SzczepionkiSzczepionki a choroby autoimmunologiczne u dorosłych — co mówią lekarze spoza głównego nurtu?
- Stowarzyszenie STOP NOP — Lekarze ostrzegają! Szczepionka HPV – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"
- Stowarzyszenie STOP NOP — Szczepienia – poznaj ich ryzyko i skuteczność – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"
- Stowarzyszenie STOP NOP — Dr n.med. Dorota Sienkiewicz „Bezpieczne szczepienia” – alternatywny kalendarz szczepień – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"
- Hubert Czerniak — Wyleczyć nieuleczalne – autyzm
- Prof. Sucharit Bhakdi — mRNA Vaccine Toxicity — M. Palmer i S. Bhakdi i in. (2023)
- Prof. Sucharit Bhakdi — mRNA vaccines against COVID-19 and their effects on the central nervous system
- Autoimmune diseases after hepatitis B immunization in adults: Literature review and meta-analysis, with reference to 'autoimmune/autoinflammatory syndrome induced by adjuvants' (ASIA). · Vaccine 2018
- Vaccines and the risk of Guillain-Barré syndrome. · Eur J Epidemiol 2020
- Influenza and herpes zoster vaccine effectiveness in autoimmune or immune-mediated diseases. · J Infect Public Health 2026
- COVID-19 vaccination in autoimmune diseases (COVAD) study: vaccine safety and tolerance in rheumatoid arthritis. · Rheumatology (Oxford) 2023
- IDSA 2025 Guidelines on the Use of Vaccines for the Prevention of Seasonal COVID-19 Infections in Immunocompromised Patients. · Clin Infect Dis 2026
- IDSA 2025 Guidelines on the Use of Vaccines for the Prevention of Seasonal COVID-19, Influenza, and RSV Infections in Immunocompromised Patients. · Clin Infect Dis 2026
- Orthomolecular Medicine News Service — VACCINATIONS: To Be or Not to Be
- Orthomolecular Medicine News Service — VACCINE ADJUVANTS AND EXCIPIENTS: Know what else comes through the needle?
- Orthomolecular Medicine News Service — Flu Vaccine: No Good Evidence
Prof. Sucharit Bhakdi przytacza zestawienie 87 przypadków zapalenia wątroby po szczepieniu przeciw COVID-19, w tym 34 bez wykrytych autoprzeciwciał.
- W opisanym przypadku możliwym wyjaśnieniem był, jego zdaniem, atak odporności na białko kolca, a nie autoimmunizacja.
- Bhakdi opisuje też zapalenia mózgu rozpoznawane jako autoimmunologiczne; wskazuje, że często bez badania tkanki nie da się ustalić ich przyczyny.
- Stowarzyszenie STOP NOP przytacza wyniki łączące szczepienie HPV z niedoczynnością tarczycy, jej autoimmunologicznym zapaleniem oraz ciężkimi zdarzeniami autoimmunologicznymi.
Co piszą autorzy
Stowarzyszenie STOP NOP przytacza wyniki wskazujące na możliwy związek szczepienia HPV z niedoczynnością tarczycy i jej autoimmunologicznym zapaleniem.
Stowarzyszenie STOP NOP przytacza badanie, które łączy szczepienie HPV4 z ciężkim zdarzeniem autoimmunologicznym.
Powodowie w sprawach dotyczących szczepionki Gardasil zarzucali jej między innymi wywoływanie zaburzeń autoimmunologicznych.
Stowarzyszenie STOP NOP podaje, że komisja nie rozstrzygnęła, czy kalendarz szczepień dzieci wiąże się z chorobami autoimmunologicznymi.
Stowarzyszenie STOP NOP łączy pogorszenie zdrowia dzieci, które zbiegło się z szerszym stosowaniem szczepień, z występowaniem chorób autoimmunologicznych.
Hubert Czerniak twierdzi, że utrzymanie trybu TH2 u dziecka może prowadzić do chorób autoimmunologicznych i dlatego postuluje rozpoczęcie szczepień od szóstego miesiąca życia.
Prof. Sucharit Bhakdi opisuje chorobę autoimmunologiczną jako skutek nieprawidłowego rozpoznawania własnych antygenów przez komórki odpornościowe.
Prof. Sucharit Bhakdi przytacza zestawienie 87 przypadków zapalenia wątroby po szczepieniu przeciw COVID-19, z których 34 nie miały wykrytych autoprzeciwciał.
Prof. Sucharit Bhakdi wskazuje, że w opisanym przypadku zapalenia wątroby możliwym wyjaśnieniem był atak odporności na białko kolca, a nie autoimmunizacja.
Prof. Sucharit Bhakdi podaje, że po szczepieniach mRNA opisywano zapalenie mózgu rozpoznawane jako autoimmunologiczne, ale bez badania tkanki często nie da się ustalić jego przyczyny.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 6 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 3 182.
Metaanaliza nie wykazała związku między szczepieniem dorosłych przeciw WZW B a wystąpieniem chorób autoimmunologicznych.
Cel badania: Ocena, czy szczepienie dorosłych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest przyczynowo związane z chorobami autoimmunologicznymi. Takie związki przyczynowe postulowano głównie na podstawie opisów przypadków i badań niekontrolowanych, a zespół „zaburzeń autoimmunologicznych/autozapalnych indukowanych przez adiuwanty” (ASIA) uznawano za powiązany ze szczepieniem, w szczególności ze szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
Wyniki: Ogólnie nie zaobserwowano związku między szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B a początkiem chorób autoimmunologicznych. Łączny iloraz szans wyniósł 1.06, przy 95-procentowych granicach ufności 0.93-1.21, a niejednorodność nie była istotna. Tylko jedno badanie wykazało istotny nadmiar ryzyka choroby autoimmunologicznej w związku ze szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Pomimo licznych opisów przypadków nie ma wiarygodnych dowodów naukowych, że szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B powodują choroby autoimmunologiczne.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Duże badanie nie wykazało zwiększonego ryzyka zespołu Guillaina-Barrégo po szczepieniach u dorosłych.
Cel badania: Rola szczepień w rozwoju zespołu Guillaina-Barrégo (GBS) jest przedmiotem kontrowersji, chociaż zgłaszano przypadki GBS po szerokiej gamie szczepionek. W trzech chińskich miastach przeprowadzono zagnieżdżone badanie kliniczno-kontrolne między styczniem 2011 r. a grudniem 2015 r.
Wyniki: Wśród dzieci i dorosłych skorygowane OR wystąpienia GBS w ciągu 180 dni po szczepieniu wyniosły odpowiednio 0.94 (95% CI 0.54-1.62) i 1.09 (95% CI 0.88-1.32). Nie wykryto zwiększonego ryzyka GBS po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, grypie, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, ospie wietrznej, wściekliźnie, polio (żywa szczepionka), błonicy, krztuścowi (bezkomórkowa szczepionka), tężcowi, odrze, śwince, różyczce, japońskiemu zapaleniu mózgu ani zapaleniu opon mózgowych. Skorygowane OR nawrotu GBS po szczepieniu wśród dzieci i dorosłych wyniosły odpowiednio 0.85 (95% CI 0.07-9.50) i 1.18 (95% CI 0.49-2.65). W tym dużym badaniu retrospektywnym nie znaleźliśmy dowodów na zwiększone ryzyko GBS ani jego nawrotu u osób w wieku pediatrycznym (≤ 18 lat) ani dorosłych (> 18 lat) w ciągu 180 dni po szczepieniach jakiegokolwiek rodzaju, w tym szczepieniu przeciw grypie.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Szczepionka przeciw półpaścowi wykazywała skuteczność u osób z chorobami autoimmunologicznymi, podobną do skuteczności u pozostałych osób.
Cel badania: Osoby z chorobami autoimmunologicznymi lub o podłożu immunologicznym (AID) są bardziej podatne na zakażenia i często doświadczają gorszych następstw w przypadku zakażenia, co podkreśla znaczenie szczepień. Nie jest jednak jasne, czy skuteczność szczepionek (VE) różni się między osobami z AID i bez AID.
Wyniki: W badaniu dotyczącym półpaśca 169,054 zaszczepione osoby dopasowano do takiej samej liczby osób z grupy kontrolnej, w tym po 10,994 osób z AID w każdej grupie. Skuteczność szczepionki przeciw półpaścowi wyniosła 68.73 (95% CI 55.75-77.91) w grupie AID i 60.30 (55.59-64.52) w grupie bez AID (iloraz skuteczności szczepionki: 1.14, 95% CI 0.93-1.30). W czterech sezonach grypowych (2015/2016-2018/2019) uwzględniono od 1403,342 do 1713,064 osób, w tym od 56,662 do 78,320 osób z AID. Skuteczność szczepionki przeciw grypie różniła się w zależności od wyniku, sezonu i przyjętych założeń, ale w większości analiz ilorazy skuteczności szczepionki pozostawały bliskie jedności (ilorazy VE: -0.92-3.77), a wszystkie przedziały ufności obejmowały jedność. Nie znaleziono dowodów na to, że skuteczność szczepionki różni się w istotny sposób między osobami z AID i bez AID, przy uwzględnieniu włączonych czynników zakłócających. Obie szczepionki były podobnie skuteczne w obu grupach, co sugeruje, że skuteczność szczepionek nie jest obniżona u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, nieswoistymi zapaleniami jelit ani CIRD. Potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić te ustalenia dla innych AID i zakażeń.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Osoby z reumatoidalnym zapaleniem stawów zgłaszały podobną częstość działań niepożądanych i hospitalizacji jak osoby zdrowe.
Cel badania: Badanie COVAD (szczepienia przeciwko COVID-19 w chorobach autoimmunologicznych) miało na celu ocenę krótkoterminowych zdarzeń niepożądanych (AE) związanych ze szczepieniem przeciwko COVID-19 u pacjentów z RZS.
Wyniki: Spośród 9462 respondentów, którzy udzielili kompletnych odpowiedzi, u 14.2% (n = 1347) rozpoznano RZS; ich średni wiek (odchylenie standardowe) wynosił 50.7 (13.7) lat, 74.2% stanowiły kobiety, a 49.3% osoby rasy białej. Ogółem 76.9% i 4.2% pacjentów z RZS zgłosiło odpowiednio łagodne i poważne zdarzenia niepożądane. Pacjenci z aktywnym i nieaktywnym RZS mieli podobną częstość zdarzeń niepożądanych i hospitalizacji. Ogółem zdarzenia niepożądane zgłaszali częściej biorcy szczepionek BNT162b2 i mRNA-1273, a rzadziej biorcy BBV152 niż pozostali. Częstość poważnych zdarzeń niepożądanych i hospitalizacji była podobna u biorców różnych szczepionek. Pacjenci przyjmujący metotreksat i hydroksychlorochinę zgłaszali mniej łagodnych zdarzeń niepożądanych niż pacjenci, którzy ich nie przyjmowali. W porównaniu ze zdrowymi osobami z grupy kontrolnej i pacjentami z innymi AIRD pacjenci z RZS zgłaszali podobną łączną liczbę zdarzeń niepożądanych, ogólną liczbę łagodnych zdarzeń niepożądanych oraz liczbę hospitalizacji.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
U osób z obniżoną odpornością, w tym z chorobami autoimmunologicznymi leczonymi immunosupresyjnie, szczepienie przeciw COVID-19 wiązało się z mniejszym ryzykiem ciężkich następstw zakażenia, a badania nie wykazały stałego wzrostu zaostrzeń chorób.
Cel badania: Osoby z obniżoną odpornością są narażone na podwyższone ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19, jednak zalecenia dotyczące szczepień tych grup nadal ewoluują.
Wyniki: W większości badań okres obserwacji był krótki, co prawdopodobnie odzwierciedla górne wartości szacunków skuteczności szczepionki. Biorąc pod uwagę umiarkowaną pewność co do korzyści i niską pewność co do szkód, panel zdecydowanie zaleca szczepionkę przeciwko COVID-19 na lata 2025-2026 wszystkim osobom z obniżoną odpornością w wieku ≥6 miesięcy, dostosowując termin do terapii immunosupresyjnej, stabilności klinicznej i poziomu transmisji w społeczności. Dodatkowe strategie — w tym szczepienie domowników i wczesny dostęp do leków przeciwwirusowych — pozostają niezbędne. Priorytety badawcze obejmują określenie immunologicznych korelatów ochrony, ocenę trwałości ochrony, optymalizację terminu szczepień oraz poprawę danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa w warunkach rzeczywistych.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Wytyczne zalecają szczepienia przeciw COVID-19, grypie i RSV osobom z obniżoną odpornością, w tym pacjentom z chorobami autoimmunologicznymi przyjmującym leki immunosupresyjne.
Cel badania: Wirusy układu oddechowego — w tym koronawirus zespołu ciężkiej ostrej niewydolności oddechowej 2 (SARS-CoV-2 lub COVID-19), wirus syncytialny układu oddechowego (RSV) i wirusy grypy — stanowią poważne zagrożenie dla pacjentów z obniżoną odpornością, u których odpowiedź poszczepienna jest osłabiona, a zachorowalność większa.
Wyniki: Nadal istnieją luki w badaniach nad immunogennością, trwałością ochrony i skutecznością kliniczną, szczególnie w przypadku pacjentów otrzymujących terapie deplecyjne limfocytów B lub we wczesnym okresie po przeszczepieniu. Priorytetowe obszary obejmują określenie korelatów ochrony, optymalizację schematów szczepień, ocenę preparatów wysokodawkowych lub adiuwantowanych oraz poprawę danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa w warunkach rzeczywistych. Strategie zapewniające równość i dostęp są niezbędne, aby zagwarantować przyjmowanie szczepień przez grupy szczególnie wrażliwe. Niniejsze wytyczne mają wspierać podejmowanie decyzji w oparciu o dowody i podkreślać potrzebę zharmonizowanych badań obejmujących wiele wirusów, które pozwolą opracować dostosowane strategie szczepień dla osób z obniżoną odpornością.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Perspektywy i materiały poglądowe
Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.