Piwonia — ogrodowy kwiat, który uspokajał padaczkę?

Cel badania: Paeoniae Radix stosowano w przypadku dolegliwości nóg, takich jak zespół niespokojnych nóg. Celem tego przeglądu jest ocena skuteczności i bezpieczeństwa leków ziołowych zawierających Paeoniae Radix w leczeniu zespołu niespokojnych nóg.

Wyniki: Uwzględniono dwanaście badań (n = 639). Ogólna jakość metodologiczna była niska. W grupie ziołowej metaanaliza wykazała istotną statystycznie poprawę w zakresie całkowitego wskaźnika skuteczności, skali oceny zespołu niespokojnych nóg oraz wskaźnika jakości snu Pittsburgha w porównaniu z grupą bez leczenia ziołowego. Stwierdzono, że leczenie ziołowe było względnie bezpieczne. Leki ziołowe zawierające Paeoniae Radix mogą sprzyjać poprawie stanu pacjentów z zespołem niespokojnych nóg. Nie możemy jednak wyciągnąć konkretnych wniosków ze względu na ograniczenia uwzględnionych badań.

Cel badania: Paeoniae Radix Alba (PRA, w Chinach nazywana Baishao) to suszony korzeń Paeonia lactiflora Pall. W praktyce klinicznej PRA stosuje się między innymi w leczeniu chorób układu krążenia, zaburzeń miesiączkowania, bólu brzucha, biegunki i chorób wątroby.

Wyniki: W niniejszym przeglądzie przedstawiono systematyczne podsumowanie tradycyjnych zastosowań tej rośliny, jej zasięgu geograficznego i obecnej sytuacji w zakresie uprawy, fitochemii, farmakokinetyki, farmakologii, kontroli jakości i toksykologii. Ponadto przegląd ten zawiera również dogłębną dyskusję na temat niedociągnięć obecnych badań nad PRA — zagadnienia, którego nie omawiano wcześniej w przeglądach dotyczących PRA — oraz przedstawia własne poglądy i rozwiązania. Nadal należy lepiej poznać mechanizm działania PRA, a także zależności między jej składnikami chemicznymi oraz ich potencjalne działanie synergistyczne i antagonistyczne. Ponadto należy przeprowadzić kompleksową ocenę jakości leczniczej, aby poznać długoterminową toksyczność in vivo i skuteczność kliniczną PRA oraz uzyskać więcej informacji potrzebnych do opracowania nowych leków i metod leczenia różnych chorób z wykorzystaniem PRA i jej składników chemicznych.

Cel badania: Celem artykułu jest kompleksowy przegląd charakterystyki botanicznej i rozmieszczenia, etnofarmakologii, fitochemii, szlaku biosyntezy, farmakologii, farmakokinetyki i kontroli jakości P. lactiflora, aby dostarczyć nowych informacji i dowodów naukowych na potrzeby dalszych badań.

Wyniki: P. lactiflora to zioło o długiej historii, wykorzystywane w medycynie, jako żywność i roślina ozdobna, o wysokiej wartości użytkowej. Zidentyfikowano w niej 200 związków, w tym terpenoidy, flawonoidy, polifenole, kwasy organiczne i inne substancje; wśród nich paeonifloryna, glikozyd monoterpenowy, wykazuje wiele aktywności i jest obecnie przedmiotem badań farmakologicznych. Liczne eksperymenty farmakologiczne potwierdziły działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające, hepatoprotekcyjne, neuroprotekcyjne, przeciwbakteryjne, przeciwnowotworowe, lecznicze w przypadku dermatoz oraz inne działania P. lactiflora. Ponadto ocena jakości P. lactiflora jest niezbędna do bezpiecznego stosowania leku u ludzi. Składniki chemiczne P. lactiflora są różnorodne i wykazują szeroki zakres aktywności. Współczesne badania farmakologiczne dostarczyły wiarygodnych dowodów na tradycyjne działanie, takie jak hamowanie yang wątroby, regulowanie miesiączkowania i łagodzenie bólu.

Cel badania: Badania przedkliniczne i kliniczne wskazują, że PHY906 zwiększa wskaźniki terapeutyczne szerokiego spektrum leków przeciwnowotworowych.

Wyniki: Badania przedkliniczne wykazały, że PHY906 zwiększa wskaźniki terapeutyczne szerokiego spektrum leków przeciwnowotworowych. Wyniki te oceniono w badaniach klinicznych dotyczących nowotworów jelita grubego i odbytnicy, wątroby oraz trzustki, w których PHY906 stosowano jako dodatek do chemioterapii; wyniki były obiecujące, tzn. PHY906 mogło zmniejszać toksyczność wywołaną chemioterapią i/lub zwiększać jej skuteczność. Ponadto PHY906 nie wpływało na farmakokinetykę stosowanych leków chemioterapeutycznych. W badaniach przedklinicznych uzyskano pewne informacje dotyczące mechanizmu działania PHY906. Opracowano kompleksową platformę PhytomicsQC, która łączy chemiczne i biologiczne odciski palca z nowatorską metodologią biostatystyczną, aby oceniać jakość różnych partii PHY906. Przez dziesięć lat technologia multipleksowa „PhytomicsQC” była wykorzystywana do wykazania spójności produkcji PHY906 między poszczególnymi partiami.

Cel badania: Ocena skuteczności i bezpieczeństwa skojarzenia glikozydów całkowitych piwonii (TGP) i metotreksatu (MTX) w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RA). Dane z randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) dotyczących tradycyjnego chińskiego składnika aktywnego TGP w skojarzeniu z MTX w porównaniu z…

Wyniki: Zdarzenia niepożądane zgłaszano częściej w grupie otrzymującej MTX w monoterapii niż w grupie otrzymującej skojarzenie TGP i MTX (P = 0.0007). Nasze badanie wykazuje, że TGP w skojarzeniu z MTX jest skuteczniejsze niż sam MTX w leczeniu RA. Niemniej działania niepożądane skojarzenia TGP i MTX wymagają dalszej oceny. Ze względu na niską jakość metodologiczną uwzględnionych badań konieczne są dobrze zaprojektowane, wieloośrodkowe badania RCT na dużą skalę, aby wyciągnąć bardziej jednoznaczny wniosek.

Cel badania: Glikozydy całkowite piwonii (TGP) są powszechnie stosowane w Chinach w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RA). Jednak praktyka kliniczna nie została odpowiednio ukierunkowana dowodami pochodzącymi z właściwie przeprowadzonych przeglądów systematycznych. Ten zgodny z wytycznymi PRISMA przegląd systematyczny ma na celu zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa TGP w leczeniu RA.

Wyniki: W tym przeglądzie systematycznym uwzględniono osiem badań obejmujących 1209 pacjentów z aktywnym RA. W porównaniu z brakiem leczenia, na tle standardowych leków z grupy DMARD, TGP może przynosić korzyści pacjentom z RA, zwiększając odsetek odpowiedzi ACR 20, ACR 50 i ACR70 według American College of Rheumatology (ACR) oraz zmniejszając częstość działań niepożądanych. Ogólna jakość metodologiczna uwzględnionych badań oraz jakość dowodów dotyczących poszczególnych wyników były ograniczone. Obecne badania wskazywały na potencjalne korzyści ze stosowania TGP w RA na tle standardowych leków z grupy DMARD. Zatem TGP może być dobrym wyborem jako terapia wspomagająca RA. Jednak ze względu na ograniczoną jakość metodologiczną i siłę dowodów konieczne są wysokiej jakości badania RCT, aby uzasadnić stosowanie TGP w RA.

Cel badania: Chociaż kremy do stosowania miejscowego i inne produkty przeciwstarzeniowe mają rzekomo zmniejszać widoczne oznaki starzenia i zmarszczki skórne, w literaturze naukowej nie przeprowadzono krytycznej analizy ich skuteczności. W tym przeglądzie systematycznym poddano krytycznej ocenie dowody dotyczące skuteczności lub efektywności zabiegów z zastosowaniem składników roślinnych w zmniejszaniu oznak starzenia skóry i zmarszczek.

Wyniki: Wszystkie badania miały niską jakość metodologiczną. Często nie zgłaszano działań niepożądanych. Podsumowując, istnieją słabe dowody wskazujące, że kilka ekstraktów roślinnych może skutecznie zmniejszać widoczne oznaki starzenia skóry, ale brak dowodów, że efekt ten jest trwały. Aby potwierdzić te wstępne wyniki, potrzebne są niezależne badania replikacyjne z większymi i bardziej zróżnicowanymi próbami, dłuższym okresem leczenia i bardziej rygorystycznym projektem.

Cel badania: Moutan Cortex (MC), czyli suszona kora korzenia Paeonia × suffruticosa Andrews, jest stosowana zarówno jako produkt leczniczy, jak i spożywczy oraz wykazuje właściwości hepatoprotekcyjne i przeciwzapalne. Jest bogata w bioaktywne składniki polisacharydowe. Rola preparatu bogatego w polisacharydy z Moutan Cortex (MC-Pa) w łagodzeniu niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) nie została jednak dostatecznie zbadana.

Wyniki: Leczenie MC-Pa znacznie zmniejszyło stłuszczenie wątroby, stan zapalny i stres oksydacyjny u myszy karmionych dietą MCD oraz obniżyło stężenia ALT/AST w surowicy. MC-Pa korzystnie modulowało mikrobiotę jelitową, zmniejszając stosunek Firmicutes/Bacteroidota i zwiększając liczebność Muribaculaceae oraz Akkermansia. Ponadto MC-Pa regulowało sygnalizację związaną z kwasami żółciowymi, na co wskazywała zmieniona ekspresja wątrobowych FXR, CYP7A1 i TGR5. MC-Pa łagodzi stłuszczenie wątroby, stan zapalny i stres oksydacyjny u myszy z NAFLD wywołaną dietą MCD, a efekty te są związane z modulacją mikrobioty jelitowej i metabolizmu kwasów żółciowych, z możliwym udziałem szlaku sygnałowego związanego z FXR/CYP7A1.

Cel badania: Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego (KOA) jest częstą, przewlekłą, zwyrodnieniową chorobą stawów, a jej główną cechą patologiczną w obrębie chrząstki stawowej jest jej degeneracja. Paenifloryna, bioaktywny glikozyd terpenowy wyizolowany z Paeonia lactiflora, wykazuje działanie ochronne na chondrocyty, lecz jej swoisty mechanizm nie jest dobrze poznany.

Wyniki: Doświadczenia in vitro wykazały, że paeonifloryna znacznie zwiększała aktywność proliferacyjną chondrocytów i zmniejszała odsetek apoptozy. W doświadczeniach in vivo interwencja paeonifloryną istotnie poprawiła objętość kości i parametry strukturalne kości podchrzęstnej u szczurów z KOA oraz ułatwiła naprawę uszkodzeń chrząstki. Połączone analizy transkryptomiczne i metabolomiczne wykazały, że paeonifloryna wspierała homeostazę mitochondriów przez regulację DL-gliceraldehydu (DLG), poprawiając w ten sposób metabolizm energetyczny chondrocytów. Dokowanie molekularne, symulacje dynamiki molekularnej i dalsze badania mechanistyczne wskazały, że paeonifloryna regulowała ekspresję genów związanych z dynamiką mitochondriów poprzez modulowanie poziomu DLG, wspieranie fuzji mitochondriów i hamowanie nadmiernego rozszczepiania. Paeonifloryna skutecznie łagodziła degenerację chrząstki w KOA poprzez modulowanie metabolitu dalszego szlaku, DLG, w celu wspierania homeostazy dynamiki mitochondriów.

Cel badania: Endometrioza (EMs) jest przewlekłą chorobą zapalną, często leczoną terapiami aktywującymi krążenie krwi i usuwającymi zastój. Lęk i depresja są częstymi współistniejącymi zaburzeniami psychicznymi u pacjentek z EMs. Nie ma dostępnych leków do leczenia EMs współwystępującej z lękiem lub depresją. Liście Paeonia × suffruticosa Andrews (PSL) wykazują działanie aktywujące krążenie krwi i usuwające zastój, dlatego są powszechnie stosowane w leczeniu stanów zapalnych i schorzeń ginekologicznych.

Wyniki: PSL hamowało wzrost zmian endometriozy (EMs) i zmniejszało ekspresję Ki67 w tych zmianach. PSL łagodziło zachowania przypominające lęk i depresję u myszy z EMs. Ponadto leczenie PSL przyczyniało się do przywrócenia uszkodzeń neuronów w hipokampie i korze przedczołowej myszy z EMs, co było zgodne ze zmianami behawioralnymi. PSL zmniejszało ekspresję mRNA i białek IL-1β, IL-6, TNF-α i iNOS w tkance mózgowej myszy z EMs oraz zwiększało ekspresję IL-4, CD163 i Arg-1. Ponadto u myszy z EMs i lękiem lub depresją aktywowany był związany ze stanem zapalnym szlak sygnałowy JAK2/STAT3. PSL zmniejszało ekspresję mikrogleju typu M1 i zwiększało ekspresję mikrogleju typu M2 poprzez hamowanie aktywacji szlaku JAK2/STAT3 w hipokampie i korze przedczołowej. PSL hamowało neurozapalenie za pośrednictwem szlaku JAK2/STAT3, aby leczyć EMs współwystępującą z lękiem lub depresją.