Zioła i roślinyLubczyk — ziele do rosołu, które pomaga nerkom?
- Henryk Różański — Lubczyk – Levisticum w praktycznej fitoterapii
- Henryk Różański — Bidens – uczep raz jeszcze. Uczep jako hydragogum, uragogum et antiphlogisticum urologicum.
- Botanical medicines for the urinary tract. · World J Urol 2002
- [Clinical value of Canephron N after surgical treatment of urinary stone disease]. · Urologiia 2019
Tradycyjnie używa się go też, by zapobiegać kamicy moczowej oraz wspierać leczenie infekcji i stanów zapalnych układu moczowego.
- Opisywane zastosowania obejmują również wzdęcia i nieżyty przewodu pokarmowego, skurcze, artretyzm, reumatyzm oraz skąpe miesiączki.
- Lubczykowi przypisuje się także działanie uspokajające; jego możliwy wpływ pobudzający seksualnie nie został jednoznacznie potwierdzony u ludzi.
Co piszą autorzy
Lubczyk stosuje się przy obrzękach, skąpomoczu, przewlekłej niewydolności krążenia, skąpych miesiączkach, wzdęciach oraz nieżytach przewodu pokarmowego i układu oddechowego.
Tradycyjnie używa się go w profilaktyce kamicy moczowej oraz przy infekcjach i stanach zapalnych układu moczowego.
Ze względu na działanie odtruwające i moczopędne lubczyk wykorzystuje się także przy przewlekłych chorobach skóry i chorobach metabolicznych.
Lubczyk pobudza ukrwienie macicy i krwawienia miesiączkowe, a jego składniki mogą pobudzać czynności seksualne, choć tego wpływu nie potwierdzono jednoznacznie u ludzi.
Olejki, kumaryny i flawonoidy zwiększają wydzielanie moczu i potu, co opisano jako przydatne przy artretyzmie, obrzękach i reumatyzmie.
Związki lubczyka rozkurczają mięśnie przewodu pokarmowego, dróg moczowych i układu żółciowego, a inne składniki pobudzają wydzielanie żółci.
Wodne i alkoholowe wyciągi z lubczyka wykazują działanie antyseptyczne.
Butyloftalid i sedanenolid mają działanie uspokajające i przeciwlękowe.
Korzeń lubczyka zaliczono do surowców o działaniu głównie moczopędnym, używanych w mieszankach na stany zapalne, infekcje i kamicę układu moczowego.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 2 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 8.
Przegląd opisuje korzeń lubczyku jako roślinny środek moczopędny stosowany w fitoterapii dróg moczowych.
Cel badania: Omówiono cztery ważne kategorie ziół urologicznych, ich historię oraz współczesne badania naukowe ich dotyczące. Omówiono roślinne środki moczopędne, koncentrując się na zielu Solidago spp (nawłoci), korzeniu Levisticum officinale (lubczyku), owocu Petroselinum crispus (pietruszki) oraz zielu Urtica dioica (pokrzywy zwyczajnej).
Wyniki: Omówiono cztery ważne kategorie ziół urologicznych, ich historię oraz współczesne badania naukowe ich dotyczące. Omówiono roślinne środki moczopędne, koncentrując się na zielu Solidago spp (nawłoci), korzeniu Levisticum officinale (lubczyku), owocu Petroselinum crispus (pietruszki) oraz zielu Urtica dioica (pokrzywy zwyczajnej). Omówiono zioła o działaniu antyseptycznym w drogach moczowych i przeciwadhezyjnym, w szczególności liść Arctostaphylos uva-ursi (uva-uri), liść Juniperus spp (jałowca) oraz owoc Vaccinium macrocarpon (żurawiny wielkoowocowej). Przedstawiono rośliny o działaniu antynefrotoksycznym: korzeń Rheum palmatum (rabarbaru chińskiego) oraz ziele Lespedeza capitata (lespedezy główkowatej), a następnie zioła stosowane w objawach łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, przede wszystkim owoc Serenoa repens (palmy sabałowej), korzeń Urtica dioica oraz korę Prunus africana (pygeum).
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
W badaniu Canephron N, zawierający lubczyk, stosowano po zabiegach usunięcia kamieni moczowych w celu zapobiegania ich nawrotom.
Cel badania: Lek Canephron N jest połączeniem ekstraktów z centurii, lubczyku i rozmarynu. Umiarkowane działanie rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwutleniające, moczopędne i przeciwdrobnoustrojowe jest bardzo interesujące w praktyce urologicznej. Optymalne połączenie składników, z których sporządzono lek ziołowy, pozwala wykorzystać ich synergistyczne działanie w zapobieganiu nawrotom kamicy układu moczowego.
Wyniki: Na początku badania we wszystkich grupach występowała ujemna korelacja między 24-godzinną diurezą a wydalaniem wapnia. W trakcie obserwacji dodatnią korelację między 24-godzinną diurezą a wydalaniem wapnia stwierdzono u pacjentów otrzymujących Canephron N oraz inne rodzaje leczenia. Średni okres obserwacji wynosił 390 dni. W tym okresie nawrót odnotowano u 1 pacjenta otrzymującego Canephron, u 4 pacjentów przyjmujących inne leki i u 5 pacjentów, którzy nie otrzymywali żadnego leczenia. Czynniki ryzyka powstawania kamieni utrzymują się po chirurgicznym leczeniu kamicy układu moczowego. Odzwierciedla to ujemna korelacja między 24-godzinną diurezą a wydalaniem wapnia. W trakcie leczenia u pacjentów z kamicą układu moczowego odnotowano dodatnią korelację między diurezą a wydalaniem wapnia. Stosowanie leków wpływających na powstawanie kamieni, a także ziołowego leku Canephron N, pozwala uzyskać porównywalny stosunek diurezy do wydalania wapnia.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.