Otyłość u dzieci — kto jest winny i co robić?

Cel badania: Częstość występowania otyłości u dzieci rośnie na całym świecie, niosąc długoterminowe konsekwencje zdrowotne. Potrzebne są skuteczne strategie powstrzymujące wzrost odsetka otyłości u dzieci, jednak w przeglądach systematycznych interwencji odnotowano niespójne efekty.

Wyniki: Trzynaście interwencji (46%) doprowadziło do poprawy wskaźników otyłości u dzieci, w tym wskaźnika z-score BMI i odsetka tkanki tłuszczowej; 12 z nich obejmowało zarówno interwencje skierowane do rodziców/rodziny, jak i modyfikację diety oraz aktywności fizycznej dziecka. Interwencje domowe uznano za najskuteczniejsze, ponieważ cztery z pięciu badań wykazały istotne zmiany w zakresie masy ciała dziecka. Interwencje prowadzone w domu oraz te obejmujące rodziców/rodziny skutecznie zapobiegały otyłości u dzieci. Należy uwzględnić te wyniki przy opracowywaniu optymalnych strategii zapobiegania otyłości u dzieci.

Cel badania: Wczesne dzieciństwo to kluczowy okres w zapobieganiu otyłości. W tym randomizowanym badaniu kontrolowanym oceniono skuteczność interwencji edukacyjnej zapobiegającej otyłości u dzieci w wieku przedszkolnym.

Wyniki: Początkowe wartości BMI, masy ciała, wzrostu w stosunku do wieku oraz częstość występowania nadwagi i otyłości były podobne w obu grupach. Po pierwszym roku interwencji zBMI w grupie interwencyjnej istotnie zmniejszyło się z 0.23 do 0.10 (p = 0.002), a w podgrupie pacjentów, których początkowe zBMI przekraczało medianę, spadło z 1 do 0.72 (p = 0.001), a w drugim roku — z 1.01 do 0.73 (p = 0.002). Łączna częstość występowania nadwagi i otyłości wzrosła w grupie kontrolnej (z 12.2% do 20.1%; p = 0.027), natomiast w grupie interwencyjnej nie odnotowano istotnych zmian. Ta edukacyjna interwencja przedszkolna z udziałem rodziców poprawiła BMI ich dzieci, zwłaszcza u tych, których BMI było wyższe jak na ich wiek, i sprzyjała zapobieganiu nadwadze lub otyłości.

Cel badania: Kontrolowanie nadwagi/otyłości u dzieci pomogłoby we wczesnym zapobieganiu chorobom przewlekłym niezakaźnym u dzieci; długotrwała ekspozycja na ekrany może zwiększać ryzyko nadwagi/otyłości z powodu braku aktywności fizycznej i skłonności do nadmiernego spożywania energii, a związek między czasem spędzanym przed ekranem a nadwagą/otyłością jest niespójny.

Wyniki: Łącznie 16 badań spełniło kryteria i włączono je do metaanalizy. W porównaniu z czasem spędzanym przed ekranem <2 hr/day, przy czasie ≥2 hr/day stwierdzono zwiększone ryzyko nadwagi/otyłości u dzieci (OR = 1.67; 95% CI [1.48, 1.88], P < .0001). Analiza podgrup wykazała dodatni związek między różnymi rodzajami czasu spędzanego przed ekranem a nadwagą/otyłością u dzieci. Na podstawie naszego badania można stwierdzić, że wydłużenie czasu spędzanego przed ekranem może być czynnikiem ryzyka nadwagi/otyłości u dzieci i młodzieży.

Cel badania: Niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa (ACEs) wiążą się z licznymi problemami zdrowia fizycznego i psychicznego u dzieci i dorosłych. Wpływ ACEs na rozwój otyłości u dzieci jest słabiej poznany.

Wyniki: Wyniki sugerują, że ACEs wiążą się z otyłością u dzieci. Dziewczęta mogą być bardziej wrażliwe niż chłopcy na związane z otyłością skutki ACEs, wykorzystywanie seksualne wydaje się mieć większy wpływ na otyłość u dzieci niż inne ACEs, a współwystępowanie wielu ACEs może wiązać się z większym ryzykiem otyłości u dzieci. Ponadto wpływ ACEs na rozwój otyłości u dzieci może ujawnić się po 2-5 latach. Łącznie wyniki wskazują na potrzebę poświęcenia większej uwagi ACEs w profilaktyce i leczeniu otyłości u dzieci.

Cel badania: Otyłość u dzieci stanowi poważne wyzwanie dla zdrowia publicznego. Problem zaczyna się wcześnie — większość nadmiernej masy ciała w dzieciństwie przybywa przed rozpoczęciem nauki w szkole.

Wyniki: BMI dzieci było niższe bezpośrednio po ukończeniu programu TrimTots niż u dzieci z grupy oczekującej na udział w programie, a efekt ten utrzymał się podczas długoterminowej obserwacji kontrolnej, 2 lata po zakończeniu programu. Opracowywanie i ocenianie złożonych interwencji w zakresie profilaktyki otyłości stanowi wyzwanie dla lekarzy i badaczy. Ponadto rodzice napotykają bariery utrudniające im udział w interwencjach. W tym przeglądzie omówiono czynniki ryzyka otyłości we wczesnym okresie życia, przedstawiono dowody dotyczące interwencji profilaktycznych oraz omówiono bariery i czynniki ułatwiające ich skuteczne wdrażanie.