Magnez a stres — czy nerwy zjadają nasze zapasy?

Cel badania: Zaburzenia związane z lękiem są najczęstszymi zaburzeniami afektywnymi występującymi w populacji ogólnej, a ich rozpowszechnienie w ciągu życia przekracza 15%. Stan zaopatrzenia organizmu w magnez (Mg) wiąże się z subiektywnym lękiem, co prowadzi do przypuszczenia, że suplementacja Mg może łagodzić objawy lękowe. W tym przeglądzie systematycznym przeanalizowano dostępne dowody na skuteczność suplementacji Mg w łagodzeniu subiektywnych miar lęku i stresu.

Wyniki: Do przeglądu włączono 18 badań. We wszystkich analizowanych badaniach rekrutowano osoby z istniejącą podatnością na lęk: z łagodnym lękiem, zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS), w okresie poporodowym lub z nadciśnieniem. Cztery z ośmiu badań z udziałem osób z lękiem, cztery z siedmiu badań z udziałem osób z PMS oraz jedno z dwóch badań z udziałem osób z nadciśnieniem wykazały korzystny wpływ Mg na subiektywne wyniki dotyczące lęku. Mg nie wpływał na lęk poporodowy. W żadnym badaniu nie zastosowano zwalidowanej miary subiektywnego stresu jako wyniku. Istniejące dowody wskazują na korzystny wpływ Mg na subiektywny lęk u osób podatnych na lęk. Jakość dostępnych dowodów jest jednak niska. Aby w pełni potwierdzić skuteczność suplementacji Mg, potrzebne są dobrze zaprojektowane randomizowane badania kontrolowane.

Cel badania: Badania na zwierzętach i badania kliniczne wskazują na uzupełniające się działanie magnezu i wysokich dawek pirydoksyny (witaminy B6) w zmniejszaniu stresu. Jest to pierwsze randomizowane badanie oceniające wpływ łącznej suplementacji magnezem i witaminą B6 na stres u osób zestresowanych, z niskim stężeniem magnezu we krwi, przy użyciu zwalidowanej miary odczuwanego stresu.

Wyniki: W analizie zmodyfikowanej populacji zgodnej z zamiarem leczenia (N = 264 uczestników) w obu grupach leczenia nastąpiło znaczne obniżenie wyniku w podskali stresu DASS-42 od wartości wyjściowej do 8. tygodnia (Mg-witamina B6, 44.9%; Mg 42.4%); nie zaobserwowano różnicy statystycznej między grupami (p>0.05). Interakcja między wyjściowym poziomem stresu a leczeniem (p = 0.0097) uzasadniała przeprowadzenie analizy podgrup (zgodnie z planem statystycznym); u dorosłych z ciężkim lub skrajnie ciężkim stresem (wynik w podskali stresu DASS-42 ≥25; N = 162) poprawa po 8 tygodniach była o 24% większa przy stosowaniu Mg-witaminy B6 niż Mg (3.16 punktu, 95% CI 0.50–5.82, p = 0.0203). Podobne wyniki zaobserwowano w analizie zgodnej z protokołem oraz w 4. tygodniu. Ogółem zdarzenia niepożądane (ZN) potencjalnie związane z leczeniem wystąpiły u 12.1% osób przyjmujących Mg-witaminę B6 i u 17.4% osób przyjmujących Mg. Wyniki te sugerują, że doustna suplementacja Mg łagodziła stres u zdrowych dorosłych z niskim stężeniem magnezu we krwi, a dodanie witaminy B6 do Mg nie było skuteczniejsze niż sama suplementacja Mg.

Cel badania: Pacjenci cierpiący na fibromialgię często zgłaszają stres i ból, które nierzadko nie ustępują po standardowym leczeniu farmakologicznym. Suplementacja magnezu wydaje się łagodzić objawy fibromialgii, ale jakość dowodów jest nadal niska.

Wyniki: 21.9 ± 11.9 do 22.9 ± 11.9 w grupie placebo, p = 0.003). Nasilenie bólu istotnie zmniejszyło się (p = 0.029) po zastosowaniu magnezu, natomiast pozostałe parametry nie różniły się istotnie między grupami. Wyniki te po raz pierwszy pokazują, że magnez łagodzi łagodny/umiarkowany stres i zmniejsza odczuwanie bólu u pacjentów z fibromialgią. Sugeruje to, że codzienne przyjmowanie magnezu może być przydatnym sposobem leczenia, który zmniejsza obciążenie chorobą u pacjentów z fibromialgią, i wskazuje na potrzebę przeprowadzenia większego badania klinicznego.

Cel badania: Stan zaopatrzenia organizmu w magnez oraz spożycie witaminy B6 powiązano ze zdrowiem psychicznym i/lub jakością życia (QoL). W 8-tygodniowym randomizowanym badaniu kontrolowanym IV fazy, przeprowadzonym u osób z niskim stężeniem magnezu we krwi i ciężkim/skrajnie ciężkim stresem, ale poza tym zdrowych, większe zmniejszenie stresu uzyskano dzięki połączeniu magnezu z witaminą B6 niż dzięki samemu magnezowi.

Wyniki: Wyniki DASS-42 dotyczące lęku i depresji uległy istotnej poprawie od wartości wyjściowej do 8. tygodnia w przypadku obu metod leczenia, szczególnie w ciągu pierwszych 4 tygodni. Poprawa jakości życia (QoL) utrzymywała się przez 8 tygodni. Odczuwana przez uczestników zdolność do podejmowania aktywności fizycznej w życiu codziennym poprawiła się bardziej przy stosowaniu magnezu + witaminy B6 niż samego magnezu (4. tydzień). Podsumowując, suplementacja magnezu, z witaminą B6 lub bez niej, może przynieść znaczącą korzyść kliniczną w codziennym życiu osób zestresowanych i z niskim stężeniem magnezu we krwi.

Cel badania: Niedobór magnezu i stres są powszechnymi zjawiskami w populacji ogólnej, które z czasem mogą zwiększać ryzyko niekorzystnych konsekwencji zdrowotnych. W licznych badaniach, zarówno przedklinicznych, jak i klinicznych, analizowano interakcję magnezu z kluczowymi mediatorami fizjologicznej reakcji stresowej i wykazano, że magnez odgrywa kluczową rolę hamującą w regulacji i neuroprzekaźnictwie prawidłowej reakcji stresowej.

Wyniki: W licznych badaniach, zarówno przedklinicznych, jak i klinicznych, analizowano interakcję magnezu z kluczowymi mediatorami fizjologicznej reakcji stresowej i wykazano, że magnez odgrywa kluczową rolę hamującą w regulacji i neuroprzekaźnictwie prawidłowej reakcji stresowej. Ponadto w kilku badaniach oceniających aspekty żywieniowe u osób doświadczających stresu psychicznego lub związanych z nim objawów stwierdzono niski poziom magnezu. To nakładanie się wyników sugeruje, że stres może zwiększać utratę magnezu, prowadząc do jego niedoboru; z kolei niedobór magnezu może zwiększać podatność organizmu na stres, tworząc błędne koło magnezu i stresu. W tym przeglądzie ponownie omówiono koncepcję błędnego koła magnezu i stresu, wprowadzoną po raz pierwszy na początku lat 90., w świetle niedawno dostępnych danych.