Erbe e pianteCacao e teobromina: un rimedio dimenticato per il cuore e i reni?
Fonti: 2 · Articolo: 4 248 caratteri
Henryk Różański descrive la teobromina del cacao come una sostanza che aumenterebbe la quantità di urina più della caffeina e stimolerebbe il muscolo cardiaco.
- Il salicilato sodico di teobromina, chiamato diuretina, fu introdotto in medicina nel XIX secolo come diuretico.
- L’autore attribuisce alla teobromina e alla diuretina la dilatazione dei vasi sanguigni del cuore e dei reni e la riduzione degli edemi.
- Tra gli usi citati figurano la nefrite, l’oliguria, l’ipertensione e la cardiopatia coronarica.
Cosa scrivono gli autori
Henryk Różański
I semi di cacao contengono teobromina e la sua quantità dipende dalla regione di coltivazione e dalla varietà.
„I semi di cacao contengono circa l’1,6% (1,5-2,5%) di teobromina e lo 0,2-2% di caffeina, a seconda della regione di coltivazione e della varietà.
La teobromina pura è una polvere bianca dal sapore amaro, molto difficile da sciogliere in acqua bollente (150 parti) e negli alcolici (nell’alcol al 70% circa.”Nasiona kakao zawierają ok. 1,6% (1,5-2,5%) teobrominy i 0,2-2% kofeiny, zależnie od regionu uprawy i odmiany.
Teobromina w czystej postaci jest białym proszkiem, o gorzkim smaku, bardzo trudno rozpuszczalnym we wrzącej wodzie (150 części), alkoholach (w spirytusie 70% ok.
Henryk Różański
La diuretina, cioè il salicilato sodico di teobromina, fu introdotta in medicina nel XIX secolo come diuretico.
„Nel XIX secolo fu introdotta in medicina la diuretina, chiamata anche salicilato sodico di teobromina (Theobrominum-Natrium Salicylicum). La diuretina veniva usata come diureticum, cioè come diuretico. Si scioglie bene in acqua calda. Per via orale veniva somministrata in dosi singole di 1 g, più volte al giorno, fino a 6 g al giorno.”W XIX wieku do lecznictwa wprowadzono diuretynę, którą określano też nazwą sodosalicylanu teobrominy (Theobrominum-Natrium Salicylicum). Diuretyna było stosowane jako diureticum, czyli środek moczopędny. Dobrze rozpuszcza się w wodzie gorącej. Doustnie podawano ją w dawkach jednorazowych 1 g, kilka razy dziennie, nawet 6 g dobowo.
Henryk Różański
La descrizione riporta le dosi giornaliere storiche della diuretina: fino a 6 g, e in seguito generalmente 3 g.
„Per via orale veniva somministrata in dosi singole di 1 g, più volte al giorno, fino a 6 g al giorno. Nel XX secolo le dosi preferite erano di 3 g al giorno. Le dosi giornaliere di teobromina pura erano di 2-5 g nel XIX secolo e di 2-3 g al giorno nel XX secolo.
La teobromina e la diuretina aumentano la diuresi più della caffeina.”Doustnie podawano ją w dawkach jednorazowych 1 g, kilka razy dziennie, nawet 6 g dobowo. W XX wieku preferowane dawki wynosiły 3 g dziennie. Dawki czystej teobrominy dobowe wynosiły 2-5 g (XIX wiek), a w XX wieku – 2-3 g dziennie.
Teobromina i diuretyna zwiększają diurezę silniej niż kofeina.
Henryk Różański
La teobromina e la diuretina aumenterebbero la quantità di urina più della caffeina e stimolerebbero il muscolo cardiaco.
„La teobromina e la diuretina aumentano la diuresi più della caffeina. Il loro vantaggio è che non hanno un effetto stimolante sulla psiche altrettanto forte e “sgradevole”: alle dosi che aumentano la diuresi non provocano tremori alle mani né inquietudine. Stimolano il muscolo cardiaco.”Teobromina i diuretyna zwiększają diurezę silniej niż kofeina. Ich zaletą jest to, że nie działają tak silnie i “nieprzyjemnie” pobudzająco psychicznie, nie dają objawu drżenia rąk i niepokoju w dawkach efektywnych w zakresie zwiększania diurezy. Pobudzają mięsień sercowy.
Henryk Różański
La teobromina e il salicilato sodico di teobromina dilaterebbero i vasi coronarici del cuore e i vasi renali e inibirebbero il riassorbimento nei tubuli renali.
„La teobromina e il salicilato sodico di teobromina dilatano i vasi sanguigni del cervello e i vasi coronarici del cuore, dei reni e della pelle. Aumentano la capacità fisica e migliorano la memoria. Inibiscono il riassorbimento nei tubuli renali contorti.”Theobromina i sodosalicylan teobrominy rozszerzają naczynia krwionośne w mózgu i naczynia wieńcowe serca, nerek oraz skóry. Zwiększają wydolność fizyczną, polepszają zdolności zapamiętywania. Hamują resorpcje zwrotną w kanalikach nerkowych (krętych).
Henryk Różański
Tra gli usi citati della teobromina figurano la nefrite, l’oliguria, gli edemi dovuti all’insufficienza circolatoria, l’ipertensione e la cardiopatia coronarica.
„Usi: infiammazioni renali, edemi dovuti all’insufficienza circolatoria, oliguria, insufficienza circolatoria, ipertensione, aterosclerosi, demenza senile, indebolimento della memoria, cardiopatia coronarica, emicrania. La teobromina può favorire i processi di dimagrimento e la riduzione della cellulite e delle smagliature.”Zastosowanie: stany zapalne nerek, obrzęki na tle niewydolności krążenia, skąpomocz, niedomoga krążenia, nadciśnienie, miażdżyca, otępienie starcze, osłabienie pamięci, choroba wieńcowa, migrena. Teobromina może wspomagać procesy odchudzania oraz ustępowania cellulitis i rozstępów.
Henryk Różański
La descrizione indica la teobromina e la teofillina come più affidabili della caffeina per l’effetto diuretico e l’azione sui reni.
„La caffeina ha un marcato effetto diuretico. Dilata i vasi renali, aumenta la permeabilità degli endoteli nei glomeruli di Malpighi e inibisce il riassorbimento nei tubuli renali contorti. Per questi effetti, tuttavia, sono più efficaci le sostanze affini teobromina e teofillina, che non hanno una forte azione sul sistema nervoso centrale.”Kofeina działa wyraźnie moczopędnie. Rozszerza naczynia nerkowe, zwiększa przepuszczalność śródbłonków w kłębkach Malpighiego, hamuje wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych krętych. W zakresie tym pewniejsza jest jednak pokrewna teobromina i teofilina, pozbawione silnego działania ośrodkowego.
Pisaczek non giudica chi ha ragione. Mostra che cosa è stato scritto e dove leggerlo. Ogni frase qui sopra ha la sua fonte.