 1.33]), ale przedział predykcji obejmował zero. Rodzaj ćwiczeń był najwyraźniejszym moderatorem (P_between = 0.006): najbardziej spójne dowody dotyczyły wytrzymałości aerobowej (g = 0.54, 95% CI [0.22, 0.85], p = 0.002), natomiast efekty w zakresie siły były pozytywne, ale niepewne, a dowody dotyczące mocy lub wytrzymałości mięśniowej pozostawały ograniczone. Analizy dawkowania miały charakter generujący hipotezy; zakres dawki ekstraktu 500-600 mg/dzień miał najsilniejsze poparcie w dowodach.

Cel badania: Stres to stan, w którym równowaga homeostatyczna organizmu zostaje zaburzona, co prowadzi do reakcji ogólnoustrojowej. W ostatnich latach stał się on powszechniejszy i wpływa na zdrowie psychiczne oraz fizyczne. Ocena wpływu ashwagandhy na stres, zmęczenie i hormony płciowe u mężczyzn i kobiet z nadwagą lub łagodną otyłością, zgłaszających samodzielnie występowanie stresu i zmęczenia.

Wyniki: Suplementacja ashwagandhą wiązała się ze znacznym obniżeniem poziomu stresu na podstawie Skali Odczuwanego Stresu (wynik główny); poprawa nie różniła się jednak istotnie od tej w grupie placebo (p = 0.867). Na podstawie Skali Zmęczenia Chaldera stwierdzono statystycznie istotne zmniejszenie objawów zmęczenia w grupie ashwagandhy w porównaniu z grupą placebo (p = 0.016), a uczestnicy przyjmujący ashwagandhę doświadczyli również istotnego zwiększenia zmienności rytmu serca (p = 0.003). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między grupami w przypadku innych samoopisowych miar wyników. U mężczyzn przyjmujących ashwagandhę stężenia wolnego testosteronu (p = 0.048) i hormonu luteinizującego (p = 0.002) we krwi zwiększyły się istotnie w porównaniu z grupą placebo.

Cel badania: Stres i lęk są ze sobą powiązane i mają wspólne podstawy behawioralne oraz neuronalne. Ashwagandha (Withania somnifera) pomaga zmniejszyć stres i lęk.

Wyniki: Porównania między grupami analizowano za pomocą jednoczynnikowej analizy ANOVA z testem post-hoc Tukeya, a zmiany w obrębie grup oceniano za pomocą testów t dla prób zależnych. Po 8 tygodniach we wszystkich grupach zaobserwowano istotne obniżenie stężenia kortyzolu w surowicy oraz poprawę wyników PSS (P < 0.0001), HAM-A (P = 0.001) i domen POMS (napięcie, depresja i gniew, P < 0.0001). Ponadto APB wykazał istotne różnice w porównaniu z ARE i PL w zakresie PSS, całkowitego wyniku HAM-A, OHQ i POMS (P < 0.05). Opatentowany ekstrakt z korzenia ashwagandhy (300mg dwa razy dziennie) jest uznawany za skuteczną i bezpieczną interwencję zmniejszającą stres i lęk.

Cel badania: Suplementacja ashwagandhą wiązała się ze zmniejszeniem samooceny stresu i lęku, choć w większości badań stosowano dawki 250-600 mg dziennie przez 6-8 tygodni. W tym badaniu oceniono wpływ niskodawkowego ekstraktu ashwagandhy (Ashwa.30™) na odczuwany stres, nastrój, zmęczenie i reaktywność na stres u zestresowanych dorosłych.

Wyniki: W porównaniu z placebo przyjmowanie ashwagandhy wiązało się z większym obniżeniem samooceny stresu w pełnym zbiorze analitycznym (analiza główna; p = 0.046). Analiza zbioru zgodnego z protokołem wykazała zgodny kierunek efektu, ale nie była statystycznie istotna. Średnie dzienne oceny stresu były również niższe w grupie ashwagandhy (p = 0.043). Podczas SECPT w 28. dniu uczestnicy z grupy ashwagandhy zgłaszali niższy poziom stresu (p = 0.044), a stężenia kortyzolu w ślinie pozostawały względnie stabilne w grupie ashwagandhy, lecz wzrosły w grupie placebo, co sugeruje osłabienie reaktywności kortyzolowej (p = 0.047). Nie wykryto jednak statystycznie istotnych różnic między grupami w przypadku innych drugorzędowych i fizjologicznych wyników. Ekstrakt z ashwagandhy (Ashwa.30™) podawany w dawce 30 mg dziennie wiązał się ze zmniejszeniem samooceny stresu w pełnym zbiorze analitycznym oraz osłabieniem reaktywności kortyzolu w ślinie związanej z SECPT.

Cel badania: Stres i lęk to powszechne problemy zdrowia psychicznego, które często współwystępują z chorobami układu sercowo-naczyniowego, tworząc złożone wzajemne oddziaływanie procesów psychologicznych i fizjologicznych, częściowo pośredniczone przez aktywację osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA). Ashwagen®, standaryzowany ekstrakt z Withania somnifera (ashwagandhy), wykazał właściwości adaptogenne i przeciwlękowe w badaniach przedklinicznych i klinicznych.

Wyniki: Wyniki HAM-A, GAD-7 i PSS zmniejszyły się w grupie Ashwagen® odpowiednio o 26.94%, 50.77% i 30.47%. Stężenie kortyzolu obniżyło się o 28.99%, a trójglicerydów o 13.00%, przy korzystnych tendencjach dotyczących LDL i ciśnienia krwi. Nie zgłoszono żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych. Uznano, że Ashwagen® jest bezpieczną i skuteczną uzupełniającą interwencją integracyjną w leczeniu stresu i lęku u pacjentów z wcześniej rozpoznanym nadciśnieniem.

Cel badania: Przewlekły stres szkodzi utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania głównego układu odpowiedzi — osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA). Celem obecnego badania była ocena skuteczności dwóch adaptogenów pochodzenia roślinnego w zakresie stresu i związanych z nim objawów u osób z wysokim poziomem stresu: preparatu zawierającego Rhodiola, bazylię azjatycką i Schisandra chinensis (VL-G-A57) oraz pełnospektralnej ashwagandhy (VL-G-E12).

Wyniki: W 60. dniu zarówno VL-G-A57, jak i VL-G-E12 istotnie obniżyły wyniki Skali Odczuwanego Stresu (PSS) w porównaniu z placebo (p < 0.0001). Jakość snu, mierzona za pomocą Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), istotnie poprawiła się w obu grupach przyjmujących adaptogeny (VL-G-A57: p = 0.0008, VL-G-E12: p < 0.0001). Wyniki te były zgodne z rezultatami kwestionariusza Restorative Sleep Questionnaire-Weekly (RSQ-W) w obu ramionach IP w porównaniu z placebo (p < 0.0001). Ponadto w porównaniu z placebo istotnie poprawiły się zaburzenia nastroju (VL-G-A57: p = 0.0454), lęk (VL-G-A57: p = 0.0004, VL-G-E12: p = 0.0015) i poziom stresu (VL-G-A57-VL-G-E12: p < 0.0001). Nie zaobserwowano różnic w czujności umysłowej. W badaniu stwierdzono, że zarówno VL-G-A57, jak i VL-G-E12 wiązały się ze zmniejszeniem stresu, zmęczenia i lęku oraz poprawą nastroju i jakości snu.

Cel badania: Ashwagandha ( Withania somnifera ) jest dobrze znanym adaptogenem, tradycyjnie odgrywającym ugruntowaną rolę w modulowaniu stresu i poprawie wydolności fizycznej. Niskodawkowa ashwagandha (LDA/Ashwa.30) to zoptymalizowany pod kątem substancji bioaktywnych ekstrakt wyłącznie z korzenia, standaryzowany pod względem zawartości witanolidów (> 15% w/w) i frakcji aktywnej ATP (> 15% w/w).

Wyniki: LDA była dobrze tolerowana i nie wystąpiły żadne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem. Po przyjmowaniu LDA parametry hematologiczne, wątrobowe, nerkowe i metaboliczne oraz parametry życiowe pozostawały w prawidłowych zakresach klinicznych. Suplementacja LDA przez 8 tygodni istotnie poprawiła wydolność krążeniowo-oddechową, opóźniła początek zmęczenia i była bezpieczna w stosowaniu u zdrowych dorosłych. Wyniki te potwierdzają jej potencjał jako bezpiecznego i skutecznego środka wspomagającego wytrzymałość i ogólną wydolność wysiłkową, stosowanego w niskiej dawce.

Cel badania: Wcześniejsze badania sugerują, że konwencjonalne ekstrakty z korzenia ashwagandhy (Withania somnifera) mogą poprawiać wydolność fizyczną zarówno u osób uprawiających sport, jak i u osób nieuprawiających sportu. Brakuje jednak dowodów dotyczących preparatów ashwagandhy o przedłużonym uwalnianiu.

Wyniki: Spośród 84 włączonych uczestników 83 ukończyło badanie (AshwaSR, n = 41; Placebo, n = 42). W porównaniu z placebo uczestnicy otrzymujący AshwaSR wykazywali istotnie większą poprawę siły mięśniowej i wydolności krążeniowo-oddechowej, począwszy od 30. dnia (1-RM: 4.69 vs. 2.23 kg; VO2max: 9.99 vs. 6.64 mL/kg/min; p < 0.001), utrzymującą się do 91. dnia (1-RM: 15.31 vs. 7.33 kg; VO2max: 30.56 vs. 18.14 mL/kg/min; p < 0.001). W grupie AshwaSR całkowity poziom testosteronu u mężczyzn istotnie wzrósł od wartości początkowej do 90. dnia (średni wzrost = 121.43 ng/dL; p = 0.024); natomiast poprawa poziomu testosteronu u kobiet nie była istotna (13.34 ng/dL; p = 0.545) i pozostawała w prawidłowych zakresach referencyjnych. Średnie zmiany całkowitego testosteronu były podobne w grupach AshwaSR i placebo (p > 0.05). Grupa AshwaSR zgłosiła istotną poprawę jakości życia w 91. dniu w porównaniu z grupą placebo (komponent psychiczny: 7.72 vs. - 4.66; p < 0.001; komponent fizyczny: 5.23 vs.