Olej rzepakowy — polski skarb czy przemysłowy produkt udający zdrowie?

Cel badania: Systematyczna ocena dowodów dotyczących wpływu żywności na stężenie cholesterolu LDL oraz porównanie wyników z aktualnymi wytycznymi.

Wyniki: Kilka produktów spożywczych wyraźnie zmienia stężenie cholesterolu LDL. Wyniki mogą pomóc w opracowaniu przyszłych wytycznych i zaleceń dietetycznych dotyczących hipercholesterolemii.

Cel badania: Olej rzepakowy (CO) to olej roślinny, który może poprawiać kilka kardiometabolicznych czynników ryzyka. Dokonaliśmy systematycznego przeglądu kontrolowanych badań klinicznych oceniających wpływ CO na profile lipidowe, apolipoproteiny, wskaźniki glikemiczne, stan zapalny i ciśnienie krwi w porównaniu z innymi olejami jadalnymi u dorosłych.

Wyniki: Przeszukano internetowe bazy danych w poszukiwaniu artykułów opublikowanych do stycznia 2020 r. Kryteria włączenia spełniły czterdzieści dwa artykuły. W porównaniu z innymi olejami jadalnymi olej rzepakowy (CO) istotnie obniżył stężenie cholesterolu całkowitego (TC, -0.27 mmol/l, n = 37), cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL-C, -0.23 mmol/l, n = 35), stosunek cholesterolu LDL do cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (LDL/HDL, -0.21, n = 10), TC/HDL (-0.13, n = 15), apolipoproteiny B (Apo B, -0.03 g/l, n = 14) oraz Apo B/Apo A-1 (-0.02, n = 6) (P < 0.05). W porównaniu z oliwą z oliwek CO obniżył TC (-0.23 mmol/l, n = 9), LDL-C (-0.17 mmol/l, n = 9), LDL/HDL (-0.39, n = 2) oraz triglicerydy VLDL (VLDL-TG, -0.10 mmol/l, n = 2) (P < 0.05). W porównaniu z olejem słonecznikowym CO poprawił LDL-C (-0.14 mmol/l, n = 11) oraz LDL/HDL (-0.30, n = 3) (P < 0.05). W porównaniu z tłuszczami nasyconymi CO poprawił TC (-0.59 mmol/l, n = 11), TG (-0.08 mmol/l, n = 11), LDL-C (-0.49 mmol/l, n = 10), TC/HDL (-0.29, n = 5) oraz Apo B (-0.09 g/l, n = 4) (P < 0.05).

Cel badania: W kilku randomizowanych badaniach klinicznych oceniano wpływ oleju rzepakowego (CO) w porównaniu z oliwą z oliwek (OO) na profile lipidowe surowicy u dorosłych. Wyniki tych badań są jednak niespójne. Dlatego celem tego badania była ocena wpływu spożywania CO i OO na składniki lipidowe surowicy u dorosłych.

Wyniki: Do 4 lutego 2022 r. przeszukano następujące internetowe bazy danych: PubMed/Medline, Scopus, Clarivate Analytics Web of Science, Cochrane Central Register of Controlled Trials oraz Google Scholar. Wielkości efektu przedstawiono jako ważoną różnicę średnich (WMD) z 95% przedziałami ufności (CI). Do tej metaanalizy włączono łącznie 13 kwalifikujących się badań. Wyniki wykazały, że spożywanie CO istotnie obniżyło stężenie LDL-c w surowicy (WMD: -6.13 mg/dl, 95%CI: -9.79, -2.46, p = 0.001), TC (WMD: -8.92 mg/dl, 95% CI: -13.52, -4.33, P < 0.001) oraz stosunek LDL-c/HDL-c (WMD: -0.30; 95% CI, -0.53, -0.06, p = 0.01) w porównaniu z OO. Nie stwierdzono istotnych zmian w pozostałych składnikach lipidów we krwi. Wyniki tego przeglądu sugerują, że spożywanie CO korzystnie wpływa na LDL-c, TC i stosunek LDL-c/HDL-c w porównaniu z OO. Zatem zastąpienie OO olejem rzepakowym może przynieść korzyści dla układu sercowo-naczyniowego.

Cel badania: Hiperlipidemia jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Zdrowa dieta zawierająca oleje roślinne, takie jak olej rzepakowy (CO), może pomóc obniżyć stężenie lipidów w surowicy.

Wyniki: Najważniejsze punkty do omówienia Spożywanie CO może obniżać stężenie TC i LDL w surowicy, choć nie wpływa na inne lipidy we krwi. Olej rzepakowy wywierał ogólnie istotny wpływ na TC i LDL w porównaniu z olejem słonecznikowym i tłuszczami nasyconymi. CO może korzystnie wpływać na stężenie TC i LDL w surowicy tylko wtedy, gdy jest spożywany przez ponad 30 dni. Spożywanie CO poprawiło profile lipidowe u uczestników w wieku powyżej 50 lat.

Cel badania: Oleje roślinne, pozyskiwane z różnych źródeł, takich jak nasiona, orzechy i niektóre owoce, odgrywają istotną rolę w zdrowiu związanym z dietą. Dowody dotyczące wpływu spożywania różnych rodzajów olejów roślinnych na zdrowie pozostają jednak kontrowersyjne.

Wyniki: Dowody o umiarkowanej do bardzo niskiej pewności sugerowały, że spożywanie oleju rzepakowego i sezamowego zmniejszało masę ciała. Spożywanie olejów roślinnych wydaje się przynosić różne korzyści zdrowotne, a zbiorcze oszacowania wskazują na korzystny wpływ na obniżenie stężenia lipidów, zwłaszcza w przypadku olejów bogatych w kwasy jednonienasycone i wielonienasycone, spożywanych w zalecanych ilościach. Przyszłe badania powinny koncentrować się na badaniach długoterminowych i kompleksowej ocenie diety, aby lepiej zrozumieć wpływ olejów roślinnych na zdrowie i stworzyć podstawę do świadomych zaleceń żywieniowych. Badanie zarejestrowano w PROSPERO jako CRD42021239210.

Cel badania: Wykazano, że diety oparte na oleju rzepakowym obniżają stężenie cholesterolu w osoczu w porównaniu z dietami zawierającymi większe ilości nasyconych kwasów tłuszczowych. Spożywanie oleju rzepakowego wpływa również na funkcje biologiczne oddziałujące na różne inne biomarkery ryzyka chorób.

Wyniki: Celem niniejszego opracowania jest omówienie wpływu niezmienionego oleju rzepakowego na zdrowie, ponieważ ma to bezpośrednie praktyczne znaczenie dla konsumentów, dietetyków i innych osób decydujących o tym, jaki olej spożywać lub zalecać. Przeprowadzono wyszukiwanie literatury w celu zbadania wpływu spożywania oleju rzepakowego na chorobę wieńcową, wrażliwość na insulinę, peroksydację lipidów, stan zapalny, metabolizm energetyczny i wzrost komórek nowotworowych. Dane wskazują na znaczne obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości, a także inne pozytywne efekty, w tym wzrost stężenia tokoferoli i poprawę wrażliwości na insulinę w porównaniu ze spożywaniem innych źródeł tłuszczu w diecie. Podsumowując, coraz liczniejsze dowody naukowe przemawiają za stosowaniem oleju rzepakowego jako składnika diety sprzyjającego zdrowiu, nie tylko ze względu na jego korzystny wpływ na stężenie lipidów we krwi.

Cel badania: WprowadzenieStres oksydacyjny odgrywa kluczową rolę w patogenezie chorób przewlekłych.

Wyniki: Markery stresu oksydacyjnego, w tym malondialdehyd (MDA), całkowitą zdolność antyoksydacyjną (TAC) i całkowity status oksydacyjny (TOS), mierzono na początku badania oraz pod koniec każdego okresu interwencji.WynikiWszystkie fazy badania ukończyło łącznie 92 uczestników. Po spożywaniu CO i SCO stężenie TAC w surowicy uległo istotnemu obniżeniu w modelach skorygowanych (p < 0.05), natomiast u wszystkich uczestników nie stwierdzono istotnego wpływu olejów stosowanych w interwencji na pozostałe markery stresu oksydacyjnego. Na podstawie analiz z podziałem według płci istotne obniżenie poziomu MDA pod wpływem SO i CO zaobserwowano wyłącznie u kobiet (p < 0.05). Oleje interwencyjne nie różniły się wpływem na markery stresu oksydacyjnego w całej grupie uczestników ani u mężczyzn i kobiet.WnioskiZ wyjątkiem istotnego obniżającego wpływu CO na TAC badane oleje nie miały istotnego wpływu na MDA i TOS w całej grupie uczestników.